JungKook, syn kapitana statku "BTS" trafia na niego jako nowy marynarz. Taehyung od razu wypatruje sobie go jako super obiekt do żartów i pomiędzy chłopcami rodzi się fala rywalizacji, aż pewnego dnia wszystko ulega drastycznej zmianie...
POCZĄTEK
1 - 200
Naciśnij CTRL + F, żeby wyszukać konkretny numer.
POCZĄTEK
1 - 200
Naciśnij CTRL + F, żeby wyszukać konkretny numer.
RPG YAOI
Taehyung - Seme: MinJi
JungKook - Uke: ZicovA
1. TaeHyung:
- Moi drodzy - kapitan odezwał się do wszystkich zebranych pracowników pokładu - Od dziś na nasz pokład zawita nowy marynarz, mój syn Jeongguk.
Mamy mieć nowego wszystko fajnie, ale że syn kapitana? Jeszcze jeden dzieciak, który nie potrafi o siebie zadbać. Przynajmniej będzie z kogo pożartować.
- Mam nadzieje, że się nim dobrze zaopiekujecie - uderzył chłopaka w plecy przez co ten niemalże się przewrócił.
Zaśmiałem się na jego twarz pełną bólu i spojrzałem na niego z pewną wyższością. Kiedy młody poszedł, ja z uśmiechem wróciłem do mojego wcześniejszego zajęcia. Ruszyłem na poszukiwanie mojej ofiary i kiedy ją znalazłem po cichu się do niej zakradłem. Nieświadomy wszystkiego Jimin spokojnie mył mostek, a ja w tym czasie wyjąłem z kieszeni wcześniej przygotowany balonik z wodą. Odliczyłem w myślach do trzech, wycelowałem i rzuciłem. Woda rozprysła się na wszystkie strony, a chłopak był cały mokry.
- Hahaha! Gdybyś się teraz widział!!! - Nie mogłem powstrzymać śmiechu. Widok zdenerwowanego i mokrego Parka jest naprawdę bardzo śmieszny.
- KIM TAEHYUNG TERAZ TO SIĘ DOIGRAŁEŚ!!! - Krzyknął naprawdę głośno i zaczął mnie gonić. Dalej się śmiejąc pobiegłem do swojej kajuty i zamknąłem drzwi na klucz. Osunąłem się na podłogę opierając o nie głowę. To było coś, ale zbyt słabe. Muszę wymyślić coś lepszego.
2. JungKook:
Byłem zły, że musiałem być na tym statku. W ogóle nie miałem na to ochoty! Wolałbym zostać w domu z matką i siostrą.
- Cz-cześć - powiedziałem niepewnie do wszystkich i jeszcze bardziej się speszyłem kiedy zobaczyłem kpiący wzrok jednego z marynarzy.
- Mogę już iść? - szepnąłem zły do ojca - Jestem zmęczony.
Bez odpowiedzi złapałem swoje torby i poszedłem za chłopakiem, który pokazał mi moją kajutę. Od razu walnąłem się na łóżko i zasnąłem.
3. Taehyung:
Po prysznicu ubrałem się w piżamę i położyłem na swoją prycze. Cóż te łóżka do najwygodniejszych nie należały. W takich momentach naprawdę tęskniłem za swoim domem i wygodnym łóżeczkiem. Po jakimś czasie odpłynął em i obudziłem się dopiero rano. Taa nie ma to jak zostać obudzonym przez naszego ukochanego kolegę Namjoona, który drze ci się do ucha. Ahh... Wstałem
mozolnie i poszedłem do łazienki. Po wykonaniu standardowej rutyny, ubrałem się i wyszedłem na pokład.
- Ahh ten dzień będzie naprawdę piękny - Spojrzałem się w drugą stronę i ujrzałem tego nowego jak próbował umyć pokład. A może by mu tak coś zrobić by się wygłupił?
4. JungKook:
Wstałem bardzo wcześnie rano o własnych siłach i poszedłem umyć pokład tak jak kazał mi ojciec. Poczułem na sobie czyjś wzrok. Odwróciłem się i zobaczyłem kolegę, którego od samej wymiany wzroku wczoraj już nie lubię. Mam nadzieję, że nie chce nic mi zrobić, ale co może chcieć skoro znowu się patrzy?
5. Taehyung:
Stałem i przyglądałem się mu z wyraźnym zainteresowaniem. Nie był jakiś mega męski raczej taki mały słodki chłopaczek. Postanowiłem pozbawić się
z nim troszkę. Podszedłem do niego z uśmiechem na twarzy.
- Część młody. Może ci pomóc, bo chyba trochę ci nie wychodzi? - Zabrałem mu mopa i wkładając go do wiadra z wodą niby przypadkiem oblałem nowego.
- Wybacz - Uśmiechnąłem się przepraszająco. Zmyłem kawałek i zawołał mnie nasz drogi koń wodny.
- Przestań drzeć ryja koniu już idę! - Od krzyknąłem i rzuciłem chłopakowi mopa, którego ledwie złapał.
- Będziesz se musiał sam poradzić - Tylko się lekko uśmiechnąłem i ruszyłem do Hobiego. Pewnie znowu będzie darł ryja, że dokuczam jego księżnice.
6. JungKook:
Byłem taki zły, że w ogóle się do mnie zbliżył. On myśli, że co ja taki niewinny jestem i ujdzie mu to na SUCHO?! Zirytowany wróciłem do mycia podłogi cicho klnąc pod nosem i zastanawiając się jak się zemścić.
- Co za głupek - spojrzałem na niego jak się kłócił z kolesiem, który go wcześniej zawołał po czym na wiadro.
Wziąłem je i podszedłem do niego po czym wylałem mu wszystko na głowę.
- Wybacz - uśmiechnąłem się i poszedłem odnieść mopa i wiadro do schowka po czym ruszyłem na stołówkę, strasznie zgłodniałem.
7. Taehyung:
Jak tylko podszedłem do Konia to od razu padło słowo Jimin. A czego ja się mogłem spodziewać? Zawsze jak się drze to chodzi o Parka. No, bo Park to, Park tamto, Park śamto. Ja pierdole ten to ma na bani, a do mnie mówią, że jestem kosmitą. Znowu zaczął swój monolog, który słuchałem nieprzerwanie od roku aż mi się znudził.
- Hoseok daj se spokój ,okey? To była tylko woda. Przecież ci go nie zmacałem. Chociaż w sumie mogłem. Jimin ma fajny tyłeczek... - kiedy właśnie miałem podać kolejny powód przez, który nie mógł mnie zabić, poczułem jak coś mokrego spływa po moim ciele. Odwróciłem się w kierunku, z którego wylano na mnie wodę i ujrzałem tego nowego. No teraz to się doigrał. Najpierw walnąłem Hobiego za to, że się śmiał, a potem szybko po biegłem za nowym. Złapałem go przed zakrętem do stołówki i przygwoździłem do ściany.
- Słuchaj maleńki. Nie pomyliło ci się coś w tej twojej słodkiej główce? To, że jesteś synem kapitana nie daje ci jakiś uprawnień do wywyższenia się. Byłem miły, ale jak tak stawiasz sprawę to teraz będziesz miał wojnę - mówiąc ostatnie słowa zbliżyłem niebezpiecznie swoją twarz do jego.
- Uważaj sobie - szepnąłem i odsunąłem się od niego. Skręciłem w stronę stołówki, bo zbliżała się pora obiadu i byłem już trochę głodny. Jak tylko wszedłem do środka wypatrzyłem Jimina wzrokiem i wydarłem się głośno.
- Jiminnie skarbie dziś dam spokój twojemu tyłeczkowi!!! - z uśmiechem podszedłem do niego i cmoknąłem go w policzek.
- Cieszysz się? - Zapytałem i spojrzałem na wchodzącego do sali... Jeonguka? Bo chyba tak się nazywał? Przytuliłem Jimina, a Hobi rzucał we mnie swoim wzrokiem sztylety. I tak nie mógł mi nic zrobić. Mimo to, że dokuczałem Jimisiowi byłem jego najlepszym przyjacielem, więc nie miał nic przeciwko moim czułością.
- Chim Chim? Mogę dziś z tobą spać, hmm? Twoje łóżko jest wygodniejsze i nie masz kajuty koło Monstera. Mogę? - Zrobiłem maślane oczka i wydąłem dolną wargę.
^- No dobra możesz, ale tylko dzisiaj.
- Dzięki - cmoknąłem go, ale tym razem w usteczka.
8. JungKook:
Uśmiechnąłem się kiedy mnie napadł. Mnie opcja wojny bardzo cieszy. Będzie kogo ośmieszyć.
- Czy on myśli, że ja się boję? - spojrzałem w jego kierunku kpiąco, otrzepałem ubrania i ruszyłem dalej.
Jak tylko wszedłem do stołówki można było usłyszeć nikogo innego jak tego dupka. Niech będzie dupek skoro nie znam jego imienia.
- Zboczeniec - powiedziałem do siebie kiedy przystawiał się do tego biednego grubaska.
Szkoda, że koń morski go nie utopił skoro tak złowrogo na niego patrzył.
- Proszę państwa - odezwałem się kiedy prawdopodobnie byli już wszyscy - Jako, że jestem synem kapitana...
Podszedłem do dupka ze swoim talerzem.
- Pokażę Wam dupę wołową w pomyjach pokładowych i potrawce rybnej - z uśmiechem wywaliłem cały swój obiad na głowę dupka, ukłoniłem się klaszczącej widowni i poszedłem do swojej kajuty gdzie zamknąłem się na klucz, żeby mnie nie dopadł.
9. Taehyung:
Miałem się właśnie brać za jedzenie kiedy ten smarkacz zaczął coś pierdzielić i iść w moją stronę. Niezbyt wiedziałem o co mu chodzi dopóki nie wywalił na mnie całego swojego obiadu. Coś we mnie pękło i złość rozlała się po moim ciele szybciej niż to jedzenie. Wstałem z krzesła i zacisnąłem dłonie w pięści.
-Jesteś martwy, a wy jesteście następni.- Skierowałem swoje słowa w stronę tych śmiejących się palantów. Jedynie Jimina to jakoś nie bawiło. Ruszyłem w stronę uciekającego chłopaka z zamiarem wyrzucenia go za burtę, ale powstrzymały mnie ramiona w tali.
-^ TaeTae zostaw go. Tylko se kłopotów narobisz.- Usłyszałem głos przyjaciela.
-Jiminnie ty nic nie rozumiesz on musi mi za to zapłacić.- Nie pozwolę by byle gówniarz robił takie rzeczy.
-^ Rozumiem cię , ale to naprawdę nic nie da , a tylko pogorszy.- Powiedział, ale nie zbyt zwracałem na to uwagę , bo byłem bardziej pochłonięty wyrywaniem się z jego uścisku. Jak na moje nieszczęście Park był ode mnie silniejszy, więc bez większego wysiłku zaciągnął mnie do swojej kajuty. Będąc już w środku spojrzałem się na niego z lekkim wyrzutem i zacząłem się rozbierać. końcu muszę się pozbyć tego świństwa. Jak byłem już całkowicie nagi odwróciłem się do chłopaka przodem i dopiero teraz spostrzegłem, że jest trochę zawstydzony, ale zignorowałem to.
-Muszę się wykąpać. Dasz mi jakieś ciuchy.- No przecież nie będę szedł nago do swojej kajuty po ubrania.
-^Jasne.- Tylko tyle powiedział i podszedł do swojej szafy, a ja poszedłem do łazienki. Wszedłem do kabiny i odkręciłem ciepłą wodę. O tyle dobrze, że na tym statku są prysznice, a nie wanny, bo do reszty bym zbzikował. Poddałem się przyjemnemu uczuciu jakie dawały mi kropelki wody wolno spływające po moim ciele i starałem się całkowicie rozluźnić. Muszę wymyślić jakąś zemstę nad tym smarkaczem nie puszczę mu tego płazem.
10. JungKook:
Żeby zagłuszyć głód zjadłem przekąski, które miałem w swoim bagażu. Włączyłem sobie jakąś głupią grę na telefonie i po chwili przysnąłem. Wstałem po kilku godzinach i zacząłem się nudzić. Może trochę przesadziłem już z tym obiadem, ale nie mogę się wiecznie ukrywać w kajucie. Z resztą, NIE BOJĘ SIĘ GO!
Po chwili zawahania wyszedłem z pokoju. Ściemniało się i robiło trochę zimno. Założyłem bluzę z kapturem i ruszyłem na schadzkę po pokładzie. Kiedy zobaczyłem na horyzoncie swojego wroga trochę się zawahałem w myślach czy nie zacząć uciekać, ale szedłem dalej z zamiarem wyminięcia go.
11. Taehyung:
Po prysznicu ubrałem się i wróciłem do kumpla. Trochę rozmawialiśmy aż przyszedł Hoseok. Przez ten błagalny wzrok Jimina musiałem się zgodzić i wyjść z pokoju. Kręciłem się trochę po okręcie aż za trzymałem się na kadłubie i oparłem się o barierki. Zimno trochę, a nie wziąłem żadnej bluzy. Nie chce mi się wracać po nią. Wyciągnałem telefon ze słuchawkami z kieszeni spodni i puściłem sobie jakąś muzykę. Chwilę tak stałem i nagle wpadłem na dość dziwny pomysł. Przeszedłem przez barierki i stanąłem na malutkim skrawku przytrzymując się barierek. Fajnie było by tak skoczyć, ale woda jest tak zimna, że nie przeżył nawet 10 minut. Z drugiej strony to raczej mniej bolesną śmierć.
12. JungKook:
Zatrzymałem się kiedy przeszedł przez barierki. Czy on chce skoczyć? Dziwak. Podszedłem do niego szybko.
- Ya! Chcesz narobić mojemu ojcu problemów? - odezwałem się poważnym głosem i pociągnąłem go za ramię - Złaź stamtąd idioto, bo pożałujesz.
Odwrócił głowę i spojrzał na mnie kpiąco. Trochę się przestraszyłem, ale starałem się zachować poważny wyraz twarzy.
- No złaź - złapałem go za nadgarstek i wciągnąłem na pokład - Już wiem dlaczego tak Cię nie lubię. Jesteś nienormalny. Stuknij się psycholu.
Nachyliłem się nad nim i popukałem się w czoło po czym szybko odszedłem w stronę stołówki. Cały czas byłem głodny.
13. Taehyung:
Nie powiem przyjemnie było tak stać. Wiatr mimo, że zimny przyjemnie łaskotał moją skórę dając poczucie jakbym latał. Nagle poczułem ciągnięcie za rękaw. Z myślą, że to Jimin przyszedł po mnie bym już kładł się spać odwróciłem się do tyłu. Jakie było moje zdziwienie kiedy zamiast przyjaciela mój wzrok spotkał tego smarkacza. Spojrzałem się na niego kpiąco i z powrotem odwróciłem głowę. Lecz chłopak nie poprzestał na powiedzeniu czegoś, bo wnioskuje, że coś do mnie mówił, a że miałem słuchawki w uszach to nic nie słyszałem. Pociągnął mnie tak, że znowu wylądowałem na statku. Powiedział coś i popukał się w głowę. Gdyby nie to, że mój mózg nie był teraz trochę nieprzytomny to od razu bym mu coś odwarknął tyle, że był. Wstałem i poszedłem za chłopakiem na stołówkę. Kiedy zobaczyłem jak nachyla się nad zupą postanowiłem nie stracić takiej okazji. Podszedłem do niego i popchnąłem tak, że wpadł do garnka. Szkoda, że nie cały... Uśmiechnąłem się wrednie i zabrałem ze stolika obok kawałek ciasta. Zajadałem się nim w drodze do pokoju i jakie było moje zdziwienie kiedy tam dotarłem. Gdybym wiedział co tam zobaczę to na pewno nie jadłbym tego ciasta. Bo od razu mi się zwróciło. To cud, że zdążyłem dobiec do kosza na śmieci. Mianowicie kiedy otworzyłem drzwi do kajuty przyjaciela ujrzałem go!! Ale nie samego, bo z Koniem!! I wcale nie grali w kółko i krzyżyk!!! Oni się seksili !!!!! Mamo!!!! Co ja tu zobaczyłem!!! Ten obraz to ja chyba zapamiętam do końca życia!!
- Chcecie żebym w szpitalu przez was wylądował !!!? Weźcie się przynajmniej kołdrą zakryjcie!!!
Ten obraz będzie mnie prześladował...- Skończyłem mówić i wyszedłem na zewnątrz mówiąc, że wrócę jak skończą.
14. JungKook:
Szybko pożałowałem, że go nie zepchnąłem do tej wody. Też wziąłem ciasto i wyszedłem zaraz po nim ze stołówki i szukając go usłyszałem jego krzyk. Odwróciłem się i zobaczyłem jak rzyga do kosza. Dobrze mu tak, ale po jego słowach samemu mi się zachciało rzygać. Na naszym pokładzie nie ma żadnej kobiety... Facet z facetem? Jak tak można?! Ale wracając do tematu, podszedłem do niego uśmiechnięty.
- Przyniosłem Ci jeszcze kawałek - rozgniotłem mu ciasto na twarzy i uśmiechnąłem się jeszcze szerzej - Prawda, że dobre?
15. Taehyung:
Kiedy rozgniótł mi to ciasto na twarzy aż się we mnie zagotowało i miałem ochotę go walnąć, ale wpadłem na lepszy pomysł. Wyciągnąłem chusteczkę ze spodni i wytarłem nią po bieżnie twarz. Następnie uśmiechnąłem się przyjaźnie do chłopaka lekko się do niego zbliżając.
- Było wyśmienite , a ty próbowałeś?- Zapytałem i tym razem przygwoździłem go do ściany. Zbliżyłem się twarzą do jego twarzy tak, że nasze usta prawie się stykały.
- Było tak słodkie jak ty.- Szepnąłem seksownie i wpiłem się w jego wargi od razu w targując językiem do jego jamy ustnej.
16. JungKook:
Strasznie byłem zaskoczony tym co zrobił. Potrzebowałem chwili, żeby ogarnąć co się właśnie stało i wybuchłem.
- Pojebało Cię oblechu?! - odepchnąłem go i przetarłem usta.
Kopnąłem go w piszczel i szybko odszedłem. Czy wszystkim na tym pokładzie tak odbija z braku kobiet? Trzasnąłem drzwiami kajuty i zsunąłem się po nich jeszcze raz przejeżdżając dłonią po ustach i spojrzałem na nią.
- Oszalał - powiedziałem do siebie i poszedłem umyć zęby.
17. Taehyung:
Trochę zmyliło mnie to jak mnie od siebie odepchnął i gdybym nie moje wolne ogarnianie to zdążyłbym od skoczyć przed jego kopniakiem. Ahh jak boli! Co za gnojek! Ja go zaraz walne! Co za smarkacz gdyby nie ta noga to bym go jeszcze dogonił! Zemszczę się. Wróciłem do kajuty przyjaciela i bez słowa przytuliłem się do niego od razu zasypiając.
18. JungKook:
Kiedy zasypiałem cały czas w głowie miałem jego głos zanim mnie pocałował. Czy on myśli, że ja jestem gejem? Swoją drogą jest przystojny, ale wciąż go nie lubię i nie wybaczę mu, że się do mnie zbliżył, a że wepchnął mi ten obleśny jęzor do buzi to już w ogóle.
Rano nieprzytomny przez nieprzespane pół nocy ubrałem świeże ubrania i poszedłem na stołówkę.
Już miałem brać się za jedzenie kiedy w drzwiach na przeciwko pojawił się dupek i po chwili zmierzał w moją stronę utykając. Dobrze mu tak.
- Czego? - zapytałem wściekły kiedy koło mnie usiadł.
19. Taehyung.
Rano obudziłem się z jeszcze większym bólem nogi niż z tym co zasypiałem. Trzeba przyznać, że młody miał siłę, ale ja się jeszcze odwdzięczę. Zwlekłem się z pryczy Jimina i zastałem go wychodzącego z łazienki.
-^ O, już wstałeś.-Stwierdził z uśmiechem.
-Jak widać.- Odpowiedziałem bez zbędnej radości. Przez tego gnoja miałem zepsuty humor już od rana. Wyminąłem Jimina i pokuśtykałem do łaźni. Ogarnąłem się i razem z chłopakiem poszliśmy na stołówkę. Niestety wszystkie miejsca zostały zajęte. Oprócz dwóch... No teraz to tylko jedno miejsce. Co najgorsze to to, że było koło Jungkooka. Ten dzień jest jakiś pechowy... No, ale trudno nie będę jeść na siedząco. Podszedłem do niego i usiadłem obok na krześle.
- Na pewno nie ciebie. Jakbyś był inteligentny to byś zauważył, że nigdzie nie ma wolnych miejsc.- Odparłem znudzony. Nagle przypominało mi się jak kapitan opowiadał o swoim synu i z tego co pamiętam to mówił, że ma 16 lat czyli jest ode mnie młodszy. Wstałem z miejsca i uśmiechnąłem się wrednie.
- Nie zwracają się do mnie nie formalnie. To brak szacunku dla starszych.- Zwróciłem mu uwagę i pokuśtykałem po śniadanie.
20. JungKook:
- Gdybyś był inteligentny to przyszedłbyś wcześniej i nie musiałbym Cię znosić - odburknąłem.
Wolałbym siedzieć z rekinem przy stole niż nim. Jak można być takim głupkiem jak on? Jego kolejne słowa zdenerwowały mnie jeszcze bardziej.
- Jeszcze wczoraj wpychał mi jęzor do gardła, a dzisiaj domaga się szacunku. Mogłem Cię mocniej kopnąć - powiedziałem na głos i wróciłem do jedzenia.
Starałem się zjeść jak najszybciej, żeby nie musieć przebywać w jego towarzystwie, ale podszedł do nas mój ojciec i wyciągnął nas ze stołówki.
- Dotarło do mnie, że jesteście wobec siebie chamscy i wulgarni co wpływa na całą załogę, wszyscy są poddenerwowani - oznajmił wściekły - Przepraszacie się tu i teraz z podaniem ręki, idziecie za Hoseokiem, który pokaże Wam co macie zrobić razem w ramach kary i więcej nie chcę słyszeć o żadnych spięciach, albo porozmawiamy inaczej! Rozumiemy się?!
Że niby mam mu podać rękę na zgodę? Może jeszcze pierwszy?
21. Taehyung:
Zignorowałem go i nie słuchając tego co mówi zająłem się swoim śniadaniem do momentu, w którym podszedł do nas kapitan i kazał za sobą iść. Grzecznie podreptałem za nim nie zwracając uwagi czy ten gamoń też idzie. W końcu zatrzymaliśmy się niedaleko stołówki, a szef zaczął wręcz na nas krzyczeć. Nie mogłem pozwolić by przez tego idiotę mieć dodatkową robotę. Pierwszy chciałem wyciągnąć dłoń gdy kapitan złapał ją w powietrzu.
- Nie. Starszym okazuje się szacunek, więc mój syn jako młodszy powinien pierwszy wyciągnąć dłoń.- Powiedział i puścił moją rękę.
- Ale kapitanie nalegam. Nie chce być nie grzeczny, ale czuje się bardziej odpowiedzialny za tą sytuację i jako pierwszy chciałbym wyciągnąć dłoń na zgodę.- Jaki ja to mądry. Kłamanie na coś się jednak zdaje, a już zwłaszcza gdy ktoś umie kłamać.
- Stanowczo nie. Jeongguk.- No podaj to rękę i będzie po sprawię. Co za debil.
22. JungKook:
Co za fałszywy głupek.
- Przepraszam za moje zachowanie. Już się nie powtórzy - ukłoniłem się ojcu i podałem rękę dupkowi.
To tylko po to, żeby ojciec dał mi spokój.
- A teraz macie wysprzątać cały statek. Później sam to sprawdzę - oznajmił ojciec już łagodniej i odszedł.
Dostaliśmy wiaderka i mopy od Hoseoka.
23. Taehyung.
Również podałem chłopakowi rękę. Powstrzymując wkradający się na moją buzie złośliwy uśmieszek.
-Tak kapitanie.- Wziąłem mopa od konia waląc go jeszcze końcówką w tyłek.
- Jak znowu zaczniecie się seksić z Jiminem to sprawdźcie czy drzwi są zamknięte.- Powiedziałem z wyrzutem i zacząłem myć pokład. Po jakiś paru minutach spojrzałem się na młodego.
-Ej ciastko?- Nie miałem nastroju by się dzisiaj z kogoś naśmiewać.
- Po co tu jesteś?- Chciał tu być czy to tylko wolą jego ojca? Chyba raczej tatusia, bo nie widać było by się cieszył.
-Z resztą i tak niedługo nie będę ci przeszkadzać. Będziesz miał spokój ode mnie na aż 2 miesiące, ale nie martw się jak tylko wrócę to tak ci nakopie do tego twojego sexy tyłeczka, że zmieni się w pomidora. - Zaśmiałem się i ostatni raz przetarłem podłogę. Odłożyłem mopa do wiadra i skręciłem w stronę swojej kajuty. Przechodząc koło Jungkooka zamachnąłem się i klepnąłem go w tyłek śmiejąc się przy tym głośno.
24. JungKook.
Niby pogodziłem się z nim, bo ojciec mi kazał, ale nie miałem już siły się kłócić. Nie odpowiedziałem mu nic chociaż to było naprawdę bezczelne co mówił. Myśli, że od razu zostaniemy przyjaciółmi? Uderzyłem go w rękę kiedy klepnął mnie w tyłek i spojrzałem na niego ze złością i wyrzutem.
- Jestem tu, bo ojciec uznał, że jestem za mało męski przez to, że większość swojego czasu spędzałem z matką i siostrą - powiedziałem cicho, kończąc swoją pracę - Myślał, że jak będę wśród samych mężczyzn to coś pomoże... Wśród mężczyzn, którzy sypiają ze sobą nawzajem... Gdybym tylko mógł, uciekłbym stąd, ale gdzie uciekać kiedy wszędzie w około jest tylko woda? Dobrze to wykombinował.
- Z resztą - powiedziałem już głośniej, odkładając mopa - Nie wiem po co Ci to mówię. Nie będę już z Tobą walczył, ale nie łudź się... Nie zostaniemy przyjaciółmi.
- Nie wiem jak masz na imię, ale nie rób tego więcej jeśli nie chcesz, żebym się mścił - spojrzałem na jego dłoń.
Odetchnąłem, wytarłem ręce w koszulkę i odszedłem. Wszystkie emocje we mnie w jakiś dziwny sposób opadły. W tej chwili jestem bardziej smutny niż zły.
25. Taehyung:
Miałem zignorować to, że walnął mnie w rękę, ale zatrzymałem się kiedy zaczął mówić. Słuchałem wszystkiego uważnie i było mi go nawet żal. Dzieciak został skazany na przebywanie na statku pełnym gejów na nieokreślony czas bez możliwości ucieczki. Smutno. Stałem jak słup nie mogąc sobie przypomnieć co chciałem zrobić. Pobiegłem za nim i złapałem go za rękę.
- Tae - wysapałem
- Mam na imię Taehyung - dodałem jeszcze i puściłem jego dłoń odchodząc.
26. JungKook:
Pokiwałem głową kiedy mi się przedstawił i ruszyłem do swojej kajuty. Przez resztę dnia w niej siedziałem. Czułem się dziwnie. Byłem smutny i rozżalony, sam nie mam pojęcia dlaczego. Wyszedłem dopiero na kolację, nie byłem nawet na obiedzie. Wszedłem do stołówki ze zwieszoną głową i usiałem gdzieś na uboczu. Byłem tak zajęty spieraniem się z Taehyungiem, że nie miałem nawet czasu, żeby znaleźć sobie jakiś przyjaciół i jestem teraz skazany na samotność. Ludzie się śmiali kiedy mu dokuczałem, ale wątpię, że ktokolwiek chciałby się zadawać z kimś takim. Sam jestem sobie winny.
27. Taehyung:
Przez resztę dnia biegałem po całym pokładzie przygotowując pokaz fajerwerków z okazji urodzin kapitana. Przez co nawet nie zjadłem obiadu. Gdy wszystko było już gotowe zbliżała się pora kolacji. Zawędrowałem na stołówkę od razu siadając przy stoliku naszej grupy. Taa. Jakby nie spojrzeć nasza grupa składała się z samych idiotów. Z czego w sumie chyba wszyscy oprócz SUGI byliśmy gejami. Wziąłem swoją porcje mi usiadłem koło Jimina kątem oka zauważając Jungkooka , który usiadł z dala od wszystkich.
- Jiminnie chodźmy do niego.- Było mi go żal siedział tak sam bez przyjaciół.
- Tae ty się dobrze czujesz? Jeszcze wczoraj byś go pobił, a teraz chcesz do niego iść?- Zapytał się mnie zaskoczony.
- Wiem. Ale kapitan kazał nam się pogodzić. I w ogóle jest mi go żal, bo nie ma tu przyjaciół. Proszę!- Zrobiłem słodką minę by jeszcze łatwiej poszło. I się zgodził. Cała nasza szóstka wstała od stołu i poszliśmy do stołu chłopaka zajmując koło niego miejsca.
28. JungKook:
Jadłem spokojnie kiedy kątem oka dotarło do mnie jak podchodzi do mnie ta najbardziej wkurzająca grupa z Taehyungiem na czele. Zauważyli, że jestem przybity i chcą mi jeszcze podokuczać? Zmierzyłem ich wszystkich pytającym wzrokiem kończąc na Tae, który usiadł akurat koło mnie. Nie mam ochoty się kłócić, więc odetchnąłem i wstałem od stołu. Odniosłem jedzenie i wyszedłem ze stołówki. Zauważyłem jakiegoś chłopaka trochę starszego ode mnie, który się siłował z masztem. Dlaczego nikt mu nie pomoże?
- Pomogę Ci - uśmiechnąłem się i złapałem za linę, po kilku próbach maszt się podniósł.
- Jestem JungKook - podałem mu rękę.
- Ja jestem YoungJae - odpowiedział cicho i skinął głową.
Wyglądał na osobę, która też jest samotna jak ja. Może się za kumplujemy. W pewnym momencie usłyszałem trzaśnięcie drzwi stołówki, odwróciłem się i zobaczyłem tą grupę. Wróciłem wzrokiem do YoungJae i uśmiechnąłem się.
- Chcesz się może zakolegować? - zaproponowałem z szerokim uśmiechem - Czuję się trochę samotny.
29. Taehyung:
Wkurwił mnie i chłopaków widocznie też. Ja tu chciałem być miły, a ten takie coś odwala. Wstałem wkurzony i skierowałem się do wyjścia, a za mną podążyła reszta. Trzasnęliśmy drzwiami i kiedy zobaczyłem jego z tym drugim chłopakiem. To myślałem, że wyjdę z siebie i stanę obok.
- Idę się pakować - Warknąłem i poszedłem w stronę swojej kajuty. Wracając słyszałem jak Jimin się na kogoś drze, ale to pewnie znowu na Hoseoka. Olałem to i wszedłem w końcu do siebie od razu zabierając się za pakowanie. Muszę zająć czymś myśli.
30. JungKook:
Olałem Taehyunga i całą resztę chociaż czułem, że zrobiłem coś nie tak. Kiedy dotarło do mnie jacy wszyscy są źli naprawdę zacząłem mieć wyrzuty sumienia. Poszedłem za nim i zapukałem do drzwi jego kajuty.
- Mówiłem Ci, że nie chcę z Tobą walczyć, ale też w ogóle mieć jakikolwiek kontakt - spojrzałem mu w oczy - To jak się zachowywaliśmy wobec siebie nie daje nam szans nawet na zostanie znajomymi. Nie chcę, żebyś się nade mną litował, więc daj mi spokój i Twoi koledzy też.
Kiedy skończyłem poszedłem do swojej kajuty kilka drzwi dalej. Humor, który zdobyłem dzięki nowemu koledze znowu odleciał w niepamięć. Dlaczego musiałem poznać Taehyunga? Nie jestem już na niego zły, ani nie mam do niego żalu jednak jest mi przykro, że zaczęliśmy swoją znajomość w taki, a nie inny sposób.
31. Taehyung:
W spokoju zacząłem się pakować kiedy usłyszałem pukanie do drzwi. Poszedłem je otworzyć i zastałem Jungkooka. Nie za bardzo wiedziałem co mu odpowiedzieć, więc jak tylko skończył to zamknąłem drzwi i wróciłem do poprzedniej czynności. Skończyłem się pakować jakoś o 21. Wziąłem szybki prysznic i od razu zasnąłem. Rano obudziłem się o świcie zaspany idąc do toalety. Co tam robiłem to chyba nie muszę mówić, bo w sumie robię to codziennie. Ubrany i odświeżony poszedłem na stołówkę. Nikogo nie było, więc sam zjadłem posiłek i wróciłem do kajuty. Nie miałem ochoty dzisiaj siedzieć ze wszystkim zwłaszcza, że to dzień mojego wyjazdu.
32. JungKook:
Wstałem równo z budzikiem i poszedłem na stołówkę na śniadanie. Podświadomie szukałem tam Taehyunga. Sam nie wiem po co. Zachowywałem się jak idiota, teraz też. Muszę z nim naprawdę porozmawiać, chcę usłyszeć co o tym wszystkim myśli.
- Ej... - odezwałem się niepewnie do jego przyjaciela Jimina - Muszę porozmawiać z Taehyungiem, wiesz gdzie go znajdę?
- Już go tu nie ma i nie będzie przez najbliższe dwa miesiące - prychnął i wrócił do jedzenia.
Nie mogłem w to uwierzyć, że zmarnowałem szansę, żeby z nim porozmawiać kiedy tego chciał. Wybiegłem ze stołówki potrącając po drodze kogoś. Biegłem szybko nie zważając na wszystko i wszystkich do tej strony statku, z której widać ląd i spotkałem się spojrzeniami z Taehyungiem, który patrzył jak odpływamy. Dopiero patrząc jak się oddała dotarło do mnie jak bardzo tego nie chcę. Jak bardzo chciałbym się do niego zbliżyć.
33.
Przed zejściem na ląd wstąpiłem jeszcze do kapitana i poprosiłem by przekazał moim przyjaciołom listy z pożegnaniem i skierowałem się z walizkami na ląd. Stałem chwilę i patrzyłem się jak statek odpływa kiedy nagle do barierek podbiegł Jungkook. Podświadomie poczułem taką jakąś radość. Uśmiechnąłem się lekko i odwróciłem odchodząc w głąb miasta. Poszedłem do hotelu, w którym miałem poczekać do jutra. Dzień minął mi na siedzeniu w hotelowym łóżku i zajadaniu się jedzeniem. Następnego dnia wstałem wcześnie i poszedłem pod prysznic, a potem ubrałem się i po śniadaniu wyszedłem do portu razem z bagażami by poczekać na statek do Japonii.
~~~~~~ 2 miesiące później, 2 dni do powrotu ~~~~~~~
Przez cały ten pobyt w Japonii strasznie się stęskniłem za moim statkiem i przyjaciółmi. Japonia nie była jakaś zła, ale nie miałem tam żadnych przyjaciół. Tęskniłem nawet za tym żarciem ze stołówki. Na szczęście to mój dzień tutaj i już jutro wyjeżdżam. Spokojnie położyłem się na łóżku i zamknąłem oczy zasypiając. Rano zacząłem się żegnać z mieszkańcami i poszedłem ostatni raz do parku by popatrzeć się na drzewa wiśni. To w sumie najbardziej ulubiona rzecz jaka tu była.
Około południa zacząłem się zbierać i poszedłem do portu. Po 15 godzinach drogi trafiłem z powrotem do portu, z którego wypływałem. Byłem strasznie szczęśliwy, że znowu zobaczę Jungkooka i moich przyjaciół, ale bardziej chyba zależało mi na spotkaniu chłopaka.
34. JungKook.
Minęło dużo czasu. Znalazłem dużo przyjaciół, zakolegowałem się nawet z Jiminem i tymi innymi z paczki Taehyunga. Na nasz statek dołączyło nawet kilka uroczych dziewczyn kiedy mój ojciec dowiedział się, że 3/4 pracowników statku są gejami.
- Ya!!! Kookie!!! - wykrzyczała Yulin, którą ciągnąłem w stronę stołówki.
Zatrzymałem się i spojrzałem na nią, a ona natychmiast nachyliła się nad swoimi rozwiązanymi sznurówkami. Podniosłem głowę znudzony i odetchnąłem, wtedy zauważyłem na przeciwko Taehyunga z bagażami. Zamurowało mnie, patrzyłem na niego aż poczułem ciągnięcie za rękaw. Spuściłem wzrok i poszedłem dalej wymijając go. Zasiedliśmy przy stole i wzięliśmy się za śniadanie.
- Kookie! - usłyszałem z oddali głos Jina, spojrzałem na niego i zobaczyłem jak pokazuje mi gestem, żebym się do nich przyłączył.
Chciałem do nich podejść, ale zobaczyłem z nimi Taehyunga. Kiedy pokręciłem głową z dezaprobatą musiało to wyglądać co najmniej dziwnie, bo nigdy im nie odmawiałem, ale bałem się siedzieć przy jednym stole z Taehyungiem. Wstałem i odniosłem talerz po czym wyszedłem ze stołówki.
35. Taehyung:
Wszedłem na pokład i pierwsze co zobaczyłem to Kookiego z jakąś dziewczyną. Byłem strasznie szczęśliwy na jego widok. Nawet przez myśl mi przeszło by go przytulić, ale ta laska skutecznie to wypędziła z mojej głowy. Moja twarz przybrała obojętny wyraz twarzy. Zostawiłem bagarze w swoim pokoju i poszedłem na stołówkę. Podszedłem do Jimina od tyłu i zakryłem mu dłońmi oczy.
-^Jungkook?- Czy ja wyglądam jak ten dzieciak? Jestem bardziej sexy!
-^TaeTae?- No nareszcie myślałem, że nigdy tego nie powie. Zciągnąłem dłonie z jego twarzy, a ten szybko odwrócił się w moją stronę. Uśmiechnąłem się w ten mój kwadratowy sposób i już po chwili czułem ręce obejmujące mnie w szyi. Objąłem go w pasie i podniosłem w górę.
- Hyung jesteś ciężki! Przytyłeś! Masz jeszcze swój ABS, prawda?- Puściłem go i podniosłem jego koszulkę na wysokość klatki piersiowej. Zauważając mizerny zarys absa. Podszedłem do J-Hope i walnąłem go w łeb i wskazałem na Jimina.
-^ Za co?- Zapytał łapiąc się za głowę. Za co? Ja mu zaraz powiem za co.
- Ty się jeszcze pytasz?! To twoja wina! Co ty zrobiłeś mojemu dziecku!? Nie było mnie ledwie 2 miesiące, a on tak wygląda!! Czy ja ci w liście nie dość jasno napisałem, żebyś pilnował jego ćwiczeń i tego jak się odżywia?!! - Miałem powiedzieć, ale wyszło że się wydarłem. Trudno...
- Ale to już nie ważne. Mamusia wróciła i wszystko naprawi i moja dzidzia będzie znowu sexy!- Uśmiechnąłem się radośnie, a wszyscy nawet Suga wybuchli głośnym śmiechem. Zbliżyłem się do Jimina i wpakowałem się mu na kolana.
- Jimin tęskniłem!!! Następnym razem pakuje cię w walizkę i zabieram że sobą!! A mówiąc o walizkach to mam dla was prezenty!! Jiminnie kupiłem ci takiego słodkiego misia!- Podskoczyłem na jego kolanach obejmując go.
-^ A masz to o co cię prosiłem?- Usłyszałem głos Rap Monstera. Odwróciłem się w jego kierunku.
-Mam. Wiesz jak się na mnie ludzie patrzyli kiedy wychodziłem z tego sklepu?! To było straszne!- Wtuliłem się mocno w przyjaciela, a on mnie objął jedną ręką, a drugą pogłaskał mnie po głowie.
-^ Na szczęście nic się nie zmieniłeś!- Wyszycy zgodnie potakiwali na stwierdzenie Jina.
-Jak się nie zmieniłem? Przez te dwa miesiące trzy razy przefarbowałem włosy, nakupywałem se zajedwabiste ciuchy, chodziłem na lekcje śpiewu i tańca, trochę przypakowałem przy budowie tego mostu no i nauczyłem się trochę japońskiego.- Zacząłem wyliczać.
36. JungKook:
Po wyjściu ze stołówki poszedłem na spacer po pokładzie. Chodziłem tak jakiś czas aż znów dotarłem do stołówki. Oparłem się o barierkę i zacząłem rozmyślać, głównie o powrocie Taehyunga. Co teraz będzie?
- Kookie? - poczułem dłoń na ramieniu - Coś jest nie tak?
Odwróciłem się i dostrzegłem YoungJae. Pokręciłem głową wymuszając uśmiech.
- Chciałbym pobyć sam - szepnąłem.
Chłopak zrozumiał i po chwili odszedł, a ja zostałem sam tak jak chciałem.
37, Tehyung:
Śmialiśmy się jeszcze trochę i postanowiłem się zbierać. Wyszedłem ze stołówki i zobaczyłem Jungkooka opierającego się o barierki. Podszedłem do niego i bez słów oparłem się obok na barierkach wpatrując w horyzont. Po jakimś czasie dopiero postanowiłem przerwać tą ciszę.
- Wtedy, dwa miesiące temu czemu przybiegłeś? - Nurtowało mnie to od tamtego czasu. Czemu przybiegł? Chciał się pożegnać czy rzucić jakimś kpiącym tekstem?- Czego wtedy chciałeś,hmm?- Powiedziałem lecz dalej się na niego nie patrzyłem.
38. JungKook:
Zirytowało mnie kiedy znowu ktoś mi przeszkodził i to akurat Taehyung.
- To już jest nieważne - odpowiedziałem cicho - Po za tym ja sam nie wiem.
Zamilkłem na chwilę, ale zaraz znów się odezwałem:
- Po co mnie o to tak w ogóle pytasz? - spojrzałem na niego - Dlaczego Cię to interesuje?
39. Taehyung:
- Też się ciekawię dlaczego. - Odwróciłem się tyłem do wody opierając plecami o barierki.
- Dziwnie się czułem jak cię tam zobaczyłem.- Mruknąłem. Naszła mnie nagle ochota na coś dziwnego i oczywiście zamiast myśleć to po prostu to zrobiłem. Stanąłem na przeciwko chłopaka opierając ręce po oby dwóch jego stronach na barierkach i tak jak kiedyś przybliżyłem się do niego ta, że nasze usta się nie mal stykały.
- Tęskniłeś za mną?- Szepnąłem i wpiłem się w jego usta, ale teraz nie całowałem tak jak wtedy, Pocałowałem go z czułością, ale krótko. Odsunąłem się i po prostu odszedłem zostawiając oniemiałego Jungkooka samego i wróciłem do swojej kajuty. Położyłem się na łóżko i poszedłem spać.
40. JungKook:
- Jak dziwnie? Nie ro... - nie dokończyłem.
Kiedy mnie pocałował, to było takie... Miłe. Inne niż wtedy. Nie miałem już ochoty go kopnąć, ale odwzajemnić pocałunek jednak nie zdążyłem, bo szybko odszedł. Automatycznie położyłem dłoń na ustach. Kiedy otrzeźwiałem też poszedłem do swojej kajuty i położyłem się. Cały czas miałem w głowie kiedy był tak blisko mnie, czy ja go przez ten cały czas lubiłem? Wyszedłem z kajuty dopiero na kolację. Wciąż wyglądałem i czułem się niczym zombie.
- Jej, przepraszam - zacząłem lamentować kiedy wylałem zupę na jakiegoś marynarza - Naprawdę przepraszam.
Złapałem chusteczki i zacząłem go wycierać. Było mi jednocześnie głupio i przykro kiedy wszyscy się ze mnie śmiali.
- Jeszcze raz przepraszam - spojrzałem na niego zeszklonymi oczami i wyszedłem ze stołówki.
Będę musiał sobie dzisiaj odpuścić jedzenie skoro je wylałem. Poszedłem do swojej kajuty i położyłem się spać. Głód ciągle dawał o sobie znać więc zaśnięcie było niemożliwe.
41. Taehyung:
Obudziłem się jakoś wieczorem przed kolacją. Zaspany poprawiłem swój wygląd i poszedłem na posiłek. Kiedy zobaczyłem jak Jungkookie wylewa na jakiegoś gościa zupę i jak go przeprasza zrobiło mi się smutno. Wyszedł ze stołówki, a ja szybko dokończyłem swój posiłek i wziąłem dodatkową porcję. Wyszedłem z razem z nią ze stołówki i poszedłem w stronę kajuty chłopaka. Postawiłem posiłek przed drzwiami i zapukałem w nie zaraz szybko odchodząc. Wróciłem do kajuty i usiadłem w jej kącie pod ścianą chowając głowę między nogami. Musiałem pomyśleć nad tym co czułem. Jakie były moje uczucia do Ciastka? Czy ja go tylko lubiłem? Czy może to coś więcej? Sam już nie wiem.
42. JungKook:
Kiedy usłyszałem jak ktoś puka do drzwi poszedłem szybko otworzyć i zobaczyłem uciekającego Taehyunga. To jakiś żart? Już miałem zamknąć drzwi kiedy zauważyłem pod nogami posiłek. Zrobiło mi się miło. Zjadłem ze smakiem i usiadłem zadowolony na łóżku. Powinienem mu podziękować? Ale może lepiej nie skoro uciekał. Pewnie nie chciał, żebym wiedział, że to on. Położyłem się znowu i w końcu zasnąłem. Obudziłem się wcześnie rano i jak zwykle poszedłem na stołówkę, ale musiałem szybko zjeść, bo po tym musiałem iść umyć nasze piętro na pokładzie. Moja zmiana dzisiaj.
Usiadłem z boku ignorując już całą resztę i wziąłem się za jedzenie.
- Ej, Kookie! Twoja dawna pasja święcenia ludzi zupą powraca? Kogo dziś oblejesz? - usłyszałem za sobą głos jakiegoś gówniarza.
Przecież ten leszcz jest tu od tygodnia.
- Znamy się? - spojrzałem na niego krzywo.
Kiedy nic mi nie odpowiedział uznałem sprawę za nieważną i wróciłem do jedzenia.
- To, że jesteś synem kapitana to nie znaczy, że jesteś jakiś lepszy... A to za to, że oblałeś wczoraj mojego brata - popchnął mnie tak, że wylądowałem twarzą w śledziach i sobie poszedł.
Ja nie wierze jacy ludzie potrafią być głupi i chamscy. Czy ja kiedykolwiek powiedziałem, że skoro jestem synem kapitana to jestem jakiś lepszy? Nawet go nie znam. Teraz będę musiał zmarnować cenny czas na pozbywaniu się odoru śledzi z włosów.
- Kookie - podbiegła do mnie zatroskana Yulin - Wszystko w porządku?
43. Taehyung:
Rano po prysznicu poszedłem na śniadanie i wszedłem właśnie w momencie kiedy jakiś małolat darł się do Kookiego. Byłem wściekły. Jak on tak mógł sobie pozwalać. O nie, nie na moim statku! ( Co z tego, że nie jest mój?) Zagrodziłem młodemu drogę, a ten spojrzał się na mnie kpiąco.
-^ Czego chcesz?- Grabisz se dziecino. Oj grabisz...
-Przeproś go.- Powiedziałem grzecznie.Dalej nie schodząc mu z drogi.
- Nie będę nikogo przepraszał.- Co za szmaciarz lepiej niech sam przeprosi po dobroci.
- Jak go teraz nie przeprosisz to zacznij się modlić.- Ja jestem kulturalny i bardzo uprzejmy naprawdę.
-Nie boję się ciebie! Mój brat też!- Tak? Jakie to słodkie! Normalnie rzygam tęczą.
-Mówisz o nim?- Wskazałem na chłopaka, który z tego co pamiętam miał na imię Sungoh i wyglądał podobnie do mnie.
-Tak! Nie podskoczysz mu!- Srały muchy będzie lato czy zima, a może wiosna?Jeden chuj. Uśmiechnąłem się wrednie.
- Ej Sungoh! Stęskniłem się za tobą i twoim głębokim gardłem! Może wpadniesz dzisiaj do mnie i się trochę zabawimy?!- Jestem zajebisty! No normalnie zrobiłbym teraz im zdjęcie. Sungoh aż się jedzeniem zakrztusił.
-^ Jakim gardłem o co ci chodzi?- Znowu spojrzałem się na tego kurdupla przed sobą.
- Gardłem twojego brata, którego przerżnąłem w swojej kajucie milion razy. Głośno jęczał. Prawda Sungiee?!- Powiedziałem, a oczy tego małego były pełne zdziwienia i strachu.
- A teraz przeprosisz ładnie czy mam zrobić ci coś czego nie będziesz chciał i nie mam na myśli seksu tylko czegoś o wiele bardziej bolesnego- To się nazywa charyzma. Dzieciak szybko podreptał do Ciastka i zaczął go przepraszać, a potem wrócił do mnie i też zaczął przepraszać. Ja tylko go pogłaskałem po głowie i mruknąłem ' Grzeczny chłopczyk'
- Sungoh-ah to dzisiaj u mnie dobrze?! Tylko masz być!!
44. JungKook:
Zdenerwowałem się jeszcze bardziej. Po co Taehyung się w ogóle wtrąca? Jak zaczął gadać o tym głębokim gardle i przeżynaniu to myślałem, że wybuchnę. Ja zaczynałem myśleć, że on mnie lubi!
- W jak najlepszym - warknąłem do dziewczyny i wyszedłem ze stołówki po drodze wymijając Taehyunga, nawet na niego nie spojrzałem.
Poszedłem do swojej kajuty umyć włosy i twarz. Po wszystkim w końcu mogłem iść do pracy, do której już nie miałem tyle siły ani ochoty co rano. Myłem posadzkę, bo myłem, ale w głowie miałem zupełnie co innego. To co mówił Taehyung było obrzydliwe. Nie obchodzi czy mówił serio czy nie, to było obrzydliwe i już. Skończyłem pracę i powoli szedłem do swojej kajuty kiedy znowu go spotkałem na swojej drodze z tamtym chłopakiem, którego wczoraj oblałem zupą. Stali sobie pod drzwiami Taehyunga i chyba mieli zamiar wejść. Zatkało mnie. Czyli on mówił poważnie rano? Przełknąłem ślinę i szybko wszedłem do swojej kajuty. Kiedy zamknęły się za mną drzwi poczułem łzę na policzku. Dlaczego to mnie tak zabolało? Czyżbym naprawdę go lubił?
45.Taehyung:
Po tym jak zjadłem śniadanie i pośmiałem się z tej akcji wraz z chłopakami musiałem iść zameldować się do kapitana. Po krótkim zdaniu raportu wracałem do swojej kajuty koło, której stał Sangoh. Uśmiechnąłem się do niego i przybliżyłem kładąc rękę na ścianie na równi z jego głową.
-A więc przyszedłeś?- Myślałem, że po tym jak go odrzuciłem raczej się nie pojawi.
-^ No przecież po wiedziałeś, że mam przyjść.- A no tak coś tam mu mówiłem.
- Chciałbym abyś ogarnął swojego brata. Nie chce by robił coś takiego na tym statku. Zwłaszcza osobie, którą jest Jungkook. Nie zrozum mnie źle, ale od niego to on niech lepiej się trzyma z daleka. Dobrze Sungiee? - Słodko zdrobniłem jego imię i już chciałem odchodzić gdy ten złapał mnie za rękę.
-^Tylko tego chciałeś? Tylko po to mnie wołałeś!? Bym zadbał o to, że mój brat nigdy już nie dotknie tego chłopaka!?!- No i po co on się tak drze. A co jeśli Jungkook jest u siebie. Przez to patrzenie się w Sungoh nawet nie zwróciłem uwagi czy wrócił.
- Tak. Tylko tego chciałem. Nie będę się z tobą kochać już dawno to skończyłem.Zapomniałeś jak odrzuciłem twoje uczucia? Nie kocham cię i ich nie od wzajemnie. A teraz idź.- Pokazałem mu by sobie odszedł i z kamienną twarzą patrzałem jak odchodzi. - Wszedłem do środka kabiny by wziąć prezenty dla chłopaków i wyszedłem kierując się do kajuty Hobiego, bo tam mieliśmy się spotkać.
46. JungKook:
Postanowiłem o nim już nie myśleć. Wytarłem łzy i po chwili odpoczynku poszedłem do Yulin.
- Przepraszam, że byłem niemiły. Mam trudny czas - usiadłem na jej łóżku ze spuszczoną głową.
Dziewczyna mnie przytuliła.
- To przez tamtego chłopaka? - spojrzała mi w oczy - Widziałam jak Cię pocałował.
Rozmawialiśmy długo. Po wszystkim wyszedłem już z trochę lepszym humorem. Wracając do swojej kajuty wręcz modliłem się, żeby nie spotkać Taehyunga, bo mój humor zaraz by wyparował.
47. Taehyung:
Chłopaki co dziwne serio byli zadowoleni z prezentów. Najwięcej śmiechu wywołał chyba prezent Monstera. No, bo kto normalny chciałby kostium meido i kajdanki z biczem. Śmialiśmy się i gadaliśmy do późna w nocy. Oczywiście nie o byłoby się bez jakiegoś alkoholu. Lekko pijany wracałem do siebie gdy nagle zrobiło mi się słabo i upadłem na jeden z leżaków dla pasażerów nie mając już siły się z niego podnieść po prostu tam zasnąłem.
48. JungKook:
Kiedy byłem już przy naszych kajutach zobaczyłem Taehyunga śpiącego na leżakach. Przecież zimno jest, może się przeziębić. Boże, ja się jeszcze nim przejmuje... Podszedłem do niego i szturchnąłem za ramie.
- Tae... - szepnąłem - Jest zimno, nie możesz tutaj spać...
Kiedy na mnie spojrzał dopiero zauważyłem, że jest pijany. Pomogłem mu wstać i odprowadziłem go do kajuty. I po co ja to robię? Położyłem go na łóżku, wziąłem jakiś koc z krzesła i szczelnie przykryłem po czym poszedłem do siebie.
49. Taehyung:
Śniło mi się, że Jungkook prowadzi mnie do kajuty i kładzie do łóżka, a potem zostawia. Nie chciałem by mnie zostawiał. Skoro to sen to mogę zrobić w nim wszystko? Podniosłem się z łóżka i ruszyłem w stronę drzwi. Przywracając się chyba z sześć razy i robiąc przy tym sporo huku. Dotarłem do drzwi w końcu je otwierając. Wyszedłem na zewnątrz i zataczając koła i raz prawie wypadając za barierki doszedłem do drzwi kajuty Jeonguka. Otworzyłem je bez niczego i wszedłem do pokoju. To sen i tak nie może mi nic zrobić. Podszedłem do chłopaka śpiącego na łóżku i położyłem się koło niego mocno go przytulając i zamykając oczy. Sen znikł , a pojawił się następny. Śnił mi się Sungoh, który dotykał Ciasteczka.
- Kookie.- Powiedziałem patrząc się na to wszystko co się działo. Chciałem go chronić, ale nie mogłem. Coś mnie trzymało i nie chciało puścić.
- Zostaw go. Nie dotykaj Jungkooka. Weź mnie, ale go zostaw.- Szarpałem się i nagle wszystko zniknęło i była już tylko ciemność.
50. JungKook:
Już zasypiałem kiedy dotarł do mnie hałas. Nasłuchiwałem aż ten hałas znalazł się w mojej kajucie i zaraz na moim łóżku. Próbowałem go wybudzić, ale nic nie działało. Szarpał się i gadał jakieś głupoty. W końcu nie wytrzymałem i uderzyłem go w głowę deską, ale tylko się uciszył. No trudno. Wziąłem drugi materac spod łóżka i położyłem się na nim koło łóżka, nie będę spał z Taehyungiem w jednym łóżku. Chyba trochę za szybko na takie rzeczy. Kiedy wstałem rano ten pijak jeszcze spał w moim łóżku. Będę musiał pójść po świeżą pościel.
- Czy możesz już sobie stąd pójść ? - obudziłem go.
Ten się podniósł i rozejrzał, jego wzrok zatrzymał się na materacu, na którym spałem.
51.Taehyung:
Obudziło mnie rano czyjeś szturchanie. Usiadłem na łóżku i rozejrzałem się dookoła zatrzymując wzrok na materacu, który leżał na podłodze. Czyli jeden z tych snów moich wczorajszych nie był snem? Spojrzałem się na Jungkooka i olałem jego pytanie. Zamiast tego pociągnąłem go za rękę tak, że wylądował na mnie, a ja wpiłem się z tęsknotą w jego pełne wargi. Pomału się od nich oderwałem spojrzałem się na niego i mocno wtuliłem w zagłębienie jego szyi.
- Dalej mi nie powiedziałeś czy za mną tęskniłeś...
52. JungKook:
Chciałem cokolwiek zrobić. Powiedzieć mu, że cholernie tęskniłem, ale w uszach rozbrzmiały te jego słowa, które mówił do Sungoh i to jak stali pod kajutą Taehyunga.
- Tae, zabawiasz się z Sungoh, a później przychodzisz do mnie i robisz takie rzeczy - odsunąłem się od niego - Widziałem Was po tym jak go do siebie zaprosiłeś. Nie jestem zazdrosny, bo szczerze mówiąc nic między nami nie ma po za tym, że chyba się lubimy, ale nie znoszę jak ktoś się mną bawi więc daj sobie spokój. Jedna zabawka jaką jest Sungoh powinna Ci wystarczyć.
53. Taehyung:
Sungoh? Czyli mnie z nim widział, ale nic nie słyszał.
- Nie bawię się zabawkami nie jestem dzieckiem. Jak chcesz wiedzieć więcej to spytaj się Jimina- Podniosłem się z jego łóżka i wyszedłem również z jego kajuty. Zamiast wrócić do swojej poszedłem po prostu na rufę statku i jak to miałem w zwyczaju wyszedłem za barierki i zamknąłem oczy wsłuchując się w szum oceanu. Ja chyba go lubię, ale inaczej jak Jimina czy Hobiego. To było zupełnie inne uczucie.
54. JungKook:
- Ale ja chcę zapytać Ciebie - poszedłem za nim.
Nie mogłem patrzeć jak wisi nad wodą. Wciągnąłem go na pokład tak, że znalazł się na posadzce i nachyliłem się nad nim.
- Jeśli muszę wiedzieć coś ważnego to chcę to usłyszeć od Ciebie - pomogłem mu wstać.
55. Taehyung:
-Ale ode mnie tego nie usłyszysz nie lubię o sobie opowiadać. - Wstałem i spojrzałem się na niego wyczekująco.
- Chcesz coś jeszcze? Odpowiedzi ode mnie nie usłyszysz. Idź do Jimina.- Minąłem go i wróciłem do swojej kajuty zamykając drzwi na klucz. Wszedłem do łazienki i po ściągnięciu ubrań wszedłem pod prysznic odkręcając wodę. Stałem tak może z pół godziny aż w końcu się otrząsłem i wyszedłem spod strumienia wody. Ubrałem czyste ciuchy i wsadziłem sobie słuchawki do uszu puszczając swoją ulubioną playliste z piosenkami.
56. JungKook:
Nie miałem najmniejszego zamiaru nikogo wypytywać o Taehyunga. Muszę go sobie w końcu odpuścić, najwyraźniej nie jest dla mnie. Miałem przez chwilę nadzieję, że powie, że to z Sungoh to nie tak jak myślę. Dam mu spokój, niech się nim zajmie i przestanie mi robić głupawe nadzieje. Poszedłem po świeżą pościel i natychmiast ją wymieniłem. Zrobiłem porządek w pokoju i poszedłem na śniadanie. Kiedy zjadłem wyszukałem wzrokiem Jimina i upewniłem się czy nie ma z nim Taehyunga.
- Jimin - podszedłem do niego niepewnie - Wiesz, ja w sprawie Taehyunga... Chciałbym, żeby mi dał spokój, okej? To nie jest tak, że mi dokucza, ale on...
Zatrzymałem się na chwilę, żeby odetchnąć, bo czułem, że dłużej nie wytrzymam.
- Z resztą nie ważne, po prostu niech da mi spokój - szybko wyszedłem ze stołówki i poszedłem w stronę kajut. Zatrzymałem się kiedy zobaczyłem Tae z Sungoh.
57. Taehyung:
Po wyjściu na śniadanie spotkałem przed moimi drzwiami Sungoh. Minąłem go jednak zanim zdążył powiedzieć choćby słowo, ale ten nie odpuszczał. Biegł za mną. Właśnie przechodził em obok Jungkook kiedy tamten mnie dogonił i złapał za rękę.
- ^Tae! - no czemu on mi nie da spokoju.
Wyrwałem mu rękę z uścisku i spojrzałem się na niego ze złością.
- Czego chcesz? Czy ja się wczoraj dość jasno nie wyraziłem co do tego? - mimo moich słów chłopak się do mnie przytulił, ale ja go odepchnąłem.
Kątem oka widziałem, że Jungkook stał tam dalej, a nie chciałem by to widział.
-^ Wiem - zamilkł i spuścił wzrok - Ale czemu nie możesz dać mi szansy?! Czemu?
Bo lubię Ciastka, ale nie powiem tego głośno, bo on mnie nie lubi.
- Mam już kogoś kogo lubię i nie jestem w stanie przyjąć twojego uczucia. Zrozum to w końcu.- Powiedziałem to patrząc się gdzieś w horyzont za jego plecami i po chwili odszedłem kierując się na stołówkę.
58. JungKook:
Po mojej klatce piersiowej rozległ się delikatny uścisk kiedy zobaczyłem jak Sungoh przytula się do Tae. Już miałem się wracać kiedy Taehyung go odepchnął. I co ja mam o tym myśleć?
- Tae... - szepnąłem cicho kiedy mnie minął, ale nawet się nie zatrzymał.
Poszedłem do siebie i zaszyłem się tam na resztę dnia. Nie poszedłem ani na obiad ani na kolację. Cały dzień przeleżałem w łóżku rozmyślając. Chciałem wyjść się przewietrzyć kiedy usłyszałem pukanie do drzwi. Otworzyłem i ujrzałem Hoseoka.
59. Taehyung:
Przez resztę dnia chodziłem jak żywa bomba. Nikt do mnie nie podchodził czy się nie odzywał. To chyba przez aurę, która mnie otaczała. Była tak czarna, że ledwo było mnie przez nią widać. Jednak znalazł się jeden, któremu życie nie miłe i odpalił bombę. W tamtym momencie wybuchłem i rozwaliłem chyba z pięć krzeseł zanim Namjoonowi, Suge i Jiminowi udało się mnie powstrzymać. Wyrwałem się im i wyszedłem ze stołówki zostawiając tam pół wystraszonej załogi. Dobrze, że my i pasażerowie mamy oddzielne stołówki. Wróciłem do kajuty i zacząłem wyładować swoją złość na ścianie. Po jakiś 30 minutach walenia w ścianę upadłem na kolana wpatrujac się w zakrwawione ręce. Muszę coś z nimi zrobić. Wyszedłem z kajuty i ruszyłem do kajuty Jimina. Jak już tam byłem to z nie małym bólem zapukałem w drzwi. Na szczęście od razu mi otworzył.
- ^Kurwa co ci się stało! Nie stój tak.- Wciągnął mnie do środka gdzie siedział jeszcze Hobi.
- Cześć- Mruknąłem do nie go i uśmiechnąłem się słabo na jego powitanie.
-^ No gadaj co ci się stało?! - Przypomniał o swojej obecności Jimin.
- Miałem randkę że ścianą.- Zaśmiałem się by rozluźnić atmosferę, ale im jakoś nie było do śmiechu.- Opatrzysz mi je?- Chłopak bez słowa poprowadził mnie do swojego łóżka i poszedł zapewne po apteczke.
-^ Ja muszę coś załatwić to spadam.- Tylko kiwnąłem głową. A chłopak wyszedł. Chwilę po nim do pokoju wrócił Jimin z apteczką.
- Hobi wyszedł coś załatwić- Powiedziałem na co drugi się tylko uśmiechnął i powiedział, że się z nim minął.
-^ Dlaczego biłeś ścianę?- Spytał i jak najdelikatniej zaczął przemywać mi dłoń wodą utlenioną.
- Jimin ja nie wiem. To wszystko przez to uczucie. Wiesz jak to jest kiedy kogoś lubisz, a ta osoba ma cię za najgorszą na świecie? Ja już nie wytrzymuje tego to dla mnie za dużo. Nawet taki kosmita jak ja nie daje rady z uczuciami.- Ściszyłem głos. Patrzyłem jak owija moje dłonie bandażami dalej nic nie mówiąc.- Powiedz coś proszę.
-^ Nie mogę powiedzieć ,że wiem co czujesz ,bo nie wiem. Ale musi ci być ciężko. Chciałbym ci jakoś pomóc byś tak nie cierpiał,ale nie wiem jak i to mnie boli. Nie mogę ci pomóc i to sprawia mi ból.- Skończył zawiązując ostatni bandaż.
- Przytul mnie - wystarczyło raz, a już czułem jak jego ręce mocno mnie oplatają. Siedzieliśmy tak przez jakiś czas aż w końcu się od niego odsunąłem.
- Dzięki. Pójdę się położyć - Wyszedłem z jego pokoju i ruszyłem, ale nie do swojego, a na rufę statku stając poza barierkami. Lubiłem to robić. Czułem się tak inaczej.
60. JungKook:
Pierwszy raz rozmawiałem tam długo z Hoseokiem. Wcześniej to jedynie cześć. Poczułem, że naprawdę mogę mu się zwierzyć chociaż nie byłem do końca pewny czy to dobry pomysł. Kiedy sobie poszedł w końcu mogłem iść się przejść. Po kilku krokach zauważyłem Taehyunga znowu wiszącego nad taflą wody. Jak ja nie lubię tego widoku...
Po rozmowie z Hobim zrozumiałem wiele rzeczy, o których wcześniej nawet nie myślałem, ale wciąż potrzebowałem czasu. Minąłem Tae i poszedłem na stołówkę coś zjeść. Byłem taki głodny. Nic po kolacji i obiedzie nie zostało, ale nasz kochany kucharz za to postanowił zrobić mi kanapki. Podziękowałem mu i usiadłem spokojnie z talerzem i zacząłem się zajadać.
61. Taehyung:
Nie wiem ile tak stałem, ale po jakimś czasie zgłodniałem, a moje zapasy jedzenia w pokoju były wyczerpane. Wróciłem z powrotem na pokład i skierowałem się do stołówki. Wszedłem do pomieszczenia nie rozglądając się zbytnio i podszedłem do naszego kucharza.
- Hej Sangmin- Oparłem się na blacie. Patrząc na kucharza.
-^ Kogo ja tu widzę! To nasz drogi V!- Powiedział wesoło.
- V? Może być. Masz coś do jedzenia?- Wystawiłem język oblizując spierzchnięte wargi.
-^Czekaj zaraz coś ci zrobię, ale najpierw musisz przeprosić i powiedzieć co ci się stało- A no tak moja dzisiejsza akcja. Nie przeprosiłem.Odsunąłem się od blatu. Podrapałem się po karku z zażenowania.
- Ymm Przepraszam za zniszczenie krzeseł i te brzydkie słowa oraz to za to, że prawie pobiłem tego chłopaka. Przepraszam.- Ukłoniłem się i podniosłem napotykając jego uśmiech.
-^ A teraz to- Wskazał na moje zabandażowane ręce.
-Ah To? Miałem randkę ze ścianą.- Zaśmiałem się i schowałem ręce za plecy.
-^ Kim Taehyung powinieneś dbać o siebie. Poczekaj zaraz coś ci zrobię.- Znowu oparłem się o blat z uśmiechem czekając na żarełko.
-Hyung masz może coś mocnego? Chciałbym szybciej zasnąć.- Zapytałem zaglądając za nim.
-^Coś się znajdzie- Przyszedł po chwili z jedzeniem i piwem. Podziękowałem i zabrałem talerz oraz puszkę piwa i podszedłem do stolika obok dopiero zauważając siedzącego niedaleko Jungkooka. Długo tu jest? Pewnie widział tą moją żałosną stronę, z której tracę dumę i przepraszam... Popatrzyłem się chwile na niego i szybko spuściłem wzrok kiedy on również się na mnie spojrzał. Utkwiłem wzrok w jedzeniu i pomału zacząłem je jeść.
62. JungKook:
Słuchałem jak rozmawia z Sangminem. Wiedziałem co mu się stało w ręce od Hobiego. Dlaczego on jest taki wybuchowy? Kiedy poczułem na sobie jego wzrok spojrzałem na niego bez skrępowania, ale ten się najwyraźniej przestraszył. Miałem nadzieję, że usiądzie koło mnie, ale jak nie to nie, ja nie będę się narzucał. Jak znowu się uchleje to nie będę go już ciągnął do kajuty. Kontynuowałem jedzenie, musiałem nadrobić zaległości w obiedzie i kolacji. Kiedy się napchałem do oporu podszedłem do okienka.
- Mogę herbatę? - zapytałem cicho.
- Zapchałeś się? - kucharz się zaśmiał.
- Można tak powiedzieć - uśmiechnąłem się słabo.
- A co Ty taki niemrawy i nie było Cię od śniadania? Chory jesteś? Może chcesz jakieś witaminy? - zaczął irytująco wypytywać.
- Nic mi nie jest - burknąłem - Chcę tylko herbaty.
- No to pewnie jakaś dziewczyna Ci zawróciła w głowie - pokiwał głową trzymając w ręku herbatę - Powiem Ci, że jeśli kogoś lubisz to po prostu to powiedz. Irytuje mnie kiedy ludzie sobie utrudniają życie i tacy przybici chodzą. Rozchmurz się Kookie!
Sam nigdy nie miał dziewczyny, bo od dzieciaka pracuje na tym statku, a takie mądrości wygłasza, że aż się rzygać chce. Dobry człowiek, ale czasami na prawdę irytuje.
- Czy możesz mi już ją dać? - spojrzałem na napój.
Poczułem ulgę kiedy w końcu podał mi tą herbatę i wróciłem do stolika.
63. Taehyung
Jadłem cicho nie odzywając się ani słowem do kucharza czy Jungkooka. Nie to, że się bałem czy coś po prostu nie czułem takiej potrzeby. Słuchałem uważnie rozmowy Kookiego z Sangminem.
Nie było to jakieś porywająco ciekawe do momentu kiedy kucharz nie wspomniał o zakochaniu.
To normalnie zacząłem krztusić się kanapką, którą teraz jadłem.
-^ Tae wszystko w porządku?- Usłyszałem głos kucharza. Zakaszlałem jeszcze raz i uśmiechnąłem do niego kwadratowo.
- Tak już wszystko w porządku.- Dokończyłem kanapkę i podniosłem się by odnieść talerz. Wróciłem jeszcze po swoje piwo i podszedłem do stolika przy , którym siedział Jungkook. Odsunąłem jedno z krzesełek i na nim usiadłem.
- Ymm Cześć.- Uśmiechnąłem się lekko. Było mi trochę smutno. Czyżby miał dziewczynę? Czy to ta, która była z nim kiedy wróciłem na statek? Co jeśli faktycznie są razem?
-Jak ci minął dzień?- Tak Taehyung normalnie jesteś zajebisty! Pytać się kogoś kto ci się podoba ( Tak podoba mi się stwierdziłem to kiedy waliłem w ścianę) jak mu minął dzień! Medal powinni ci wręczyć!
- Powiesz czy będziesz tak mnie ignorował?- Zapytałem gdy po dłuższej chwili nie dostałem odpowiedzi. Otworzyłem puszkę i pomału zacząłem z niej sączyć alkohol.
63. Taehyung
Jadłem cicho nie odzywając się ani słowem do kucharza czy Jungkooka. Nie to, że się bałem czy coś po prostu nie czułem takiej potrzeby. Słuchałem uważnie rozmowy Kookiego z Sangminem.
Nie było to jakieś porywająco ciekawe do momentu kiedy kucharz nie wspomniał o zakochaniu.
To normalnie zacząłem krztusić się kanapką, którą teraz jadłem.
-^ Tae wszystko w porządku?- Usłyszałem głos kucharza. Zakaszlałem jeszcze raz i uśmiechnąłem do niego kwadratowo.
- Tak już wszystko w porządku.- Dokończyłem kanapkę i podniosłem się by odnieść talerz. Wróciłem jeszcze po swoje piwo i podszedłem do stolika przy , którym siedział Jungkook. Odsunąłem jedno z krzesełek i na nim usiadłem.
- Ymm Cześć.- Uśmiechnąłem się lekko. Było mi trochę smutno. Czyżby miał dziewczynę? Czy to ta, która była z nim kiedy wróciłem na statek? Co jeśli faktycznie są razem?
-Jak ci minął dzień?- Tak Taehyung normalnie jesteś zajebisty! Pytać się kogoś kto ci się podoba ( Tak podoba mi się stwierdziłem to kiedy waliłem w ścianę) jak mu minął dzień! Medal powinni ci wręczyć!
- Powiesz czy będziesz tak mnie ignorował?- Zapytałem gdy po dłuższej chwili nie dostałem odpowiedzi. Otworzyłem puszkę i pomału zacząłem z niej sączyć alkohol.
64. JungKook:
Ucieszyłem się w duchu kiedy się do mnie dosiadł. Chciałem tego, ale jego pytanie mnie rozwaliło.
- A jak miał minąć? - spojrzałem mu w oczy - Każdy mój dzień jest do dupy kiedy uświadamiam sobie jak beznadziejnie ulokowałem swoje uczucia w znerwicowanym, cholernie przystojnym dupku, który nie widzi nikogo po za sobą. Wylałbym Ci tą herbatę na ryj gdyby nie to, że mam ochotę ją wypić do końca.
Wszystko powiedziałem ze spokojem popijając herbatkę.
65. Taehyung:
Słuchałem tego wszystkiego w milczeniu nie odzywając się dopóki nie skończył.
- Ja.. Ja nie wiedziałem, że podoba ci się Yoongi.- Posmutniałem totalnie. Z bólem serca ( i dłoni) podniosłem się z krzesła.
- Wiesz ja już chyba pójdę muszę nakarmić rybki.- Uśmiechnąłem się na pożegnanie tyle, że teraz dość ponuro i wyszedłem z pomieszczenia. Niech to szlak. Zapomniałem piwa. Ah głupi Tae. Dobra nie będę się wracać. Idę do siebie. I tak jak powiedziałem tak też zrobiłem. Jak już byłem w pokoju to wyciągnąłem sobie z walizki ciuchy i kosmetyki . a także farbę do włosów. Wiem, że jest późno i w ogóle, ale chce mieć nowe włosy dzisiaj. Skoro Jungkook kocha Sugę to muszę teraz zrobić wszystko by pokochał mnie. Wybiegłem szybko z pokoju i biegiem znalazłem się u ChimChima.
- Jimin ,Jimin ,Jimin!- Wydyszałem od biegu, a chłopak patrzał się na mnie jak na jakiegoś kosmitę, którym poniekąd byłem. Przynajmniej dla nich.
-^ Coś się stało, że tak biegłeś?- Zapytał zaciekawiony. No fakt co sobie można pomyśleć kiedy ktoś ci wbiega do pokoju o 22 w nocy a ty sobie leżysz na łóżku i czytasz książkę.
- Musisz mi pomóc przefarbować włosy.- Rzuciłem mu saszetkę z farbą i usiadłem na podłodze.
-^ Ty się dobrze czujesz? Tylko po to przybiegasz do mnie w środku nocy? Nie możemy zrobić tego jutro?- No nie, nie możemy. Gdybyśmy mogli to bym się tu nie taszczył. Chcę to dzisiaj, bo Jungkook kocha Sugę, a nie mnie, a ja muszę to zmienić.
- Nie możemy muszę mieć je jeszcze dzisiaj. Rusz ten swój zgrabny tyłeczek i biegiem do łazienki inaczej powiem Hobiemu o twoim gej porno schowanym pod szafą.
- Skąd o nim wiesz?!- No no no nie ładnie tak Jiminku. Mamusia Tae wszystko wie!
-To moja sprawa skąd, a teraz ruchy!- Pośpieszyłem go kiedy się gramolił i poszedłem za nim.
65. Taehyung:
Słuchałem tego wszystkiego w milczeniu nie odzywając się dopóki nie skończył.
- Ja.. Ja nie wiedziałem, że podoba ci się Yoongi.- Posmutniałem totalnie. Z bólem serca ( i dłoni) podniosłem się z krzesła.
- Wiesz ja już chyba pójdę muszę nakarmić rybki.- Uśmiechnąłem się na pożegnanie tyle, że teraz dość ponuro i wyszedłem z pomieszczenia. Niech to szlak. Zapomniałem piwa. Ah głupi Tae. Dobra nie będę się wracać. Idę do siebie. I tak jak powiedziałem tak też zrobiłem. Jak już byłem w pokoju to wyciągnąłem sobie z walizki ciuchy i kosmetyki . a także farbę do włosów. Wiem, że jest późno i w ogóle, ale chce mieć nowe włosy dzisiaj. Skoro Jungkook kocha Sugę to muszę teraz zrobić wszystko by pokochał mnie. Wybiegłem szybko z pokoju i biegiem znalazłem się u ChimChima.
- Jimin ,Jimin ,Jimin!- Wydyszałem od biegu, a chłopak patrzał się na mnie jak na jakiegoś kosmitę, którym poniekąd byłem. Przynajmniej dla nich.
-^ Coś się stało, że tak biegłeś?- Zapytał zaciekawiony. No fakt co sobie można pomyśleć kiedy ktoś ci wbiega do pokoju o 22 w nocy a ty sobie leżysz na łóżku i czytasz książkę.
- Musisz mi pomóc przefarbować włosy.- Rzuciłem mu saszetkę z farbą i usiadłem na podłodze.
-^ Ty się dobrze czujesz? Tylko po to przybiegasz do mnie w środku nocy? Nie możemy zrobić tego jutro?- No nie, nie możemy. Gdybyśmy mogli to bym się tu nie taszczył. Chcę to dzisiaj, bo Jungkook kocha Sugę, a nie mnie, a ja muszę to zmienić.
- Nie możemy muszę mieć je jeszcze dzisiaj. Rusz ten swój zgrabny tyłeczek i biegiem do łazienki inaczej powiem Hobiemu o twoim gej porno schowanym pod szafą.
- Skąd o nim wiesz?!- No no no nie ładnie tak Jiminku. Mamusia Tae wszystko wie!
-To moja sprawa skąd, a teraz ruchy!- Pośpieszyłem go kiedy się gramolił i poszedłem za nim.
66. JungKook:
Zatkało mnie kiedy uznał, że chodzi o SUGE. On jest taki głupi czy tylko udaje? Spojrzałem na Sangmina i uderzyłem głową o stół. Przecież jak rozniesie się, że ja niby lubię Yoongiego to będzie masakra. Szybko pobiegłem do Jimina. On zawsze ma na wszystko radę. Zapukałem zdyszany do drzwi jego kajuty i poczułem ulgę kiedy drzwi się otworzyły, ale zamiast niego zobaczyłem mokrego Tae w samych bokserkach i ręczniku na głowie. Czy oni? A co z Hobim? Kiedy tak na niego patrzyłem gdy w mojej głowie rodziły się coraz nowsze pytania dotarł do mnie głos Jimina.
- Tae, wracaj tu natychmiast! Jeszcze nie skończyliśmy - rozszerzyłem oczy, które automatycznie zrobiły się czerwone i zaczęły z nich płynąć łzy. Szybko oddaliłem się do swojej kajuty i zamknąłem się w niej na klucz.
67. Taehyung:
W łazience Jimin kazał mi ściągnąć ubrania by ich nie po brudzić i pójść umyć włosy. Tak jak kazał tak zrobiłem. W mokrych włosach usiadłem na krześle i pozwoliłem by maszynką wystrzygł, a raczej przystrzygł mi włosy po bokach tak by były krótkie, a te na środku dłuższe. Co ja tam będę opowiadać z resztą no wiecie po podcinał i powyrównywał i w ogóle. Zaczął rozrabiać farbę i nakładać tą czarną na te krótsze boki. Gdy w pewnym momencie ktoś zapukał do drzwi. Położyłem ręcznik na głowę by mi zakryć głowę. I poszedłem otworzyć. Pomijając fakt, że byłem praktycznie nagi i do tego mokry, bo się nie wytarłem po prysznicu wyglądałem w miarę normalnie. Otworzyłem drzwi i zastałem tam Jungooka, który na mój widok stanął jak wryty. Przejrzał mnie od stóp do głów i już miałem się do niego oderwać gdy Jimin wydarł jape.
- Nie drzyj ryja skarbie już idę.- Wróciłem wzrokiem na młodszego, któremu oczy się rozszerzył i lekko zaczerwieniły.
- Coś się sta..- Nie zdąrzyłem dokończyć, bo szybko uciekł. Gonienie go raczej nie miało sensu w końcu i tak kochał się w Yoongim, ale ja i tak to zmienie!!!! Wróciłem do złego Jimina, który walnął mnie w plecy za to, że sobie gdzieś łażę zamiast to szybko skończyć.
- Przepraszam. Poszedłem, bo do drzwi ktoś pukał.- Wybroniłem się i ściągnąłem ręcznik z głowy z powrotem siadając na krzesełku. W miarę szybko ChmChim położył warstwy blond farby na te dłuższe włosy i teraz tylko musiałem czekać aż farba wyschnie.
- Park jak tam twoje porno?- Zebrało mi się na żarty. Miałem ochotę się z niego trochę po śmiać.
-^ Ma się dobrze.- Powiedział tonem obrażonego dziecka, któremu ktoś odmówił kupienia lizaka. No normalnie uroczy.
- Po co ci porno skoro masz Konia na miejscu zwartego i gotowego do przerżnięcia cię?- Tak Taehyung wał prosto z mostu, a on się będzie rumienił jak jakąś dziewica.
-^ No.. No bo... Bo tamsąnowepozyiwogóleciekawerzeczyktóremożemyzrobić.- Powiedział na jednym wydechu, a ja aż otworzyłem buzie.
- No stary nie spodziewałem się tego.- Powiedziałem z uznaniem. Nie spodziewałbym się tego po nim.- Mogę już się umyć.- On kiwnął tylko głową, a ja poszedłem pod prysznic. Po nim wysuszyłem jeszcze włosy i pochwaliłem przyjaciela za jego prace. Wyglądałem naprawdę super. Istne ciacho, które niestety teraz idzie do swojego pokoju wywalone z pokoju kumpla, bo jak powiedział cytuje ' Masz to co chciałeś, więc wypierdzielaj, bo chce spać' i wykopał mnie za drzwi. Wracając do mnie właśnie dotarłem do pokoju i teraz już w pidżamie (czyt. bokserkach) kłade się spać. Dobranoc Jungkook. Jeszcze mnie pokochasz.
68. JungKook:
Płakałem całą noc. Pomyślał, że lubię Yoongiego i już poszedł do Jimina. On naprawdę jest jakiś głupi. Jimin też, bo Hobi jest taki fajny i tak ładnie o nim mówił jak rozmawialiśmy, a on go zdradza z tym dupkiem. Niewyspany i spuchnięty poszedłem na stołówkę. Wziąłem swoją porcję i usiadłem jak najdalej od wszystkich, żeby nikt nie musiał oglądać mojego strasznego ryja.
69. Taehyung:
Rano. No właśnie rano... Ja się nie wyspałem!!!!! Chce spać!!! Wie ktoś jakie to uczucie kiedy chce się spać, taki idiota jak na przykład Namjoon idąc sobie na stołówkę staje ci pod drzwiami i zaczyna w nie walić ile tylko sił w rękach i drze ryja? Nie? Bo ja tak właśnie w tej chwili mam.
- No kurwa zamknij tą jape debilu!! Idź się utop, a nie biednych ludzi nękasz!!! Spadaj spod tych drzwi zanim doliczę do 3, bo inaczej dostaniesz krzesłem w łeb!- Czyżby za działało? Jestem normalnie niesamowity. Następnym razem wyjde do niego z krzesłem. Podniosłem się, a raczej ześlizgnołem jak jakiś glut z łóżka i pociągnąłem się do toalety. Oczywiście poranna rutynka. Potem prysznic. Nic mi się nie chciało. Wysuszyłem sobie włosy i lekko je roztrzepałem. Ubrałem zwykłą długą czarną koszulkę i jeansy, a do tego zrobiłem lekkie kreski eyelinerem. Wsadziłem słuchawki w uszy i puściłem sobie muzykę. Poszedłem na stołówkę i nie zwracając na nikogo uwagi podszedłem do kucharza odbierając śniadanie. Wyciągnąłem słuchawki dopiero kiedy zorientowałem się, że coś do mnie mówi.
- Słucham?- Spojrzałem się na niego pytająco.
-^ Pytałeś czy chcesz coś jeszcze Tae?- Może piwo? Może się uchleje i wypadne gdzieś przez burtę.
- Kawę, a i jestem V nie Tae.- Uśmiechnąłem się ponuro. Za to mężczyzna zrobił to o wiele weselej podając mi napój. Ruszyłem do swojego stoliku, który był najbardziej oddalony od reszty. To tam siedziałem jak miałem doła, ale dziś siedział tam ktoś jeszcze.
Jungkook... Mimo to i tak tam poszedłem i usiadłem naprzeciwko nie niego.
- Cześć- Mruknąłem tylko i wziąłem się za jedzenie.
70. JungKook:
- Cześć - odpowiedziałem chcąc nie chcąc.
Kontynuowałem jedzenie zastanawiając się po co on znowu do mnie przylazł i dlaczego tak wygląda.
- Mogę Ci zadać kilka pytań? - oparłem się o krzesło z trochę kpiącą miną.
Poczekałem aż na mnie spojrzy i dopiero się odezwałem:
- Dlaczego znowu mi zakłócasz spokój? Co Ty ze sobą zrobiłeś? I dlaczego rozbijasz związek Hobiego i Jimina? - przysunąłem się do niego - Hoseok jest zbyt dobrą osobą, żeby robić mu takie rzeczy.
Wyglądało na to, że go zatkało, zaśmiałem się i poszedłem odnieść talerz po czym wyszedłem ze stołówki.
70. JungKook:
- Cześć - odpowiedziałem chcąc nie chcąc.
Kontynuowałem jedzenie zastanawiając się po co on znowu do mnie przylazł i dlaczego tak wygląda.
- Mogę Ci zadać kilka pytań? - oparłem się o krzesło z trochę kpiącą miną.
Poczekałem aż na mnie spojrzy i dopiero się odezwałem:
- Dlaczego znowu mi zakłócasz spokój? Co Ty ze sobą zrobiłeś? I dlaczego rozbijasz związek Hobiego i Jimina? - przysunąłem się do niego - Hoseok jest zbyt dobrą osobą, żeby robić mu takie rzeczy.
Wyglądało na to, że go zatkało, zaśmiałem się i poszedłem odnieść talerz po czym wyszedłem ze stołówki.
71. Taehyung:
Podniosłem na niego wzrok kiedy spytał się czy może sadać mi parę pytań. No i mnie zatkało? O co mu chodzi? Jak ja rozwalam im związek?! Podniosłem się i po biegłem za nim. Złapałem go za rękę i zauważyłem, że byliśmy akurat koło mojej kajuty, więc ściągnąłem go do środka i zamknąłem drzwi na klucz.
- Możesz mi wyjaśnić o co ci chodzi? Jak ją ci zakłócałem spokój?! Usiadłem tam, bo zawsze tam siadam gdy mam dołą! Co miałem ze sobą zrobić?! I o co ci chodzi z niszczeniem związku Jimina?! Tylko chyba ja nie wiem o co w tym wszystkim chodzi. Nie dość, że przez ciebie cierpie to jeszcze mi dowalasz!
72. JungKook:
Zabolał mnie sposób w jaki złapał mnie za rękę. Stanąłem przed nim z założonymi rękami i słuchałem z niedowierzaniem.
- Przeze mnie cierpisz?! A jak ja mam się czuć kiedy mnie całujesz, adorujesz i nie wiadomo co, ja zaczynam Cię lubić i postanawiam Ci to powiedzieć, a Ty masz to w dupie i udajesz, że nie wiesz o co chodzi tylko po to, żeby mnie spławić, a później biegniesz do cudzego faceta go posuwać?! - wykrzyczałem mu to prosto w twarz ze łzami w oczach - Widzisz jak wyglądam?! Moja twarz jest spuchnięta ponieważ płakałem całą noc. Próbowałem Ci wyznać uczucia chociaż to było naprawdę trudne kiedy w głowie miałem początek naszej znajomości. Kiedy uznałeś, że mówię o Yoongim nie wiedziałem co mam robić i poszedłem prosić o pomoc Jimina, ale zastałem tam Ciebie... nago! Wiesz jak się poczułem?! Pewnie, że nie wiesz i nic Cię to nie obchodzi! Myślisz tylko o sobie! Jesteś okropny.
Podszedłem do drzwi i zacząłem szarpać za klamkę.
- Wypuść mnie - rozpłakałem się jeszcze bardziej.
73. Taehyung:
Ja nie mogłem uwierzyć w to co słyszę. To tak jakbym dostał kulką w łeb i o tym nie wiedział. On mnie lubi?? Czy to prawda czy mój kolejny dowalony sen?! Na następne słowa nie zareagował, bo ich nie zrozumiałem dotarły one do mnie dopiero jak Jungkook zaczął szarpać klamkę. I moja reakcja była idiotyczna, bo zacząłem się śmiać.
- Ty myślałeś, że przeleciał bym własnego przyjaciela?- Zaśmiałem się głośniej.
- Jimin jest moim przyjacielem nie mógłbym tego zrobić.- Spoważniałem i odciągnąłem jego ręce od klamki i tym samym oplotłem je sobie w szyi. Objąłem go w pasie jedną ręką,bo drugą przytrzymywałem jego ręce na swojej szyi. Nachyliłem się i pocałowałem go wolno nigdzie się nie śpiesząc. Wlewałem w ten pocałunek jak najwięcej uczuć. Puściłem jego ręce i wplotłem mu dłoń we włosy przybierając go do drzwi.
74. JungKook:
Myślałem, że go walne jak mnie do siebie przyciągnął, ale z drugiej strony jego pocałunek był taki niesamowity...
- Wypuść mnie w końcu - wyrwałem się kiedy mnie przyparł do drzwi - Chcę wyjść. Nie rozumiesz?!
Kiedy w końcu otworzył te drzwi wyszedłem z niej niczym struś pędziwiatr i zamknąłem się w swojej. Co on sobie myśli? Że jak go lubię to od razu z nim pójdę do łóżka?! Położyłem się z słuchawkami w uszach i zasnąłem. Obudziłem się dopiero wieczorem i po krótkiej kąpieli poszedłem na kolację. Wszedłem na stołówkę ze spuszczoną głową i usiadłem z Yulin ze szczerą nadzieją, że Tae odpuści sobie dzisiejszą kolację. Nie chcę go widzieć. Moje nadzieje legły w gruzach kiedy wszedł na stołówkę i zaczął do mnie machać. Czy on jest chory psychicznie?
- Yu... - szepnąłem i założyłem kaptur na głowę - Jakby co, ja to nie ja.
75. Taehyung:
Puściłem go i otworzyłem drzwi patrząc z uśmiechem jak wybiega z mojego pokoju. To był naprawdę śmieszny widok. Po zamknięciu drzwi z powrotem zacząłem skakać jak jakaś nastolatka, której idol wydał nowy album. Trochę minęło zanim się ogarnąłem i uspokoiłem emocje, ale dalej nie mogłem w to do końca uwierzyć. W o wiele lepszym humorze poszedłem na kolacje od razu na wejściu machając do Jungkooka. Jego reakcja trochę mnie rozczarował? Mimo to nie zraziłem się podszedłem do jego stolika, Znowu ta laska tu jest! Czy on się jej podoba?! Muszę to zbadać!
- Hej. Jestem Taehyung, ale mówi mi TaeTae albo V jak chcesz może też być Taeś. A ty jak się nazywasz?- Usiadłem koło niej ignorując chowającego się przede mną Ciastka.
- ^Jestem Yulin.- Mruknęła dość nie śmiało.
-Yuuulin- Przedłużyłem i się słodko uśmiechnąłem. - Masz bardzo ładne imię. Długo jesteś na statku?- Położyłem ręce na stole i oparłem na nich głowę spoglądając na Yulin.
75. Taehyung:
Puściłem go i otworzyłem drzwi patrząc z uśmiechem jak wybiega z mojego pokoju. To był naprawdę śmieszny widok. Po zamknięciu drzwi z powrotem zacząłem skakać jak jakaś nastolatka, której idol wydał nowy album. Trochę minęło zanim się ogarnąłem i uspokoiłem emocje, ale dalej nie mogłem w to do końca uwierzyć. W o wiele lepszym humorze poszedłem na kolacje od razu na wejściu machając do Jungkooka. Jego reakcja trochę mnie rozczarował? Mimo to nie zraziłem się podszedłem do jego stolika, Znowu ta laska tu jest! Czy on się jej podoba?! Muszę to zbadać!
- Hej. Jestem Taehyung, ale mówi mi TaeTae albo V jak chcesz może też być Taeś. A ty jak się nazywasz?- Usiadłem koło niej ignorując chowającego się przede mną Ciastka.
- ^Jestem Yulin.- Mruknęła dość nie śmiało.
-Yuuulin- Przedłużyłem i się słodko uśmiechnąłem. - Masz bardzo ładne imię. Długo jesteś na statku?- Położyłem ręce na stole i oparłem na nich głowę spoglądając na Yulin.
76. JungKook:
Obserwowałem jak Tae próbuje nawiązać kontakt z Yulin.
- Taeś - uderzyłem ręką w stół z całej siły i uśmiechnąłem się.
Usiadłem koło niego i objąłem go ramieniem.
- Co tam? - spojrzałem na niego - Nie przyszedłeś tu na kolacje przypadkiem, a nie na wywiad?
Uśmiechnąłem się wrednie będąc bardzo blisko jego twarzy i zaraz się odsunąłem.
- Lepiej idź zjedz zanim się skończy - pogoniłem go i wróciłem do swojego jedzenia.
Już się cieszyłem, że się odwalił w momencie kiedy przylazł do naszego stolika ze swoją porcją i usiadł tym razem koło mnie.
77. Taehyung:
Spojrzałem się na niego kiedy walnął ręką i usiadł obejmując mnie.
- Nie robię wywiadu tylko poznaje nową koleżankę. Zazdrosny jesteś?- Podniosłem się i poszedłem po swoją porcję kolacji po czym wróciłem do ich stolika tym razem siadając koło Ciastka.
-Może jak będę siedział koło ciebie to nie będziesz nam przeszkadzał. A więc Yulli co lubisz robić? Lubisz misie? Mam parę takich słodkich misiów i jak byś chciała to bym ci dał kilka.- Spojrzałem się na nią, ale zaraz po tym ugryzłem kawałek kanapki.
-^ Misie? Chętnie. Lubię śpiewać- Śpiewać? Mam pomysł!!- Yuuli, a miałabyś ochotę pograć ze mną i z Jiminem oraz Hobim w karaoke? Widzisz, bo ja też lubię śpiewać, a nawet kocham. Co ty na to by jutro do nas wpaść. Albo jeszcze dzisiaj?- Zjadłem kanapkę wpatrując się w nią i kątem oka widząc jak Jungkook zamiast jeść zaczął nam się przyglądać.
- Jedz, bo jesteś strasznie chudy- Upomniałem go z uśmiechem.
-^ Przyjdę. TaeTae, a miałbyś coś przeciwko gdyby Kookie też przyszedł?- Kookie też przyszedł? To brzmi ciekawie i jak dla mnie trochę dwuznacznie. Chyba zbyt długo nie zamoczyłem. Objąłem Jungkooka wręcz go do siebie tuląc.
- Oczywiście, że nie miałbym nic przeciwko. Bardzo się ciesze,że przyjdziecie, ale Ciasteczko jedz kochanie, bo nie chce byś mi zemdlał. Martwiłbym się.- Cmoknąłem go w policzek po chwili wybuchając śmiechem na jego minę.
77. Taehyung:
Spojrzałem się na niego kiedy walnął ręką i usiadł obejmując mnie.
- Nie robię wywiadu tylko poznaje nową koleżankę. Zazdrosny jesteś?- Podniosłem się i poszedłem po swoją porcję kolacji po czym wróciłem do ich stolika tym razem siadając koło Ciastka.
-Może jak będę siedział koło ciebie to nie będziesz nam przeszkadzał. A więc Yulli co lubisz robić? Lubisz misie? Mam parę takich słodkich misiów i jak byś chciała to bym ci dał kilka.- Spojrzałem się na nią, ale zaraz po tym ugryzłem kawałek kanapki.
-^ Misie? Chętnie. Lubię śpiewać- Śpiewać? Mam pomysł!!- Yuuli, a miałabyś ochotę pograć ze mną i z Jiminem oraz Hobim w karaoke? Widzisz, bo ja też lubię śpiewać, a nawet kocham. Co ty na to by jutro do nas wpaść. Albo jeszcze dzisiaj?- Zjadłem kanapkę wpatrując się w nią i kątem oka widząc jak Jungkook zamiast jeść zaczął nam się przyglądać.
- Jedz, bo jesteś strasznie chudy- Upomniałem go z uśmiechem.
-^ Przyjdę. TaeTae, a miałbyś coś przeciwko gdyby Kookie też przyszedł?- Kookie też przyszedł? To brzmi ciekawie i jak dla mnie trochę dwuznacznie. Chyba zbyt długo nie zamoczyłem. Objąłem Jungkooka wręcz go do siebie tuląc.
- Oczywiście, że nie miałbym nic przeciwko. Bardzo się ciesze,że przyjdziecie, ale Ciasteczko jedz kochanie, bo nie chce byś mi zemdlał. Martwiłbym się.- Cmoknąłem go w policzek po chwili wybuchając śmiechem na jego minę.
78. JungKook:
Myślałem, że zaraz wywalę mu tą kolacje na ten pusty łeb jak zaproponował Yulin karaoke. A ja to co mam sam siedzieć, bo mi teraz przyjaciół kradnie? Dobrze, że sobie o mnie przypomniała. Zrobiłem się czerwony jak mnie cmoknął w policzek.
- Ja chudy? Weź ty spójrz na siebie -ukułem go lekko w brzuch łokciem - I nie mam ochoty na żadne karaoke.
Ściągnąłem jego rękę ze swojego ramienia i jadłem dalej.
- YoungJae! - uśmiechnąłem się szeroko.
Podbiegłem do przyjaciela i przywitałem się z nim przytuleniem.
- Bawcie się dobrze na karaoke - wróciłem po talerz, uśmiechnąłem się i poszedłem odnieść naczynie po czym wyszedłem ze swoim przyjacielem.
79. Taehyung:
Więc teraz ma zamiar udawać niedostępnego. No dobrze. Pociągnąłem Yulin za rękę i razem wyszliśmy za nim.
- Idziemy do mnie czy do ciebie?- Tak to brzmi dwuznacznie, ale mi chodziło o to czy od razu chce iść po misie czy może chce coś jeszcze w pokoju załatwić.
- Do ciebie.- Uśmiechnąłem się i objąłem ją w pasie.
- Jesteś naprawdę ładna. Aż zazdroszczę Kookiemu takiej koleżanki - Przygarnąłem ja bardziej zdając sobie sprawę, że przed nami wciąż idzie Jungkook z tym swoim kumplem.
-^ Tae , a ty masz kogoś?- Czy mam? Nie ale zamierzam.
- Jestem wolny i otwarty na nowe związki! To idziemy do mnie, a potem się zobaczy!- Zaczęliśmy się śmiać.
80. JungKook:
Sluchalem zły co się dzieje za mną. Co on sobie wyobraża?
- Ja Ci zaraz dam wolny Ty małpiszonie - podszedłem do niego i nadepnąłem mu na nogę - Yulin jest moja!
Przyciągnąłem ją do siebie i pocałowałem w policzek.
- Ja mam fajniejsze misie - pociągnąłem ją za sobą - Chodź. Tae to dupek.
81. Taehyung:
- Twoja , a może ona woli mnie?! Nie miałeś iść z tym swoim kolegą?!- Ja dupkiem? Już nawet ten ból stopy mnie nie obchodzi. Pobiegłem do nich, ale zamiast dziewczyny złapałem Jungkooka za rękę i zacząłem go ciągnć w stronę swojego pokoju.
- Ja ci pokaże kto ma fajniejsze misie.- Jednak kiedy zaczął się wydzierać musiałem go jakoś uciszyć. Z porządaniem wpiłem się w jego usta. Podniosłem go za tyłek do góry zmuszając tym samym , że musiał zapleść mi nogi w pasie.
- Ucisz się. Czy nie powiedziałeś, że mnie lubisz?- Kolejny raz go pocałowałem.
-Też cię lubię, a nawet więcej.- Zszedłem z pocałunkami na jego żuchwę, a potem szyję.
82. JungKook:
Splotłem palce z Yulin i ruszyłem w stronę swojej kajuty razem z nią i Yougjae.
- Puść mnie. Puszczaj - zacząłem się wyrywać kiedy Taehyung zaczął mnie ciagnąć do swojej kajuty, a w moich oczach pojawiły się łzy - Zboczeniec! Pomocy!
Yulin i YoungJae tylko się patrzyli i śmiali. Co za dupki! Wyrywałem się cały czas nawet jak mnie pocałował. Jak zamknął drzwi to się zląkłem, a jak naprawdę chce mi zrobić krzywdę? Machałem nogami jak mnie podniósł.
- Oskarżę Cię o mol... - nie skończyłem, bo poczułem jego usta na szyi, zrobiło mi się tak przyjemnie.
- Tae... - wplotłem palce w jego włosy - Ja... To za szybko.
Zszedłem z niego i chwilę się zastanowiłem co powiedzieć.
- Lubię Cię, ale jeszcze wczoraj miałem Cię za największego dupka na statku - oplotłem ręce wokół jego szyi i się do niego przytuliłem - Ja potrzebuję czasu, żeby się oswoić z tą sytuacją... z Tobą. Jeśli mnie naprawdę lubisz to poczekaj, a na pewno nie pożałujesz.
Spojrzałem mu w oczy i delikatnie go pocałowałem.
83. Taehyung:
Przestał się szarpać? To dziwne jednak lepiej jest jak się nie rzuca.
- Tak mi mów.- Zamruczałem jak wplutł mi palce we włosy. Pozwoliłem mu z siebie zejść jednak dalej nie wypuszczałem go że swoich objeć czekając na odpowiedź z jego strony. Przytuliłem go mocniej wdychając zapach jego szamponu do włosów.
- Poczekam,ale nie jestem zbytnio cierpliwym człowiekiem.- Oddałem lekko jego pocałunek. Musiał się ze mną oswoić. Pokaże mu moją stronę, którą zna jak narazie tylko Jimin. Podniosłem chłopaka i zaniosłem go na moje łóżko. Tam zawisłem nad nim i czule pocałowałem jego wargi lekko przygryzając jego dolną wargę. Poczym tak po prostu się na nim położyłem i przytuliłem go.
- Zostańmy tak. Chce byś się oswoił.- Taa milutki Taeś tylko Jimin znał tą stronę.
84. JungKook:
- Myślę, że dużo mi to nie powinno zająć jeśli przy mnie będziesz - zaśmiałem się cicho.
Trochę mi było głupio kiedy na mnie leżał i był jakiś zbyt miły.
- Ja bym jednak wolał wrócić do siebie -szepnąłem - Jestem zmęczony...
Poszedłem do siebie i tam położyłem się spać.
Rano kiedy poszedłem na stołówkę wszyscy szeptali patrząc na mnie. Podszedłem do Yulin i YoungJae.
- O co chodzi? - zapytałem mierząc wszystkich wzrokiem.
- My nic nie mówiliśmy, przysięgam - dziewczyna podniosła rękę z zaszklonymi oczami.
- Ale o czym? - zdziwiłem się i usiadłem obok niej.
- No jak o czym... - YoungJae odezwał się cicho - No, że ten... Spałeś z Tae.
- Ale ja z nim nie spałem! - niekontrolowanie wykrzyczałem na całą stołówkę.
85. Taehyung:
-Yhym- Zamruczałem wypuszczając go ze swoich objęć patrząc jak odchodzi. Jak wyszedł w świetnym humorze ruszyłem pod prysznic. Wykąpany i przebrany w pidżame położyłem się w łóżku i od razu zasnąłem z nadmiaru emocji. Rano co dziwne nie obudziły mnie krzyki Nama tylko sam się obudziłem. To dziwne może się na serio przestraszył? Ogarnąłem się i lekko zaspany poszedłem w mojej ryżowej koszulce z takim śmiesznym kotkiem narysowany na niej poszedłem na śniadanie. Trochę dziwna atmosfera tu panowała, ale jest za wcześnie by mój mózg mógł cokolwiek zrozumieć. Podszedłem do siedzącego na krześle Jungkooka i objąłem good tyłu w szyi całując w policzek.
- Dzień dobry wszystkim.- Ja tu proboje być miły , a co mam za to? Głuchą cisze.
- Coś się stało?- Spojrzałem się wyczekiwująco.
-^ Na całej stołówce mówią, że przespałeś się z Jeongukiem.- Wyszeptała po cichu Yulin.
- Ale ja z nim nie spałem. Przecież poszedł do siebie. Poszedłeś? - Z wróciłem się do niego. Może z przejęcia poszedł się komuś zwierzyć czy coś i ktoś to przekręcił.
86. JungKook:
Zrobiło mi się miło jak Tae mnie objął i pocałował w policzek, ale to chyba nie był najlepszy moment. Szepty zrobiły się głośniejsze.
- Poszedłem prosto do swojej kajuty i od razu zasnąłem - szepnąłem zirytowany już tą atmosferą.
Zjedliśmy razem śniadanie już ignorując te szepty i przed wyjściem zaczepił mnie ojciec. Na początku przeleciało mi przez głowę, że to może chodzić o te plotki, ale na szczęście się myliłem.
- Za dwa dni będziemy przy naszym porcie i musimy objechać wszystkie w okolicy co zajmie nam jakieś dwa tygodnie. Tak jak chciałeś możesz spędzić je z matką i siostrą - uśmiechnął się i odszedł.
Na początku ucieszyłem się niesamowicie, ale kiedy zobaczyłem minę Tae zrobiło mi się przykro. Sprawdziłem czy ojciec już sobie poszedł i przytuliłem się do chłopaka.
87. Taehyung:
-Hmm.- Usiadłem obok i zacząłem się zajadać kiełbaską. Kiedy zjadłem poszedłem odłożyć swój talerz i trafiłem akuratgdy Kookie rozmawiał z ojcem. Na wiadomość o tym, że nie będzie go moja mina od razu zrzedła, ale lekko się poprawiła gdy mnie przytulił. Oczywiście nie pozostałe mu służby i oddałem przytulasa muskając przy tym ustami jego ucho.
- Kocham cię- Wyszeptałem do jego ucha i pocałowałem jego policzek odsuwając się od niego.
- Muszę iść pracować, potem dowiem się o co chodzi z tymi plotkami.- Pomachałem mu i odszedłem w swoim kierunku.
88. JungKook:
Uśmiechnąłem się lekko jak powiedział, że mnie kocha.
- Okay - pomachałem mu i zaróżowiony pobiegłem za Yulin.
- Słońce Cie przypaliło czy co? - zaśmiała się na moją czerwoną twarz.
- Można tak powiedzieć - spuściłem wzrok.
- Yaaa... Kookie się zakochał - zaczęła tarmosić mnie za policzki.
Spędziłem całe południe ze swoją przyjaciółką, jak zwykle rozmawialiśmy szczerze, a później poszliśmy na obiad.
- Tae! - podbiegłem do niego uśmiechnięty kiedy jadł obiad i cmoknąłem go w policzek - Tęskniłem...
Znowu zrobiłem się czerwony i usiadłem obok niego.
- Wiesz już co z tymi plotkami? - oparłem się o ręce na stole i spojrzałem na niego.
89. Taehyung:
Zrobiłem wszystko co miałem w dzisiejszym 'grafiku' i zacząłem się zabierać do wyszukiwania informacji na temat tych plotek. A kto może wiedzieć najwięcej? Jimin! Dosyć szybko go znalazłem i bez zbędnych zabaw wprost zapytałem o te plotki. Z tego co powiedział wynikało, że plotki wyszły od Sungoha. Nie czekając na nic po prostu do niego poszedłem. Na statku go nie było, więc musiał być u siebie. Czym prędzej tam się znalazłem przygniatając go do ściany.
- Co to ma znaczyć? Czemu rozpowiadasz takie plotki? Skąd możesz wiedzieć czy spałem z Kookiem cy nie?! Mów!- Byłem na niego zły. Co z tego, że mógł być zazdrosny, ale to nie powód by takie coś rozgłaszać jak się nie ma dowodów.
-^ To nie ja. Ja się dowiedziałem od brata on powiedział, że was widział.-Puściłem go i usiadłem na jego łóżku.
- Przepraszam. Jestem naprawdę zły. Jeżeli to twój brat to musisz coś z tym zrobić bo inaczej ja z nim pogadam, a uwierz mi wtedy to źle się dla niego skończy.Nie pozwolę by ktoś robił coś takiego w stosunku do Kookiego.- Podniosłem się i otworzyłem drzwi z zamiarem wyjścia jednak zatrzymał mnie głos chłopaka.
- Tae? Zrozumiałem. Ty go naprawdę kochasz, a ja chcę byś był szczęśliwy. Załatwię sprawę z bratem- Skinąłem tylko głową z lekkim uśmiechem i poszedłem na stołówkę.
- Ja też.- Uśmiechnąłem się na jego rumieńce i pogłaskałem go po głowie.
-Wiem- I tu proszę wstawić sobie pedalski uśmiech.- Ale nie powiem. Jak chcesz wiedzieć to musisz mnie przekonać. Sam zdecyduj jak.
89. Taehyung:
Zrobiłem wszystko co miałem w dzisiejszym 'grafiku' i zacząłem się zabierać do wyszukiwania informacji na temat tych plotek. A kto może wiedzieć najwięcej? Jimin! Dosyć szybko go znalazłem i bez zbędnych zabaw wprost zapytałem o te plotki. Z tego co powiedział wynikało, że plotki wyszły od Sungoha. Nie czekając na nic po prostu do niego poszedłem. Na statku go nie było, więc musiał być u siebie. Czym prędzej tam się znalazłem przygniatając go do ściany.
- Co to ma znaczyć? Czemu rozpowiadasz takie plotki? Skąd możesz wiedzieć czy spałem z Kookiem cy nie?! Mów!- Byłem na niego zły. Co z tego, że mógł być zazdrosny, ale to nie powód by takie coś rozgłaszać jak się nie ma dowodów.
-^ To nie ja. Ja się dowiedziałem od brata on powiedział, że was widział.-Puściłem go i usiadłem na jego łóżku.
- Przepraszam. Jestem naprawdę zły. Jeżeli to twój brat to musisz coś z tym zrobić bo inaczej ja z nim pogadam, a uwierz mi wtedy to źle się dla niego skończy.Nie pozwolę by ktoś robił coś takiego w stosunku do Kookiego.- Podniosłem się i otworzyłem drzwi z zamiarem wyjścia jednak zatrzymał mnie głos chłopaka.
- Tae? Zrozumiałem. Ty go naprawdę kochasz, a ja chcę byś był szczęśliwy. Załatwię sprawę z bratem- Skinąłem tylko głową z lekkim uśmiechem i poszedłem na stołówkę.
- Ja też.- Uśmiechnąłem się na jego rumieńce i pogłaskałem go po głowie.
-Wiem- I tu proszę wstawić sobie pedalski uśmiech.- Ale nie powiem. Jak chcesz wiedzieć to musisz mnie przekonać. Sam zdecyduj jak.
90. JungKook:
Ale mnie zirytował. On myśli, że ja jestem głupi i będę się prosił? Jest na statku wiele innych osób, od których mogę się coś dowiedzieć. Zastanowiłem się chwilę, spojrzałem na niego i odezwałem się:
- Nie to nie. Sam się dowiem - uśmiechnąłem się i wstałem od stołu.
Wziąłem swój obiad i usiadłem przy stoliku obok. Tak wygląda obrażony JungKookie. Niech teraz błaga o wybaczenie.
91. Taehung:
Co za mała wredota. Sam się dowie? I jeszcze fochy stroi? Co za dzieciak. W kim ja uczucia lokuje.
- Jimin-ah! Chodź tu do mnie, bo moje Ciasteczko ma focha!- Krzyknąłem do Jimina, który po chwili do mnie dołączył.
- Jiminnie? Nakarmisz mnie?- Zapytałem słodko się uśmiechając.
-^ Zrobię to jak zrobisz aegyo z tej piosenki- Wysoko stawia cenę, ale czego się nie robi by nie używać rąk.
- Dobra.- Mruknąłem i zacząłem robić aegyo z zadowalającymi wynikami kończąc. I od razu dostając jedzonko do buzi.
91. Taehung:
Co za mała wredota. Sam się dowie? I jeszcze fochy stroi? Co za dzieciak. W kim ja uczucia lokuje.
- Jimin-ah! Chodź tu do mnie, bo moje Ciasteczko ma focha!- Krzyknąłem do Jimina, który po chwili do mnie dołączył.
- Jiminnie? Nakarmisz mnie?- Zapytałem słodko się uśmiechając.
-^ Zrobię to jak zrobisz aegyo z tej piosenki- Wysoko stawia cenę, ale czego się nie robi by nie używać rąk.
- Dobra.- Mruknąłem i zacząłem robić aegyo z zadowalającymi wynikami kończąc. I od razu dostając jedzonko do buzi.
92. JungKook:
Olałem Tae i Jimina. Zjadłem wszystko i wyszedłem ze stołówki. Naprawdę muszę się dowiedzieć kto rozprowadza te plotki. Po jakimś czasie, miałem już informację, że to Sungoh. Nie będę nawet do niego szedł, ale to po prostu żałosne co robi. Powinien się pogodzić z tym, że Tae jest ze mną.
- Już wiem kto rozprowadził te cholerne plotki - usiadłem z Yulin na ławce koło stołówki - To Sungoh... Żałosny.
Zauważyłem jak Tae wychodzi ze stołówki z Jiminem. Podbiegłem do niego i wskoczyłem mu na plecy.
- Już się nie gniewam - uśmiechnąłem się - Już wiem kto to.
93. Taehyung:
Jungkook zniknął, a ja siedziałem dalej w stołówce będąc karmionym przez przyjaciela. Nie powiem miłe to było. Takie przyjemne uczucie bycia rozpieszczanym. Po tym jak skończyłem jeść to odniosłem talerz i poczekałem na Jimina aż sam skończy. Wychodziliśmy z pomieszczenia rozmawiając o wypadzie na ląd gdy na moje plecy wskoczył Jungkook. Na szczęście go złapałem, bo by spadł.
- Wiesz? Więc kto?- Zapytałem się ciekawy jego odpowiedzi. Przy okazji poprawiłem go sobie na plecach usadawiając swoje ręce na jego pośladkach.
93. Taehyung:
Jungkook zniknął, a ja siedziałem dalej w stołówce będąc karmionym przez przyjaciela. Nie powiem miłe to było. Takie przyjemne uczucie bycia rozpieszczanym. Po tym jak skończyłem jeść to odniosłem talerz i poczekałem na Jimina aż sam skończy. Wychodziliśmy z pomieszczenia rozmawiając o wypadzie na ląd gdy na moje plecy wskoczył Jungkook. Na szczęście go złapałem, bo by spadł.
- Wiesz? Więc kto?- Zapytałem się ciekawy jego odpowiedzi. Przy okazji poprawiłem go sobie na plecach usadawiając swoje ręce na jego pośladkach.
94. JungKook:
- Nie powiem Ci. Jak chcesz wiedzieć to musisz mnie przekonać. Sam zdecyduj jak - zacytowałem jego słowa i położyłem głowę na jego ramieniu.
Znowu zrobiłem się czerwony kiedy poczułem jego dłonie na swoich pośladkach. Przytuliłem się mocniej do niego i przymknąłem oczy.
- Jesteś taki wygodny - zaśmiałem się cicho.
Dwa dni minęły szybko, gorzej z tymi dwoma tygodniami. Kiedy myślałem o Tae ciągnęły się jak wieczność jednak w końcu mogłem wrócić na statek.
Yulin od razu jak tylko wszedłem na statek wskoczyła mi w ramiona i nie chciała puścić.
Kiedy tak staliśmy przytuleni, kątem oka zauważyłem, że obserwuje nas Tae. Podszedłem do niego powoli i stanąłem przed nim z szerokim uśmiechem.
- Tak się cieszę, że Cię widzę - przytuliłem się do niego i przygryzłem płatek jego ucha.
- Mam dla Ciebie niespodziankę - szepnąłem mu wprost do ucha - Ale to później.
Czule go pocałowałem i odsunąłem się od niego.
- Zjedzmy razem śniadanie - oplotłem jego palce swoimi i pociągnąłem w stronę stołówki.
Zjedliśmy razem śniadanie, a później kapitan przez głośniki oznajmił, że mamy 5 godzin dla siebie na lądzie.
95. Taehyung:
- Wiem o tym- Dwa dni minęły no minęły i to jak szybko aż za szybko. Gorzej było z tymi dwoma tygodniami. Przynajmniej psychicznie było źle. Co ja się oszukuje jechanie na ręcznym przez dwa tygodnie to istna udręka. Przynajmniej na nudę nie narzekałem. Nawet muszę powiedzieć, że zaprzyjaźniłem się z Sungohem chociaż trochę się jeszcze do mnie kleił. Dzisiaj byłem w wyśmienitym humorze, bo moje słońce wraca! Poszedłem po niego i szczerze się wkurwiłem jak go zobaczyłem przyklejone go do Yulin. Nie moja wina, że jej nie ufam. Zresztą i tak nazywam ją dziwką, a ona mnie pedałem. Naszą znajomość jest strasznie kolorowa. Wracając do teraźniejszości to właśnie mój skarb się do mnie tuli.
- Coś odważny się zrobiłeś.- Mruknąłem przejeżdżając nosem po jego szyi na końcu lekko ją całując, a potem oddając jego pocałunek.
- Nici będą z niespodzianki jak jeszcze raz zobacze cię z tą dziwką - wyrównałem z nim krok zabierając mu swoją rękę by zaraz go nią objąć i przyciągnąć do siebie.
- Pójdziemy na ląd tylko czekaj skoczę po moją dzidzie i Sungoha.- Cmoknąłem go w policzek i w podskokach ruszyłem po znajomych.
96. JungKook:
Było mi przykro, że Tae obraził Yulin, ale nie chciałem się już kłócić.
- Jak to Sungoh? - zdenerwowałem się - Przecież on...
Nie dokończyłem, bo poleciał najwyraźniej po niego. To fajnie. Więc ja nigdzie nie idę. Wziąłem swoje bagaże i poszedłem do swojej kajuty, ale mój klucz nie pasował. Nie miałem pojęcia o co chodzi.
- Kookie. Fajnie, że już jesteś - YoungJae przybił mi piątkę i spojrzał na drzwi - Nikt Ci nic nie powiedział? Teraz tu mieszka Sungoh. Ja nie mam pojęcia dlaczego, ale podejrzewam, że dlatego, że zaraz obok jest kajuta Taehyunga. Dziwnie się do siebie zbliżyli, ale jak coś to ja nic nie mówiłem.
- No, ale to jest moja kajuta, przecież tam są moje rzeczy - zacząłem walić w drzwi.
- On je wywalił, a Twój ojciec je wziął. Idź do niego najlepiej i dowiedz się sam o co chodzi. Ja już nic więcej Ci nie pomogę. Do obiadu - poklepał mnie po ramieniu i poszedł.
Szybko zrozpaczony pobiegłem do swojego ojca dowiedzieć się o co chodzi. Jak on mógł mi tak po prostu zabrać kajutę?
Dowiedziałem się, że skłamał, że zgodziłem się na zamianę i muszę teraz mieszkać w jego kajucie, piętro wyżej. To jest jakieś nienormalne. Dopiero wróciłem, a już jestem zły na wszystkich, a najbardziej na Tae, że mnie olał i do niego pobiegł. Zostawiłem swoje bagaże w tej cholernej kajucie i poszedłem sobie usiąść na ławce koło stołówki. Podkuliłem nogi i schowałem zapłakaną twarz w nogach.
97. Taehyung:
Razem z Sungohem poszliśmy szukać Kookiego, ale nigdzie go nie było. Zaczynałem się naprawdę o niego martwić.
- Gdzie on jest? Przysięgam jak ktoś mu coś zrobił to go zabije! - odchodziłem od zmysłów, a w mojej głowie pojawiły się straszne scenariusze. Zaraz w coś walne. Nawet już mnie nie obchodziły zapewnienia Sungoha o tym, że nic mu nie jest. Bałem się o niego. Przechodziliśmy obok stołówki gdzie na ławce zobaczyłem Jungkook. W mgnieniu oka siedziałem przy nim i tuliłem go mocno.
- Tak bardzo się martwiłem. Myślałem ,że coś ci się stało. Misiu czemu płaczesz?- Pocałowałem go w czoło i pogładziłem po plecach.
98. JungKook:
Podniosłem głowę i objąłem jego szyję rękoma, w której zagłębieniu schowałem twarz. Po jakimś czasie odsunąłem się od niego lekko.
- Tae... Myślałem, że poszedłeś z Sungoh na ląd - spojrzałem chłopakowi w oczy - Było mi przykro jak do niego pobiegłeś i chciałem się zaszyć w swojej kajucie, ale mój klucz nie pasował i YoungJae powiedział mi, że teraz tam mieszka Sungoh, żeby być bliżej Ciebie, bo ostatnio się do siebie zbliżyliście. Poszedłem do swojego ojca dowiedzieć się o co chodzi i okazało się, że okłamał go, że zgodziłem się na zamianę kajut. Muszę teraz mieszkać w jego kajucie piętro wyżej. Nie dość, że z daleka od Ciebie to jeszcze nikogo tam nie znam...
Odwróciłem głowę, żeby zobaczyć kto z nim przyszedł i ujrzałem Sungoh.
99. Taehyung:
Zamknąłem go szczelniej w swoich ramionach i słuchałem wszystkiego co mówił. Nie mogłem uwierzyć jak ten aniołek mógł pomyśleć, że go zostawię i sobie pójdę. Muszę mu chyba wybić takie myśli z głowy.
- Jak to się nie zgodziłeś? Przecież Sungie mówił, że ze sobą o tym rozmawialiście.- Puściłem chłopaka i spojrzałem się na stojącego nieopodal przyjaciela.
-Mógłbyś mi wytłumaczyć o co tu chodzi? Mówiłeś, że Jungkook sam się zgodził. Kłamałeś mnie?- Podniosłem się z miejsca.
- Przecież mówiłeś, że zrozumiałeś to, że kocham Jungkooka i nie masz u mnie szans.-Czy byłem zły? Nie. Ja byłem wkurwiony! Prawdopodobnie para to mi uszami już leciała.
-^ V to nie tak.- Zaczął zakłopotany, a ja ścisnąłem rękę w pięść.
- To kurwa jak?!- Wydarłem się tak, że aż mój Kookie podskoczył na ławce.
- No, bo ja rozumiem, że go kochasz i wiem, że nie mam u ciebie szans, ale ja. Ja chciałem się do ciebie bardziej zbliżyć byś mnie traktował przynajmniej tak jak Jimina, Proszę zrozum mnie.- Taehyng oddychaj. Wdech i wydech, wdech i wydech. Jebać to babą w ciąży nie jestem.
- Kurwa to musiałeś się posuwać do kłamstw i robić takie rzeczy? Nawet nie myśl, że pozwolę by moje Ciasteczko spało w twojej kajucie.- Teraz obróciłem się do siedzącego na ławce Ciasia i powiedziałem z uśmiechem.
- Bierzesz swoje rzeczy i śpisz u mnie dopóki Sungoh nie przeniesie swoich rzeczy z powrotem do siebie i nie znoszę sprzeciwów. Jak mi się sprzeciwisz to cię siłą tam zaciągnę i zamknę na klucz.- Uśmiechnąłem się w ten mój kwadratowy sposób i wróciłem wzrokiem do chłopaka.
-Słyszałeś? Wynosisz się z powrotem do siebie, a na bycie tak traktowanym jak Jimin to cza se zasłużyć. Jak na razie robisz rzeczy, które ci w tym nie pomagają.
99. Taehyung:
Zamknąłem go szczelniej w swoich ramionach i słuchałem wszystkiego co mówił. Nie mogłem uwierzyć jak ten aniołek mógł pomyśleć, że go zostawię i sobie pójdę. Muszę mu chyba wybić takie myśli z głowy.
- Jak to się nie zgodziłeś? Przecież Sungie mówił, że ze sobą o tym rozmawialiście.- Puściłem chłopaka i spojrzałem się na stojącego nieopodal przyjaciela.
-Mógłbyś mi wytłumaczyć o co tu chodzi? Mówiłeś, że Jungkook sam się zgodził. Kłamałeś mnie?- Podniosłem się z miejsca.
- Przecież mówiłeś, że zrozumiałeś to, że kocham Jungkooka i nie masz u mnie szans.-Czy byłem zły? Nie. Ja byłem wkurwiony! Prawdopodobnie para to mi uszami już leciała.
-^ V to nie tak.- Zaczął zakłopotany, a ja ścisnąłem rękę w pięść.
- To kurwa jak?!- Wydarłem się tak, że aż mój Kookie podskoczył na ławce.
- No, bo ja rozumiem, że go kochasz i wiem, że nie mam u ciebie szans, ale ja. Ja chciałem się do ciebie bardziej zbliżyć byś mnie traktował przynajmniej tak jak Jimina, Proszę zrozum mnie.- Taehyng oddychaj. Wdech i wydech, wdech i wydech. Jebać to babą w ciąży nie jestem.
- Kurwa to musiałeś się posuwać do kłamstw i robić takie rzeczy? Nawet nie myśl, że pozwolę by moje Ciasteczko spało w twojej kajucie.- Teraz obróciłem się do siedzącego na ławce Ciasia i powiedziałem z uśmiechem.
- Bierzesz swoje rzeczy i śpisz u mnie dopóki Sungoh nie przeniesie swoich rzeczy z powrotem do siebie i nie znoszę sprzeciwów. Jak mi się sprzeciwisz to cię siłą tam zaciągnę i zamknę na klucz.- Uśmiechnąłem się w ten mój kwadratowy sposób i wróciłem wzrokiem do chłopaka.
-Słyszałeś? Wynosisz się z powrotem do siebie, a na bycie tak traktowanym jak Jimin to cza se zasłużyć. Jak na razie robisz rzeczy, które ci w tym nie pomagają.
100. JungKook:
Przestraszyłem się kiedy Taehyung zwrócił się do Sungoh. Myślałem, że zaraz mu zrobi krzywdę, ale z drugiej strony było mi miło kiedy mnie bronił. Z tym, że mam mieszkać w jego kajucie to było podejrzane. Spojrzałem na Sungoh przepraszająco i złapałem Tae za rękę.
- Już wystarczy - spuściłem wzrok, gdzieś podświadomie bałem się, że zaraz zacznie krzyczeć też na mnie.
Poszliśmy do kajuty Sungoh po moje rzeczy i zanieśliśmy je do Tae.
- Mamy jeszcze dwie godziny - spojrzałem na zegarek i zaraz na niego - Chcesz iść na ląd?
Poszliśmy jedynie na pobliski bazar i kiedy zobaczyliśmy wybuchające farbki chyba pomyśleliśmy o tym samym. Kupiłem wszystkie kolory i wróciliśmy na statek.
- Jimin i Hobi przy drzwiach Jimina - szepnąłem uważnie ich obserwując. Kiedy weszli do środka podbiegliśmy pod drzwi, doczekaliśmy chwilę i zaczęliśmy wrzucać farbki. Jedna, druga, trzecia...
Wskoczyłem Tae na plecy kiedy zaglądał do środka i też zajrzałem. Obydwoje byli nadzy i cali w farbie. Powinni zamykać drzwi. Nie mogłem przestać się śmiać aż Hobi zaczął iść do drzwi. Spoważniałem i złapałem się mocniej pleców Tae.
- Uciekaj - zaczęliśmy bieg o życie do kajuty, a właściwie Tae, bo ja urzędowałem na jego plecach.
Kiedy już byliśmy w jego kajucie położyłem się na łóżku zmęczony i spojrzałem na Tae, który patrzył czy nie czeka na nas Hobi. Podszedłem do niego powoli i przyparłem go do ściany. Zatopiłem się subtelnie w jego wargach i spojrzałem mu w oczy po czym pociągnąłem chłopaka w stronę łóżka.
101. Taehyung:
Uspokoiłem się dopiero jak Kookie złapał mnie za rękę. Ostrzegawczo spojrzałem jeszcze na Sungoha.
- Idziemy.- Złapałem go za rękę i poszliśmy po jego rzeczy i przynieśliśmy je do mnie.
-Możemy iść.- Zeszliśmy na ląd i poszliśmy na bazar i chodziliśmy przeglądając stragany. W pewnym momencie zobaczyłem wybuchające farbki, a w mojej głowie pojawił się obraz Jimina w tych farbkach. Po powrocie na statek zaczailiśmy się na Jimina, ale na dokładkę dostaliśmy jeszcze Hobiego. Jak tylko weszli do kajuty tak my podkradliśmy się pod nią i odczekaliśmy chwilę po czym otworzyliśmy drzwi i wrzuciliśmy farbki. Pochyliłem się i zajrzałem do środka zastając tam nagich i kompletnie brudnych chłopaków. Poprawiłem sobie Kookiego kiedy wskoczył mi na plecy i razem się zaśmialiśmy. Niestety mój uśmiech szybko zszedł mi z twarzy kiedy zobaczyłem jak Hoseok zaczął iść w naszą stronę.Złapałem mocniej chłopaka i na jego polecenie zacząłem biec ile sił w nogach. Po dotarciu do kajuty zacząłem patrzeć czy Hobi za nami nie biegł i jaka była moja ulga gdy nie pojawiał się na horyzoncie. Poczułem nagle szarpnięcie i zostałem przyciśnięty do ściany. Moje usta zetknęły się z ustami Jeonguka. Pociągnął mnie w stronę łóżka, a ja posłusznie za nim poszedłem. Kiedy byłem już pewny, że jesteśmy przed meblem popchnął go na nie zawisając nad nim i wpijając się namiętnie w jego pełne wargi lekko je przygryzając. Wolną ręką sunąłem po jego ciele, zatrzymując się przy podbrzuszu.
- Jesteś tego pewny? Jak zaczniemy to nie będzie powrotu, a ja nie chce cię zranić.- Spojrzałem się w jego oczy wyczekującą.
101. Taehyung:
Uspokoiłem się dopiero jak Kookie złapał mnie za rękę. Ostrzegawczo spojrzałem jeszcze na Sungoha.
- Idziemy.- Złapałem go za rękę i poszliśmy po jego rzeczy i przynieśliśmy je do mnie.
-Możemy iść.- Zeszliśmy na ląd i poszliśmy na bazar i chodziliśmy przeglądając stragany. W pewnym momencie zobaczyłem wybuchające farbki, a w mojej głowie pojawił się obraz Jimina w tych farbkach. Po powrocie na statek zaczailiśmy się na Jimina, ale na dokładkę dostaliśmy jeszcze Hobiego. Jak tylko weszli do kajuty tak my podkradliśmy się pod nią i odczekaliśmy chwilę po czym otworzyliśmy drzwi i wrzuciliśmy farbki. Pochyliłem się i zajrzałem do środka zastając tam nagich i kompletnie brudnych chłopaków. Poprawiłem sobie Kookiego kiedy wskoczył mi na plecy i razem się zaśmialiśmy. Niestety mój uśmiech szybko zszedł mi z twarzy kiedy zobaczyłem jak Hoseok zaczął iść w naszą stronę.Złapałem mocniej chłopaka i na jego polecenie zacząłem biec ile sił w nogach. Po dotarciu do kajuty zacząłem patrzeć czy Hobi za nami nie biegł i jaka była moja ulga gdy nie pojawiał się na horyzoncie. Poczułem nagle szarpnięcie i zostałem przyciśnięty do ściany. Moje usta zetknęły się z ustami Jeonguka. Pociągnął mnie w stronę łóżka, a ja posłusznie za nim poszedłem. Kiedy byłem już pewny, że jesteśmy przed meblem popchnął go na nie zawisając nad nim i wpijając się namiętnie w jego pełne wargi lekko je przygryzając. Wolną ręką sunąłem po jego ciele, zatrzymując się przy podbrzuszu.
- Jesteś tego pewny? Jak zaczniemy to nie będzie powrotu, a ja nie chce cię zranić.- Spojrzałem się w jego oczy wyczekującą.
102. JungKook:
Było mi tak przyjemnie kiedy mnie dotykał. Czując, jego dłoń przy moim podbrzuszu oddech zaczynał przyspieszać, ale jego pytanie skutecznie wyprowadziło mnie z nastroju. Jakby nie miał kiedy mnie o to zapytać.
- Gdybym nie chciał to bym nie zaczynał - odetchnąłem - Jestem głodny. Idę na stołówkę.
Wstałem, poprawiłem ubrania i poszedłem do wcześniej wspomnianego miejsca.
- Coś się stało Kookie? Pokłóciłeś się ze swoim chłopakiem? - zmartwił się Sangmin.
- Nie. Wszystko jest ok, nie martw się - uśmiechnąłem się serdecznie i wziąłem jedzenie.
Zasiadłem do stołu i zacząłem jeść. Mam nadzieję, że Tae nie ma do mnie żalu o to, że wyszedłem. Byłem zły, że zadaje takie pytania w takim momencie.
103. Taehyung:
- Kookie - ah, jestem debilem!
Aż se walnąłem z otwartej ręki w twarz. Muszę to naprawić tylko jak? Już wiem teraz tylko Tae zepnij tyłek i biegiem.
Aż se walnąłem z otwartej ręki w twarz. Muszę to naprawić tylko jak? Już wiem teraz tylko Tae zepnij tyłek i biegiem.
Pobiegłem to mojej znajome Ji Ahn i poprosiłem ją o róże i jakieś świeczki oraz wino. Dziewczyna przyniosła mi to co chciałem, a ja z powrotem pobiegłem do siebie. Rozrzuciłem trochę płatków po pokoju i resztę róż wsadziłem do wazonu, potem zapaliłem świeczki i puściłem jakąś romantyczną muzykę. Kto by się spodziewał , że taki kosmita jak ja by coś takiego wymyślił.
- Teraz tylko ściągnąć tu Ciasia.- Tak gadam do siebie. Nie to nie jest dziwne. Wróćmy jednak do tego co mówiłem. Mówił, że idzie na stołówkę więc i tam też się udałem. Zastałem go siedzącego przy jednym ze stolików. Stanąłem przy nim i złapałem go za rękę.
- Chodź. - Nie zważając na nic po prostu go podniosłem i dosłownie zaniosłem do pokoju. Przed drzwiami zostawiłem go na ziemi i pokazałem by wchodził.
104. JungKook:
- Ale ja jem - oznajmiłem z pełną buzią kiedy kazał mi iść.
Naprawdę się zdenerwowałem kiedy mnie podniósł przy wszystkich. Mówiłem, że jem!
- Puść mnie - warknąłem.
Od czasu do czasu próbowałem się od niego uwolnić kiedy mnie niósł, ale koniec końców postawił mnie przed drzwiami swojej kajuty. Mimowolnie wszedłem do środka i aż zaparło mi dech w piersi. No to się postarał. Spojrzałem na niego i zobaczyłem jego zdenerwowaną minę. Pewnie zastanawia się czy dobrze to wyszło.
- Jesteś spięty - zaśmiałem się - Wyluzuj.
Wziąłem wino i napiłem się z gwinta po czym podszedłem do niego i namiętnie go pocałowałem.
- Tym razem nic nie mów - uśmiechnąłem się kiedy pił i wskoczyłem na niego ponawiając serię namiętnych pocałunków.
105. Taehyung:
Strasznie się stresuje. Co ja mówię ja jestem tak zdenerwowany, że normalnie się trzęsę. Oddałem jego pocałunek po czym podszedłem się również napić. Złapałem go za tyłek by nie spadł i ruszyłem w kierunku łóżka. Rzuciłem go na nie i namiętnie pocałowałem. Nie chciałem się teraz aż tak bawić, bo już byłem podniecony więc od razu ściągnąłem mu koszulkę i spodnie zostawiając go w bokserkach. Jeździłem językiem po całej długości jego klatki piersiowej czasami zatrzymując się przy jego sutkach i przygryzając je.
- Jęcz dla mnie.- Nachyliłem się nad nim i zassałem się na jego szyi drugą ręką masując jego krocze.
106. JungKook:
Nie musiał mnie prosić, bo czując go w dwóch najwrażliwszych miejscach mojego ciała jednocześnie zacząłem jęczeć jak głupi. Po jakimś czasie odsunąłem go od siebie, usiadłem przed nim i szybkim ruchem ściągnąłem z niego koszulkę i spodnie razem z bielizną.
Wróciłem do pocałunków i położyłem jego dłonie na swoich bokserkach pokazując mu, żeby je ściągnął. Drżącą z podniecenia ręką przejechałem po jego ramieniu przez szyję i wplątałem ją w jego włosy. Drugą wzdłuż jego pleców aż do tyłka, który bezwstydnie ścisnąłem niegrzecznie się uśmiechając. Zassałem się na jego szyi i zrobiłem mu kilka sporych, bardzo widocznych malinek.
107. Taehyung:
Jego jęki podniecały mnie jeszcze bardziej jeśli to było jeszcze możliwe, bo byłem już na granicach trzeźwego myślenia. Pozwoliłem się rozebrać i lekko stęknąłem czując jego dłoń na moim pośladku. Prawie zerwałem jego bokserki i położyłem go z powrotem na pościel. Zszedłem z łóżka i podszedłem do jednej z szafek wyciągając lubrykant i wracając do wyginającego się na łóżku Ciastka. To był naprawdę przyjemny widok. Usiadłem na łóżku i rozszerzyłem jego nogi całując przy tym jego uda i schodząc z pocałunkami w dół. Zatrzymałem się przy jego męskości i pocałowałem go w jej czubek. Otworzyłem lubrykant i wylałem go sobie na palce i jednym zacząłem jeździć wokół jego dziurki od czasy do czasu lekko na nią napierając przy tym całując go czule, a jednak z pasją.
107. Taehyung:
Jego jęki podniecały mnie jeszcze bardziej jeśli to było jeszcze możliwe, bo byłem już na granicach trzeźwego myślenia. Pozwoliłem się rozebrać i lekko stęknąłem czując jego dłoń na moim pośladku. Prawie zerwałem jego bokserki i położyłem go z powrotem na pościel. Zszedłem z łóżka i podszedłem do jednej z szafek wyciągając lubrykant i wracając do wyginającego się na łóżku Ciastka. To był naprawdę przyjemny widok. Usiadłem na łóżku i rozszerzyłem jego nogi całując przy tym jego uda i schodząc z pocałunkami w dół. Zatrzymałem się przy jego męskości i pocałowałem go w jej czubek. Otworzyłem lubrykant i wylałem go sobie na palce i jednym zacząłem jeździć wokół jego dziurki od czasy do czasu lekko na nią napierając przy tym całując go czule, a jednak z pasją.
108. JungKook:
- Już, proszę - wyjęczałem mu prosto w usta.
Byłem zaskoczony kiedy włożył we mnie palce, ale mimo to wciąż było mi strasznie dobrze. Po jakimś czasie wyjął je i zastąpił penisem. Kiedy zaczął się poruszać odchyliłem głowę z przeciągłym jękiem i dosłownie wbiłem mu paznokcie w plecy. Było mi tak przyjemnie... Myślałem, że zaraz usłyszy mnie cały statek. I tak współczuje Namjoonowi i Sungoh. Będąc bliżej spełnienia zacząłem mu wychodzić naprzeciw.
- Taehyung... - wyjęczałem dochodząc.
Wylałem się na jego brzuch, a Tae we mnie co również było tak cholernie przyjemne.
Nachyliłem się nad nim kiedy się położył i czule go pocałowałem gładząc po policzku. Położyłem się obok niego szeroko się uśmiechając. Naszło mnie, żeby mu w końcu powiedzieć to na co na pewno czekał już od dawna.
- Kocham Cię - szepnąłem mu wprost do ucha i mocno się do niego przytuliłem.
109. Taehyung:
Na jego słowa delikatnie wsunąłem w niego palec i przez chwilę nim nie ruszyłem. Dopiero po kilku minutach powoli nim poruszałem. Kiedy już wsadziłem w niego wszystkie palce i dobrze go rozciągnąłem postanowiłem przejść do rzeczy. Wyciągnąłem z niego palce i rozlałem na swoim członku lubrykant. Pomału naparłem nim na jego wejście i wsunąłem się w niego od razu poruszając. Tak przyjemnie się na mnie zaciskał i jęczał podniecając mnie cały czas. Kiedy czułem, że jestem już blisko końca przyśpieszyłem swoje ruchy. O ile to było jeszcze możliwe i po paru pchnięciach doszedłem obficie w jego wnętrzu, a on na mnie. Upadłem koło niego na pościel i oddałem pocałunek. Uśmiechnąłem się na jego wyznanie mocno go do siebie przytulając i całując w czoło.
- Ja też cię kocham. Strasznie mocno - odgarnąłem mu kosmyk włosów z twarzy i uśmiechnąłem się lekko.
- Chodź musimy się umyć.
110. JungKook:
Trochę niechętnie, ale przystałem na jego propozycję. Kiedy już się umyliśmy ubrałem świeże bokserki i wskoczyłem wesoło pod kołdrę. Kiedy chłopak do mnie dołączył mocno się wtuliłem w jego tors i zasnąłem.
Z samego rana obudził mnie czyjś krzyk i walenie w drzwi. Jak się okazało to nasz drogi Namjoon. Ubraliśmy się i kiedy walenie w drzwi ustało poszliśmy na śniadanie trzymając się za ręce. Usiadłem razem z paczką Taehyunga, a właściwie z naszą paczką. Rap Mon ciągle się do mnie kleił, z początku to było nawet zabawne, ale po jakimś czasie zaczęło być irytujące.
- Tak w ogóle Kookie, słodko wczoraj wieczorem jęczałeś u Tae za ścianą po tym jak Cię wyniósł ze stołówki - objął mnie ramieniem - Wiesz... Może chciałbyś trochę pojęczeć ze mną?
111. Taehyung:
Dosyć szybko się wykąpaliśmy i położyliśmy się w łóżku. Przytuliłem się tylko do Kookiego i od razu oddałem się krainie snów. Rano oczywiście pobudka taką jak zawsze. Czego ja się mogę spodziewać? Chyba tylko tego, że może być jeszcze głośniejsze. Wstaliśmy leniwie i po ubraniu się poszliśmy na stołówkę. Cały czas denerwowało mnie
to jak Namjoon kleił się do Ciasia. Do tego miałem wrażenie, że wszyscy przy stoliku oprócz mojego chłopaka, bo w sumie chyba mogę go tak nazwać i Nam jebanego Joona tylko odliczali do momentu aż mój wkurw osiągnie apogeum. I chyba się doczekali. Jak tylko usłyszałem co ten pojeb powiedział do Kooka moje nerwy puściły. Momentalnie znalazłem się na Rap Monie, a ten na podłodze przyduszany przez mnie. Kiedy chłopacy mieli zamiar mnie odciągnąć od walenia w niego pięściami.
- Spróbujcie mnie teraz dotknąć, a PRZYSIĘGAM, że będziecie musieli spać z otwartymi oczami.- Walnąłem go i Zszedłem z niego ciągnąc go za łachy do wyjścia z pomieszczenia. Widziałem kątem oka jak reszta podąża za nami. Podniosłem go za szmaty i spojrzałem na niego z pogardą.
- Jeszcze raz dotknij mojego chłopaka albo choćby na niego spojrzyj inaczej niż na znajomego to przysięgam, że cię zabije.- Kończąc to zdanie przechyliłem go przez barierki i puściłem, a ten runął w wodę. Ma raczej szczęście, że statek stoi to jeszcze go wyciągną.
112. JungKook:
Patrzyłem z przerażeniem jak Tae bije Namjoona.
- Ale on żartował - złapałem chłopaka za rękę, bo jakoś mało się bałem jego gróźb, ale ten zaczął ciągnąć Namjoona do wyjścia.
- Tae, przestań. Proszę - już zaczynałem płakać.
Nigdy w życiu nie chciałem go oglądać w takim stanie. Próbowałem go odciągnąć od Namjoona, ale wszystko na marne. Po moich policzkach zaczęły spływać łzy, jak on tak może... Kiedy wyrzucił Kima za burtę miarka się przebrała.
- Jak możesz robić takie rzeczy! - wykrzyczałem mu w twarz ze łzami w oczach - Nie pozwalasz innym patrzeć na mnie w ten sposób co Ty, a mi każesz na to co z nimi robisz. Myślisz, że będę Ci wdzięczny, że prawie go utopiłeś na moich oczach? Wiesz w ogóle co mogło się stać? Myślisz, że mógłbym nadal z Tobą być gdybyś go zabił?
- A wy co? - zwróciłem się do reszty - Tylko patrzeć się potraficie?! Przecież to mogło się skończyć o wiele gorzej.
Złapałem koło ratunkowe i rzuciłem Namjoonowi. Pomogłem mu wyjść z wody.
- Widok ukochanej osoby, która robi komuś krzywdę jest dla mnie najgorszym jaki możesz mi zafundować... - spojrzałem jeszcze raz na Tae z wyrzutem i skierowałem się do kajuty Yulin.
113. Taehyung:
Słuchałem go uważnie. Wiem , że trochę zbyt mocno go potraktowałem, ale co by się stało gdybym tak nie zareagował. Pobiegł za nim i złapałem go za zakrętem i mocno go przytuliłem od tyłu.
- Przepraszam...- Wtuliłem twarz w tył jego szyi.
- Zrozum proszę gdybym nie zareagował w ten sposób i po prostu to wziął jako żart. To..- mój głos się lekko załamał. Ścisnąłem go mocniej.
- Nie byłbyś bezpieczny. Prędzej czy później Nam wziąłby cię siłą - musnąłem go lekko w kark.
- Wybacz mi ,ale nie chce by stała ci się krzywda. Kocham cię i zabiłbym każdego kto by cię skrzywdził. Nawet siebie.- Mówiłem to, a po moich policzkach spłynęło parę łez. Mimo to nie pozwoliłem by mój głos się załamał.
114. JungKook:
Położyłem dłonie na tych jego oplatających mój pas i wplotłem w nie palce.
- Czy mógłbym pobyć chwilę sam? - szepnąłem cicho, gładząc kciukami jego dłonie.
Kiedy mnie puścił poszedłem przed siebie, minąłem kajutę Yulin i poszedłem na dziób statku. Usiadłem na podłodze i wystawiłem nogi za barierki. Rozmyślałem bardzo długo o wszystkim i o niczym. Potrzebowałem sobie wszystko poukładać w głowie. Kiedy zrobiło mi się zimno spojrzałem na zegarek i zdałem sobie sprawę z tego, że przesiedziałem tu aż 5 godzin. Wstałem powoli, założyłem kaptur i wolnym krokiem poszedłem do kajuty Taehyunga. Otworzyłem po cichu drzwi i zobaczyłem zapłakanego na łóżku. Położyłem się obok niego i wytarłem mu łzy.
- Już jestem... kochanie - szepnąłem patrząc mu w oczy.
Było mi tak przykro, że zostawiłem go na tyle czasu samego.
- Dziękuję, że mnie bronisz - pocałowałem go czule - Jesteś cudowny.
115. Taehyung:
Spokojnie opuściłem trzymające go dłonie czując nagle taką dziwną pustkę. Pozwoliłem mu odejść, a sam wróciłem do siebie. Martwiłem się o to co teraz będzie. Nawet jeżeli byliśmy ze sobą krótko i jeżeli wcześniej go nie znosiłem to teraz go kocham. Kocham to małe stworzenie całym swym sercem i nie chce go stracić. Może jednak nie powinienem być tak ostry? Nie Tae dobrze zrobiłeś. Wiesz jaki jest Nam i do czego jest zdolny. Nawet nie zauważyłem kiedy wylądowałem w swojej kajucie zanosząc się płaczem. Nie wiem ile go tak nie było, ale wiem że przez ten czas zdążyłem się wyżyć chyba z jakieś dwadzieścia razy na poduszce oraz wylać morze łez. W pewnym momencie poczułem czyjś dotyk na swoim ciele i odruchowo się spiąłem. Rozluźniłem się dopiero słysząc głos Kookiego. Odwróciłem się powoli w jego stronę i przytuliłem go do siebie.
- Jutro zatrzymujemy się na Jeju i schodzimy na ląd. Będziemy na wyspie. przez tydzień.- Nie patrzyłem mu w oczy. Nie chciałem albo się bałem? Może oba?
- Chce cię wziąć na randkę.
115. Taehyung:
Spokojnie opuściłem trzymające go dłonie czując nagle taką dziwną pustkę. Pozwoliłem mu odejść, a sam wróciłem do siebie. Martwiłem się o to co teraz będzie. Nawet jeżeli byliśmy ze sobą krótko i jeżeli wcześniej go nie znosiłem to teraz go kocham. Kocham to małe stworzenie całym swym sercem i nie chce go stracić. Może jednak nie powinienem być tak ostry? Nie Tae dobrze zrobiłeś. Wiesz jaki jest Nam i do czego jest zdolny. Nawet nie zauważyłem kiedy wylądowałem w swojej kajucie zanosząc się płaczem. Nie wiem ile go tak nie było, ale wiem że przez ten czas zdążyłem się wyżyć chyba z jakieś dwadzieścia razy na poduszce oraz wylać morze łez. W pewnym momencie poczułem czyjś dotyk na swoim ciele i odruchowo się spiąłem. Rozluźniłem się dopiero słysząc głos Kookiego. Odwróciłem się powoli w jego stronę i przytuliłem go do siebie.
- Jutro zatrzymujemy się na Jeju i schodzimy na ląd. Będziemy na wyspie. przez tydzień.- Nie patrzyłem mu w oczy. Nie chciałem albo się bałem? Może oba?
- Chce cię wziąć na randkę.
116. JungKook:
- Chętnie - uśmiechnąłem się - Nie płacz już. Muszę Ci powiedzieć, że naprawdę się przestraszyłem Twojej reakcji, ale teraz to Namjoon na pewno się do mnie nie zbliży.
Zaśmiałem się i przejechałem dłonią po jego włosach.
- Jestem tylko Twój - położyłem dłoń na jego policzku i chciałem go znowu pocałować kiedy ktoś zapukał do drzwi. Poszedłem otworzyć i zastałem w nich Sungoh. Co on znowu chce?
- Przyniosłem Ci klucz i przyszedłem po swój. Już się spakowałem i wracam do
siebie - podał mi klucz - Przepraszam za to co zrobiłem. Za wszystko.
- Wszystko już jest w porządku. Nie gniewam się - uśmiechnąłem się i wyciągnąłem z kieszeni jego klucz - Nie potrzebujesz może pomocy w przenoszeniu rzeczy?
- Nie - odwzajemnił uśmiech - Brat mi pomaga. Idę, pa.
Kiedy już sobie poszedł stanąłem przed Tae z trochę rozczarowaną miną.
- Chyba podświadomie liczyłem, że więcej mu to zajmie i będę mógł dłużej Ci siedzieć na głowie - zaśmiałem się i wziąłem swoje ubrania z krzesła, które zaraz spakowałem do torby.
117.
Uspokoiłem się trochę i położyłem na plecach patrząc się chłopakowi w oczy. Kiedy poczułem jego dłoń przeczesującą moje włosy, zamknąłem swoje oczy by skupić się na przyjemności jaką dawał mi jego dotyk. Nie czując już jego dotyku ani obecności koło siebie, zaciekawiony podniosłem się do siadu otwierając oczy. Chłopak stał przy drzwiach rozmawiając jak mniemam z Sungoh z tego co słyszałem to oddawał mu klucz.
- Więc zostań - powiedziałem jak tylko Kookie znalazł się przede mną.
- Możesz przecież spać tu, a najwyżej będziesz szedł rano do siebie - pociągnąłem go za rękę tym samym przerywając mu pakowanie. Przyciągnąłem go do siebie i usadziłem go na swoich kolanach, cmokając w nos.
117.
Uspokoiłem się trochę i położyłem na plecach patrząc się chłopakowi w oczy. Kiedy poczułem jego dłoń przeczesującą moje włosy, zamknąłem swoje oczy by skupić się na przyjemności jaką dawał mi jego dotyk. Nie czując już jego dotyku ani obecności koło siebie, zaciekawiony podniosłem się do siadu otwierając oczy. Chłopak stał przy drzwiach rozmawiając jak mniemam z Sungoh z tego co słyszałem to oddawał mu klucz.
- Więc zostań - powiedziałem jak tylko Kookie znalazł się przede mną.
- Możesz przecież spać tu, a najwyżej będziesz szedł rano do siebie - pociągnąłem go za rękę tym samym przerywając mu pakowanie. Przyciągnąłem go do siebie i usadziłem go na swoich kolanach, cmokając w nos.
118. JungKook:
Zrobiłem się czerwony kiedy mnie cmoknął w nos. To było słodkie.
- Mój ojciec wyrzuciłby Cię za burtę przy najbliższej okazji gdyby się dowiedział, że ze sobą jesteśmy... - objąłem jego szyję - On rzadko opuszcza swoją kajutę i koło sterowe, ale musimy być ostrożni. Jeśli by ktoś mu coś powiedział to na pewno sprawdziłyby nasze kajuty więc powinienem tam trzymać większość swoich rzeczy.
Zszedłem z niego i po kilku upchnięciach zapiąłem torbę.
- Zaniosę to do siebie i pójdziemy na kolację - wziąłem torbę i poszedłem do swojej kajuty.
Szybko zostawiłem torbę i czym prędzej wróciłem do swojego chłopaka. Wziąłem go za rękę i poszliśmy na stołówkę.
- Ciasto! - podbiegłem do Sangmina i wziąłem kawałek.
Podszedłem powoli do Tae zajętego rozmową z Jiminem i rozgniotłem mu ciasto na twarzy.
- Prawda, że dobre misiu? - wybuchłem śmiechem na jego minę i złapałem się za brzuch.
119. Taehyung:
Pomyślałem chwilę nad tym jak wyglądała by moja śmierć z rąk ojca Jungkooka i szczerze na samo wyobrażenie jego wściekłego tatka nade mną. Yhhh Prawie zawału dostałem. Wstałem powoli zaraz za moim Ciastkiem i poszedłem z nim zanieść torbę i na stołówkę. Gdy byliśmy w buszu. Inaczej tego o tej godzinie nazwać się nie da. Usiadłem na swoim stałym miejscu i zacząłem rozmawiać z Jiminem na temat naszych chłopaków. No i wszystko było by zajebiście gdyby nie moje słońce, które rozwaliło mi tort na twarzy.
- Bardzo smaczne - mruknąłem ściągając palcami krem z oczu. Kiedy w miarę widziałem, spojrzałem się przed siebie na swoją miskę z płatkami i na śmiejącego się Jeona. Podniosłem miskę i sam również wstałem, Podszedłem do chłopaka i wylałem na niego swoją kolacje.
-Mam nadzieje, że ci smakowało, skarbie? - spojrzałem na jego lekko naburmuszoną twarzyczkę i złapałem jego rękę, którą chciał mnie uderzyć. Przyciągnąłem go do siebie i pocałowałem czule w usta.
119. Taehyung:
Pomyślałem chwilę nad tym jak wyglądała by moja śmierć z rąk ojca Jungkooka i szczerze na samo wyobrażenie jego wściekłego tatka nade mną. Yhhh Prawie zawału dostałem. Wstałem powoli zaraz za moim Ciastkiem i poszedłem z nim zanieść torbę i na stołówkę. Gdy byliśmy w buszu. Inaczej tego o tej godzinie nazwać się nie da. Usiadłem na swoim stałym miejscu i zacząłem rozmawiać z Jiminem na temat naszych chłopaków. No i wszystko było by zajebiście gdyby nie moje słońce, które rozwaliło mi tort na twarzy.
- Bardzo smaczne - mruknąłem ściągając palcami krem z oczu. Kiedy w miarę widziałem, spojrzałem się przed siebie na swoją miskę z płatkami i na śmiejącego się Jeona. Podniosłem miskę i sam również wstałem, Podszedłem do chłopaka i wylałem na niego swoją kolacje.
-Mam nadzieje, że ci smakowało, skarbie? - spojrzałem na jego lekko naburmuszoną twarzyczkę i złapałem jego rękę, którą chciał mnie uderzyć. Przyciągnąłem go do siebie i pocałowałem czule w usta.
120. JungKook:
Myślałem, że go zatłukę jak wylał na mnie swoją kolację, ale jego usta skutecznie wprowadziły mnie z powrotem do równowagi. Spojrzałem na niego kiedy zakończył pocałunek.
- Co będziesz teraz jadł? - przytuliłem się do niego i wystawiłem rękę do Jimina za plecami Tae, żeby mi podał moją porcję, którą wylałem mu na głowę jak tylko znalazła się w mojej dłoni.
Nasza wojna jeszcze długo trwała podczas której albo ja uciekałem przed Tae, albo on przede mną, potem włączyło się jeszcze kilka osób kiedy się potknąłem goniąc za Tae z zupą i wylałem na kilka innych osób, ale koniec końców przyszedł Sangmin i zrobił nam przemowę o marnowaniu jedzenia. Uspokojony już, ale ciągle rozbawiony usiadłem koło Tae z papierowymi ręcznikami i zacząłem mu wycierać twarz od czasu do czasu lekko się śmiejąc z tego jak uważnie mi się przyglądał. Kiedy skończyłem cmoknąłem go czule w usta i uśmiechnąłem się.
Po kolacji rozeszliśmy się do swoich kajut. Wykąpałem się i położyłem do łóżka. Długo nie mogłem zasnąć, a kiedy już mi się udało przyśnił mi się koszmar. Zerwałem się z łóżka i rozejrzałem po pokoju. Brakowało mi Tae. Wstałem, poszedłem do jego kajuty i otworzyłem powoli drzwi. Mój wzrok od razu spoczął na chłopaku, który mi się przyglądał. Chyba też nie może spać. Uśmiechnąłem się, podszedłem powoli do łóżka i wpakowałem mu się pod kołdrę.
- Cześć Tae~ - spojrzałem na niego wielkimi ze zmęczenia oczami i czule go pocałowałem miziając przy tym po odsłoniętym przez koszulkę brzuszku - Dzisiaj też śpię z Tobą mój przystojniaku.
Przykryłem go szczelniej kołdrą, żeby nie zmarzł, przytuliłem się do niego i zamknąłem oczy.
121. Taehyung:
Przytuliłem go do siebie.
- Będę jadł ciebie.-Jak tylko to powiedziałem to poczułem na sobie płatki. Czego ja się mogłem spodziewać... Biegaliśmy po całej sali i rzucaliśmy się jedzeniem wraz z paroma innymi osobami aż w końcu przyszedł wkurzony Sangmin wyciągając jedną że swoich nudnych gadek. Siedziałem spokojnie przy stoliku i pozwalałem się wycierać Kookiemu oddając przy tym jego całusy. Po kolacji wróciłem do siebie, wziąłem prysznic i po przebraniu się w moją prowizoryczną piżamę położyłem się spać. Nie wiem po jakim czasie, ale obudził mnie jakieś głosy za ścianą. Prawdopodobnie Rap Mon się nachlał i gada do siebie tyle, że zbyt głośno. Po tym jak się obudziłem nie mogłem zbytnio zasnąć więc leżałem na łóżku wpatrując się w sufit do momentu, w którym usłyszałem otwieranie moich drzwi. Spojrzałem się w ich kierunku i ujrzałem przestraszonego Ciastka. Z tego co wywnioskowałem to coś mu się śniło. Przytuliłem go mocno do siebie kiedy się koło mnie położył i zamknąłem oczy zasypiając.
122. JungKook.
Z samego rana obudził nas głos mojego ojca dobiegający z głośnika.
- Za dwie godziny będziemy na wyspie. Ze względów finansowych rozmieszczę po dwie osoby w jednym pokoju hotelowym. Wszystko wyjaśnię Wam na miejscu. Zbiórka na plaży przed hotelem o 13:00. Do zobaczenia - kiedy skończył mówić przetarłem oczy i spojrzałem na Tae.
Po śniadaniu wszyscy zebrali się na pokładzie wyczekująco obserwując zbliżający się ląd. Usiadłem obok zamyślonego Tae na ławce i zrobiłem mu zdjęcie, nawet się nie zorientował. Ustawiłem je sobie na tapetę i pocałowałem go w policzek.
- Nad czym tak rozmyślasz kochanie? - zaśmiałem się cicho na jego minę, która wygladała jakby chciał powiedzieć "ale o
co chodzi?".
123. Taehyung:
Obudziłem się zaraz po swoim chłopaku i od razu po ogarięciu poszliśmy na śniadanie. Byłem strasznie zamyślony. Cały czas układałem w głowie swój plan odnośnie naszej randki, więc wiadomo było, że nawet nie wiedziałem jak dotarłem na ławkę. Z za myślenia wyrwał mnie dopiero mój ukochany.
- Hmm? - Spojrzałem się na niego i zobaczyłem w jego ręce telefon.
- Zrobimy sobie zdjęcie? - Objąłem go ręką uśmiechając się wesoło.
124. JungKook:
- Ok, ale zobacz jakiego przystojniaka mam na tapecie - zaśmiałem się i pokazałem mu zdjęcie.
Naprawdę przystojnie i dostojnie wyglądał taki zamyślony. Zapatrzyłem się trochę na to zdjęcie, strasznie mi się podobało. Z zamyślenia wyrwało mnie szturchanie. Włączyłem aparat i uśmiechnąłem się widząc jak ładnie razem wyglądamy. Pstryknęliśmy kilka fotek, które mu wysłałem. Schowałem telefon do kieszeni i położyłem głowę na ramieniu chłopaka.
- Jeśli będziemy w tym samym pokoju - powstrzymałem się przed dalszymi słowami i przygryzłem wargę głupio się uśmiechając.
Spojrzałem mu w oczy i schowałem czerwoną twarz w jego koszulce.
Kiedy w końcu byliśmy na miejscu wybiegłem ze statku szczęśliwy zostawiając gdzieś za sobą Tae, ale zaraz wszystko prysło, bo ktoś mi podstawił nogę i wylądowałem na ziemi. Podniosłem wzrok i ujrzałem brata Sungoh. Spojrzałem na swoje zdarte kolana i poczułem jak moja twarz zanosi się słonymi łzami przez pulsujący ból w zranionych miejscach. Dlaczego on to zrobił?
125. Taehyung:
Spojrzałem się na jego telefon dopiero teraz spostrzegając tam swoje zdjęcie. Szturchnąłem go lekko kiedy się zamyślił.
- Kiedy mi je zrobiłeś? Z resztą nie ważne choć robimy - uśmiechnąłem się do telefonu i poczekałem jak chłopak zrobi tyle zdjęć ile chce. Potem przesłał mi je na telefon.
- Kiedy będziemy w tym samym pokoju to nie będziesz się tak uśmiechał. zaśmiałem się na wyraz jego twarzy. Był czerwony jak buraczek to takie słodkie. Po dotarciu zeszliśmy na ląd, a Kookie pobiegł przodem. Szedłem za nim cały czas go obserwując. Jak zobaczyłem tego brata Sungoh i to co zrobił serio się wkurzyłem. Podszedłem do Ciastka i pomogłem mu wstać przygarniając do siebie.
- Twój brat cię niczego nie nauczył? Może jednak ja powinienem się za to wziąć i pokazać ci co to szacunek? - spojrzałem się na niego z pogardą, a fakt, że byłem od niego wyższy tylko mi pomagał.
- Przeproś go.
125. Taehyung:
Spojrzałem się na jego telefon dopiero teraz spostrzegając tam swoje zdjęcie. Szturchnąłem go lekko kiedy się zamyślił.
- Kiedy mi je zrobiłeś? Z resztą nie ważne choć robimy - uśmiechnąłem się do telefonu i poczekałem jak chłopak zrobi tyle zdjęć ile chce. Potem przesłał mi je na telefon.
- Kiedy będziemy w tym samym pokoju to nie będziesz się tak uśmiechał. zaśmiałem się na wyraz jego twarzy. Był czerwony jak buraczek to takie słodkie. Po dotarciu zeszliśmy na ląd, a Kookie pobiegł przodem. Szedłem za nim cały czas go obserwując. Jak zobaczyłem tego brata Sungoh i to co zrobił serio się wkurzyłem. Podszedłem do Ciastka i pomogłem mu wstać przygarniając do siebie.
- Twój brat cię niczego nie nauczył? Może jednak ja powinienem się za to wziąć i pokazać ci co to szacunek? - spojrzałem się na niego z pogardą, a fakt, że byłem od niego wyższy tylko mi pomagał.
- Przeproś go.
126. JungKook:
- Tae, nie trzeba. Chodź już - wytarłem łzy i pociągnąłem chłopaka za sobą w stronę hotelu lekko utykając.
Zatrzymaliśmy się na plaży przed budynkiem i ojciec zaczął nas przydzielać. Tak jak się spodziewałem i liczyłem przydzielał nas według kajut więc dostałem pokój z Tae. Klepnąłem go w pupę i zachichotałem. Wszystko byłoby fajnie gdyby nie to, że Jimin ma kajutę obok Namjoona, a Hobi obok Sungoh i z nimi też musieli mieć pokój. Zrobiło mi się ich szkoda, ale kiedy szukaliśmy swojego pokoju akurat trafiliśmy jak Hobi wykopał Namjoona z pomieszczenia i zamknął mu drzwi przed nosem.
127. Taehyung:
Warknąłem jeszcze tylko w stronę młodego i objąłem swojego chłopaka pomagając mu iść. Widziałem jak utyka. Jak tylko znajdziemy się w hotelu będę musiał opatrzyć mu te nóżki. Szczęśliwym trafem trafiliśmy razem do pokoju z czego nie ukrywam strasznie się cieszyłem.
- Poczekaj aż się znajdziemy w środku. Ja już się tobą zajmę - szepnąłem mu do ucha mnie klepnął w tyłek. Złapałem go za rękę jak tylko kapitan zniknął nam z pola widzenia i ruszyliśmy do przydzielonego nam pokoju. Po drodze zauważyłem jak Rap Mon ląduje ze swoimi rzeczami na korytarzu. Zaśmiałem się tylko na ten widok. Szerze się tego spodziewałem. Wiadome było, że Hobie nie pozwoli by ktoś inny oprócz niego miał pokój z jego skarbem. Chociaż gdyby to miałbym ja mieć pokój z Parkiem to nie dałbym się wywalić. Jak już byliśmy w swoim pokoju zamknąłem za nami drzwi i odłożyłem nasze bagaże.
- Chodź tu do mnie - rozłożyłem szeroko ręce i poczekałem aż się we mnie wtuli po czym podniosłem go i położyłem na łóżku.
- Ściągaj spodenki. Zaraz wrócę - poszedłem do toalety i na moje szczęście znalazłem tam apteczkę. Wyciągnąłem z niej to co potrzebne i wróciłem do nagiego Kooka? Przecież ja mówiłem, że ma spodenki ściągnąć, a nie się rozbierać? A może coś ominąłem?
127. Taehyung:
Warknąłem jeszcze tylko w stronę młodego i objąłem swojego chłopaka pomagając mu iść. Widziałem jak utyka. Jak tylko znajdziemy się w hotelu będę musiał opatrzyć mu te nóżki. Szczęśliwym trafem trafiliśmy razem do pokoju z czego nie ukrywam strasznie się cieszyłem.
- Poczekaj aż się znajdziemy w środku. Ja już się tobą zajmę - szepnąłem mu do ucha mnie klepnął w tyłek. Złapałem go za rękę jak tylko kapitan zniknął nam z pola widzenia i ruszyliśmy do przydzielonego nam pokoju. Po drodze zauważyłem jak Rap Mon ląduje ze swoimi rzeczami na korytarzu. Zaśmiałem się tylko na ten widok. Szerze się tego spodziewałem. Wiadome było, że Hobie nie pozwoli by ktoś inny oprócz niego miał pokój z jego skarbem. Chociaż gdyby to miałbym ja mieć pokój z Parkiem to nie dałbym się wywalić. Jak już byliśmy w swoim pokoju zamknąłem za nami drzwi i odłożyłem nasze bagaże.
- Chodź tu do mnie - rozłożyłem szeroko ręce i poczekałem aż się we mnie wtuli po czym podniosłem go i położyłem na łóżku.
- Ściągaj spodenki. Zaraz wrócę - poszedłem do toalety i na moje szczęście znalazłem tam apteczkę. Wyciągnąłem z niej to co potrzebne i wróciłem do nagiego Kooka? Przecież ja mówiłem, że ma spodenki ściągnąć, a nie się rozbierać? A może coś ominąłem?
128. JungKook:
Wskoczyłem mu w ramiona i byłem zdziwiony, że kazał mi się sam rozebrać. No dobra. Rozebrałem się i zaczekałem na Tae. Spoważniałem na jego zdziwioną minę i apteczkę w dłoni.
- Myślałem, że chcesz się ze mną kochać - spuściłem wzrok i czerwony jak burak zakryłem ciało kołdrą.
Kiedy chłopak opatrzył mi kolana ubrałem się i usiadłem na rogu łóżka ciągle milcząc. Było mi wstyd, zachowałem się jak głupek.
129. Taehyung:
Uśmiechnąłem się do niego i zacząłem opatrywać mu kolana. Usiadłem i patrzyłem się jak zakłopotany wpatruje się w podłogę.
- Chodź do mnie. - Po czekałem aż się zdecydował i przysunął się do mnie. Położyłem dłoń na jego policzku i spojrzałem w jego piękne oczy
Delikatnie przesuwałem kciukiem po jego dolnej wardze. Zbliżyłem się powoli do jego twarzy i pocałowałem jego wargi z jak największą czułością.
130. JungKook:
Zastanowiłem się chwilę czy aby na pewno mogę się do niego zbliżyć, no ale to nie jego wina, że jestem taki bezmyślny. Przysunąłem się do niego i złapałem za dłoń, którą położył na moim policzku. Rozchyliłem wargi kiedy przejechał po nich kciukiem i oddałem pocałunek. Oplotłem ręce wokół jego szyi i delikatnie zacząłem gładzić jego włosy. Przytuliłem się do niego kiedy skończył mnie całować i odezwałem się:
- Przepraszam za moje zachowanie Tae. Zbytnio się napaliłem - szepnąłem lekko się śmiejąc i cmoknąłem go w szyję - Dziękuję, że opatrzyłeś mi nogi. Kocham Cię.
131. Taehuyng:
Odsunąłem się od jego warg i pogłaskałem go po głowie gdy się we mnie wtulił.
- Nie masz mnie za co przepraszać. Może się trochę napaliłeś, ale to nic złego miło mi jest jak wiem, że cię pociągam i chcesz się ze mną kochać.- Ucichłem na chwile i spojrzałem się przed siebie. - Też Cię kocham- Powiedziałem jednak po chwili.- Chcę iść z tobą teraz pozwiedzać wyspę.- Podniosłem go lekko i razem z nim poszedłem do toalety. Posadziłem do na sedesie, a sam zacząłem ściągać z siebie ubrania. Będąc już bez nich spojrzałem na Jungkooka.
- Czemu się nie rozbierasz? Nie chcesz się ze mną kąpać?
131. Taehuyng:
Odsunąłem się od jego warg i pogłaskałem go po głowie gdy się we mnie wtulił.
- Nie masz mnie za co przepraszać. Może się trochę napaliłeś, ale to nic złego miło mi jest jak wiem, że cię pociągam i chcesz się ze mną kochać.- Ucichłem na chwile i spojrzałem się przed siebie. - Też Cię kocham- Powiedziałem jednak po chwili.- Chcę iść z tobą teraz pozwiedzać wyspę.- Podniosłem go lekko i razem z nim poszedłem do toalety. Posadziłem do na sedesie, a sam zacząłem ściągać z siebie ubrania. Będąc już bez nich spojrzałem na Jungkooka.
- Czemu się nie rozbierasz? Nie chcesz się ze mną kąpać?
132. JungKook:
Zadrżałem lekko kiedy mi powiedział, że też mnie kocha i poczułem motylki w brzuchu.
Spiąłem się gdy mnie podniósł i zaniósł do łazienki. Umiem sam chodzić... Podkuliłem nogi kiedy ten się rozbierał i go obserwowałem. Ładny to on jest.
- Nie, bo... - odetchnąłem smutno, wciąż było mi wstyd - Nieważne. Później się wykąpie.
Wyszedłem z łazienki i poukładałem nasze ubrania w szafie, potem jeszcze przysunąłem łóżka i położyłem się z telefonem.
133. Taehyung:
Pokiwałem tylko głową na zrozumienie i wszedłem do kabiny odkręcając strumień ciepłej wody. Po prysznicu wyszedłem z kabiny i niezbyt dokładnie się wytarłem. Przepasałem sobie ręcznik w biodrach i wyszedłem z łazienki. Podszedłem do leżącego na brzuchu Jungkooka i położyłem się na nim.
- Co ci jest? Powiedz mi, bo z ciebie nie zejdę- Pogładziłem go po włosach i ucałowałem jego płatek ucha.
133. Taehyung:
Pokiwałem tylko głową na zrozumienie i wszedłem do kabiny odkręcając strumień ciepłej wody. Po prysznicu wyszedłem z kabiny i niezbyt dokładnie się wytarłem. Przepasałem sobie ręcznik w biodrach i wyszedłem z łazienki. Podszedłem do leżącego na brzuchu Jungkooka i położyłem się na nim.
- Co ci jest? Powiedz mi, bo z ciebie nie zejdę- Pogładziłem go po włosach i ucałowałem jego płatek ucha.
134. JungKook:
Leżałem sobie na brzuchu i czekałem na chłopaka. Kiedy się na mnie położył złapałem go za dłoń gładzącą moje włosy.
- Wciąż mi głupio przez to co zrobiłem. Jestem taki bezmyślny... - ścisnąłem delikatnie jego dłoń.
Odetchnąłem i zamknąłem oczy. Chyba jeszcze długo będę się wstydził. Czy to w ogóle normalne, że wstydzę się swojego chłopaka?
135. Taehyung:
- Nie jesteś bezmyślny, nie mów tak - podniosłem się z niego i ściągnąłem ręcznik że swoich bioder.
- Czy w takim razie ja też jestem teraz bezmyślny? - usiadłem z powrotem na łóżku i złapałem Jungkooka za nogę by ściągnąć mu skarpetki.
- Po możesz czy mam cię sam rozbierać?
136. JungKook:
- Nie. Ty jesteś ładny - powiedziałem z twarzą w poduszce.
Odwróciłem się kiedy złapał mnie za nogę i oparłem się na łokciach. Zmierzyłem jego nagie ciało wzrokiem i poczułem jak powracają mi siły i humor.
- Sam - uśmiechnąłem się i podałem mu drugą nogę.
137. Taehyung:
- A ty jesteś piękny.- Uśmiechnąłem się wesoło i ściągnąłem skarpetkę z jego drugiej nogi. Przysunąłem się do niego i pocałowałem namiętnie jego usta dłonią ciągnąc za jego koszulkę. Kiedy pozbyłem się górnej garderoby chłopaka przyssałem się do jego sutka lekko go podgryzając. Drugą rękę zsunąłem na jego krocze masując je.
138. JungKook:
Wplotłem palce w jego włosy kiedy zbliżył się do mojego torsu i odchyliłem głowę.
- O-oh, Tae... - jęknąłem czując jego dłoń na swoim kroczu.
Zsunąłem dłonie z włosów do jego nagiego tyłka i mocno je na nim zacisnąłem, niegrzecznie się śmiejąc.
Spojrzałem na niego i namiętnie go pocałowałem przewracając tym samym tak, że leżał pode mną.
139. Taehyung:
Zaśmiałem się gdy mnie przewrócił. Pozwoliłem by zdominował nasz pocałunek. Oderwałem się z cichym chichotem gdy zabrakło nam powietrza.
- Patrz co ze mną robisz.- Wskazałem na swoją sterczącą męskość znowu się śmiejąc. Przewróciłem go i złapałem za jego spodnie ściągając je wraz z bielizną. Schyliłem się nad członkiem chłopaka i pocałowałem go w główkę. Delikatnie polizałem by potem wziąć całego do buzi i zacząłem poruszać sprawnie głową.
140. JungKook:
Znowu oparłem się na łokciach kiedy nachylił się nad moim penisem i stęknąłem cicho kiedy go polizał. Kiedy już wziął do ust całego jęczałem jak szalony. Doszedłem stosunkowo szybko w jego usta ze względu na to jak dobrze mi było. Odetchnąłem chwilę i zbliżyłem się do chłopaka.
- Chcę się na Ciebie nabić - usiadłem na nim lekko ocierając się penisem o jego i uśmiechnąłem się na jego jęk.
141. Taehyung:
Poruszałem szybko głową na przemian jeszcze go liżąc i się na nim zasysając by dać mu jak najwięcej przyjemności. Po paru minutach Kookie spuścił się w moje usta, a ja wszystko połknąłem. Oblizałem się jeszcze zachęcająco i położyłem na plecach by dać pole do popisu swojemu chłopakowi. Cicho jęknąłem kiedy się o mnie otarł, ale nie zostałem mu dłużny. Podstawiłem mu swoją rękę pod twarz.
- Liż. Nie chce ci krzywdy zrobić.- Uśmiechnąłem się czule.
141. Taehyung:
Poruszałem szybko głową na przemian jeszcze go liżąc i się na nim zasysając by dać mu jak najwięcej przyjemności. Po paru minutach Kookie spuścił się w moje usta, a ja wszystko połknąłem. Oblizałem się jeszcze zachęcająco i położyłem na plecach by dać pole do popisu swojemu chłopakowi. Cicho jęknąłem kiedy się o mnie otarł, ale nie zostałem mu dłużny. Podstawiłem mu swoją rękę pod twarz.
- Liż. Nie chce ci krzywdy zrobić.- Uśmiechnąłem się czule.
142. JungKook:
Zdziwiłem się kiedy podstawił mi palce do ust.
- Obrzydliwe - westchnąłem, ale zaraz przyszedł mi pomysł do głowy i pobiegłem po balsam do ust, ale nie dałem mu go tylko sam się dobrałem do jego tyłka - Zmieniłem zdanie.
Nałożyłem na palce balsam i wsunąłem w chłopaka powoli jeden za drugim. Podobało mi się jak się na nie nabijał i jęczał przy tym. Uśmiechałem się wrednie kiedy patrzył na mnie zły jęcząc przy tym.
- Twój słodki Kookie właśnie Cię zdominował - wszedłem w niego powoli i zacząłem się poruszać.
Miałem taką radochę. Cały czas się cieszyłem, że to on był pode mną, a nie na odwrót, ale kiedy on we mnie wchodził to było jakieś przyjemniejsze. Mimo to było mi strasznie dobrze.
143. Taehyung:
Zdziwidziłem się gdy mnie zostawił i gdzieś pobiegł, ale jeszcze większe było moje zdziwienie gdy wsadził we mnie swoje. Syknąłem z bólu i już chciałem się od niego uwalniać jednak zrezygnował em gdy zobaczyłem, że sprawia mu to przyjemność. Mimo bólu jaki odczuwałem starłem się jęczeć i nabijać na jego palce. Gdy zamienił je na swoją męskość myślałem, że polecą mi łzy. Zacisnąłem usta w linie i przełknąłem ślinę. Czego to się nie robi dla miłości. Powoli zaczął się ruszać, ja jak na zawołanie po cichu jęczałem dla jego przyjemności całując jego wargi. Coraz bardziej przyspieszał. Chciałem by to się skończyło. Nigdy nie byłem na dole i już więcej nie chciałem. Kiedy doszliśmy chłopak wysunął się ze mnie, a ja podniosłem się z łóżka.
- Idę się umyć.- I nie czekając na jakąkolwiek reakcje z jego strony ruszyłem do toalety. Zamknąłem drzwi na klucz i wszedłem do kabiny odkręcając ciepłą wodę. Czułem się dziwnie. Tak nieczysto. Nawet jeśli to osoba, którą kocham. To i tak czuje się brudny w środku.
144. JungKook:
Serio, było beznadziejnie. A jak Tae tak po prostu poszedł do łazienki to poczułem się jak idiota. Powinienem zapytać czy chce. Chcę do domu. Zostawiłem na łóżku kartkę o treści "Przepraszam za wszystkie krzywdy. Będę tęsknić.". Nie spakowałem się, jedynie się ubrałem, wziąłem portfel i telefon i wyszedłem. Minąłem po drodze Jimina, później Sungoh i kilka innych osób, ale do nikogo się nie odezwałem. Gnałem przed siebie wprost do portu z nadzieją, że któryś statek płynie na Seoul.
- Przepraszam, czy ten statek płynie do Seoulu? - zapytałem jakiegoś marynarza... Miał taką samą koszulkę jak Tae...
Po moich policzkach popłynęły łzy... Zostawiam go. Znowu krzywdzę... Zawahałem się chwilę, ale koniec końców usłyszałem jak ktoś mnie woła i szybko wsiadłem na statek.
145. Taehyung:
Kiedy wyszedłem spod prysznica wróciłem w już o wiele lepszej formie do pokoju. Lecz nie znalazłem tej osoby, którą miałem nadzieję tam zastać. Nie było tam Kookiego. Nie zważając na nic ubrałem tylko jakieś spodnie i koszulkę i wybiegłem z pokoju. Miałem nadzieje, że jeszcze go znajdę, że może jest gdzieś niedaleko. Biegłem przed siebie przewracając przy tym jakieś przypadkowe osoby. Dobiegłem do portu spotykając od pływający statek, a na jego pokładzie stojącego chłopaka. Z mojego gardła wydobył się krzyk, który przeszły niebo. Krzyczałem jego imię, ale było za późno. Odszedł, a ja nic nie zrobiłem...
146. JungKook:
Przyszedł po mnie. Patrzyłem jak cierpi i wykrzykuje rozpaczliwie moje imię, ale było już za późno. To koniec...
"BYŁO cudownie..." wysłałem do niego SMS dołączając do tego nasze zdjęcie i poszedłem za mężczyzną, który pokazał mi moją kajutę. Wróciłem do domu i wciąż płakałem, płakałem i płakałem. Nie był to płacz z żalu, ale tęsknoty. Dobrze zrobiłem...
Mijał czas, a ja się zmieniłem... Stałem się bardziej delikatny i wrażliwy, schudłem i przez to też przestałem rosnąć w wieku 19 lat, zmieniłem trochę styl, często płakałem i wciąż tęskniłem za Tae... Ojciec przez dwa lata namawiał mnie, żebym wrócił na statek. Że moja kajuta cały czas na mnie czeka i rzeczy, które zostawiłem na Jeju również... Tae je tam zaniósł. Dowiedział się też, że byłem z Tae. Kiedy ten przez pół roku spał w mojej kajucie w końcu musiał z nim porozmawiać i wszystko się wydało, ale po roku ponoć zaczął sobie układać życie... Beze mnie. Zapomniał.
- Namyśliłeś się Jeongguk? Dzisiaj płyniemy do Seoulu - usłyszałem poważny głos ojca w telefonie.
- Jeśli w końcu przestaniesz mnie dręczyć... - szepnąłem.
Ojciec był taki szczęśliwy, że się w końcu zgodziłem, ale ja wręcz przeciwnie. Nie chciałem widzieć Tae... Tęskniłem, ale nie chciałem... Przecież go zostawiłem, ale ojciec tego nie rozumiał...
Kiedy wszedłem na statek zostałem ciepło przywitany przez całą załogę, która została poinformowana wcześniej, że wracam. Zauważyłem kilka nowych twarzy, ale nigdzie nie było Taehyunga. Poczułem ulgę. Przywitałem się ze wszystkimi i skierowałem do swojej kajuty.
147. Taehyung:
Odczytałem sms'a ,a po moich policzkach spłynęły gorzkie łzy. Czułem się. No właśnie jak ja się czułem? Jak śmieć. Chociaż nie wiem czy to trafne określenie. Czułem się wykorzystany. Jakbym był jakąś zabawką. Ja go naprawdę kocham... Tego dnia już nie wróciłem do hotelu ani następnego ani kolejnego. Błąkałem się po mieście do momentu, w którym Jimin mnie odnalazł i siłą razem z Hoseokiem mnie zaciągnęli na statek. Lecz i tam było gorzej. Zamknąłem się w sobie i spałem w kajucie Kooka, bo nie mogłem zapomnieć. Minął rok zacząłem się otwierać pomału ,ale jednak otwierać. Po paru miesiącach znalazłem sobie nowego chłopaka. Nazywa się Baekhyun i jesteśmy w szczęśliwym związku. Chociaż jest mi dalej ciężko. Mimo, że z nim jestem to prawdopodobnie tylko dlatego, że w jakiejś części przypomina mi osobę, którą utraciłem. Ciężko jest żyć z piętnem porzucenia. Wróćmy lepiej do teraźniejszość, ponieważ zagłębianie się w przeszłość otwiera rany i zadaję ból. Idę właśnie ze swoim chłopakiem na randkę przy basenie.
- Baekhyuunie? A zrobisz mi masaż?- Uśmiechnąłem się do niższego obejmując go w pasie, a drugą ręką poprawiając nasz koszyk piknikowy.
- Oczywiście, a ty mi pomasujesz?- Wydął dolną wargę i spojrzał na mnie słodko.
- Jakbym mógł ci odmówić.- Cmoknąłem go w usta i z uśmiechem spojrzałem przed siebie.
147. Taehyung:
Odczytałem sms'a ,a po moich policzkach spłynęły gorzkie łzy. Czułem się. No właśnie jak ja się czułem? Jak śmieć. Chociaż nie wiem czy to trafne określenie. Czułem się wykorzystany. Jakbym był jakąś zabawką. Ja go naprawdę kocham... Tego dnia już nie wróciłem do hotelu ani następnego ani kolejnego. Błąkałem się po mieście do momentu, w którym Jimin mnie odnalazł i siłą razem z Hoseokiem mnie zaciągnęli na statek. Lecz i tam było gorzej. Zamknąłem się w sobie i spałem w kajucie Kooka, bo nie mogłem zapomnieć. Minął rok zacząłem się otwierać pomału ,ale jednak otwierać. Po paru miesiącach znalazłem sobie nowego chłopaka. Nazywa się Baekhyun i jesteśmy w szczęśliwym związku. Chociaż jest mi dalej ciężko. Mimo, że z nim jestem to prawdopodobnie tylko dlatego, że w jakiejś części przypomina mi osobę, którą utraciłem. Ciężko jest żyć z piętnem porzucenia. Wróćmy lepiej do teraźniejszość, ponieważ zagłębianie się w przeszłość otwiera rany i zadaję ból. Idę właśnie ze swoim chłopakiem na randkę przy basenie.
- Baekhyuunie? A zrobisz mi masaż?- Uśmiechnąłem się do niższego obejmując go w pasie, a drugą ręką poprawiając nasz koszyk piknikowy.
- Oczywiście, a ty mi pomasujesz?- Wydął dolną wargę i spojrzał na mnie słodko.
- Jakbym mógł ci odmówić.- Cmoknąłem go w usta i z uśmiechem spojrzałem przed siebie.
148. JungKook:
Cały czas się bałem, że go spotkam. Na szczęście nie spotkałem go po drodze i ze spokojem zamknąłem się w kajucie. W powietrzu unosiła się woń jego perfum, nic dziwnego skoro tutaj prawie mieszkał. Wszystko inne było takie same...
Miałem się położyć kiedy usłyszałem podwójne pukanie do drzwi. Otworzyłem i ujrzałem Yulin z YoungJae.
- Boże, jaka śliczna - ucieszyłem się i wziąłem ją w ramiona - Tęskniłem bardzo...
Byliśmy teraz tego samego wzrostu, bo ona rosła, a ja się zatrzymałem. Podszedłem do YoungJae i spojrzałem na niego z dołu.
- Tyle się zmieniło... - szepnąłem.
To było naprawdę dziwne, kiedyś to ja byłem od niego wyższy. Zawisłem mu na szyi gładząc z tylu jego włosy.
- Wchodźcie - stanąłem pod drzwiami i zamknąłem je za nimi, byłem taki szczęśliwy, że do mnie przyszli.
149. Taehyung:
Szedłem dalej rozmawiając z Hunem i śmiejąc się od czasu do czasu. Nagle stanąłem jak wryty gdy w drzwiach kajuty Kookiego zobaczyłem jego samego. Wszystko do mnie wróciło to co starłem ukryć głęboko w sercu znowu wróciło. Nie, nie możesz Tae. Masz chłopaka nie możesz rozpamiętywać tego co było.
- Tae? Pościgamy się? - Z mojego monologu wyrwał mnie głos Baeka. Spojrzałem się na niego i uśmiechnąłem czule. Skinąłem głową i nim się obejrzałem ten zaczął biec ile sił w nogach.
- Baekki Misiu zaczęła!- Krzyknąłem i również zacząłem biec.
- Jak się nie zatrzymasz to ci nie dam buzi!- I poskutkowało. Momentalnie się odwrócił i wskoczył mi w ramiona cmokając moje usta.
- Jak ty sobie wyobrażałeś, że z koszykiem będę mógł wygrać?- Powiedziałem gdy już się ode mnie oderwał.
150. JungKook:
Rozmawialiśmy strasznie długo aż wybiła godzina kolacji i musieliśmy w końcu iść coś zjeść. Zupełnie zapomniałem o Tae. Weszliśmy na stołówkę i usłyszałem uradowany i jednocześnie zrozpaczony krzyk Sangmina.
- Kookie!!! Boże - podbiegł do mnie zalewając się łzami - To naprawdę Ty!!!
Uwięził mnie mocno w swoich ramionach cały czas lamentując jak bardzo tęsknił i jak bardzo ma mi za złe moją ucieczkę no i to jak okropnie schudłem. Usiadłem na swoim miejscu, które tak jak przed dwoma laty świeciło pustką.
- Chudzielcu, wcinaj - postawił mi talerz zupy - Nie wypuszczę Cię do puki się nie najesz do oporu.
- Dziękuję - uśmiechnąłem się lekko i wziąłem łyżkę.
Yulin cały czas się do mnie przytulała i albo dawała mi buziaka, albo głaskała mnie po głowie. Nie spodziewałem się, że wszyscy tak za mną tęsknili. Podniosłem głowę kiedy usłyszałem głośne "uuu" i zobaczyłem w drzwiach Tae z jakimś chłopakiem, prawdopodobnie z jego chłopakiem. Przed oczami stanęły mi wszystkie nasze wspólne chwile. Zrobiło mi się jednocześnie miło i przykro, bo wiedziałem, że minęły i już nie wrócą. Dokończyłem jedzenie i odniosłem talerz. Zaczekałem jeszcze na Yulin, zarzuciłem włosy, wziąłem ją za rękę i wyszliśmy ze stołówki.
151. Taehyung:
Po naszej randce przyszła kolej na przyjemności. Za dużo by opowiadać, ale było cholernie dobrze. Po naszych zabawach ogarnęliśmy się i poszliśmy na kolację. Od razu na wejściu można było usłyszeć nasz stolik na co starszy schował głowę w mojej klatce lekko się czerwieniąc. Złapałem go za rękę i podszedłem do chłopaków kątem oka zauważając Jungkooka. Usiadłem na swoim miejscu i zacząłem patrzeć się w podejrzanie wyglądającą owsiankę. Ostatnio Sangmin mi groził, że mnie nafaszeruje lekami nasennymi. Nie pytajcie dlaczego zbyt dużo wyjaśnień.
- Jimin zamień się miską ta wygląda podejrzanie. - Przesunąłem ją w stronę przyjaciela i zabrałem mu jego. Jednak nie dane mi było ją zjeść.
- Misiu nakarm mnie. - Usłyszałem i spojrzałem się na osobę ,od której wyszły te słowa. Parsknąłem śmiechem jak zobaczyłem Sungoh, który próbował namówić Nama by go nakarmił.
- No Nam zadbaj o swój skarb. - Ten tylko spiorunował mnie wzrokiem na co się wyszczerzyłem.
- Tae, a ty mnie nakarmisz?- Odezwał się Baek, a ja złapałem do w tali i posadziłem go na swoich kolanach biorąc w rękę łyżkę.
- Otwórz buzie.- Nakierowałem łyżeczką i wsadziłem mu ją do buzi. Kiedy miałem nabrać drugą porcję mój wzrok spoczął na wychodzącym z sali Ciastku i jego ręce, która trzymała Yulin. Poczułem to dziwne uczucie. Boże muszę się ogarnąć. Otrząsnąłem się i podałem drugą łyżeczkę chłopakowi następnie całując go czule.
152. JungKook:
Kiedy wyszliśmy Yulin zatrzymała się cały czas trzymając mnie za rękę. Spojrzałem na nią zaskoczony.
- Kookie, bo... No bo skoro Ty i Tae już nic to... - zrobiła się cała czerwona.
- To co? - odetchnąłem zirytowany tym, że mi o nim przypomina.
Schowałem ręce do kieszeni i spojrzałem na nią wyczekująco. Ta podeszła do mnie i czule się do mnie przytuliła.
- Lubię Cię Kookie - szepnęła przyciskając policzek do mojej klatki.
Byłem zaskoczony. Zrobiło mi się miło, ale jednocześnie głupio, bo wciąż kocham Tae, ale przecież on ułożył sobie życie beze mnie. Dlaczego ja mam sobie nie ułożyć? Zastanowiłem się chwilę, uniosłem ręce i odsunąłem ją od siebie lekko.
- Yu... - szepnąłem patrząc jej w oczy - Też Cię lubię.
Uśmiechnąłem się, nachyliłem lekko i czule pocałowałem dziewczynę.
153. Taehyung:
Baek dość szybko zjadł więc poszliśmy odnieść nasze talerze i po tym jak się pożegnaliśmy, a raczej jak Hyun się wyściskał ze swoim przyjacielem wyszliśmy ze stołówki. Tak szybko jak się ruszyłem tak samo szybko się zatrzymałem. Przed moimi oczami stała właśnie moja miłość całująca swoją przyjaciółkę. Auć... Coś pękło... Boli...
- Baekhyun właśnie mi się przypomniało, że kapitan mnie szukał. Muszę iść to pa.- Odwróciłem się zanim łza zdążyła opuścić moje oko i szybkim krokiem odszedłem w przeciwną stronę. Udałem się do mojego stałego miejsca przesiadywania podczas doła. Kapitan nawet specjalnie dla mnie kazał zrobić tam ławkę bym nie wychodził za barierki, ale i tak to robiłem. Tym razem też to zrobiłem.
153. Taehyung:
Baek dość szybko zjadł więc poszliśmy odnieść nasze talerze i po tym jak się pożegnaliśmy, a raczej jak Hyun się wyściskał ze swoim przyjacielem wyszliśmy ze stołówki. Tak szybko jak się ruszyłem tak samo szybko się zatrzymałem. Przed moimi oczami stała właśnie moja miłość całująca swoją przyjaciółkę. Auć... Coś pękło... Boli...
- Baekhyun właśnie mi się przypomniało, że kapitan mnie szukał. Muszę iść to pa.- Odwróciłem się zanim łza zdążyła opuścić moje oko i szybkim krokiem odszedłem w przeciwną stronę. Udałem się do mojego stałego miejsca przesiadywania podczas doła. Kapitan nawet specjalnie dla mnie kazał zrobić tam ławkę bym nie wychodził za barierki, ale i tak to robiłem. Tym razem też to zrobiłem.
154. JungKook:
Kiedy uniosłem głowę poczułem, że źle zrobiłem, ale już nie było odwrotu. Właśnie stałem się chłopakiem Yulin, do której nie czułem zupełnie nic po za przyjacielską miłością. Nie kocham nikogo po za Tae, który jest już szczęśliwy z kimś innym i muszę z tym żyć. Odprowadziłem dziewczynę do kajuty i poszedłem się przejść samotnie po pokładzie.
155. Taehyung:
Po dłuższym czasie nogi zdrętwiały mi od stania, więc wróciłem na pokład i położyłem się na ławce zamykając przy tym oczy. Bolało mnie to jak widziałem Jungkooka z Yulin chociaż sam nie byłem lepszy. Co ja mogłem zrobić? Zostawił mnie, a ja cierpiałem. Nadal cierpię tyle, że do tej pory było łatwiej. Nie wiem jak długo to wytrzymam. Chce zapomnieć o tym co się stało. Wciąż mam w głowie obrazy naszej dwójki. Pamiętam jak pierwszy raz to robiliśmy. Jak uciekaliśmy przed Hobim. Na samą myśl, że to przeszłość chce mi się płakać. Nie chce się powstrzymywać i pozwalam by łzy wypływały spod zamkniętych powiek.
155. Taehyung:
Po dłuższym czasie nogi zdrętwiały mi od stania, więc wróciłem na pokład i położyłem się na ławce zamykając przy tym oczy. Bolało mnie to jak widziałem Jungkooka z Yulin chociaż sam nie byłem lepszy. Co ja mogłem zrobić? Zostawił mnie, a ja cierpiałem. Nadal cierpię tyle, że do tej pory było łatwiej. Nie wiem jak długo to wytrzymam. Chce zapomnieć o tym co się stało. Wciąż mam w głowie obrazy naszej dwójki. Pamiętam jak pierwszy raz to robiliśmy. Jak uciekaliśmy przed Hobim. Na samą myśl, że to przeszłość chce mi się płakać. Nie chce się powstrzymywać i pozwalam by łzy wypływały spod zamkniętych powiek.
156. JungKook:
Założyłem kaptur i przechadzałem się po pustym o tej porze pokładzie. Wszyscy szykują się do spania. Kiedy dotarłem na koniec statku zobaczyłem leżącego na ławce Tae... Podszedłem bliżej, skoro ma zamknięte oczy to przecież mnie nie zobaczy. Pociągał nosem, a z jego oczu sączyły się słone łzy. Czyżby pokłócił się ze swoim chłopakiem? Albo... Nie, nie... Niemożliwe, żeby tak go dotknął mój powrót. Przecież go zraniłem, nie powinien tęsknić. To na pewno nie to. Powinienem już pójść, boję się, że może na mnie nakrzyczeć, zasłużyłem. Odwróciłem się na pięcie i powoli odszedłem w stronę swojej kajuty.
157. Taehyung:
W pewnym momencie poczułem na sobie czyjś wzrok, ale nie miałem ochoty otwierać oczu. Leżałem tak jeszcze chwilę i wstałem. Przetarłem oczy i wziąłem parę głębszych oddechów. Po czym ruszyłem w stronę stołówki.
- Jeszcze się nie położyłeś?- spytałem kucharza, który stał przy jednym ze stołów.
-Ah to ty Tae. Nie muszę jeszcze posprzątać, bo z tych moich pomocników to pomocy nie ma. - uśmiechnął się serdecznie i zabrał talerze kierując się w stronę kuchni.- Potrzebujesz czegoś?- zamyśliłem się chwilę. Co ja mogę teraz chcieć? Może coś ciepłego?
- Mógłbyś zrobić mi kakao?
157. Taehyung:
W pewnym momencie poczułem na sobie czyjś wzrok, ale nie miałem ochoty otwierać oczu. Leżałem tak jeszcze chwilę i wstałem. Przetarłem oczy i wziąłem parę głębszych oddechów. Po czym ruszyłem w stronę stołówki.
- Jeszcze się nie położyłeś?- spytałem kucharza, który stał przy jednym ze stołów.
-Ah to ty Tae. Nie muszę jeszcze posprzątać, bo z tych moich pomocników to pomocy nie ma. - uśmiechnął się serdecznie i zabrał talerze kierując się w stronę kuchni.- Potrzebujesz czegoś?- zamyśliłem się chwilę. Co ja mogę teraz chcieć? Może coś ciepłego?
- Mógłbyś zrobić mi kakao?
158. JungKook:
Położyłem się, ale zaśnięcie graniczyło z cudem... Wciąż miałem w głowie obraz zapłakanego Tae.
Postanowiłem wstać i poszedłem do stołówki. Może Sangmin da mi coś na sen.
- Daj mi coś na sen, proszę. Jutro moja zamiana, a ja wciąż nie mogę spać - oparłem się o blat i uśmiechnąłem do Sangmina.
- Zamiast się faszerować powinieneś wyrzucić z głowy niepotrzebne myśli... Wiesz o czy mówię - podał mi tabletkę i wodę.
- Nie rozmawiajmy o tym - szepnąłem i popiłem tabletkę - To przeszłość... Idę, dobranoc.
Kiedy się odwróciłem spotkałem wzrok Taehyunga. Szybko odwróciłem głowę i wróciłem do kajuty. Że też musiał tam być akurat teraz.
159. Taehyung:
Mając już swoje kakałko usiadłem przy stoliku i zacząłem je popijać. W pewnym momencie do stołówki wszedł Jungkook. Czemu Boże mnie każesz? Ja cię proszę o zapomnienie, a ty usilnie przywołujesz wspomnienia. Patrzałem na niego przez cały czas.
- Przeszłość...- szepnąłem do siebie kiedy koło mnie przeszedł. Dopiłem to co miałem w kubku i poszedłem w stronę swojej kajuty. Gdy przechodziłem koło kajuty chłopaka przypomniało mi się, że zostawiłem tam swoją torbę. Przez chyba pięć minut biłem się z myślami zanim zapukałem w drzwi. Gdy się otworzyły z początku nie wiedziałem co powiedzieć. Strzeliłem sobie mentalnego liścia i spojrzałem na stojącego przede mną chłopaka.
- Zostawiłem tu torbę. Możesz mi ją oddać?
159. Taehyung:
Mając już swoje kakałko usiadłem przy stoliku i zacząłem je popijać. W pewnym momencie do stołówki wszedł Jungkook. Czemu Boże mnie każesz? Ja cię proszę o zapomnienie, a ty usilnie przywołujesz wspomnienia. Patrzałem na niego przez cały czas.
- Przeszłość...- szepnąłem do siebie kiedy koło mnie przeszedł. Dopiłem to co miałem w kubku i poszedłem w stronę swojej kajuty. Gdy przechodziłem koło kajuty chłopaka przypomniało mi się, że zostawiłem tam swoją torbę. Przez chyba pięć minut biłem się z myślami zanim zapukałem w drzwi. Gdy się otworzyły z początku nie wiedziałem co powiedzieć. Strzeliłem sobie mentalnego liścia i spojrzałem na stojącego przede mną chłopaka.
- Zostawiłem tu torbę. Możesz mi ją oddać?
160. JungKook:
Już sobie smacznie zasypiałem kiedy ktoś mi przeszkodził. Która jest godzina do cholery?! Wstałem zły i otworzyłem z rozpędu drzwi, w których stanął Taehyung na co moje serce automatycznie przyspieszyło. Patrzyłem na niego wyczekująco, ale kiedy usłyszałem jego pytanie myślałem, że go walne tymi drzwiami.
- Nie - odpowiedziałem i złapałem za drzwi, żeby je zamknąć.
161. Taehyung:
Przewidziałem, że będzie chciał zamknąć drzwi. Szybko go zatrzymałem i wszedłem do środka. Rozglądałem się za swoją torbą gdy Kookie szarpnął mnie za ramię i zaczął mnie wyganiać. Nie wiem czemu, ale przygwoździłem go do drzwi kładąc ręce po obu stronach jego głowy. Byłem za blisko.
- Przyszedłem po torbę i mam gdzieś czy ci się to podoba czy nie. Jak ją wezmę to wyjdę i będziesz mieć święty spokój- odsunąłem się od niego i podszedłem do torby leżącej przy szafie. Wróciłem do drzwi przy, których dalej opierał się Kook. Odsunąłem go delikatnie i wyszedłem. Wróciłem do siebie i dopiero zacząłem normalnie oddychać.
161. Taehyung:
Przewidziałem, że będzie chciał zamknąć drzwi. Szybko go zatrzymałem i wszedłem do środka. Rozglądałem się za swoją torbą gdy Kookie szarpnął mnie za ramię i zaczął mnie wyganiać. Nie wiem czemu, ale przygwoździłem go do drzwi kładąc ręce po obu stronach jego głowy. Byłem za blisko.
- Przyszedłem po torbę i mam gdzieś czy ci się to podoba czy nie. Jak ją wezmę to wyjdę i będziesz mieć święty spokój- odsunąłem się od niego i podszedłem do torby leżącej przy szafie. Wróciłem do drzwi przy, których dalej opierał się Kook. Odsunąłem go delikatnie i wyszedłem. Wróciłem do siebie i dopiero zacząłem normalnie oddychać.
162. JungKook:
Czułem, że dłużej nie wytrzymam i zaraz zacznę płakać więc próbowałem go wyrzucić, ale byłem zbyt słaby i chudy. Kiedy przyszpilił mnie do drzwi i był tak cudownie blisko myślałem, że rzucę się na niego i wycałuje każdy skrawek jego ciała, za którym tak strasznie tęsknie nieprzerwanie od dwóch lat jednak odsunął się, a ja stałem pod tymi drzwiami jak ostatni idiota i krzyczałem w myślach z pragnienia jakie wzbudzał we mnie widok jego ust.
Teraz to nie zasnę na pewno. Niewiadomo ile bym się nażarł tych tabletek, NIE ZASNĘ. Siedziałem całą noc i płakałem, myślałem tylko o tym jak blisko mnie znowu był... Nie chciałem, żeby mi dawał spokój. Mam nadzieję, że ściany były wystarczająco łaskawe i zachowały dla siebie moje łkanie, które wcale nie było ciche. Z samego rana niczym zombie zasuwałem po pokładzie z mopem. Wtem podbiegła do mnie Yulin i rzuciła mi się na szyje, poczułem się jeszcze gorzej...
- Jestem niewyspany - odsunąłem ją od siebie i wróciłem do pracy - Przepraszam.
163. Taehyung:
Przez dłuższy czas nie mogłem zmrużyć oka. Dlaczego on musiał wrócić i przysparzać mi cierpienia?
Dlaczego mnie zostawił? Chodziłem w te i we w te po pokoju usiłując się skupić na czymś innym niż Jungkook. W pewnym momencie do moich uszu doszedł płacz. Rozejrzałem się i zacząłem nasłuchiwać. Dochodził od strony pokoju Kookiego. Podszedłem do ściany i przyłożyłem ucho słuchając. On płakał. Ale czemu? Coś mu się stało? Chciałem się dowiedzieć czy nic mu nie jest, ale to by było dziwne gdybym tam do niego poszedł. Może uda mi się coś jutro wymyślić.
Rano po śniadaniu odwaliłem swoją robotę i spacerowałem sobie po pokładzie. Ach to świeże powietrze. Muszę się nim nacieszyć dopóki nie ma koło mnie Baeka, bo powietrze zatrują perfumy. Zacisnąłem usta w linie jednak po chwili przybrałem swój radosny uśmiech i podszedłem do nich.
- Cześć młody. Może ci pomóc, bo trochę ci nie wychodzi?- Wziąłem od niego mopa i zamoczyłem tym razem niby nie chcący oblewając JEGO dziewczynę. Jego! To tak okropnie brzmi!!!
- Och wybacz.- Z uśmiechem zacząłem wycierać pokład.
163. Taehyung:
Przez dłuższy czas nie mogłem zmrużyć oka. Dlaczego on musiał wrócić i przysparzać mi cierpienia?
Dlaczego mnie zostawił? Chodziłem w te i we w te po pokoju usiłując się skupić na czymś innym niż Jungkook. W pewnym momencie do moich uszu doszedł płacz. Rozejrzałem się i zacząłem nasłuchiwać. Dochodził od strony pokoju Kookiego. Podszedłem do ściany i przyłożyłem ucho słuchając. On płakał. Ale czemu? Coś mu się stało? Chciałem się dowiedzieć czy nic mu nie jest, ale to by było dziwne gdybym tam do niego poszedł. Może uda mi się coś jutro wymyślić.
Rano po śniadaniu odwaliłem swoją robotę i spacerowałem sobie po pokładzie. Ach to świeże powietrze. Muszę się nim nacieszyć dopóki nie ma koło mnie Baeka, bo powietrze zatrują perfumy. Zacisnąłem usta w linie jednak po chwili przybrałem swój radosny uśmiech i podszedłem do nich.
- Cześć młody. Może ci pomóc, bo trochę ci nie wychodzi?- Wziąłem od niego mopa i zamoczyłem tym razem niby nie chcący oblewając JEGO dziewczynę. Jego! To tak okropnie brzmi!!!
- Och wybacz.- Z uśmiechem zacząłem wycierać pokład.
164. JungKook:
Rozmawialiśmy sobie kiedy przylazł Taehyung i zabrał mi mopa. Zdenerwował mnie, ale jak oblał Yulin to naprawdę sie wściekłem.
- Oszalałeś? - spojrzałem na niego i zwróciłem się do Yulin - Masz moją bluzę i idź sie szybko przebrać, bo się przeziębisz. Później do Ciebie przyjdę.
Dałem dziewczynie swój ciuch i spojrzałem na Tae.
- Odbija Ci? - wyrwałem mu mopa - Idź się lepiej zajmij tym swoim Baekhyunem i zostaw Yulin w spokoju. Nic Ci nie zrobiła.
Wziąłem wiadro i wylałem pomyje do morza.
- Jak nie dasz spokoju MOJEJ DZIEWCZYNIE to następne pomyje zamiast do morza popłyną po głowie Twojego słodkiego Baekhyunniego - podszedłem blisko niego i spojrzałem na niego zły z dołu - Chociaż jak mu się makijaż zmyje to już nie będzie taki słodki. Tyle go ma, że się dziwie, że w ogóle może mówić.
Głupio mi było, że przez te dwa lata nasze wzrosty zaczęły się tak bardzo różnić. Kiedyś byłem taki jak on. Złapałem narzędzia i skierowałem się do schowka.
165. Taehyung:
Zdenerwowało mnie to jak jej bronił. Ale sie nie odzywałem.
- Nie odbiło. Nie muszę się nim zajmować sam sobie poradzi.- Uśmiechałem się dalej starając ignorować słowa chłopaka.
- Przyda mu się trochę de makijażu. Mnie nie słucha to może ciebie posłucha.- Zaśmiałem się i poszedłem za nim. Kiedy stanął przede mną na mojej twarzy zagościł wredny uśmieszek. Pociagnąll go do składziku i tam przyszpiliłem do ściany. Spojrzałem w jego oczy i zbliżyłem się do jego ust. Na chwile zatrzymałem się w miejscu, ale zaraz złączyłem nasze wargi w pocałunku, w który przelałem swoje uczucia, które czułem przez ten cały czas. Odsunąłem sie od niego powoli i pogłaskałem go o policzku.
- Przepraszam. Teraz już zostawię ciebie i twoją dziewczynę w spokoju.- Szepnąłem i odszedłem zostawiajac go tam.
166. JungKook:
- No i co Ci tak wesoło? - warknąłem wciąż wściekły.
Kiedy przygwoździł mnie do ściany, przez moje ciało przeszły ciarki, a cała złość poszła w niepamięć. Oddałem pocałunek najczulej jak potrafiłem i spojrzałem mu w oczy kiedy pogłaskał mnie po policzku. Całkowicie nie zrozumiałem o czym do mnie powiedział. Kiedy odszedł poszedłem za nim i delikatnie przytuliłem się do jego pleców cicho łkając, a po moich policzkach spłynęły słone łzy. Dopiero teraz uświadomiłem sobie jak bardzo żałuję, że go zostawiłem... To najcudowniejsza osoba jaka mi się trafiła, a ja go tak po prostu wyrzuciłem jak niepotrzebną zabawkę, bo coś sobie ubzdurałem.
167. Taehyung:
Zatrzymałem się gdy jego ręce oplotły mnie w pasie. Nie odwróciłem się jednak i nie przytuliłem go. Tak bardzo chciałem, ale nie mogłem. Nie mogłem otrzeć jego łez.
- Nie płacz. Nie masz po co płakać. Wybrałeś to co chciałeś teraz masz dziewczynę ja mam chłopaka. To już się stało i nie cofniemy tego- odciągnąłem jego ręce od swojego ciała i zanim odszedłem szepnąłem ciche przepraszam. Zamiast iść do Baeka poszedłem prosto do siebie i zamknąłem się na klucz po czym włączyłem głośno muzykę by zagłuszyć swój szloch.
168. JungKook:
- Nie chciałem tego - szepnąłem i poszedłem za nim.
Zamknąłem się w swojej kajucie i znów płakałem, ale tym razem głośniej. Jestem najgłupszą osobą na świecie. Straciłem swoje kochanie i już nie odzyskam... Nienawidzę siebie.
W tej chwili wyrzucałem z siebie wszystko, krzyczałem, płakałem, uderzałem pięściami w ścianę, chodziłem po całym pokoju. Nie mogłem się uspokoić, ale kiedy wszystko już ze mnie uleciało usiadłem na łóżku i położyłem głowę na poduszce.
- Chcę umrzeć - szepnąłem do siebie wciąż czując jak płyną mi po policzkach łzy, płynęły i płynęły...
Zniszczyłem wszystko...
169. Taehyung:
Jak już się uspokoiłem wyciągnąłem telefon i wybrałem numer do Baeka.
- Skarbie ja źle się czuje, więc nie spotkamy się dzisiaj. Nie musisz przychodzić. Wziąłem tabletkę kładę się spać. Dobranoc - rozłączyłem się i runąłem na poduszki. Nagle usłyszałem jakiś huk w pokoju Jungkooka. W biegu się podniosłem i wręcz wywaliłem drzwi wpadając do jego pokoju. Mój wzrok od razu padł na leżącego na ziemi chłopaka i na leżącą obok szafę. Podbiegłem do niego i objąłem mocno.
- Nic ci się nie stało? Co tu się w ogóle działo?- przeglądałem doładnie jego głowę ręce i nogi w poszukiwaniu jakiś nieproszonych urazów.
170. JungKook:
Spojrzałem otumaniony na Tae. Czy naprawdę musi się coś stać, żeby przy mnie był? Dlaczego wcześniej nie przyszedł skoro interesuje go co tu się dzieje?
- Nic szczególnego - odepchnąłem go od siebie lekko i złapałem się za bolące ramie, ale zaraz je puściłem, bo poczułem coś mokrego.
Spojrzałem na dłoń i zobaczyłem krew. Szafa uderzyła mnie w ramię, ale to nic. Nic nie boli mnie w tej chwili tak bardzo jak serce.
- Idź... stąd - szepnąłem patrząc na podłogę - Chciałbym...
Umrzeć w samotności, ale nie powiedziałem mu tego... Już wystarczająco wyszedłem na idiotę.
171. Taehyung:
-Nigdzie nie idę idioto. Nawet o tym nie myśl - chwyciłem go i podniosłem przyciskając do swojej klatki piersiowej.
- Obejmij mnie - mruknąłem tylko i wyszedłem z jego pokoju i skierowałem się do siebie. Gdy byliśmy już u mnie położyłem go na moim łóżku i mimo jego protestów ściągnąłem mu bluzkę. Nie żeby coś, ale musiałem go opatrzyć. Wyciągnąłem z szafy apteczkę. Położyłem ją na szafce nocnej i wszedłem jeszcze do toalety po czysty ręcznik i miskę z wodą. Usiadłem koło niego i namoczyłem ręcznik by po chwili delikatnie wycierać krew.
171. Taehyung:
-Nigdzie nie idę idioto. Nawet o tym nie myśl - chwyciłem go i podniosłem przyciskając do swojej klatki piersiowej.
- Obejmij mnie - mruknąłem tylko i wyszedłem z jego pokoju i skierowałem się do siebie. Gdy byliśmy już u mnie położyłem go na moim łóżku i mimo jego protestów ściągnąłem mu bluzkę. Nie żeby coś, ale musiałem go opatrzyć. Wyciągnąłem z szafy apteczkę. Położyłem ją na szafce nocnej i wszedłem jeszcze do toalety po czysty ręcznik i miskę z wodą. Usiadłem koło niego i namoczyłem ręcznik by po chwili delikatnie wycierać krew.
172. JungKook:
Nie miałem siły, żeby zaprotestować więc się poddałem i poszedłem z nim do jego kajuty. Odetchnąłem kiedy ściągnął mi bluzkę i patrzyłem na swoje buty. Było mi wstyd, moje ciało było wychudzone, a mięśnie sflaczałe.
Syknąłem z bólu kiedy zaczął mi wycierać krew i spojrzałem na niego. Robił to z takim skupieniem i delikatnością, że całkiem przestałem myśleć o bólu. Przyglądałem mu się zupełnie nieświadomie.
- Po co to robisz? - szepnąłem - Powinieneś mnie tam zostawić... Tak jak ja Ciebie. Zasłużyłem sobie.
173. Taehyung:
Nie odzywałem się przez chwilę jeszcze do niego. Wziąłem wacik i nalałem na niego wodę utlenioną po czym przyłożyłem do jego rany na co syknął. Odruchowo położyłem mu rękę na policzku. Kiedy zorientowałem się co zrobiłem szybko ją zabrałem. Przykleiłem plaster i dałem mu tabletkę przeciwbólową.
- Nie jestem tobą. Nie umiem tak po prostu kogoś olać. Zwłaszcza kogoś kto był dla mnie ważny - Kto jest dla mnie ważny. Kto będzie dla mnie ważny.
- Nie wstawaj. Masz tu leżeć do póki leki nie zadziałają - powiedziałem stanowczo gdy chciał się podnieść.
173. Taehyung:
Nie odzywałem się przez chwilę jeszcze do niego. Wziąłem wacik i nalałem na niego wodę utlenioną po czym przyłożyłem do jego rany na co syknął. Odruchowo położyłem mu rękę na policzku. Kiedy zorientowałem się co zrobiłem szybko ją zabrałem. Przykleiłem plaster i dałem mu tabletkę przeciwbólową.
- Nie jestem tobą. Nie umiem tak po prostu kogoś olać. Zwłaszcza kogoś kto był dla mnie ważny - Kto jest dla mnie ważny. Kto będzie dla mnie ważny.
- Nie wstawaj. Masz tu leżeć do póki leki nie zadziałają - powiedziałem stanowczo gdy chciał się podnieść.
174. JungKook:
Czułem taki wewnętrzny spokój. Spojrzałem na niego kiedy mi odpowiedział. Zastanowiłem się chwilę i odezwałem:
- Wiem, że nie jesteś taki jak ja... Jesteś dobry i czuły - zatrzymałem się na chwilę - Dlatego Cię kocham, ale nie jestem Ciebie wart, bo nie umiałem uszanować, że mam przy sobie kogoś takiego i potraktowałem Cię jak wielkie NIC, bo coś sobie ubzdurałem.
Przeniosłem wzrok z niego na ścianę.
- Ja... Mam nadzieję, że jesteś szczęśliwy z Baekhyunem - dodałem cicho - Należy Ci się jak najwięcej szczęścia. Za to, że jesteś taki dobry dla osoby, która Cię skrzywdziła i za to, że musiałeś cierpieć chociaż na to nie zasłużyłeś.
Po moim policzku spłynęła mała łza, którą szybko wytarłem. Chciałem sprawdzić godzinę i nim sobie przypomniałem, że mam na tapecie mnie i Tae już zapaliłem telefon. Schowałem szybko, ale ten chyba zdążył zauważyć. Jaki ja jestem głupi to po prostu nie do wyobrażenia. Teraz sobie pomyśli, że jestem takim psychopatą jak Sungoh i będę chciał zniszczyć jego związek z Baekhyunem. Podszedłem do niego i położyłem mu dłoń na policzku.
- Wiem, że to nie wystarczy, ale przepraszam za to co Ci zrobiłem - pocałowałem go czule - Nie mam zamiaru wtrącać się w Twoje życie i Ty też nie wtrącaj się już w moje. Dzielisz je teraz z Baekhyunem więc nim się zajmuj, ja sobie poradzę. Nie jestem Ci potrzebny.
Odwróciłem się i skierowałem do wyjścia.
175. Taehyung:
- Myślisz się nie jestem taki jak ci się wydaje - i nie byłem. To się zmieniło, bo byłem z tobą, ale ty nie musisz o tym wiedzieć.
- Baekhyun- Jestem z nim, bo przypomina mi ciebie. Tego też ci raczej nie powiem. Spojrzałem się na jego poczynania tym samym zwracając uwagę na jego tapetę. Czy on wciąż to ma? Nim pomyślałem zacząłem się cicho śmiać jednak spoważniałem gdy się do mnie zbliżył. Złapałem jego dłoń i oddałem jego pocałunek. Nic nie odpowiedziałem na to, że mam się nie wtrącać. Zna mnie i powinien wiedzieć, że to nie wykonalne. Złapałem go w ostatniej chwili za rękę i przycisnąłem do drzwi złączając nasze usta w pocałunku. Natomiast ręką błądziłem po jego ciele. Tak bardzo mi go brakowało.
176. JungKook:
Wiedziałem, że nie mogę mu pozwolić, ale jednocześnie nie potrafiłem go odepchnąć. Chciałem go więcej i więcej.
- Tae - jęknąłem mu prosto w usta czując jego dłonie wodzące po moim ciele - Jesteś nienormalny.
Oddałem pocałunek i oplotłem ręce wokół jego szyi. Poczułem jak po moich policzkach poraz kolejny spływają słone łzy przez to, że nie potrafiłem mu powiedzieć "nie". Mimo to kontynuowałem. Byłem taki spragniony jego ciała. Oddawałem pocałunki zachłannie i namiętnie jednocześnie. Nagle wziął mnie za rękę i pociągnął w stronę łóżka. Wiedziałem co to oznacza, ale nie miałem już siły ni ochoty protestować. Chciałem to z nim zrobić. Usiadłem na nim, ściągnąłem z niego koszulkę i rzuciłem gdzieś za siebie. Spojrzałem mu w oczy i znowu pocałowałem.
177. Taehyung:
Pociągnąłem go w stronę łóżka i pozwoliłem by na mnie usiadł. Oddawałem każde jego pocałunki rękoma zjeżdżając na jego pośladki przyciągając go do swojego krocza.
- Kocham cię- pocałowałem go z uśmiechem. Ściągnąłem jego koszulkę i przewróciłem go tak by leżał pode mną i zawisła nad nim przez chwilę wpatrując się w jego oczy. Schyliłem się powoli i nie śpiesznie pocałowałem jego usta. Muskałem jego żuchwę potem Zszedłem na szyję. Tak bardzo chciałem go oznaczyć, ale nie mogłem.
178. JungKook:
Uśmiechnąłem się jedynie na jego wyznanie i wplotłem palce w jego włosy kiedy nade mną zawisnął. Pojękiwałem cicho czując jego usta na szyi. Było mi strasznie dobrze, ale od jego wyznania moje watpliwości urosły.
- Tae - szepnąłem i zaczekałem aż na mnie spojrzy - Co po tym? Prześpisz się ze mną i co dalej? Co z Baekhyunem? Proszę, bądź ze mną szczery...
179.Taehyung:
Spojrzałem się w bok siadając na jego biodrach. Nie wiem co będzie. Nie mogę wiedzieć co się zdarzy. Baek? Nie wiem co o nim mam powiedzieć. Nie kocham go tak jak Kooka i chyba nigdy go tak nie kochałem.
- Nie wiem. Nie mogę ci powiedzieć co będzie. Jeśli nie chcesz nie zrobię tego- Zszedłem z jego bioder i usiadłem obok podkulając nogi.
- Ja nic nie czuje do niego. Byłem z nim, ale przez ciebie. On mi cię w pewnym sensie przypominał.
180. JungKook:
Odetchnąłem, usiadłem obok niego i przetarłem dłońmi twarz.
- Ja chcę nawet nie wiesz jak bardzo, ale... Byłeś z nim, bo przypominał Ci mnie? - spojrzałem na niego.
Zastanowiłem się chwilę, może trochę dłuższą.
- Ja... Zastanów się co dalej. Ja wszystko przemyślałem i... Kocham Cię... - pocałowałem go czule - Możesz do mnie przyjść o każdej porze i powiedzieć mi co postanowiłeś... Będę czekał.
Wstałem, ubrałem bluzkę i poszedłem do swojej kajuty. Zrobiłem porządek i położyłem się spać.
Z samego rana wstałem w już lepszym humorze i po porannej kąpieli poszedłem na stołówkę.
181. Taehyung:
Pokiwałem głową na jego propozycję i jak tylko poszedł położyłem się spać. Rano byłem niewyspany. Nie wiem dlaczego po prostu byłem. Do tego wyglądałem jak zombie nawet make up mi nie pomógł. Sumteczek taki. Ubrałem na siebie jakąś czarną koszulkę i szorty i poszedłem na stołówkę. Na wejściu zobaczyłem obraz, od którego chciałem zwrócić wczorajszą kolacje. No ja wiem okazywanie miłości i buziaki, ale nie zjadanie sobie twarzy.
- Przynajmniej byście się czymś zakryli, bo zwymiotuje- odsunąłem krzesło i padłem na nie zaraz potem spadając głową na kolana najbliżej siedzącej osoby. Nie zauważyłem jednak, że to Suga. Ok Tae ogarnij dupę. Udawaj, że zemdlałeś albo jesteś martwy to może cię oszczędzi. Co dziwne nic nie zrobił. Zero jakiegokolwiek uderzenia czy chamskiej gadki zamiast tego mnie pogłaskał! Ludzie to trzeba w bibli napisać!! Min Yoongi aka Suga mnie pogłaskał!! No normalnie ustanowię ten dzień świętem narodowym!
181. Taehyung:
Pokiwałem głową na jego propozycję i jak tylko poszedł położyłem się spać. Rano byłem niewyspany. Nie wiem dlaczego po prostu byłem. Do tego wyglądałem jak zombie nawet make up mi nie pomógł. Sumteczek taki. Ubrałem na siebie jakąś czarną koszulkę i szorty i poszedłem na stołówkę. Na wejściu zobaczyłem obraz, od którego chciałem zwrócić wczorajszą kolacje. No ja wiem okazywanie miłości i buziaki, ale nie zjadanie sobie twarzy.
- Przynajmniej byście się czymś zakryli, bo zwymiotuje- odsunąłem krzesło i padłem na nie zaraz potem spadając głową na kolana najbliżej siedzącej osoby. Nie zauważyłem jednak, że to Suga. Ok Tae ogarnij dupę. Udawaj, że zemdlałeś albo jesteś martwy to może cię oszczędzi. Co dziwne nic nie zrobił. Zero jakiegokolwiek uderzenia czy chamskiej gadki zamiast tego mnie pogłaskał! Ludzie to trzeba w bibli napisać!! Min Yoongi aka Suga mnie pogłaskał!! No normalnie ustanowię ten dzień świętem narodowym!
182. JungKook:
Usiadłem z YoungJae i... Yulin...
- Yu... - ściągnąłem jej rękę z mojej talii - Chciałbym z Tobą porozmawiać po śniadaniu.
Zauważyłem, że się zląkła. Miała rację, ale nawet jeśli Tae postanowi, że nic z nami nie będzie to i tak nie mogę jej oszukiwać... Już zawsze będę kochał tylko jego, ona by się przy mnie tylko męczyła.
Spojrzałem na Tae, który właśnie wszedł do stołówki taki zmęczony, biedny. Zdziwiłem się kiedy SUGA go pogłaskał. A to nowość.
Uśmiechnąłem się pod nosem i dokończyłem jedzenie.
- Za piętnaście minut u mnie. I nie zapomnij mojej bluzy - uśmiechnąłem się do dziewczyny i podszedłem do drzwi przypadkiem napotykając wzrok Tae.
183. Taehyung:
Uśmiechnąłem się do Jungkooka kiedy nasze spojrzenia się skrzyżowały, ale w tym samym momencie do stołówki wpadł Baek drząc ryja.
- Taeś!!! Nic ci nie jest?! Powiedz, że jeszcze żyjesz!- przewróciłem oczami i wydarłem się w odpowiedzi.
- Jestem martwy i jako duch planuje swój pogrzeb z Jiminem- chłopakiem wybuchnęli śmiechem, a ja dostałem w łeb.
- Za co to?- odwróciłem się w stronę swojego chłopaka. On tylko fuknął i usiadł obok mnie.
- Ty idioto wiesz jak mnie wystraszyłeś? Następnym razem zachowań się jak cham i przywalę ci tacą ze śniadaniem.
184. JungKook:
Odwzajemnienie uśmiech i miałem otwierać drzwi kiedy ktoś zrobił to z drugiej strony z rozpędu i dostałem w nos tym samym zaraz znajdując się na podłodze.Chyba tylko Sangmin to zauważył, bo zaraz był przy mnie z zimnym lodem.
- Nic mi nie jest - odsunąłem go od siebie i spojrzałem w stronę stolika, z którego dobiegała głośna rozmowa, zrobiło mi się trochę przykro widząc Tae z Baekhyunem, ale sam jestem sobie winny.
Szybko wyszedłem ze stołówki trzymając się za nos i poszedłem do swojej kajuty. Dopiero kiedy tam byłem zorientowałem się, że krwawi. Po jakimś czasie przyszła Yulin i czas na poważną rozmowę.
185. Taehyung:
Kątem oka zauważyłem jak Kookie leży na ziemi i trzyma się za nos. Zmartwiłem się trochę i postanowiłem, że po śniadaniu pójdę sprawdzić czy z nim wszystko okey. Śmialiśmy się trochę i gadaliśmy. No dobra oni się śmiali i gadali ja jako zombie naszej grupy leżałem z głową na kolanach Sugi, który dzisiaj miał dobry humor i pozwalał mi na to.
- Słyszeliście o tym, że Jeongguk chodzi ze swoją przyjaciółką? - usłyszałem Hoseoka. Prychnąłem tylko lekko zdenerwowany. I co z tego, że mam chłopaka. Jestem zazdrosny i już.
- Ta słyszałem jak się umawiali żeby się spotkać. - tu Rap Mon zrobił cudzysłów w powietrzu. Nie no on chyba chce bym zrobił to co kiedyś. Podniosłem się z kolan przyjaciela i przygryzłem wargę.
- Coś czuje, że to spotkanie będzie bardzo przyjemne- zajebie go. Walnąłem ręką w stół, a wszyscy zwrócili na mnie wzrok i w ich oczach zobaczyłem lekki strach. Zdaje się, że wyglądam co najmniej jak szatan.
- Zamknij ryj jak nie chcesz mieć go w dupie. Powiesz coś jeszcze raz o przyjemnym spotkaniu i Jungkooku, a powtórze sytuację z przed dwóch lat tyle, że tym razem on ci nie pomoże, a ja będę bardziej brutalny- skończyłem i usiadłem na miejsce.
- To na czym skończyliśmy?- uśmiechnąłem się uroczo i spojrzałem na Jimina.
- Mam pytanie. Czy do kurwy nędzy może mi ktoś wytłumaczyć dlaczego mój chłopak wyglądał jak szatan i co się stało przed dwóch laty, że Nam na wspomnienie szcza w gadzie i co ma z tym wspólnego ten bachor?!- wydarł się Byun. Panie Byun w tym momencie mam w dupie , że ze sobą jesteśmy i radze ci spierdalać zanim dolicze do trzech.
- Baek daj spokój to już nie ważne- słyszałem spokojny ton Jimina.
- Jak nie ważne?! To czemu na wspomnienie tego szczeniaka Tae wygląda jak potwór, który chce kogoś zabić?! Chce znać prawdę!!- chciałem wstać, ale zostałem zatrzymany przez rękę Yoongiego zaciskającą się na moim nadgarstku. Spojrzałem na niego ostrzegawczo, ale ten tylko prychnął.
- Chcesz poznać prawdę?-odezwał się spokojnie i schylił się po swoją kawe. Baekhyun pokiwał głową reszta wstrzymała prawdopodobnie oddech.
- Dobra, ale najpierw będziemy musieli przywiązać V do masztu i zrobić wokoło kolczaste ogrodzenie i zaporę z ognia - Wybuchłem śmiechem na co wszyscy oprócz Baeka się zaśmiali. Hyung zadziwiasz mnie.
- Czemu się śmiejecie? To nie jest śmieszne! Czemu jak ktoś mówi o Jungkooku to on wpada w szał? Niech mi ktoś to wytłumaczy!
186. JungKook:
Leżałem jeszcze chwilę i zastanawiałem się nad sensem swojego życia. Wywnioskowałem, że totalnie nie ma sensu.
Poszedłem umyć twarz i wróciłem do łóżka po czym zasnąłem. Jakoś wieczorem obudziła mnie czyjaś kłótnia. Próbowałem cokolwiek zrozumieć, ale nic, a nic się nie dało. JEDNA WIELKA BURZA.
Kiedy znudziło mi się próbowanie zrozumienia czegokolwiek, wstałem i poszedłem na stołówkę. Wykorzystałem, że został już tylko Sangmin i mogłem popić w samotności.
- Soju... - oparłem się zmarnowany przy okienku.
- JungKookie... - szepnął zmartwiony.
- Dowodzik? - prychnąłem zirytowany.
Kiedy w końcu udało mi się go namówić na jednej butelce się nie skończyło. Zapijałem smutki jak zawodowy alkoholik, ale w końcu mnie wygonił i trochę chwiejnym krokiem skierowałem się do swojej kajuty.
187. Taehyung:
No i wyszła kłótnia. Mogłem się tego spodziewać. Baek dowiedział się tego co chciał i wybuchnął. W efekcie czego że mną zerwał. To nawet ułatwia mi sprawy. Kiedy było już po kłótni chłopacy zaczęli ciągnąć mnie na stołówkę po prowiant. Wbiliśmy do pomieszczenia, a raczej powinienem powiedzieć, że oni wbili ciągnąc mnie za sobą.
- Sangmin dawaj prowiant cxa opić zerwanie naszego kosmity- wydarł się koń , a ja strzeliłem se mentalnie w łeb. Co za krety n.
- No no no naszą diva cię rzuciła? - Spojrzałem się na niego i uśmiechnąłem.
- Sam chciałem dzisiaj zerwać, ale mi to ułatwił- wszyscy się na mnie spojrzeli ,a Jin tylko pokrecił głową w akcie poddania się od wszelkich myśli na ten temat.
- To ja chce soju!- wykrzyknąłem radośnie.
188. JungKook:
A nie, to nie było w stronę mojej kajuty, bo dotarłem do dziobu statku.
- Nie, nie... JungKookie. Niewolno - pokiwałem palcem kiedy jakaś siła pociągnęła mnie w stronę bramki i wróciłem się, ale kiedy nareszcie dotarłem do swojej kajuty okazało się, że nie mam kluczy. Pewnie zostały na stołówce.
Poszedłem tam i zastałem wesołe towarzystwo z Taehyungiem na czele. Jak miło. Uśmiechnąłem się nieprzytomnie kiedy Sangmin mnie złapał i podszedłem do stolika, przy którym siedziałem. Położyłem się na krześle zaglądając pod stół i wziąłem swoją zgubę. Wstałem uradowany machając kluczami.
- Oj - potknąłem się lekko i podszedłem do drzwi.
- Dobranoc - pomachałem oniemiałemu towarzystwu i puściłem buziaka Sangminowi po czym wyszedłem.
189. Taehyung:
Bawiliśmy się wyśmienicie dopóki nie zauważyłem wchodzącego na salę Kookiego. Przyglądałem mu się do momentu, w którym wyszedł.
- Idę za nim może sobie coś zrobić- ledwie wyszedłem, a już musiałem biec, bo zataczający się chłopak zmierzał w stronę barierek. Dopadłem go zaledwie przed nimi i pociągnąłem w stronę swojej kajuty. Gdy już tam byliśmy ten tak po prostu się rozebrał i położył na moim łóżku zasypiając. Oh co za słodziak aż cyknąłem fotkę. To wyglądało tak słodko on taki zawinięty w kłębek. Poszedłem do toalety i wziąłem szybki prysznic i przebrałem się w piżamę. Gotowy już wróciłem do śpiącego Ciasia i położyłem się obok niego przykrywając nas kołdrą.
- Dobranoc- szepnąłem i przytuliłem go mocno samo po chwili od pływając.
189. Taehyung:
Bawiliśmy się wyśmienicie dopóki nie zauważyłem wchodzącego na salę Kookiego. Przyglądałem mu się do momentu, w którym wyszedł.
- Idę za nim może sobie coś zrobić- ledwie wyszedłem, a już musiałem biec, bo zataczający się chłopak zmierzał w stronę barierek. Dopadłem go zaledwie przed nimi i pociągnąłem w stronę swojej kajuty. Gdy już tam byliśmy ten tak po prostu się rozebrał i położył na moim łóżku zasypiając. Oh co za słodziak aż cyknąłem fotkę. To wyglądało tak słodko on taki zawinięty w kłębek. Poszedłem do toalety i wziąłem szybki prysznic i przebrałem się w piżamę. Gotowy już wróciłem do śpiącego Ciasia i położyłem się obok niego przykrywając nas kołdrą.
- Dobranoc- szepnąłem i przytuliłem go mocno samo po chwili od pływając.
190. JungKook:
Znowu jakaś zła siła mnie ciągnęła w stronę barierek, ale nagle pojawił się mój cudowny wybawiciel Tae. Uśmiechnąłem się szeroko i zostałem zaprowadzony do swojej kajuty. Rozebrałem się i poszedłem spać.
Obudziłem się rano w samych bokserkach obok przytulającego mnie Tae w jego kajucie. Najpierw byłem zdezorientowany, ale kiedy się rozbudziłem wszystko mi się przypomniało i się uspokoiłem. Podniosłem się i usiadłem na nim. Zrobiłem mu zdjęcie i postanowiłem trochę go pomiziać. Przejechałem ustami po jego szyi, delikatnie ją polizałem po czym musnąłem ustami błądząc przy tym dłonią po jego włosach. Spojrzałem na Tae kiedy cicho zamruczał, uśmiechnąłem się i nim zdążył otworzyć oczy namiętnie go pocałowałem.
191. Taehyung:
Już miałem złapać gumowego żelka w swoje ręce gdy nagle coś mnie załaskotało. Jenak łaskotki zmieniły się w przyjemne uczucie na które z moich ust wyrwał się cichy pomruk. Chciałem otworzyć oczy, ale zanim to zrobiłem poczułem czyjeś usta na swoich. Oddałem pocałunek lekko podnosząc powieki by ujrzeć całującego mnie Jungkooka. Złapałem go w tali i przysunąłem do siebie po chwili przytulając go i tym samym przerywając nasze czułości.
- Skąd ci się wzięło na takie czułości , Hmm?- pogłaskałem go po biodrze.
- Idę wziąć prysznic- uśmiechnąłem się i ściągnąłem go z siebie by móc wstać. Rozebrałem się w pokoju ,bo co się mam wstydzić i poszedłem sobie do toalety. Odkreciłem wodę i wszedłem do kabiny.
192. JungKook:
Przykro mi się zrobiło, ale cóż, bywa. Ubrałem koszulkę, przykryłem się cały kołdrą i zaczekałem na chłopaka. Już powoli zasypiałem kiedy do pokoju wpadł Baekhyun i rzucił się na mnie.
- Ty mała szujo. Pokłóciłem się trochę z Tae, a Ty już się do niego dobierasz?! - Baekhyun zaczął mnie ciągnąć w stronę barierek.
- Puść mnie, proszę - poczułem na policzkach łzy z bólu - Ja nie umiem pływać.
- Może się utopisz i zostawisz mojego chłopaka w spokoju!!! - już miał mnie wepchnąć do wody kiedy ktoś go odciągnął.
Skuliłem się i zacząłem płakać. Ja nic nie zrobiłem. Usłyszałem jak Hobi na niego krzyczy. Przytuliłem się do osoby, która mnie czymś okryła i usłyszałem głos Jimina:
- Wszystko jest już dobrze - pogłaskał mnie po głowie.
193. Taehyung:
Usłyszałem jakieś krzyki, więc czym prędzej zacząłem się ubierać. Dobra założyłem tylko bokserki, bo tylko je zabrałem. Wybiegłem z toalety, ale w pokoju nikogo nie było. Wyleciałem dosłownie z kajuty i zobaczyłem krzyczących na siebie J-Hope i Baeka oraz wystraszonego Kookiego tulącego się do Jimina. Pierwszą moja reakcja zamiast się spytać co się stało zacząłem iść w ich stronę. Baek chciał mnie przytulić, ale go odepchnąłem i podszedłem prosto do Ciasia, odsunąłem od niego przyjaciela i sam go objąłem.
- Co się stało? Nic ci nie jest? - szepnąłem do niego i na jego odpowiedź puściłem go i obróciłem się do reszty.
- Czy ciebie pojebało Baekhyun!? Zerwaliśmy nie dociera to do ciebie?! Zostaw mnie w spokoju, z nami koniec! Sam mi to wczoraj powiedziałeś! Kocham Jungkooka i to się nie zmieni! - Baek spojrzał się na mnie zaszklonymi oczami, ale po chwili wziął oddech i podszedł do mnie dając mi z liścia, a potem uciekł. Spojrzałem się jeszcze na przyjaciół, którzy się uśmiechali jak chorzy psychicznie.
- To my idziemy - powiedział uśmiechnięty Jimin i pociągnął Hoseoka ze sobą. Odwróciłem się do wciąż stojącego za mną chłopaka i podszedłem do niego tylko po to by wziąć go na ręce i zanieść do kajuty.
194. JungKook:
- Nic mi nie jest, nie denerwuj się - objąłem go i chciałem jak najdłużej, ale ten puścił mnie i odwrócił się do Baekhyuna.
Byłem totalnie oszołomiony, przestraszony i do tego nie miałem spodni. Myślałem, że Baek zaraz wrzuci mnie do tej wody, a ja naprawdę nie umiem pływać i statek aktualnie jest w ruchu. Dobrze, że Jimin i Hobi to zauważyli, bo pewnie już bym spoczywał na dnie oceanu. Myślałem, że mu coś zrobię jak uderzył Tae, ale ma szczęście, że zwiał.
Przytuliłem się do chłopaka kiedy mnie wziął na ręce i pocałowałem go w obolały policzek po czym delikatnie pogładziłem całując go tym razem w usta. Spojrzałem na Jimina i Hobiego, którzy wyglądali zza drzwi Jimina i myśleli, że ich nie widzę. Cwaniaki, przybili sobie piątkę i się schowali.
- Kocham Cię przystojniaku - szepnąłem mu prosto do ucha i lekko się zaśmiałem - Czy między nami wszystko już okej?
Kiedy byliśmy już w kajucie ubrałem spodnie i wziąłem z komody telefon. Sprawdziłem czy nie mam nowych wiadomości, ale w sumie na co ja liczę będąc setki kilometrów od lądu? Zero zasięgu. Wyszukałem zdjęcie, które zrobiłem rano i ustawiłem je sobie.
- Widziałeś moją nową tapetę? - pokazałem mu telefon, na którym widniało jego zdjęcie jak śpi bez koszulki i podpiera głowę na rękach.
195. Taehyung:
Nic nie odpowiedziałem na jego pytanie tylko go postawiłem na ziemi.
- Twoja jest kiepska co powiesz na moją?- Chwyciłem swój telefon i odblokowałem by ukazać mu swoją tapetę. Słodki mały Jungkook zwinięty w kłębek.
- Czyż nie jest urocza? Chyba pójdę pokazać Rap Monowi. On mnie zrozumie- Zaśmiałem się i ruszyłem do wyjścia. Po chwili jednak poczułem jak chłopak wskakuje mi na plecy i próbuje odebrać urządzenie.
196. JungKook:
- O Ty... - wskoczyłem mu na plecy - Wykorzystałeś mój stan upojenia alkoholowego! Dawaj to.
Długo się męczyłem, żeby mi oddał, ale na marnę.
- Dobra - zszedłem z niego i wziąłem swój telefon z powrotem do ręki.
Wyszukałem trochę stare zdjęcie, które wysłał mi Jimin dwa lata temu jak Tae śpi na brzuszku nagi jako bobas i ustawiłem na tapetę.
- Hehe... Tyłeczek jak marzenie - pokazałem mu głupio się śmiejąc i schowałem telefon do kieszeni - Co teraz zrobisz?
Podszedł do mnie i chciał mnie złapać, ale ja się odsunąłem i wybiegłem z kajuty głośno się śmiejąc.
- Kto chce zobaczyć tyłeczek mini Kim Taehyunga?! - uciekałem przed nim po całym statku aż w końcu mnie złapał.
Machałem ręką w te i we w te kiedy chciał mi zabrać, ale telefon upadł i poślizgnął się pod drzwi prowadzące do części dla pasażerów, na którą akurat nam niewolno wchodzić i po chwili zza drzwi wyłonił się mój ojciec przyglądając się zdjęciu Tae jak bierze prysznic. I jakim cudem akurat to się włączyło?! Trzeba mieć takie szczęście jak ja.
- Jeongguk? - zapytał poważnie i spojrzał na mnie trzymając w dłoni telefon z nagim zdjęciem chłopaka.
197. Taehyung:
Zabiję oby dwóch. Wiem, że to sprawka Jimin. Tylko ten rudzielec zna mnie na tyle długo by mieć takie foty. Podszedłem do niego z zamiarem odebrania telefonu, ale ten zaczął uciekać.
- Wracaj tu ty mała mendo albo spale twojego jednorożca, którego masz pod łóżkiem!!!- darłem się biegnąc za nim. W końcu go dogonił i zamierzałem odebrać mu jego własność gdy ta wyleciała mu z ręki i poleciała na część dla pasażerów, z której wyszedł kapitan.
- Spalę twojego jednorożca i świnkę jak tego nie odkręcisz - szepnąłem do niego i podszedłem do kapitana.
- Przepraszam za to zamieszanie, ale próbowałem nakłonić pańskiego syna by oddał mi ten telefon abym ja mógł usunąć z niego swoje zdjęcia, które nie wiem jakim cudem się tam znalazły.
197. Taehyung:
Zabiję oby dwóch. Wiem, że to sprawka Jimin. Tylko ten rudzielec zna mnie na tyle długo by mieć takie foty. Podszedłem do niego z zamiarem odebrania telefonu, ale ten zaczął uciekać.
- Wracaj tu ty mała mendo albo spale twojego jednorożca, którego masz pod łóżkiem!!!- darłem się biegnąc za nim. W końcu go dogonił i zamierzałem odebrać mu jego własność gdy ta wyleciała mu z ręki i poleciała na część dla pasażerów, z której wyszedł kapitan.
- Spalę twojego jednorożca i świnkę jak tego nie odkręcisz - szepnąłem do niego i podszedłem do kapitana.
- Przepraszam za to zamieszanie, ale próbowałem nakłonić pańskiego syna by oddał mi ten telefon abym ja mógł usunąć z niego swoje zdjęcia, które nie wiem jakim cudem się tam znalazły.
198. JungKook:
O nie. Tak łatwo mi nie zabierzecie moich cudownych foteczek. Sprawnym ruchem kopnąłem Tae w piszczel i jednocześnie wyciągnąłem z ręki ojca telefon po czym zacząłem szybko uciekać.
- Do zobaczenia przystojniaki - pomachałem im telefonem, na którym wciąż widniało gołe zdjęcie chłopaka i biegłem dalej.
I tak żaden z nich nie będzie mnie gonił. Tae boli noga, a ojciec jest zbyt poważny, żeby ganiać za gówniarzem. Kiedy dotarłem do kajuty, zamknąłem się na klucz i ustawiłem kod na odcisk palca. Teraz nikt mi nie odbierze moich cudownych zdjęć pół i nagiego Tae. Położyłem się żeby odetchnąć, ale długo nie było mi dane, bo usłyszałem dobijanie się Tae. Wyłączyłem telefon, schowałem i poszedłem mu otworzyć. Seksownie wyglądał taki zły i zdyszany. Uśmiechnąłem się do niego i liczyłem na coś kiedy rzucił mnie na łóżko, ale ten tylko sprawdził czy nie mam telefonu i szukał dalej w pokoju. Poczułem się beznadziejnie. Tak jakby między nami już nic nie było... A może nie ma? Tylko złudnie liczyłem, że możemy jeszcze być razem, ale nie możemy. Nie mógł mi tego powiedzieć zanim zrobił mi wodę z mózgu kiedy znowu się przy nim obudziłem?
- Zamknij za sobą drzwi jak będziesz wychodził - burknąłem nakrywając się cały kołdrą, wytarłem niepotrzebne łzy i pociągnąłem nosem.
199. Taehyung:
Zostawił mnie ze wściekłym kapitanem i jeszcze w nogę oberwałem. Spalę mu tego jednorożca. Jak tylko uporałem się z kapitanem po biegłem do kajuty chłopaka i zacząłem dobijać się do drzwi. Kiedy mi otworzył najpierw przeszukałem go czy ma przy sobie telefon, ale nie miał. A z resztą kij z telefon moja zemsta ważniejsza gdzie ten piredolony koń. Szukałem go po całym pokoju aż znalazłem go pod łóżkiem. Wyciągnąłem go i wskoczyłem na łóżko.
- Nie będę zamykać żadnych drzwi. Teraz przyszedł czas na moją zemstę za bolącą noge i zostawienie z wściekl ym ojcem.- Odkryłem kołdrę i pomachałem mu pluszakiem przed twarzą.
- Pożegnaj się z misiem.
200. JungKook:
Spojrzałem na niego kiedy mnie odkrył i myślałem, że znowu go kopne, ale tym razem w twarz. Głupek.
- Rób co chcesz - zakryłem się z powrotem kołdrą - Pomiń fakt, że to jedyna rzecz jaką mam od mamy, z którą zobaczę się dopiero za ponad pół roku.
Branie na litość, właśnie tak. Dobrze, JungKookie.
KONTYNUACJA JUŻ NA
BLOGU POD TYTUŁEM "VKook - Na statku II".
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz