VHope - "Just a joke"

Jung Hoseok przybywa na Hawaje z zamiarem odpoczynku i odrobiny zabawy, oczywiście nie tylko przy muzyce i alkoholu. Poznaje tam Kim Taehyunga - naiwnego chłopca, który jeszcze nie poznał prawdziwego zła świata. Chłopcy kojarzą siebie nawzajem ze względu na to, iż oboje mieszkają niedaleko siebie w Seoulu. Są w tym samym wieku jednak ich charaktery i doświadczenia całkowicie ich odróżniają. Niewinność Taehyunga wzbudza w Hoseoku nieokrzesane pożądanie i chęć zabawienia się nim, a zawadiackość Hoseoka natomiast zainteresowanie ciekawego świata Taehyunga. Przez to już pierwszego dnia idą na 'randkę'...

Naciśnij CTRL+F, żeby wyszukać konkretny numer.

Yaoi RPG

Hoseok/S: ZicovA

Taehyung/U: JinHyun
Wciśnij Ctrl+F by wyszukać konkretny numer.

1. Hoseok:

Stanąłem przed wielkim hotelem trzymając jedną dłonią wypchaną torbę sportową wisząca na moim ramieniu, a drugą dłonią rączkę torby z kółkami. Uniosłem wysoko głowę zachwycony wielkością budynku, w którym mam spędzić najbliższy miesiąc. To będą zajebiste wakacje.

Moje piękne przemyślenia przerwał jakiś chłopak, który wpadł centralnie na mnie jakbym był jakiś niewidzialny. Spojrzałem na niego zirytowany i podałem mu dłoń, żeby wstał. Miał bardzo delikatnie rysy twarzy, był mniej więcej mojego wzrostu i może z rok młodszy o ile ta jego śliczna buźka nie dawała takiego wrażenia. Wyglądał na Koreańczyka poza tym chyba skądś go znałem. Może też jest z Seoulu? Świat jest taki mały...

- Uważaj jak chodzisz - warknąłem do niego po chwili w języku koreańskim i wszedłem do budynku.

Załatwiłem wszystkie sprawy w recepcji i po otrzymaniu swojej karty powlokłem się z torbami do pokoju hotelowego, który dostałem.

2. Taehyung:

Biegłem przed siebie w ogóle nie patrząc na drogę bo szła za mną jakaś osoba zakryta czarnym kapturem, chciałem trafić do hotelu żeby mnie już nie dopadła ale nagle poczułem, że odbijam się od czyjegoś ciała i upadam na bruk. Spojrzałem w górę, a po chwili wyciągnął rękę w moją stronę, którą złapałem.

- Dzi.. - Przerwało mi warknięcie mężczyzny.

Już miałem przeprosić za to co zrobiłem kiedy tak po prostu wszedł do budynku ignorując moją osobę. Kulturalnie.

Poszedłem za nim bo tak się składa, że wynająłem pokój w tym samym miejscu.

Odwróciłem głowę śledząc go wzrokiem i podszedłem spokojnie do windy rozglądając się czy osoba, która wcześniej za mną szła jest gdzieś w pomieszczeniu.

Nacisnąłem na guzik od windy, a zaraz obok mnie znalazł się chłopak z wcześniej.

Przełknąłem głośno ślinę i kiedy tylko drzwi się otworzyły wszedłem do środka zajmując kąt gdzieś z tyłu zaraz przy szybie. Spuściłem głowę po czym zerknąłem na tego, kto jechał że mną.

- Przepraszam za tamto - Szepnąłem przerywając niezręczną ciszę.

 3. Hoseok:

Wszedłem do windy i nacisnąłem guzik, który miał mnie zawieźć na moje piętro jednak zanim w ogóle ruszyła ktoś ją znów otworzył. Coś czuje, że ten chudzielec będzie upierdliwy.

Westchnąłem kiedy mnie przeprosił i odwróciłem wzrok. Po co on się jeszcze w ogóle odzywa? Było i minęło. A może bym to jakoś wykorzystał?

Odwróciłem głowę w jego kierunku i zacząłem mu się przyglądać. Słodki jest i zakłopotany. A może przestraszony? Chce sobie też przypomnieć gdzie go już widziałem. Chociaż... to nieistotne.

 Kiedy dotarłem na swoje piętro wyszedłem z windy i zacząłem szukać numeru swojego pokoju. Jak już go znalazłem szybko zniknąłem za drzwiami i padłem ociężale na mięciutkie łóżko. Mógłbym tak leżeć do końca życia. Uwielbiam te hotele.

 4. Taehyung:

Zacisnąłem wargi w linijkę kiedy wlepił we mnie swój wzrok po czym usłyszałem jak winda się otwiera, a mężczyzna, który przed chwilą stał obok mnie zmierza prawie na sam koniec korytarza.

Powoli przestaje mnie dziwić to, że faceci i kobiety cały czas się na mnie patrzą jednak nadal czuję dyskomfort, a teraz... To było coś innego. Całkiem przyjemne uczucie...

Wysiadłem na ostatnim piętrze i ruszyłem w stronę swojego apartamentu. Był on cały oszklony podobnie jak reszta pokoi, a pod przezroczystymi kafelkami w salonie i innych częściach ogromnego mieszkania znajdowały się obrazy.

Ah... Uwielbiam to miejsce. Co roku zamawiam akurat ten pokój.

Po pewnym czasie siedzenia i zabawiania się telefonem uświadomiłem sobie, że zaraz mamy obiad więc wyruszyłem do windy żeby zaraz potem zjechać do restauracji.

W międzyczasie doszedł do mnie tamten chłopak.

Delikatnie się zarumieniłem trzymając łokieć drugiej ręki.

Co takiego on w sobie ma, że już sama jego aura przyprawia mnie o przyjemne ciarki...?

 5. Hoseok:

Leżałem tak bezwładnie na łóżku co jakiś czas spoglądając na godzinie w telefonie, żeby nie przegapić pory obiadu. Kiedy już wybiła podniosłem się powoli i w takim samym tempie ruszyłem w kierunku winy. Spotkałem tam tego chłopaka. Czy on się zarumienił na mój widok?

- Coś Ty się taki różowy zrobił na mój widok? Chcesz się umówić na randkę? - zapytałem nawiązując do jego buźki zawstydzonej niczym nastolatka na widok swojego wieloletniego crusha.

Dziwny jest ten chłopak. Chociaż taki wypad z nim mógłby być ciekawy. Urozmaiciłbym sobie wakacje o jakąś "romantyczną" przygodę, a potem bym wyjechał, zmienił numer telefonu i zapomniał. To może być ciekawe... Hehe.

 6. Taehyung:

Uśmiechnąłem się delikatnie i podniosłem wzrok.

- Czemu nie - odpowiedziałem po chwili i kiedy tylko winda się otworzyła ruszyłem do wyjścia naciągając bluzę na pośladki.

Nie chcę żeby ktokolwiek patrzył na mój tyłek.

Wszedłem do restauracji od razu zajmując miejsce gdzieś przy oknie. Zawsze tam siedziałem i tylko kelnerzy mnie zauważali zresztą o to mi chodzi.

Po chwili gdzieś niedaleko od mojego stolika zauważyłem chłopaka, z którym jechałem windą.

Nie mogę nadal uwierzyć w to, że się zgodziłem... Co jeśli on jest jak każdy inny i marzy tylko o tym żeby mnie zgwałcić... Już jedną taką próbę miałem...

 7. Hoseok:

Czy on się serio zgodził? Zgodził się na propozycje randki z kolesiem, którego w ogóle nie zna? Co z nim jest nie tak? No, ale pójdę. Będzie śmiesznie.

Westchnąłem i wyszedłem zaraz za nim z windy. Mój wzrok mimowolnie powędrował w dół, ale niestety chłopak naciągnął sobie na tyłek bluzę i nie było na co patrzeć. Skrzywiłem się i z rękami w kieszeniach wszedłem do stołówki. Nałożyłem sobie jedzenia i usiadłem gdzieś na środku sali. Zacząłem powoli i subtelnie konsumować zawartość mojego talerza. Nie jadłem od kilku godzin, ale nie jestem świnią, nie obżeram się jak głupi nawet jak mi smakuje. Popijałem przy tym jedzenie ciepłą herbatą. Tego mi było trzeba.

 8. Taehyung:

Popatrzyłem na niego jeszcze raz i przełknąłem ślinę, a jak tylko dokończyłem swój posiłek wziąłem się za odniesienie brudnych naczyń do pani myjącej je.

Skrzyżowałem ręce za plecami i podszedłem do chłopaka stając nad nim. Boże zaraz umrę ze wstydu...

- Em... - zająknąłem się.

- Gdzie i o której mam się stawić na randkę...? - spytałem i spuściłem wzrok na długie palce chłopaka. Od razu pomyślałem o czymś nieprzyzwoitym i skarciłem się za to w myślach. Jestem głupi...

9. Hoseok:

Spojrzałem na chłopaka kiedy wstał od stołu. No zgrabny to on jest. Uśmiechnąłem się pod nosem i kontynuowałem swoje jedzenie. Nie potrwało to jednak zbyt długo, bo usłyszałem nad uchem głos nowego znajomego. Zaśmiałem się lekko i podniosłem głowę.

- No... A o której Ci pasuje? - zapytałem łapiąc go za drżącą dłoń i pogładziłem ją kciukiem.

Ah... jest taki uroczy. Chce go schrupać jeszcze na kolacje. Może mi się poszczęści.

 10. Taehyung:

Jestem jakiś głupi, umawiam się z poznanym może 2 godziny temu facetem, nic o nim nie wiem... Pakuję się jak zwykle w jakieś bagno. Chociaż.. Warto spróbować, wygląda na miłego chłopaka.

- O 21, przy wyjściu z hotelu? - Spytałem i uśmiechnąłem się szeroko.

Kiedy przyjął moją propozycję wróciłem do pokoju od razu planując co ubiorę na moją randkę.

Wybrałem jakąś białą luźną koszule oraz czarne rurki z dziurami na kolanach, a do tego duży sweter tego samego koloru co spodnie.

Została mi jeszcze godzina, więc zabrałem się za makijaż.

Delikatny, a zarazem seksowny. Taki jaki Taehyung lubi najbardziej.

Stawiłem się, pachnący i cudownie ubrany przed ogromnymi drzwiami, przy których czekał na mnie nowy znajomy.

- Mam nadzieję, że nie czekałeś długo - ukłoniłem się delikatnie trzymając ręce wzdłuż ciała.

 11. Hoseok:

Pokiwałem głową z lekkim uśmiechem na jego propozycje i zmierzyłem go wzrokiem jak tylko odszedł od mojego stolika. Skoro wybrał taką późną godzinę to może sam chce mi dać do zrozumienia ze liczy tylko na łóżko.

Skończyłem jedzenie, odniosłem naczynia i poszedłem do swojego pokoju hotelowego. Tam rozsiadłem się na kanapie i zacząłem przeglądać fejsa. Trochę czasu mi to zabrało więc jakoś o dziewiętnastej wstałem i poszedłem wziąć ciepły prysznic. Relaksujący, aczkolwiek mam nadzieje, że dzisiaj zaznam czegoś o wiele bardziej relaksującego.

Po prysznicu umyłem zęby, ułożyłem włosy, popryskałem się jakimiś perfumami i poszedłem wybrać z walizki ciuchy. Byłem przygotowany na poznanie jakiejś fajnej pupci dlatego miałem ze sobą białą koszule w jakieś wzorki, którą włożyłem w czarne spodnie sięgające do kolan, a na nią czarną marynarkę. Do tego wszystkiego conversy w kolorze jak większość mojego stroju czyli czarne i byłem już gotowy. Trzeba jakoś wyglądać na randce nawet jeśli nie jest jakoś specjalnie ważna.

Zjechałem windą na dół i tak jak się spodziewałem byłem zmuszony czekać jednak nie trwało to zbyt długo. Bardzo się odstrzelił. Muszę przyznać, że wygląda pięknie. Jeszcze bardziej mam na niego ochotę.

- Ślicznie wyglądasz - uśmiechnąłem się patrząc mu w oczy.

Ponoć tacy delikatni chłopcy są prawie jak kobiety i lubią takie gesty i zachowania. Chce jak najszybciej go zaliczyć. Jest taki słodziutki, a poza tym dawno nikogo nie zaliczyłem. Jakoś nie miałem czasu, a skoro są wakacje to można się zabawić.

- Jestem Hoseok - podałem mu rękę - Jeszcze się nie przedstawialiśmy.

 12. Taehyung:

- Dziękuję - uśmiechnąłem się i uścisnąłem jego dłoń. - Taehyung ale możesz mówić do mnie Tae - oznajmiłem. Wyszliśmy z hotelu. Hoseok prowadził mnie przez kilka ulic aż w końcu doszliśmy do luksusowej restauracji. Sala, w której się znajdowaliśmy była zrobiona w odcieniach czerwonego, czarnego i brązowego. Na ciemnych ścianach wisiało bardzo dużo kwiatów, które otaczały okna wpuszczające do lokalu idealną ilość światła. Usiadłem na krześle pokrytym ciemno zielonym materiałem i rozejrzałem się dokładniej. Pięknie tu. Kiedyś chodziłem do takich miejsc z rodzicami jednak teraz nie mam na to czasu, tak samo jak oni. Cały czas pracują...

- Mógłbym się dowiedzieć ile masz lat? - spytałem zaglądając do bogatej w różnorodne potrawy, karty. Aż nie wiem co wybrać...

13. Hoseok:

Właśnie mi się przypomniało skąd go znam, ale on chyba mnie nie skojarzył. To nawet lepiej.

Zaprowadziłem go do jednej z droższych restauracji na tej wyspie. Mam bogatych starych to co będę żałował na fajną dupeczkę. Może szybciej da się wyrwać, a ja będę mógł skosztować tej jego uroczej niewinności albo nawet pozbawić go niej. Uwielbiam takich.

Wszystko było pięknie wystrojone, a ceny widniejące w menu troszeczkę przekraczały normę jak na zwykłych ludzi, ale ja na szczęście nie jestem zwykły i mogę sobie na to pozwolić.

- Osiemnaście, a Ty? - zerknąłem na niego zza karty.

Ten jego makijaż mi troszeczkę nie pasuje. Zbyt mocny jak na chłopaka i do tego takiego uroczego. Powoli mam coraz więcej nieprzyzwoitych myśli. Tae, daj się zaciągnąć do łóżka jeszcze dzisiaj.

14. Taehyung:

Wpatrywałem się w menu i ostatecznie uznałem, że wezmę coś zwykłego - spaghetti.

- siedemnaście - odpowiedziałem i podniosłem na niego wzrok.

Od razu napotkałem te piękne brązowe oczy, które sprawiły, że zrobiłem się czerwony.

Patrzył na mnie?

Po niedługiej chwili kelner pojawił się obok naszego stolika pytając o to czego byśmy sobie życzyli.

Zamówiłem więc potrawę, którą wybrałem wcześniej i kawę.

Dziwne połączenie ale ważne żeby mi smakowało.

- Za miesiąc dokładnie osiemnaście - oznajmiłem bo chłopak wyglądał na nieco zdziwionego.

Pewnie chciał mi wcisnąć wino.

Wolę nie pić tam gdzie mogą wziąć moją legitymację i sprawdzić ile mam lat.

15. Hoseok:

Mało się nie zakrztusiłem kiedy usłyszałem ile ma lat jednak to tylko kwestia tygodni. Odetchnąłem z ulgą i uśmiechnąłem się. Chociaż przygoda z niepełnoletnim mogłaby być całkiem ekscytująca, ale nie wykluczam, że i tak będzie.

Zamówiłem sobie wino i krewetki. Oczywiście sprawdzili mój dowód osobisty czy aby nie mam mniej lat niż powinienem, żeby spożywać alkohol.

- Kawa? - zapytałem kiedy kelner odszedł - Nie wolałbyś jakiegoś chłodniejszego napoju jak na przykład cola czy jakaś oranżada?

No, no... Wybrał 21:00 godzinę na randkę i do tego pije kawę tak późno? On chyba naprawdę chce mi dać do zrozumienia, że chętnie pójdzie ze mną do łóżka jeszcze dzisiaj. Nie mam nic przeciwko temu.

16. Taehyung:

Skrzyżowałem dłonie kładąc je na swoich ustach i spojrzałem na niego dociskając je do górnych kończyn.

- T-tak - Szepnąłem.

Boże od kiedy ja się tak zachowuję? Zwykle jestem bardziej rozbrykany.

Ten Hoseok sprawia, że nie umiem się wysłowić...

Po około 20 minutach bezsensownej rozmowy o niczym kelner przyniósł nasze zamówienia z bananem na ustach.

Niepotrzebnie to robił. Każdy wiedział, że ma już dość i chce iść do domu zakopać się pod puchatą kołderką.

- Smacznego - uśmiechnąłem się i przystąpiłem do jedzenia.

Smakowało mi, w sumie to nigdy nie jadłem czegoś co było by niedobre.

Muszę tu kiedyś zaprowadzić rodziców.

Dość wolno jadłem, więc odłożyłem pusty talerz kiedy podszedł kelner podając nam rachunek.

Kątem oka do niego spojrzałam i o mały włos się nie zakrztusiłem.

Co to ma być za cena?!

Nie pamiętam kiedy ostatnio zapłaciłem tyle za sphagetti i kawę, o której swoją drogą zapomniałem.

Sięgnąłem po nią i szybko upiłem całą zawartość białego kubka.

17. Hoseok:

Zaśmiałem się lekko i kontynuowałem rozmowę. Słodziak z niego i to podstępny. Ciągle mnie kusi.

Po jakimś czasie w końcu zjawił się kelner z naszym zamówieniem. Ileż można czekać? Chce już zjeść i iść przelecieć moją zdobycz.

- Nawzajem - odpowiedziałem Taehyungowi i zacząłem jeść.

Jedzenie było średnie. W Korei można zjeść milion razy smaczniejsze za mniejszą cenę, ale skoro są już takie ceny tutaj to można się popisać przed chłopaczkiem. Tym bardziej, że najwyraźniej mu smakowało w przeciwieństwie do mnie.

Zjadłem szybko, żeby jak najszybciej o tym zapomnieć, ale Taehyung jadł bardzo długo dlatego sprawdziłem wszystkie media społecznościowe. Setki zaproszeń od chłopaków i dziewczyn. Tak samo jak wiadomości. Taehyung powinien się cieszyć, że to jego wybrałem na swoją zabawkę.

Kiedy nareszcie odstawił pusty talerz, a ja wziąłem w dłonie rachunek zapłaciłem bez jakichkolwiek emocji ani zawahań za całą kolacje i dopiłem swoje winko.

Muszę trochę poudawać, żeby Tae szybciej się złapał na mój haczyk. Położyłem dłoń na tej jego spoczywającej na stole. Ah... Te bajery.

- Chcesz tutaj posiedzieć czy gdzieś pospacerujemy? - uśmiechnąłem się leciutko, spoglądając mu w oczy.

18. Taehyung:

Tak jak się spodziewałem nie interesowała go cena. Po prostu wyjął kartę i zapłacił dzięki niej za nasz posiłek. 

- Może się przejdźmy... - Szepnąłem. 

Znajdowaliśmy się aktualnie na jakiejś cudnej alejce, gdzie ślad po innych ludziach zaginął. 

Splotłem ręce za plecami i spojrzałem się na swoje buty, które swoją drogą przydało by się umyć.

- Oddam Ci kiedyś pieniądze za to co zamówiłem - wydusiłem z siebie. 

Dlaczego 'kiedyś'? Nie wiem czy to nie jest pierwsza i ostatnia noc kiedy się widzimy. 

- A tak z innej beczki, co byś chciał robić Hoseok? - Zapytałem uśmiechając się w jego stronę.

19. Hoseok:

Nie jestem jakimś biedakiem. Jakby spróbował mi oddać te pieniądze to bym nawet na nie nie spojrzał. Ja płace za randkę, a on mi się odpłaci w inny sposób. Heheh.

- W jakim sensie? - spojrzałem na niego, chowając ręce do kieszeni - Możemy iść do jakiegoś klubu jak chcesz... albo do mnie.

Uśmiechnąłem się pod nosem i oparłem o ścianę jakiegoś budynku.

Założę się, że od razu zdecyduje iść do mnie. Jest wyraźnie na mnie napalony. Znam się na tych niewinnych znakach.

20. Taehyung:

Zacząłem delikatnie poruszać dłonią na ramieniu no bo przyznam, że się trochę wystraszyłem. Za klubami nie przepadam, a w sumie chciałbym zobaczyć pokój w jego hotelu tymbardziej, że podobno każdy wygląda zupełnie inaczej. 

- W sumie wolę obejrzeć twój apartament.. Nie przepadam za głośną muzyką i ciemnymi pomieszczeniami wypełnionymi zwykle upitymi ludźmi - westchnąłem i schowałem ręce do kieszeni. Jestem trochę zdenerowany bo sam dobrze wiem, że jest jednym z tych, którzy chcą mnie przelecieć i zostawić... Jednak... Co ja poradzę na to, że po prostu mi się on bardzo podoba. 

Dość szybko znaleźliśmy się w ogromnym ekskluzywnym hotelu, a zaraz potem w drewnianej, nowoczesnej windzie z wieloma przyciskami prowadzącymi na różne piętra wysoko ponad poziomem morza. 

Wyszedlismy na długi piękny korytarz ozdobiony zielonymi roślinami i powędrowaliśmy na jego koniec. Mieszkał tuż pode mną. Nawet o tym nie wiedziałem..  

Starałem się cały czas być za nim aby dokładnie przemyśleć sobie na co mu pozwolę no i żeby w razie czego wpaść na jego ciało, a nie doniczkę od jakiejś paprotki. 

- Ładny ten pokój - Szepnąłem kiedy wszedlismy do środka. 

Był ozdobiony wieloma obrazami nieznanych mi artystów oraz ciemnymi dywanami bogatymi w bliżej nieokreślone wzorki. Muszę przyznać, że wynajął naprawdę ładny apartament...

21. Hoseok:

Uśmiechnąłem się kiedy wybrał opcje pójścia do mojego pokoju. Może być ciekawie, ale nie będę zbyt szybki bo jeszcze mi zwieje. Ruszyliśmy w kierunku hotelu, a tam szybko dotarliśmy windą do mojego apartamentu.

Wszedłem pierwszy zapalając przy tym światło, które oświetliło pięknie urządzone pomieszczenie.

- Na co masz ochotę? - zapytałem ściągając z siebie niewygodną koszulę, spod której wyłonił się mój seksownie wyrzeźbiony tors - Usiądź sobie.

Długo pracowałem nad takim efektem. Lubie jak laski kwiczą na mój widok kiedy ćwiczę na WF bez koszulki. Wyciągnąłem z walizki coś zdecydowanie wygodniejszego i spojrzałem na Tae.

22. Taehyung:

Posłuchałem chlopaka i usiadlem  na ciemnej kanapie. Złożyłem ręce bawiąc się przy tym nieśmiało swoimi palcami. 

Zdjął koszulę, a mnie aż zamurowało. Skądś kojarzylem to ciało.. W sumie co ja będę się zastanawiać, dużo osób u nas w szkole wygląda podobnie. 

- Hoseok.. Mam nadzieję, że nie przeszkadzam - Szepnąłem i uśmiechnąłem się niewinnie. 

Coraz bardziej mi się podobał, obudził we mnie Tae, który rzadko się pokazuje. 

Podniosłem się dłużej nie mogąc tego wszystkiego wytrzymać, a kiedy tylko się odwrócił tyłem by pójść do kuchni i zrobić herbatę pidszedlem do niego obejmując jego tors w taki sposób, że jedną ręke przelozylem pod jego pachą, a drugą oparłem na ramieniu starszego i scisnąłem palce na sutku rudego. 

- Nie traćmy czasu na bzdury... - Szepnąłem i przejechałem nosem po jego karku.

23. Hoseok:

- Nie, nie... Co Ty. Inaczej bym Cię nie zapraszał - uśmiechnąłem się rezygnując z zakładania koszulki i odrzuciłem ją na walizkę.

Postanowiłem przygotować mu czegoś do picia w celu czego wyciągnąłem z walizki swój elektryczny czajnik i chciałem go podłączyć do prądu, ale przeszkodziły mi w tym zgrabne dłonie chłopaka. Uniosłem brwi zdziwiony jego zachowaniem. Taki niby niewinny chłopiec? Nie powiem, że poczułem się zawiedzony, bo miałem ochotę pobawić się niczego nieświadomym chłopcem, ale i tak nie popuszczę okazji na zabawę skoro sam mi się pcha do łóżka. Chociaż tak szczerze spodziewałem się że taki jest, ale nie myślałem, że tak szybko pokaże swoją twarz.

Odwróciłem się do niego i uśmiechnąłem się.

- To co chcesz zamiast herbaty? - zapytałem udając, że nie wiem o co mu chodzi.

24. Taehyung:

- Po prostu mnie przytul... - Szepnąłem jeżdżąc palcami po gorącym ciele Hoseoka. 

Szybko się rozmyśliłem, zresztą kto by chciał w łóżku kogoś takiego jak ja? 

Jestem niedoświadczony,  a do tego nie mam w sobie tego co mój przyjaciel Jimin... 

Kiedy zdałem sobie sprawę z tego co właśnie robiłem momentalnie się odsunąłem wpadając przy tym na ścianę. 

- Przepraszam, nie powinienem czegoś takiego robić - Szepnąłem i odwróciłem wzrok by wbić go w piękny kolorowy obraz. 

- Ja już może pójdę, jest późno pewnie chcesz się wyspać - wydusiłem cały czas unikając jego pięknych oczu.

25. Hoseok:

On ma roztrojenie jaźni czy co? Przed chwilą się zachowywał jakby chciał mnie zaciągnąć do łóżka, potem chciał się przytulać, a teraz odskoczył jak oparzony i chce uciekać? Nie powiem. Kręci mnie to.

- Przestań - podszedłem do niego i zacząłem całować jego szyje.

Kiedy poczułem jak jego spięte mięśnie odpuszczają    uśmiechnąłem się i trzymając go za ramiona usiadłem razem z nim na łóżku.

- Jesteś słodki Taehyung - uśmiechnąłem się patrząc mu głęboko w oczy.

Musnąłem czule jego usta uśmiechając się na sama myśl o tym co będę dzisiaj z nim robił o ile mi nie ucieknie.

26. Taehyung:

Usiadlem na łózku rozkoszując się dotykiem starszego, pod wpływem, którego drżałem.

Nie sądziłem, że coś takiego może być przyjemne... 

Kojarzyło mi się to raczej z bólem i cierpieniem, które dostarcza czasem nawet niechciany partner... 

Oddałem czule pocałunek zauroczony rudym. 

Moje poliki oblał soczysty czerwony rumieniec. 

Jest idealny. 

Piękny uśmiech, wesołe oczy, miękkie włosy, dobrze zbudowany, ma strasznie podniecający głos, a do tego nie jest dużo starszy. 

Uśmiechnąłem się delikatnie i objąłem jego szyję splatając za nią palce. 

Nie wiem co mogę zrobić, na jak dużo mi pozwoli... Niby jesteśmy w jego sypialni, on nie ma koszulki... 

Jest taki ciepły...

Pretty Flower

22 letni Jung Hoseok przez przypadek poznaje w sklepie uroczego 20 letniego Park Jimina, który od razu porusza jego serce swoim ślicznym uśmiechem. Zaczynają się umawiać, miłość kwitnie niczym piękne Kwiaty wiosną... Jednak coś próbuje im w tym przeszkodzić. Samopoczucie Jimina z dnia na dzień drastycznie ulega zmianie. Lekarze po wielu ciężkich badaniach wykrywają złośliwego raka krwi i niemal od razu rozpoczynają chemioterapię. Hoseok wprowadza się do Jimina na jego prośbę jednak z wielką chęcią. Poświęca rodzinę, pracę i swoje marzenia związane z tańcem, żeby móc się nim opiekować. Najzwyczajniej w świecie oddaje swojemu Kwiatuszkowi całego siebie i stara się, żeby absolutnie nic mu nie zabrakło...

ZicovA

PIES

"Nie powiem nikomu jeśli zostaniesz moim psem"

Min Yoongi x Jung Hoseok

Shounen-ai

Brak scen erotycznych, agresja, depresja i słodkości.

Yoongi:ZicovA

Hoseok:Brak.

(1-53 Iza)

1. Yoongi:

Koniec lekcji, ostatnie osoby opuszczające budynek szkoły w pośpiechu, ja i biała koperta tuż pod moimi stopami. Schylam się powoli i ujmuję ją w dłoń bez wahania. Obracam kilka razy upewniając się, że nic nie zagraża mojej przesadnej higieniczności i zatrzymuję się zwracając uwagę na mały zielony podpis w rogu.

- Jung Hoseok - czytam na głos, zaglądam do środka i w pierwszej chwili nie czuję nic w związku z tym co widzę, ale po dokładniejszym przeanalizowaniu doznaję oniemienia.

2. Hoseok:

Wychodząc ze szkoły poczułem przyjemny powiew powietrza. Brakowało mi tego będąc w klasie z innymi uczniami. Rozglądam się czy nie widzę jakieś znajomej osoby. Nie... Tylko Min Yoongi. Ten szkolny podrywacz i luzak. Wzdycham z zniesmaczeniem. Nasze charaktery tak się różnią. Aż nie do pomyślenia, że chodzimy razem do klasy. Na szczęście nie gadamy... No bo o czym? O wyrywaniu lasek? Ściąganiu? Jestem dobrym uczniem i nie pozwolę sobie na zadawanie z takim... Chłopakiem. 

Mijam go spokojnie, przez zęby wyduszając z siebie ciche "Pa".

Po chwili czuje jak mnie przybliża pokazując kawałek papieru. Zamarłem.

3. Yoongi:

- Jung Hoseok - powtarzam stojąc z nim twarzą w twarz i wymachuję zawartością koperty.

Dokładnie analizuję jego przerażoną twarz i zwracam uwagę na nerwowo poruszającą się krtań podczas gdy ten próbuje wykrztusić z siebie jakiekolwiek słowo. Świetny materiał na sługusa. Uśmiecham się niegrzecznie na tę myśl i przeszywa mnie lekki dreszcz kiedy w końcu decyduje się na mnie spojrzeć.

- JUNG HO-SEOK - powtarzam kolejny raz i przybieram poważny wyraz twarzy patrząc mu w oczy.

4. Hoseok:

-C-co? - udaje mi się wykrztusić.

Nie wiem czego on chce, ale znając jego charakterek to pewnie, żebym mu dawał zadania domowe i dał się poniżać przy jego kolegach. Gdy uśmiecha się złośliwie, wywołuje u mnie natychmiast dreszcze. Próbuję wyrwać mu ten nieszczęsny list. 

- Oddaj to! - posyłam mu złowieszcze spojrzenie - Nic dla ciebie nie zrobię!

5. Yoongi:

Zaskakuje mnie kiedy wykrzykuje, że nic dla mnie nie zrobi. Chowam ręce do kieszeni razem z kopertą, przybliżam się do jego twarzy i patrzę na niego z bliska.

- Wątpię, żebyś chciał, żeby ktokolwiek się o tym dowiedział - przechylam głowę i uśmiecham się serdecznie - Nie powiem nikomu jeśli zostaniesz moim psem.

6. Hoseok:

- Psem?! Jakim znowu psem?! - unoszę brew ze zdziwienia.

Jeszcze nikt nie żądał takiego czegoś ode mnie.. 

- Nie zrobię z siebie jakiegoś psa! -odwracam się i idę naprzód z dala od niego.

Słyszę jego kroki za sobą. Przyspieszam. 

- Chcesz żeby każdy się o tym dowiedział? - słyszę jego zachrypnięty głos, powiedziałbym nawet seksowny co mnie zdziwiło.

-Nie chcę... - odpowiadam mu i staje w miejscu - Zgoda...

7. Yoongi:

Uśmiecham się zwycięsko i wciskam mu swój plecak.

- Idziemy do mnie, pouczysz mnie na sprawdzian. Wiem, że umiesz - chowam ręce do kieszeni i ruszam przed siebie.

8. Hoseok:

-Ugh..

Tylko tyle udaje mi się powiedzieć. Na dodatek przez jego plecak, idę wolniej.. Wygląda to z boku bardzo niekomfortowo. Jakbym był jego służącym. 

-Jak mogłem się zgodzić na takie poniżenie?

Zapytałem sam siebie. Oczywiście było to pytanie retoryczne, ale Yoongi chyba tego nie zrozumiał..

-Bo jesteś uległy.. Niczym kobieta.

Unoszę brew i przyspieszam.

-Że co?!

9. Yoongi:

Śmieję się cicho na jego reakcje i idę dalej już nic nie mówiąc. Kiedy jesteśmy już u mnie czuję ulgę, że nie ma ojca. Obawiałem się, że znowu będzie pijany i zrobi mi wstyd.

- Chcesz się czegoś napić? - pytam kiedy Hoseok przygotowuje książki.

10. Hoseok:

- Nie, nie trzeba. 

Spuszczam wzrok i i wypuszczam z siebie ciche westchnienie. Odkładam plecaki i wyciągam książki.

- Odrobię ci wszystkie lekcje, by szybciej wrócić do domu..

Drapię się w ucho i kieruję kroki do jego pokoju. Siadam na łóżku i biorę się za pisanie.

11. Yoongi:

Nagle dziwnie robi mi się go trochę żal. Nie mówiłem nic o lekcjach.

- Ale ja chciałem tylko, żebyś mnie nauczył na sprawdzian, ale jak tak się palisz do odrabiania za mnie lekcji to okej - idę za nim.

Gdy siadam obok, ten machinalnie się odsuwa na co unoszę brew.

- Masz mnie uczyć. Jak zamierzasz? Z takiej odległości? - mierzę go krzywym wzrokiem.

12. Hoseok:

Wzdycham na jego słowa, ma rację.

- Dobrze, dobrze... - przysuwam się do niego z lekką niechęcią i kładę mu książkę na nogi.

Powoli zaczynam tłumaczyć mu równania przy czym gestykuluję i przejeżdżam palcem po książce.

- Na razie rozumiesz, tak? - spoglądam na niego przelotnie upewniając się po wyrazie jego twarzy i wracam do książki.

13. Yoongi:

- Mhm... chyba tak - drapię się po głowie.

Zastanawiam się chwilę i powtarzam wszystko tak jak rozumiem po czym spoglądam na niego próbując coś wyczytać z jego twarzy. Nie jest taki zły, całkiem przystojny. Uśmiecham się po otrząśnięciu i wracam wzrokiem do książki, ale po chwili znów na niego spoglądam.

14. Hoseok:

-Co tak na mnie patrzysz? Mam coś na twarzy? - dotykam swojego policzka i lekko go pocieram - No powiedz... Brudny jestem?

Ten uśmiecha się słodko na moje słowa i głaszcze moją dłoń znajdującą się na policzku na przechodzą mnie lekkie dreszcze.

15. Yoongi:

- Nic nie masz, spokojnie - szeptam z uśmiechem przez co Jung lekko się rumieni.

Odgarnia niesforne kosmyki, za ucho i powraca do tłumaczenia. słucham go z uwagą, ale od czasu do czasu uciekam myślami do zdarzenia sprzed chwili. Mam nadzieję, że nie wziął tych czułości na poważnie.

Spędziliśmy na nauce resztę dnia i nawet nie mam pojęcia jak to możliwe, że właśnie widzę na telefonie 23:12. Podchodzę do szafy i wyciągam zza niej materac, a z niej kołdrę i poduszkę.

- Możesz spać na tym materacu - drapię się po karku kiedy dobiega do mnie trzaśnięcie drzwi wejściowych.

To z pewnością ojciec. Lekko spanikowany podbiegam do drzwi i zamykam je na klucz.

16. Hoseok:

- Mam tu spać? Nie mówiłeś! - patrzę na niego zdziwiony i pocieram skroń. Po chwili słyszę jak otwierają się drzwi. To pewnie jego ojciec.. Chłopak szybko zamyka drzwi i wskazuje na materac.

- No już, leżę - prycham.

- Nie jestem twoim psem! - przybliża się do mnie i uśmiecha zadziornie.

17. Yoongi:

- Jesteś. Jesteś mój i tylko mój... - zbliżam się do jego ucha na tyle blisko, że może poczuć na sobie mój oddech - Inaczej wszyscy dowiedzą się o zawartości koperty.

Spoglądam na jego przerażoną twarz i śmieję się cicho.

- Nie musisz się mnie bać. Nie zrobię Ci krzywdy, za słodki jesteś - przebieram się w piżamę i kładę do swojego łóżka - Jeśli byłoby Ci tam niewygodnie to możesz przyjść tu, łóżko jest duże.

18. Hoseok:

Wzdycham cicho.

- Nie będzie takiej potrzeby... Dziękuję - uśmiecham się blado i drapię w kark.

- Jak tam chcesz - mówi chłopak i chichocze.

Unoszę brew i zakrywam się kołdrą. 

- Dobranoc. Obyś szybko zapomniał o tym liście.

19. Yoongi:

- Nie zapomnę - odpowiadam i wzdycham - Dobranoc.

Rano wstaję przed nim, niezły śpioch. A spodziewałem się, że ucieknie zanim wstanę. Ojciec wcześnie poszedł do pracy więc robię śniadanie i kieruję swoje kroki z powrotem do pokoju kiedy wybiega z niego Hoseok.

- Dobrze spałeś? Zjedz - podaję mu jeden talerz lekko się uśmiechając.

20. Hoseok:

- Zawsze tak wcześnie wstajesz?  - pytam go lekko zmęczonym głosem i pocieram oczy.

Na jego ciepły uśmiech, od razu jakoś mi się polepsza humor. Po chwili burczy mi w brzuchu. Biorę od niego talerz i idziemy do kuchni.

21. Yoongi:

- To pierwszy raz kiedy tak wcześnie wstałem. Jestem samotny i zazwyczaj nigdzie mi się nie śpieszy. Do żadnych przyjaciół czy dziewczyny. Dlatego też prawie codziennie spóźniam się do szkoły, bo nie mam po co przychodzić wcześniej. Wszyscy moi znajomi są nimi tylko jak mam fajki czy piwo - wyjaśniam w drodze do kuchni.

Kiedy Hoseok je śniadanie wracam na górę przebrać się w swój szkolny mundurek i już po chwili znowu jestem na dole. Spoglądam na niego poprawiając krawat, jak ja nie lubię tych oficjalnych wdzianek. Mój ojciec codziennie w takich chodził do puki mama nie zmarła i tym samym popadł w depresję, zaczął pić i firma splajtowała. Jedyne co nam po naszym dawnym życiu zostało to ten dom.

Otwieram szafkę z zamiarem wyrzucenia do śmietnika pustego opakowania po papierosach, ale zamiast tego wysypuje się z niej stos butelek po piwach, wódce i tanich winach. Jeszcze na początku wysypywały się z niej drogie wina, które kolekcjonował w piwnicy. Wtedy jeszcze mieliśmy na życie. Kiedy mu się skończyły zaczął wydawać pieniądze na alkohol.

W pośpiechu zaczynam wszystko zbierać. Że też Hoseok musiał to zobaczyć. Kiedy udaje mi się wszystko z powrotem zamknąć w szafce opieram się o blat rękami i zwieszam głowę próbując wymyślić jakiś temat w razie gdyby o to zapytał.

22. Hoseok:

Przekręcam głowę i patrzę pytającym wzrokiem na chłopaka. Gdy widzę w jego oczach zakłopotanie i smutek, postanawiam odpuścić.

- Nevermind - odpowiadam, a on się uśmiecha.

-^Lubię to słowo - odpowiada mi natychmiast.

Badawczo wlepiam w niego wzrok jednocześnie jedząc.

- Pasuje ono do ciebie - śmieje się cicho.

Słyszę jak szepcze pod nosem to słowo. Nawet melodyjnie to wychodzi. Taki rap.

- W ogóle. Do twarzy ci z krawatem - nie wiem czemu to mówię więc po chwili zatykam usta i odwracam wzrok.

-Ja nic nie powiedziałem. Zapomnij - odchodzę do umywalki i myje talerz.

23. Yoongi:

Kiedy już jesteśmy w szkole od razu podchodzę do swoich kumpli, którzy dziwnie się patrzą, że Hoseok ze mną przyszedł.

- A ten co tak za Tobą lezie? Zgubił książki? - Namjoon lekko się uśmiecha.

- Taki tam sługus. Usługuje mi w zamian za dotrzymanie tajemnicy - wyjaśniam i zwracam się do Hoseoka - Idź mi kup fajki.

Ten spogląda na mnie zdezorientowany i macha niezrozumiale głową.

- Nie rozumiesz co mówię? - warczę udając wściekłego - Fajki mi kup.

Chłopak spuszcza wzrok i kieruje swoje kroki do pobliskiego sklepu. Już po kliku minutach rozpalam papierosa w ustach i dzielę się z kolegami. Spoglądam na Hoseoka.

- Co się tak lampisz? Chcesz zapalić? - śmieję się z niego z kumplami i gaszę papierosa słysząc dzwonek na lekcje.

24. Hoseok:

Na lekcji siada obok mnie.

- Nie mam książki, więc wyciągaj swoją - wzdycham cicho i wyjmuje przybory szkolne.

- Wiesz... - szepczę do niego cicho -Wydawałeś mi się... Eh... Nieważne.

Patrzę się tępo w zeszyt i próbuje równomiernie oddychać.

-^Wydawałem ci się jaki? - wlepia we mnie swój przenikliwy wzrok.

- Nieważne... Nie naciskaj... - piszę temat do zeszytu, ale po chwili chłopak mi go zamyka przed nosem i unosi mój podbródek.

-^Jaki Ci się wydawałem? - powtarza, a ja przełykam nerwowo ślinę.

- Wydawałeś mi się dobry... - nauczycielka zwraca nam uwagę, ale nikt nawet na nas nie spojrzał.

25. Yoongi:

- I już nie jestem, bo kazałem Ci iść po papierosy? Pamiętaj, że nawet jeśli byłem dla Ciebie miły nie znaczy, że zwolniłem Cię z bycia moim psem. Musisz znosić wszystko nawet jeśli Ci się coś nie podoba. Nie będę Cię bił czy takie inne rzeczy, ale musisz być posłuszny do puki TO mam - wyjaśniam mu szeptem i wracam do notowania.

Na następnej lekcji mamy ten sprawdzian. Naprawdę dziwnie się czuję wiedząc co mam pisać. Kiedy kończymy lekcje i zmierzam już w stronę wyjścia dostrzegam naszą wychowawczynię i zmieszanego Hoseoka. Chowam się za ścianą i podsłuchuję ich rozmowę.

- Jeśli jeszcze raz dotrą do mnie takie informacje, będę musiała porozmawiać z Twoimi rodzicami i Min Yoongi to naprawdę nie jest dla Ciebie najlepsze towarzystwo. Z resztą dowodzi o tym sytuacja z rana. Mam nadzieję, że to pierwszy i ostatni raz - słysząc te słowa kładę sobie dłoń na twarzy i doganiam Hoseoka jak tylko nauczycielka znika z pola widzenia.

- Ktoś Cię widział jak kupowałeś papierosy? Nie chciałem, żebyś miał przez to problemy, przepraszam. Następnym razem pójdę sobie sam kupić - próbuję wyrównać z nim krok jednak graniczy to z cudem gdyż Jung jest wyraźnie wściekły - No stój!

Wydzieram się i obracam go do siebie.

26. Hoseok:

- Zostaw mnie - mruczę cicho i próbuje się wyrwać - Już i tak mam dużo problemów przez ciebie... A tak w ogóle jak się dowiedziałeś, że przez kupno papierosów mam przerąbane?!

Chłopak drapie się nerwowo w kark na co prycham.

- Rozumiem. Czyli nawet prywatności nie mam? - czuję jak cała złość wybucha we mnie jak wulkan - Mam z tobą spać w jednym mieszkaniu, pomagać ci w sprawach szkolnych, kupować fajki... Co jeszcze?! Mam swoje granice! - moje policzki stają się różowe.

- Jaśnie pan sobie jeszcze czegoś życzy? - poprawiam grzywkę i ziewam - I co? Co teraz zrobisz, szkolny fejmie? Hm?

Odwracam się i kieruje przed siebie.

27. Yoongi:

Czuję jak po jego słowach buzuje we mnie złość. Łapię go za kołnierz i patrzę mu wściekle w oczy.

- Jesteś moim psem i masz robić co Ci każę chyba, że mam przestać być taki miły, albo nawet komuś coś pokazać zupełnie przypadkiem - syczę będąc milimetry od jego twarzy i puszczam go przez co ten lekko się chwieje.

Ruszam pewnym krokiem w stronę domu poprawiając plecak na ramieniu. Może trochę mnie poniosło, nie powinienem go przynajmniej łapać za kołnierz. Zdążyłem go polubić, pewnie go przestraszyłem, ale naprawdę mnie zdenerwował.

28. Hoseok:

Wracam biegiem do domu i zamykam się w swoim pokoju. Przez głupią kopertę moje życie się zmienia. A ja nawet nie wiem czy na lepsze czy na gorsze. Muszę być jego psem, muszę! Ale nie chcę znowu oberwać przez jego widzi mi się. Są jakieś granice... Na przykład...

Podrapałem się w kark.

Na przykład pocałunek... Albo seks... O nie... Tych spraw nie mógłbym zrobić z rozkazu! Mam swoje zasady i priorytety! Nawet nie kupię mu już fajek! O tak! Tak postanowiłem!

29. Yoongi:

Na drugi dzień chodzę niczym bomba, z nikim nie rozmawiam i nikomu nie odpowiadam. Spóźniam się na lekcje, wchodzę do klasy z hukiem i siadam w ostatniej ławce. Zerkam na wyraźnie zirytowanego nauczyciela, który trzyma w ręku mój sprawdzian, na którym widnieje 100% punktacji.

- Wiesz, że nie wstawię Ci tej oceny prawda? - kładzie kartkę na ławce i przybliża się do mnie - Zamiast tego dostaniesz naganę za ściąganie.

Prycham odwracając wzrok do okna, a kiedy odchodzi spoglądam na Hoseoka siedzącego kilka ławek dalej.

30. Hoseok:

Wstaję i zwracam się do nauczyciela.

- Czemu pan tego nie wstawi?! Uczyłem go bardzo długo! On zasługuje na tą ocenę ! - zaróżowiły mi się policzki, a po chwili usiadłem - Bardzo proszę... Proszę, niech mi pan uwierzy.

31. Yoongi:

Co ten idiota wyprawia?

- Uspokój się - zwracam się do niego donośnie i spoglądam na nauczyciela - Jakby go to obchodziło to po prostu by mnie przepytał.

Wstaję, biorę plecak i sprawdzian. Ruszam do wyjścia po drodze wciskając nauczycielowi kartkę i wychodzę trzaskając drzwiami.

32. Hoseok:

Po lekcjach wybiegam ze szkoły prosto w stronę domu chłopaka. Dzwonię przez domofon i czekam.

-Wiem, że mnie słyszysz! - drę się na cały głos.

Sam nie wiem po co w ogóle do niego przyszedłem.. Ale wiedziałem, że muszę. Usiadłem pod drzwiami, a po chwili on z nich wyszedł. Miał w ustach papierosa. W kieszeniach miał ręce, a włosy ułożone były w nieładzie.

-Huh? - tylko tyle potrafiłem wydusić z siebie.

33. Yoongi:

Śpię sobie kiedy jakiś ciul zaczyna mi wydzwaniać do drzwi. Wstaję powoli, zapalam papierosa i wolnym, nieśpiesznym krokiem zmierzam do drzwi. Kiedy dociera do mnie głos Hoseoka zwalniam kroku jeszcze bardziej. W końcu jednak docieram do drzwi i zastaję go siedzącego na schodach. Zaciągam się papierosem i wypuszczam powoli dym oczekując, że powie coś więcej niż tylko "huh" jednak nie dochodzi do tego więc sam rozpoczynam:

- Po co tu przylazłeś? - gaszę mu papierosa na głowie głupio się uśmiechając.

34. Hoseok:

- Ała! - czuję straszny ból i wykrzywiam się.

- Czemu to zrobiłeś? - patrzę na niego smutno.

- Nie wiem po co tu przyszedłem... - spuszczam wzrok - Może lepiej pójdę...

35. Yoongi:

Czuję rozchodzący się ból po moim sercu kiedy dociera do mnie co mu zrobiłem. Czemu ja jestem takim idiotą..

- Jestem pijany, przepraszam - podrapałem się po karku - Myślę, że będzie lepiej jak pójdziesz zanim znowu zrobię coś głupiego.

Gładzę delikatnie kciukiem obolałe miejsce na jego głowie i kucam za nim.

- Wybacz mi, że jestem takim idiotą. Zadzwonię do Ciebie jak będę trzeźwy - szeptam mu cicho do ucha i wracam do domu.

36. Hoseok:

W ostatniej chwili wchodzę z nim do środka. Chłopak patrzy się na mnie unosząc brew.

-^Co robisz? Mówię ci żebyś poszedł bo jestem pijany - przyśpieszam oddech i przybliżam go do siebie.

Ujmuję jego policzek i łącze nasze usta.

37. Yoongi:

- Odbiło Ci? - odsuwam go lekko od siebie i patrzę na niego z politowaniem.

Czy on nie widzi kim ja jestem? Przecież jego życie będzie piekłem jeśli się we mnie zakocha o ile już tego nie zrobił.

- Musisz iść. Nie rób tego więcej, nie możesz się we mnie zakochać. Ja nie zasługuję na Ciebie, jestem potworem, nie widzisz? - plątam się w swoich słowach i wyprowadzam go na zewnątrz po czym zamykam drzwi i zsuwam się po nich powoli chowają głowę w dłoniach.

38. Hoseok:

Wracam do domu. Po drodze kopię kamyki i rozmyślam. Czemu go pocałowałem? Sam nie wiem. Ale gdy to zrobiłem... Czułem się jak w niebie mimo, iż on jest diabłem. Dla niego warto stracić anielskie skrzydła...

Drapię się w kark się w kark. Rodzice pojechali na kilka tygodni do rodziny... I dobrze. Potrzebuje spokoju. Nie pójdę do szkoły. Postanowione.

39. Yoongi:

Przesypiam resztę dnia i na drugi dzień przychodzę do szkoły dopiero na przed ostatnią lekcję. Normalnie nie przyszedłbym w ogóle, ale musiałem się zobaczyć z Hoseokiem.

- Widziałeś Hoseoka? - pytam jakiegoś chłopaka z naszej klasy.

Ten przerażony, że się do niego odezwałem macha przecząco głową, przełyka ślinę i dopiero się odzywa:

- Nie ma go dzisiaj - mówi jakby ktoś trzymał go za gardło.

Nie mówiąc nic więcej opuszczam budynek szkoły z zamiarem pójścia do niego, ale uświadamiam sobie, że nie wiem gdzie mieszka więc dzwonię do niego.

- Jak ten kundel może opuszczać szkole, bo mu dałem kosza? - mówię do siebie oczekując aż odbierze - No odbieraj!

40. Hoseok:

Wychodzę się przewietrzyć. Wyrywam liście z krzaków i patrzę się w niebo. Po chwil czuje się jeszcze gorzej.. Chłopak jednak coś dla mnie znaczy..

Biegnę przed siebie. Gdy czuję, że brak mi tchu, opieram się o drzewo. Zamykam oczy i wzdycham cicho. Gdy otwieram oczy on stoi przede mną.

41. Yoongi:

Wściekły, że chłopak nie odbiera moich telefonów idę się przejść. Idę spokojnie ze spuszczoną głową kiedy ktoś koło mnie przebiega, rozpoznaję ten zapach. Unoszę wzrok i dostrzegam Hoseoka pod drzewem. Podchodzę do niego i kiedy mnie zauważa, przeszukuję jego kieszenie.

- Masz szczęście - mówię cicho kiedy się orientuję, że nie ma przy sobie telefonu - Dzwoniłem do Ciebie dziesięć razy...

- Martwiłem się - dodaję ledwo słyszalne ilustrując liście jednak po chwili spoglądam na niego - Dlaczego opuszczasz szkołę?

42. Hoseok:

- Nieważne... Nic się nie dzieje - odwracam wzrok.

- A co Ciebie to obchodzi? - prycham pod nosem i spoglądam na niego kpiąco - Rodzice wyjechali. Jestem sam. A do szkoły nie chciało mi się iść.

Odchodzę powoli jednak ten lezie za mną.

43. Yoongi:

- Dużo mnie to obchodzi - idę za nim - Masz mi powiedzieć co się z Tobą dzieje. To rozkaz.

Dobrze wiem co się z nim dzieje, ale powinien to powiedzieć.

- No mów - wściekam się kiedy ten milczy i wciąż idzie przed siebie.

44. Hoseok:

- Nie powiem! Nic się nie dzieje! - chowam ręce do kieszeni i gapię się tępo w ziemię - Idź do jakieś laski, albo zajaraj ze znajomymi! Co się mną przejmujesz?!

45. Yoongi:

Śmieję się cicho na jego przesadną reakcje i obejmuję go ramieniem.

- Wcale nie chcesz żebym poszedł - stwierdzam pewnie, uśmiechając się i spoglądam na niego.

46. Hoseok:

-Niby po czym to wnioskujesz? - zatrzymuje się i poprawiam grzywkę. 

Kopię przypadkowy kamień.

- Jesteś zbyt pewny siebie... Nie wiesz co myślę i co czuję - drapię się w kark.

47. Yoongi:

Słucham go z niedowierzaniem. Czy on ma mnie za idiotę?

- Skoro tak mówisz... - przybieram poważny wyraz twarzy i odwracam się na pięcie po czym powoli odchodzę.

48. Hoseok:

Wolnym krokiem wracam do domu. Nie odwracam się i ciężko oddycham. Gdy już jestem pod domem, otwieram drzwi i wchodzę do środka. Chowam twarz w dłoniach i opadam na podłogę.

49. Yoongi:

Zatrzymuję się kiedy on za mną nie idzie i patrzę chwilę jak odchodzi po czym idę za nim. Chcę wiedzieć gdzie mieszka. Czekam aż wejdzie i dopiero podchodzę do drzwi. Dzwonię do drzwi, ale nikt mi nie otwiera. Po kilku razach wchodzę sam i zastaję Hoseoka cicho łkającego na podłodze z twarzą w dłoniach. Ten widok łamie mi serce. Kucam przy nim, podnoszę go lekko i przytulam do siebie.

50. Hoseok:

Przestraszony unoszę głowę i patrzę mu prosto w twarz.

-Co ty tu robisz? - wycieram policzek i wyrównuje oddech. 

- Nieładnie tak śledzić kogoś, wiesz? - wzdycham i czekam co zrobi.

51. Yoongi:

- Bo co? - opadam z przykucnięcia na tyłek i siadam przed nim na podłodze.

Patrzę na niego oczekując, że coś powie jednak nie doczekuje się.

- Mów co się z Tobą dzieje, inaczej sobie stąd nigdy nie pójdę - mówię całkiem poważnie - Będę tu siedział aż mi powiesz.

52. Hoseok:

Patrzę mu w oczy. Gładzę wewnętrzną stroną dłoni jego policzek.

- Sam nie wiem co się ze mną dzieje - spuszczam wzrok i całuje go w rękę - Przepraszam. Za wszystko.

53. Yoongi:

- Hoseok? - podnoszę jego podbródek i patrzę mu w oczy marszcząc brwi - Ty mnie przepraszasz? Dobrze się czujesz?

Przytuliłem go znowu i zacząłem się lekko bujać.

- Nie rób i nie mów więcej takich rzeczy. Niczemu nie jesteś winien - pocałowałem go w czoło - To Ty cierpisz przeze mnie.

Wstrzymane na czas nieokreślony.

VKook - Na Statku II

JungKook, syn kapitana statku "BTS" trafia na niego jako nowy marynarz. Taehyung od razu wypatruje sobie go jako super obiekt do żartów i pomiędzy chłopcami rodzi się fala rywalizacji, aż pewnego dnia wszystko ulega drastycznej zmianie...

KONTYNUACJA

201 - 400 (310)

Naciśnij CTRL + F, żeby wyszukać konkretny numer.

YAOI RPG

JungKook/U:ZicovA

Taehyung/S:MinJi

201. Taehyung:

Hmm od mamy mówi. Zszedłem z łóżka i poszukałem tej świnki.

- A świnia jest od kogo? - Odkryłem go znowu. Ten tylko coś tam mruknął pod nosem, ale nic nie zrozumiałem. Rzuciłem pluszaka gdzieś w kąt pokoju i wszedłem na łóżko. Zawisłem nad chłopakiem i ucałowałem go w policzek.

- Czemu się fochasz? To ja tu powinienem walnąć focha za to, że mnie zbiłeś, i że Twój ojciec widział moje nagie zdjęcia - złapałem go za podbródek i odwróciłem jego twarz w swoją stronę i tym razem pocałowałem go czule i długo. 

- Kocham Cię - szepnąłem gdy się od niego oderwałem.

202. JungKook:

Jasne było, że nie usłyszał co powiedziałem, bo pewnie zamiast mnie całować to by okładał poduszką. Oddałem pocałunek gładząc jego włosy i poczułem jak poprawia mi się humor na jego wyznanie.

- Świnie sam kupiłem, bo mi Cię przypomina - powtórzyłem i głupio się uśmiechnąłem - Ma na imię Tae. Jak ją spalisz to będziesz musiał być ze mną już zawsze i codziennie mnie przytulać.

203. Taehyung:

I że niby ten pluszak to ja?

- To poczekaj idę ją spalić i zaraz do ciebie wracam. Nie puszczę cię z rąk- cmoknąłem go w usteczka i  w podskokach ruszyłem po świniaka i już z nim chciałem iść do kibla gdy przypomniało mi się o tym, że nie mam zapalniczki. Przeszukałem kieszenie i jednak ją miałem.

- Wrócę za jakieś 10 minut muszę przypilnować by się dobrze spaliła- Uśmiechnąłem się i wszedłem do toalety wrzucając miśka do wanny.

204. JungKook:

- Ja też chce - wszedłem za nim do toalety i ukucnąłem przy wannie - Wiesz na co się piszesz?

Patrzyłem jak świnia podpala świnie. Ciekawy widok. Westchnąłem i patrzyłem jak pożerają ją płomienie. Kiedy wszystko było już spalone dźgnąłem palcem popiół i odkręciłem wodę, żeby spłukać. Zakręciłem wodę i podszedłem do chłopaka.

- Teraz jesteś moim przystojnym, skazanym na mnie prosiaczkiem - przytuliłem się do niego i oparłem brodę na jego torsie patrząc na niego wielkimi oczami.

Może jednak się myliłem, że nie możemy być razem? Po prostu był zdenerwowany, a mi brakowało jego czułości. Tak dobrze się czuję w jego towarzystwie...

205. Taehyung:

Uśmiechnąłem się złośliwie i podpaliłem prosiaka. Patrzyłem jak płonie z nie ukrywanym zadowoleniem. Teraz tylko ja mogłem przytulać Kookiego nie jakaś świnia. 

- Ja prosiaczkiem? To ty będziesz królikiem- zaśmiałem się i poczochrałem mu włosy. Objąłem go w pasie i podniosłem go tym samym zabierając z toalety. 

- Idziemy na stołówkę, bo zgłodniałem już - złapałem go za rękę i w podskokach dosłownie w podskokach zacząłem iść w stronę wcześniej wspomnianego miejsca.

206. JungKook:

- Ale... - nie zdążyłem nic powiedzieć, bo zaczął mnie ciągnąć do stołówki.

Przed samymi drzwiami musiałem się zatrzymać.

- Tae... - pociągnąłem go za rękę i spuściłem wzrok - Ja bym chciał trochę poczekać zanim wszyscy dowiedzą się, że znowu jesteśmy razem. Boję się... Czy mógłbym usiąść jeszcze dzisiaj z YoungJae?

Podziękowałem mu kiedy się zgodził i wszedłem zaraz po nim do stołówki. Od razu podbiegłem uradowany do YoungJae i Yulin, i usiadłem z nimi.

207. Taehyung:

Zatrzymałem się kiedy mnie zatrzymał.  Czemu nie chciał? Wstydzi się mnie czy co? No, ale nie mogę mu zabronić.

- Dobra - uśmiechnąłem się lekko i wszedłem do sali od razu kierując się po swój obiad po czym usiadłem przy naszym stoliku do , którego przychodzili już również chłopaki. 

- No no no Jiminnie właśnie miałem cię szukać- Uśmiechnąłem się niewinnie.

- Zjebał ci ktoś kiedyś w ten sexy tyłeczek? - chłopak przełknął głośno ślinę patrząc się na mnie. Chyba się domyślił o co chodzi, bo zmienił miejsce i usiadł koło Sugi. Natomiast ja zabrałem się za jedzenie.

208. JungKook:

Jadłem obiad w trochę chamsko ignorując Yulin, ale nie chciałem jej robić złudnych nadziei.

- Dlaczego nie siedzisz z Taehyungiem? Wszyscy gadają, że znowu ze sobą chodzicie - szepnął YoungJae.

- No, bo chodzimy, ale skąd wszyscy to wiedzą? - zdziwiłem się, tutaj jednak nic się nie ukryje.

- Nie mam pojęcia. Jak nie wierzysz to możesz zapytać kogokolwiek - wrócił do jedzenia.

Podszedłem do kogokolwiek i postanowiłem zapytać.

- Ej, o czym się teraz mówi? - nachyliłem się nad przypadkową osobą.

- O Taehyungu i JungKooku - opowiedział nawet na mnie nie patrząc - Rzekomo znowu są razem. A czemu pytasz?

Odwrócił się dopiero i zaskoczony zmierzył mnie wzrokiem.

- Dzięki - uśmiechnąłem się.

Chodziłem po stołówce i pytałem jeszcze kilka innych osób i wszyscy mówili o mnie i Tae. Wróciłem do swojego stolika,

wziąłem swoje śniadanie i poszedłem usiąść z Tae.

- Słyszeliście, że ponoć Taehyung i Jungkook znowu ze sobą chodzą? Wszyscy o tym mówią... Everybody - spojrzałem na Jimina i Hobiego i przechyliłem głowę z psycho-morderczym wzrokiem - Ciekawe skąd wiedzą...

209. Taehyung:

Jimin i J-Hope byli strasznie cicho. Tak jakby coś przeskrobali. Patrzyłem na nich podejrzliwie do momentu, w którym do stolika podszedł Kookie. 

- Jak to cały statek wie? - Odwróciłem się w jego stronę chłopaka, a potem w stronę przyjaciół. 

- A więc to dlatego jesteście tacy milczący. No, ale jak już wszyscy wiedzą to po co to ukrywać - dokończyłem, przyciągnąłem do siebie Kookiego i posadziłem na swoich kolanach wracając do jedzenia.

210. JungKook:

- No dobra, ale nie musimy się aż tak obnosić - zdenerwowałem się i usiadłem z powrotem obok wciąż mając w głowie jak jeszcze niedawno na moim miejscu siedział Baekhyun.

Zamilkłem kiedy sobie o nim przypomniałem i wróciłem do jedzenia. Poczułem jak Tae oplata moje palce swoimi i spojrzałem pod stół na nasze ręce. Uśmiechnąłem się pod nosem i odwzajemniłem uścisk. Na coś takiego mogę się zgodzić, ale nie będę się z nim  obściskiwał przy wszystkich. To nie dla mnie.

Kiedy skończyłem jeść wyciągnąłem telefon, włączyłem i wyświetlił mi się ekran blokady, a na nim

to zdjęcie, które zrobiłem rano Tae. Wszyscy momentalnie znaleźli się koło mnie i zaczęli mi zaglądać w telefon. Znieruchomiałem i zablokowałem telefon. Kiedy zgasł wszyscy wrócili na swoje miejsca. Zacząłem się ruszać dopiero po kilku sekundach i spojrzałem na Tae z miną "What the fuck?".

- Ja chyba pominąłem moment, w którym stałem się najbardziej popularną osobą na statku - powiedziałem cicho pod nosem, wstałem i odniosłem swój  talerz.

211. Taehyung:

Trochę zrzedła mi mina gdy zszedł z moich kolan, ale się nie poddałem i splotłem nasze ręce. Nie zdziwiło mnie zbytnio to, że się wokoło niego zebrali. Dla mnie to było normalne. Jak Baek wyciągał telefon by coś sprawdzić to też tak było.

- Raczej nie chodzi o ciebie- uśmiechnąłem się słabo. Przez ten czas dużo się zmieniło. 

- TaeTae pomożesz mi dzisiaj z moim problemem? - usłyszałem Sungoh i zaśmiałem się gdy Jungkook opluł się zupą jak to usłyszał.

-  Jasne, ale nie zbyt długo, bo muszę się zająć swoim chłopakiem - uśmiechnąłem się seksownie. Nie myślcie sobie nic zboczonego. Nic z tych rzeczy. Miałem mu po prostu przefarbować włosy i pokazać jak się robi dzienny makijaż, a że ten to nazywał problem to brzmiało to dwuznacznie. Najlepsze było to, że nikt oprócz nas dwóch nie wiedział o co chodzi.

212. JungKook:

Wróciłem do stołu z dokładką. Sangmin mi kazał, bo niby jestem za chudy...

- Domyśliłem się, że nie chodzi o mnie - westchnąłem.

Oplułem się na pytanie Sungoh i spojrzałem na Taehyunga.

- Źle się czuje, mam zamiar wcześniej iść spać - oznajmiłem i zdjąłem ubrudzoną bluzę.

Jest dopiero dziesiąta, a ja już jestem zmęczony... Za dużo się dzisiaj wydarzyło. Pobudka przy Tae, awantura Baekhyuna, ucieczka przed Tae, mój ojciec, znowu ucieczka, potem palenie świni i jeszcze te plotki o mnie i Tae. Chyba nawet pójdę spać po śniadaniu. Naprawdę jestem zmęczony.

- Zmieniłeś się... - zagadał mnie Jin.

- Mam się czuć urażony? - nie spojrzałem na niego.

- Nie. Mam na myśli, że kiedyś byłeś taki beztroski i bardziej otwarty. Spoważniałeś, to dobrze - uśmiechnął się.

- Hyung. Osoba, która próbowała się za... - wstrzymałem oddech kiedy zorientowałem się co chciałem powiedzieć i szybko opuściłem stołówkę.

Chyba właśnie wszyscy poznali mój największy sekret, który chciałem zostawić na lądzie, ale jednak mnie znalazł... Poszedłem do swojej kajuty i zamknąłem się na klucz. Co ja mam teraz zrobić? Wszyscy będą teraz mówić o tym, że próbowałem się zabić. I co sobie pomyśli Tae?

213. Taehyung:

Pokiwałem tylko porozumiewawczo głową. Na jego nie dokończone zdanie lekko się zaniepokoiłem. Chłopacy chyba nie skumali o co chodzi i dobrze. Odniosłem tackę i umówiłem się z Sungoh na jutro, bo powiedziałem, że nie pokoi mnie stan Kookiego. Na szczęście zrozumiał i nie zadawał zbędnych pytań. Wyszedłem ze stołówki i poszedłem prosto do kajuty chłopaka zatrzymując się i pukając w nie. Poczekałem aż mi otworzy i  wszedłem do środka.

- Powiesz mi co chciałeś powiedzieć? Obiecuje, że nie zrobię nic co by cię mogło zranić tylko mi powiedz co się zdarzyło- Przytuliłem go gdy się do mnie zbliżył i pociągnąłem na łóżko. Położyłem się na poduszce, a chłopak wtulił się we mnie. Objąłem go i zacząłem głaskać po głowie.

214. JungKook:

Jak dobrze, że przyszedł... Przytuliłem się  do chłopaka i zamknąłem oczy. Chyba mogę mu powiedzieć.

- Miesiąc po tym jak... Jak Cię zostawiłem - zatrzymałem się na chwilę - Ja czułem się coraz gorzej... Brakowało mi Cię i miałem wyrzuty sumienia, że tak Cię zraniłem...

Przytuliłem się do niego mocniej i pociągnąłem nosem.

- Nie chciałem Ci tego mówić, ale teraz to już muszę... Tylko nie zostawiaj mnie kiedy Ci to powiem, proszę... - pociągnąłem nosem.

Westchnąłem i musiałem to w końcu wykrztusić.

- P-powiesiłem się... Ale akurat w tym momencie wróciła do domu moja siostra i... odratowali mnie... Byłem wściekły kiedy się obudziłem w szpitalu. Chciałem umrzeć... - mówiłem wszystko cały czas mocno się do niego przytulając - Później było już tylko gorzej. Płakałem coraz więcej, stałem się strasznie delikatny fizycznie i psychicznie, jadłem też tylko kiedy naprawdę musiałem. Cały czas za Tobą tęskniłem, ale nie chciałem wrócić. Bałem się, że mnie nienawidzisz...

215. Taehyung:

Słuchałem uważnie tego co mówi. I szczerze mnie zamurowało. Nie mogłem uwierzyć, że mały Ciastek byłby w stanie targnąć się na życie, ale co ja będę mówić sam nie byłem lepszy. Podniosłem się do siadu i zacząłem ściągać swoją koszulę by w końcu podać mu swoją lewą rękę. 

- Przepraszam - w prawdzie nie wiem za co, ale go przeprosiłem.

Patrzyłem jak siada i bierze moją rękę by zobaczyć o co mi chodzi. Następnie widziałem jak na jego twarzy po kolei pokazują się wszystkie uczucia od gniewu po smutek. 

- Wiem co czułeś. Chociaż nie do końca to samo co ja - uśmiechnąłem się słabo i przyciągnąłem go do siebie przytulając mocno i całując w czoło.

216. JungKook:

Obejrzałem jego rękę i poczułem jak przechodzą przeze mnie wszystkie emocje jakie są możliwe. Odetchnąłem kiedy kolejny raz zebrało mi się do płaczu.

- Przepraszam... Przepraszam za to co Ci zrobiłem - przytuliłem się do jego nagiego torsu - Nigdy więcej Cię nie zostawię. Obiecuję... Kocham Cię najbardziej na świecie kosmito.

Pocałowałem go długo i czule. Opadłem na poduszki uśmiechnięty i pociągnąłem chłopaka za sobą. Zaczęliśmy rozmawiać o wszystkim i o niczym, śmialiśmy się i płakaliśmy. Rozmawiało mi się z nim tak cudownie jak z nikim innym w całym moim życiu. Czułem, że jesteśmy sobie jeszcze bliżsi, a szczęście rozsadzało mnie od środka kiedy tak niesamowicie głęboko patrzył mi w oczy zdradzając swoje największe sekrety.

Rozmawialiśmy cały dzień aż zmorzył nas sen i zasnęliśmy chyba w tym samym czasie. 

217. Taehyung:

Leżałem i rozmawiałem z nim  od czasu do czasu się śmiejąc. Dawno się tak nie czułem w czyimś towarzystwie. Jungkook był inny przy nim nie musiałem niczego ukrywać czy się wstydzić. To było niezwykłe jak bardzo się ze sobą dogadywaliśmy i ile mieliśmy ze sobą wspólnego. Po całym dniu leżenia na łóżku i rozmawiania zmorzył mnie sen i z tego co zauważyłem mojego chłopaka też. Chyba mogę go już tak nazywać. Ledwo trzymałem oczy otwarte i w pewnym momencie od razu jak przytuliłem do siebie chłopaka na chwile je przymknąłem, a zamiast tego od razu zasnąłem. Obudziłem się rano z wtulonym w siebie Jungkookiem. Patrzałem się na jego twarz przez dłuższy czas aż w końcu zaczął się wybudzać.

- Dzień dobry słońce. Jak się spało?

218. JungKook:

- Dzień dobry - uśmiechnąłem się - Przy moim chłopaku zawsze wyśmienicie. a Tobie kochanie?

Pogładziłem go po ramieniu i tak sobie pomyślałem, że chciałbym z nim to, ale chyba będę musiał poczekać do wieczora, bo na śniadanie iść trzeba, a potem on idzie do Sungoh. Szkoda.

Tae poszedł do siebie się ogarnąć i ja też się ogarnąłem. Zrobiłem sobie delikatny, ledwo widoczny makijaż i poszedłem po chłopaka. Już się tak nie bałem, ale wciąż nie mam zamiaru obściskiwać się przy wszystkich.

- Tae - zagadałem po drodze z szerokim uśmiechem - Co do naszej rozmowy... Czuję się o niebo lepiej dzięki temu. Dziękuję, że pozwoliłeś mi się wygadać i sam to zrobiłeś pokazując mi tym samym, że masz do mnie zaufanie. To dla mnie ważne.

Złapałem go za rękę i wesoło wkroczyłem do stołówki.

219. Taehyung:

- Wspaniale- Chwilę poleżeliśmy i musiałem wrócić do siebie by się ogarnąć. Szybki prysznic, obowiązkowe stanie przed szafą by wybrać ciuchy. Aż w końcu zdecydowałem się na bluze z napisem 'Fuck me bitch' tak szczerze nie pamiętam skąd ją miałem to chyba prezent od Jimina , a do tego jakieś jeansy. Oczywiście makijaż i wyszedłem z kajuty i ruszyłem po Kookiego. Jednak spotkaliśmy się w połowie drogi i zwróciliśmy. Odwróciłem głowę w jego stronęgdy wypowiedział moje imię. Uśmiechnąłem się lekko na jego wyznanie.

- Cieszę się- chwyciłem go mocniej za rękę i weszliśmy do środka. I znowu się zaczęło. Wszystkie oczy na nas. No normalnie patrzyli się jak ciele w malowane wrota. To takie żerujące. Widziałem jak Kookie się lekko peszy.

- Z ignoruj ich. Wyobraź sobie, że jesteśmy tu sami.

220. JungKook:

Myślałem, że zaraz z tamtąd wybiegnę z krzykiem jak wszystkie oczy spoczęły na nas.

- Paranoja... - powiedziałem cicho i podreptałem za Tae.

Wziąłem swoje śniadanie i usiadłem z chłopakami. Założyłem kaptur i nic nie mówiłem, mój dobry humor w ciągu pięciu sekund wyparował, od tak. Ci ludzie są jacyś nienormalni, zero własnego życia. Kiedy zjadłem obowiązkowo włączyłem telefon, żeby sprawdzić godzinę. Już bez skrępowania, bo zmieniłem tapetę na dziewczyny z SNSD.

Po śniadaniu poszedłem zmywać pokład, bo moja zmiana była. Założyłem słuchawki i zacząłem sprzątać.

221. Taehyung:
Wzięliśmy z chłopakiem śniadanie i usiedliśmy razem do stołu. Chciałem w spokoju zjeść, więc olewałem jakiekolwiek próby zagadnięcia do mnie i zająłem się swoim talerzem. Po śniadaniu pożegnałem się ze swoim chłopakiem i  poszedłem razem z Sungoh do jego kajuty.  Po paru przygotowaniach zacząłem farbować mu włosy. Gadaliśmy trochę i śmialiśmy się. Po farbowaniu jeszcze chyba przez godzinę pokazywałem mu jak się malować i po skończonej robocie wróciłem zmęczony do swojej kajuty. Wziąłem prysznic i w samym ręczniku walnąłem się na łóżko patrząc w sufit.
- Tae ty kosmito- mruknąłem uśmiechając się do siebie. Tak jestem kosmitą ,ale nie prawdziwym. Mam kochanego chłopaka i wspaniałych przyjaciół czego ja mogę jeszcze chcieć? Lądu... Tak chcę w końcu zamieszkać na lądzie, a nie na statku. Nie długo kończy cię moja służba i wrócę na ląd. Wstałem z łóżka i poszedłem do kalendarza, który wisiał na ścianie. To będzie... Przejechałem palcem po kartce. Za dwa miesiące. Dwa miesiące i będę mógł wrócić. Tak się ciesze.

222. JungKook:

Po pracy poszedłem wziąć prysznic i się zdrzemnąć. Po jakiś dwóch godzinach postanowiłem sprawdzić czy Tae już wrócił. Otworzyłem powoli drzwi i tak samo powoli podszedłem do niego od tyłu i objąłem go.

- Widzę, że czekasz na mnie - zaśmiałem się na to, że jego ciało okrywa jedynie ręcznik, a w mojej głowie znowu pojawił się stos nieprzyzwoitych myśli. Mam na niego taką ochotę...

Pociągnąłem go w stronę łóżka i usiadłem na nim niegrzecznie się uśmiechając. Ściągnąłem koszulkę i zachłannie pocałowałem chłopaka wędrując dłońmi po jego ciele.

223. Taehyung:

Nagle poczułem małe ręce oplatające się w moim pasie. Odruchowo je do siebie przycisnąłem.

- Żebyś wiedział- zaśmiałem się gdy mnie powalił na łóżko i usiadł na mnie. 

- Niegrzeczny jesteś- złapałem go za ręce gdy próbował ściągnąć mi ręcznik. Szybko przewróciłem go tak by leżał pode mną. Przygwoździłem jego ręce najego ggłową, a drugą ręką zjechałem na jego krocze i lekko je masowałem. Muskając jego szyję, obojczyki czasami też usta.

- Nie śpiesz się. Powoli jest o wiele przyjemniej- szepnąłem mu do ucha zaraz potem całując czule jego usta.

224. JungKook:

- Jak sobie życzysz - odpowiedziałem pomiędzy pocałunkami i automatycznie poddałem się jego dotykowi.

Zamknąłem oczy skupiając się na przyjemności i cicho pojękiwałem. Kiedy puścił moje ręce usiadłem przed nim i wsunąłem kolano między jego nogi delikatnie uciskając przy tym krocze. Położyłem dłoń na karku chłopaka i przysunąłem go do siebie. Zacząłem zwiedzać ustami jego szyję. Przygryzłem lekko i zaraz po tym polizałem, przeniosłem się na drugą stronę zachaczając po drodze jego krtań i zassałem się na szyi Tae zostawiając po sobie ślad. Spojrzałem na chłopaka, uśmiechnąłem się i namiętnie go pocałowałem. Gładziłem przy tym jedną ręką jego kark, drugą zaś zwiedzałem jego tors, ale postanowiłem posunąć się trochę dalej. Zjeżdżałem dłonią coraz niżej i niżej, aż trafiłem do ręcznika i wsunąłem ją pod materiał. Przejechałem wzdłuż jego męskości i złapałem za nią ściskając.

225. Taehyung:

Jęknąłem gdy złapał moje przyrodzenie i zaczął je po mały stymulować.

- Ahh chyba będę cię musiał przywiązać, bo się nie słuchasz. Dzisiaj ja ci sprawie przyjemność- wstałem z łóżka i podszedłem do szafy by wyciągnąć z niej bandame. Wrociłem do chłopaka i złapałem go za ręce i przywiązałem jego ręce do ramy mojego łóżka, a sam zająłem się jego spodniami. Ściągnąłem je razem z bokserami. Ustami muskałem jego uda od wewnętrznej strony i głaskałem je pomału zbliżając się do jego przyrodzenia.

226. JungKook:

- No Tae... - zdenerwowałem się kiedy mnie przywiązał - Odwiąż mnie. To boli.

Odetchnąłem gdy zignorował moją prośbę i starałem się skupić na przyjemności. Jednak nie było mi dane, bo ścisk w okolicach nadgarstków był coraz bardziej nieprzyjemny.

- To naprawdę boli. Odwiąż mnie. Będę grzeczny, obiecuję - poczułem na policzku łzę kiedy ręce mi się osunęły i zabolało jeszcze bardziej - Nie będę czuł żadnej przyjemności kiedy będzie mnie coś boleć! Nie jestem jakimś zwierzęciem, żeby mnie ktoś przywiązywał do czegokolwiek. Nie lubię być ograniczany, tym bardziej w tak bolesny sposób. Odwiąż mnie w tej chwili, albo nie dostaniesz dzisiaj ani przez najbliższy miesiąc albo i dwa!

Wściekłem się i podkuliłem nogi zabierając mu dostęp do siebie.

227. Taehyung:
Bez słowa go odwiązałem i wróciłem do jego ud nawet się na niego nie patrząc. Pewnie miotał we mnie piorunami. Zrobiłem mu malinkę na udzie i w końcu doszedłem do jego penisa. Polizałem jego główkę i zassałem się na jej końcu by po chwili wziąć go do buzi. Poruszałem z początku powoli głową z sekundy na sekundę przyśpieszając od czasu do czasu go lekko podgryzając. Po paru ruchach głową Kookie w końcu doszedł, więc teraz ja chciałem się jakoś zaspokoić i dać mu jeszcze więcej przyjemności. Obróciłem go na brzuch i rozszerzyłem jego nogi tak by mieć pełen dostęp do jego dziurki. Nachyliłem się do niej i zacząłem jeździć językiem w koło niej. Słysząc jęk ze strony chłopaka uśmiechnąłem się pod nosem. Dobrze, że mu się podobało, ale chciałem mu dać o wiele więcej. Wsunąłem pomału język w jego dziurkę i odczekałem chwilę by zaraz zacząć nim poruszać. 

228. JungKook:

Podobało mi się, ale wciąż czekałem aż we mnie wejdzie. Chciałem go poczuć.

Oparłem policzek na dłoniach i cicho pojękiwałem kiedy poruszał we mnie językiem, ale to było takie nudne.

- Taehyung-ah - wyjęczałem i położyłem się na plecach - Chcę, żebyś włożył we mnie penisa do puki Ci go nie urwałem za Twoje niedelikatne obchodzenie się z Ciastkiem.

Skoro to czas dla mnie to chyba mogę wydawać rozkazy, co nie?

Uśmiechnąłem się pod nosem kiedy się na mnie położył. Złożyłem mu nogi na biodra i czekałem tylko aż we mnie wejdzie.

- Tae~ - jęknąłem czując jak napiera na moją dziurkę.

Zaczął się poruszać, a ja cicho pojękiwać. Z każdym pchnięciem moje jęki były coraz głośniejsze. Jęczałem mu prosto w usta i czasami nawet rzucałem łaciną. Grzeczny Kookie tylko dla znajomych.

229. Taehyung:

Tak jak chciał odwróciłem go by patrzył się na mnie i powoli napierałem swoim przyrodzeniem na jego dziurkę. Wsunąłem się w niego z pomrukiem zadowolenia i wolno zacząłem się poruszać. Całując jego usta. Przyśpieszyłem swoich ruchów próbując jakoś uciszyć Kookiego ze względu na Nama , ale nie zbyt mi to wychodziło. W pewnym momencie usłyszeliśmy pukanie do drzwi i oboje zastygliśmy w bez ruchu. Zatkałem chłopakowi usta i nasłuchiwałem. 

- Taehyung? Jest u ciebie Jungkook? Halo Taehyung?- po drugiej stronie drzwi odezwał się ojciec chłopaka. Oczy Ciasia rozszerzyły się do wielkości talerzy. Patrzył się na mnie przerażony. Przyłożyłem palec do ust każąc mu być cicho. Wyszedłem z jego wnętrza i kazałem mu iść za mną. Podszedłem do szafy i otworzyłem ją po cichu. Wyszedłem do środka, a on za mną. Po chwili usszeliśmy otwieranie drzwi i do pokoju wszedł jego ojciec .

- Nie ma ich? Jimin mówił, że tu są.

230. JungKook:

Chciałem być ciszej, ale nie mogłem, nie potrafiłem. Taehyung zadawał mi takie doznania, że to było niemożliwe. Oddawałem przy tym jego pocałunki i gładziłem jego włosy.

Było mi tak cudownie do puki ktoś nam nie przeszkodził. Kiedy okazało się, że to ojciec zdenerwowałem się jeszcze bardziej i jednocześnie przeraziłem. Weszliśmy do szafy i siedzieliśmy cicho. Wciąż byłem podniecony więc trzymałem zakryte usta. Jimin powiedział, że tu jesteśmy?!

- Czy to nie są jego ciuchy? - zestresowałem się jeszcze bardziej.

Podszedł do szafy i myślałem, że zaraz tu wskoczy i zastanie nas całkiem nagich, ale otworzył drzwi łazienki. Chodził jeszcze chwilę jakby czekał, ale w końcu dotarło do nas zamykanie drzwi.

Taehyung poszedł zamknąć je na klucz. Kiedy wrócił wciągnąłem go z powrotem do szafy i usiadłem na nim. Włożyłem sobie jego penisa do tyłka, położyłem ręce chłopaka na swoich pośladkach i obejmując go zacząłem się szybko poruszać w górę i w dół jęcząc przy tym już trochę ciszej.

- Tae~ Było... Ah... - odchyliłem głowę z otwartą buzią wskutek orgazmu i doszedłem na brzuch chłopaka, a ten we mnie.

Poruszałem się jeszcze chwilę, żeby dać mu jak najwięcej przyjemności podczas orgazmu i pocałowałem go kiedy wszystko już się skończyło.

- Było super - szepnąłem między pocałunkami.

231. Taehyung:
Kiedy upewniłem się, że mężczyzna zniknął wyszedłem  z szafy i poszedłem zamknąć drzwi. Wróciłem do wciąż siedzącego w meblu Kookiego, ale jak tylko podszedłem do szafy momentalnie zostałem w nią wciągnięty.
- Jesteś niewyżyty- sapnąłem gdy nabił się na mojego penisa i zaczął się poruszać, Przycisnąłem go mocniej do siebie i wpiłem się w jego usta. Jednak po chwili zjeżdżając z pocałunkami na jego szyję.
- Ale i tak cię kocham- mruknąłem odrywając się na moment od swojego zajęcia. Jungkook coraz szybciej się poruszał, a ja wychodziłem mu na przeciw. Po paru głębszych pchnięciach doszedłem z cichym jękiem we wnętrzu ukochanego, a on natomiast na mój brzuch.
- Byłeś niesamowity- szepnąłem oddając jego pocałunek. Trwaliśmy tak jeszcze parę minut całując się aż w końcu Ciastek zszedł ze mnie i razem wyszliśmy z szafy.
- Powinniśmy się umyć- Przytuliłem go od tyłu i sunąłem wargami po jego karku na co przeszły go lekkie dreszcze.

232. Jungkook

- Mhm - przechyliłem głowę kiedy tak pieścił mój kark ustami, to było takie przyjemne.

Poszliśmy się umyć. Pod prysznicem nie obyło się bez wszelkich pieszczot przez co musiałem jeszcze zaspokoić swojego chłopaka. Co tu owijać w bawełnę, zrobiłem mu loda, bo się podniecił jak go myłem. I kto tu jest niewyżyty?

Kiedy wyszliśmy z łazienki znowu rozległo się pukanie ojca. Postanowiłem w końcu otworzyć. Może się martwi. Założyłem dres Tae i poszedłem otworzyć. Przetarłem mokre włosy i patrzyłem na zdenerwowanego ojca.

- Cześć. Zamykaj, bo Cię przewieje - wlazł bez zaproszenia i spojrzał na Tae w samych gaciach.

- Coś się stało, że jesteś taki zdenerwowany? - przysunąłem mu krzesło i schowałem ręce do kieszeni - Usiądź sobie.

233. Taehyung:

Poszliśmy pod prysznic i szczerze to nie tak miało wyglądać... No nie moja wina, że nie dałem rady się powstrzymać przed dotykaniem go. A do tego tak  pociągająco wyglądał jak mnie mył. Podnieciłem się, okey? To chyba dobrze, że pociąga mnie mój chłopak? No i zrobił mi loda. To było takie przyjemne. Dość, bo się znowu podniece. Wyszliśmy z kabiny i ubrałem na siebie bokserki uprzednio się wycierając i ruszyłem za Kookiem.

- Dzień dobry- lekko się skłoniłem widząc ojca chłopaka w drzwiach. 

- Umm może ja was zostawię. I pójdę się przebrać- podszedłem do szafy i wziąłem pierwszą lepszą koszulkę i spodnie. Wrociłem do toalety i zamknąłem się na klucz.

234. JungKook:

Rozmawiałem z ojcem tylko chwilę. Za dużo się nie dowiedziałem co tak dokładnie się stało, bo głównie wypytywał o mnie i o Tae - czy my tak na poważnie, czy ze sobą sypiamy i takie tam. Oczywiście zbyłem go tym, że mam 18 lat i nie muszę się spowiadać. Pewnie i tak jutro dowiem się co tak dokładnie się stało, że był taki rozjuszony. Zamknąłem za nim drzwi kiedy wyszedł i wykrzyczałem:

- Gdzie jest mój przystojniak?! - podbiegłem do łazienki i chciałem wejść, ale było zamknięte jednak po chwili wyszedł mój chłopak.

Spojrzałem na niego poważnie, uśmiechnąłem się i przytuliłem się do niego. Nagle zmorzył mnie sen, odsunąłem się od Tae i przetarłem piąstkami oczy.

235. Taehyung:
Wyszedłem z łazienki moment po tym jak Jungkook złapał za klamkę.
Odwzajemniłem przytulasa  i pocałowałem młodego w czoło.
- Omo jaki słodziak- uśmiechnąłem się na widok przecierającego oczka chłopaka.
- Powinieneś iść spać. Widać, że jesteś śpiący- pokiwał tylko głową i powędrował do łóżka.
- Ja muszę iść by pokład ogarnąć. Wrócę za godzinę- podszedłem i cmoknąłem go w policzek. Chwyciłem jeszcze telefon ze słuchawkami i wyszedłem z kajuty.

236. JungKook

Położyłem się i uśmiechnąłem się do niego trochę zaspany.

- Dobrze Tae - pokiwałem głową i wtuliłem się w poduszkę, która była przesiąknięta jego zapachem.

Po jakimś czasie zasnąłem i śniło mi się, że jem pyszną szarlotkę zachwycając się jaka jest dobra. W pewnym momencie od jedzenia oderwał mnie cichy chichot i zacząłem się wybudzać.

- Budzi się - ktoś szepnął.

Otworzyłem powoli oczy, ale zaraz je zakryłem wskutek ostrego światła. Kiedy się przyzwyczaiłem spojrzałem na... Wielkie szarlotki? Zerwałem się z łóżka i zorientowałem, że jestem w moim pokoju.

- Dlaczego tu jestem? Gdzie jest Taehyung? - spojrzałem na szarlotki.

- Tae nie żyje - powiedziały razem z uśmiechem - Jedz szarlotkę.

- Jak to nie żyje?! - wydarłem się.

- Zabiłeś go - wciąż się uśmiechały i mówiły razem - A teraz jedz.

Kiedy powiedziałem, że nie mam ochoty jeść, ich twarze najpierw spoważniały, potem zaczęły czernieć, a ich głosy stały się niskie i donośne, straszne. Na końcu obydwie rzuciły się na mnie, a ja z krzykiem zerwałem się z łóżka w kajucie Tae. Nie mogłem opanować oddechu. Rozejrzałem się po pomieszczeniu i zobaczyłem, że wciąż jestem sam. Postanowiłem pójść poszukać chłopaka. Kiedy już go znalazłem poczułem ulgę, że to już koniec głupich snów.

- Tae - rzuciłem się na niego ze łzami w oczach - Szarlotki są okropne.

237. Taehyng:
Dość szybko się uwinąłem z pracą i wpadłem jeszcze na chwilę do Jimina by zrobić mu piekielnie długi wykład na temat tego by nigdy nie mówił kapitanowi,że jestem razem z Kookiem w pokoju. Gdyby nie ta szafa to prawdopodobnie by mnie zabił. I kto by zaspokajał Ciastka? Wyszedłem od Chim Chima i spacerkiem wracałem do kajuty gdy w pewnym momencie moją drogę zagrodził Kookie. Rzucił mi się na szyję i mocno we mnie wtulił.
- Już spokojnie. Śniło ci się coś złego? Zresztą nie ważne. Dobrze, że to był tylko sen - uśmiechnąłem się stawiając go na ziemi. Poczochrałem go po głowie i złapałem za rękę skręcając w stronę stołówki. Skoro już nie śpi to powinien coś zjeść.

238. JungKook:

Uśmiechnąłem się do chłopaka i ruszyłem za nim.

- Wciąż jestem w Twoim dresie - spojrzałem na swoje nogi opięte szarym materiałem cicho się śmiejąc i wyciągnąłem ręce, z których zwisały rękawy jego bluzy sięgającej mi do więcej niż połowy ud.

Weszliśmy do niemal pustej stołówki. Gdzieś pod ścianą siedziały ze dwie osoby, po drugiej stronie jedna i po za tym nic. Nic dziwnego skoro już jest grubo po obiedzie.

- Fajnie jest znowu widzieć Was razem - Sangmin uśmiechnął się słabo kiedy podeszliśmy do okienka - Baekhyun niezły ostatnio dał popis, co?

239. Taehyung:

- Wyglądasz w nim uroczo- uśmiechnąłem się do niego. Weszliśmy na stołówkę, która swoją drogą była praktycznie pusta. Podeszliśmy do okienka by wziąć jedzenie gdy Sangmin się odezwał.

- Też się cieszę. O jaką akcję chodzi?- spojrzałem się na niego niezrozumiale.

- No wczoraj zrobił taką aferę, że aż kapitan interweniował- odpowiedział podając mi kawę. Spojrzałem się na Kookiego, który był równie mocno zdziwiony co ja. 

- Ale Kapitan pewnie jeszcze z wami o tym porozmawia. A właśnie miałem się ciebie spytać o to wczoraj Tae. Kiedy zamierzasz zrobić tą imprezę pożegnalną?- spytał zaciekawiony. Podrapałem się po karku lekko zakłopotany. No właśnie. Przyjęcie, a ja jeszcze nawet nic nie powiedziałem Ciastkowi. 

- Cóż chyba dzień przed- mężczyzna podrapał się po głowie i zamruczał coś pod nosem.

- Dobra- tylko się uśmiechnął, a ja razem z Jungkookiem odeszliśmy.

240. JungKook:

Uśmiechnąłem się do kucharza, ale zaraz spoważniałem kiedy wspomniał coś o imprezie pożegnalnej. Słuchałem o czym mówią, ale nic nie zrozumiałem. Poszedłem za nim z otwartą buzią już przygotowany do zasypania go pytaniami.

- O co chodzi? Co za impreza pożegnalna? Ktoś z Twoich przyjaciół kończy służbę? Dlaczego nic mi nie powiedziałeś? Mogę Ci jakoś pomóc? - zasypałem go milionem pytań i w głębi serca modliłem się, żeby nie powiedział, że chodzi o jego służbę.

W końcu jest na tym statku już spory kawałek czasu, ale nie... Przecież mnie nie zostawi. Moja służba ma jeszcze trzy lata.

241. Taehyung:
- To nie do końca tak jak myślisz- usiadłem ze spuszczoną głową przy stoliku.
- Czy możemy porozmawiać o tym później?- uśmiechnąłem się lekko zabierając się za śniadanie. Kookie usiadł przy stoliku i nie mówiąc nic też zaczął jeść. Skończyłem jeść i poczekałem chwilę na chłopaka i razem odnieśliśmy puste talerze.  Chwyciłem go za rękę i wolnym krokiem zaczęliśmy wracać do mnie. Żaden z nas nie się nie odzywał i chyba nie mieliśmy zamiaru dopóki nie skoczył na mnie zapłakany Baek. Nawet nie wiem skąd on się wziął. Jednak odruchowo go złapałem by  nie spadł i chciałem go odstawić na ziemie lecz ten kurczowo się mnie trzymał.
- Baek co się stało? Czemu płaczesz?- spojrzałem na starszego, a potem przepraszająco na swojego chłopaka.
- B..bo ja...nie chce..byś z stąd odchodził..nawet jak już nie jesteśmy razem...- wydukał miedzy łzami i przytulił się mocniej.

242. JungKook:

Czyli jednak chodzi o niego... Bałem się odezwać i on najwyraźniej też więc zjedliśmy w spokoju.

Podszedłem do chłopaka po odniesieniu talerzy, uśmiechnąłem się lekko i zacisnąłem palce na jego dłoni.

Szliśmy sobie spokojnie aż tu nagle wyskoczył Baekhyun! WTF?!

Pokiwałem głową do chłopaka i odsunąłem się trochę ma bok. Poprawiłem włosy i coś mnie ukuło na słowa Baeka. Biedny...

Podszedłem do nich i pogłaskałem go po głowie.

- Nie płacz. Ja też nie chcę i nie płacze - uśmiechnąłem się słabo i schowałem ręce do kieszeni.

Tak naprawdę miałem ochotę wyć. Też dlatego, że nic mi wcześniej nie powiedział. Tak strasznie mnie pali w środku, ale nie wybuchnę teraz, Nie teraz.

243. Taehyung:
Spojrzałem się na Jungkooka, który do nas podszedł i spuściłem głowę gdy się odezwał. Wiem, że nie chce, ale nie mogę nic zrobić. Odstawiłem w końcu Baeka na ziemie i powiedziałem by się uspokoił i to nie koniec świata i wszystko się jeszcze może zdarzyć. Przytuliłem go i ten pomału zaczął iść do siebie. Podszedłem do swojego chłopaka, który stał z zaszklonymi oczami i mocno go objąłem.
- Nie płacz. Czuje się okropnie gdy płaczesz- przycisnąłem go do swojej klatki piersiowej i pocałowałem jego głowę.
- Nie martw się wszystko się jakoś ułoży. Zobaczysz. Tylko proszę nie płacz.

244. JungKook:

- Wcale nie płacze. Jestem twardym dzieckiem tylko coś mi wpadło do oka - pociągnąłem nosem i objąłem chłopaka w talii.

Zaśmiałem się cicho i pogładziłem jego plecy. Tak miło się zrobiło, ale byłem na niego zły. Muszę się zemścić!

- Dostaniesz karę za to, że musiałem się dowiedzieć ostatni i to nie od Ciebie tylko muszę się zastanowić - zaśmiałem się i przygryzłem jego koszulkę.

Odsunąłem głowę wciąż trzymając jego koszulkę w zębach i spojrzałem na chłopaka rozmyślając.

- Chyba już wiem. Chodź prosiaku - uśmiechnąłem się niegrzecznie i ruszyłem w stronę kajut.

Wskoczyłem mu na plecy kiedy do mnie dołączył i schowałem twarz w jego szyi.

- Ładnie pachniesz - przejechałem po niej językiem i ucałowałem.

Będę go kusił ile wlezie, ale to nie jest jeszcze ta kara.

245. Taehyung:
Zaniepokoił mnie jego ton jakim wspomniał o karze, ale udałem, że nic się nie stało. Jedno wiem!! Dupy mu nie dam chociażby płakał. Nie ma mowy. Poszedłem za nim i złapałem go gdy na mnie wskoczył.
- Wiem- uśmiechnąłem się pod nosem. Podszedłem do łóżka i postawiłem go na nim. Chwilę się na niego popatrzyłem i od niego odszedłem kierując się do mojej szafy. Wyciągnąłem z niej dużą pluszową pandę i wróciłem do wciąż stojącego na łóżku chłopaka.
- To dla ciebie. Na pamiątkę. Dbaj o niego- Podałem mu pluszaka i usiadłem na krześle stojącym nieopodal.

246. JungKook:

Skoczyłem do siadu zrezygnowany trzymając pandę.

- Taehyung-ah! - wydąłem dolną wargę - Czemu powiedziałeś to tak jakbyśmy mieli się już nigdy nie zobaczyć?!

Zamknąłem oczy i głośno odetchnąłem, żeby nie zacząć płakać. Ja nie chcę tyle czasu bez niego. Już wystarczająco się za nim wytęskniłem.

- Tae - odrzuciłem pandę gdzieś na bok kiedy chłopak koło mnie usiadł i przytuliłem się do niego - Kocham Cię tak trochę bardzo z całej siły.

Odsunąłem się od niego i spojrzałem mu w oczy.

247. Taehyung:
- Bo.. Bo no bo - podrapałem się po karku na jego energiczną odpowiedź. Wstałem z krzesła i podszedłem do łóżka i usiadłem koło niego obejmując go.
- Tak trochę bardzo czy z całej siły?- uśmiechnąłem się gdy chłopak się zaśmiał i powiedział, że z całej siły.
- Ja też cię kocham. Kocham cię tak mocno jak wielki jest kosmos - przybliżyłem się do niego i pocałowałem jego wargi. Dłonie ułożyłem na jego policzkach i gładziłem jego policzek kciukiem.

248. JungKook:

Oddałem pocałunek i spojrzałem mu w oczy z szerokim uśmiechem.

- Jestem szczęśliwy - ponowiłem pocałunek i wplotłem palce w jego włosy.

Przerwałem, usiadłem na nim i oplotłem go nogami i rękami jak małpka. Nachyliłem się powoli i zacząłem pieścić jego szyję ustami. Całowałem i ssałem zostawiając po sobie ślady, najprzyjemniejsze były jego ciche jęki i pomruki. Przeniosłem usta na te jego, cmoknąłem je delikatnie i zaśmiałem się lekko.

249. Taehyung:

Moje ręce od razy powędrowały na jego pośladki gdy na mnie usiadł.  Mruczałem  gdy składał swoje pocałunki na mojej szyi i zostawiał po sobie ślady.

- Aż tak bardzo chcesz mnie naznaczyć? Czy nie powinno być na odwrót?- skończyłem mówić i przyssałem się do jego szyi zostawiając tam czerwony ślad.

- Za mniej niż dwa miesiące wracam na ląd. Chce byś wrócił ze mną - przygryzłem płatek jego ucha.

250.JungKook:

- Chcę, bo jesteś mój. Ty też... - odchyliłem głowę kiedy przyssał się do mojej szyi i cicho jęknąłem.

Na jego słowa szczerze mnie zatkało. Spojrzałem na niego i zastanowiłem się chwile.

- A ojciec? Ja bym bardzo chciał, ale moja służba powinna trwać jeszcze trzy lata... - spojrzałem gdzieś na ścianę - On mnie nie puści.

251. Taehyung:

- Nie zostawię cię tu. Coś wymyśle. Nie wiem co, ale nie pozwolę by coś nas znowu rozdzieliło- przytuliłem go do siebie i w wtuliłem głowę w zagłębienie jego szyi.

- Poproś go. Jak to nie po skutkuje to załatwię to inaczej- podniosłem się nadal trzymając chłopaka i pomału podszedłem do drzwi i jakoś je otworzyłem. 

- Złap się mnie mocniej- szepnąłem i chwyciłem go mocniej. Poszedłem z nim na rękach ( co z perspektywy trzeciej osoby musiało dosyć śmiesznie wyglądać ) do mojego ulubionego miejsca i usiadłem na ławce dalej mając go na kolanach. 

- Wiesz co? - spojrzałem się na niego, a ten tylko pokiwał przecząco głową.

- Jak będziemy razem na lądzie i wszystko będzie się układać to chce zaadoptować dzidzie- zaśmiałem się na jego zdziwioną twarz i cmoknąłem go w usteczka.

252. JungKook:

- Tak zrobię skoro chcesz - szepnąłem lekko się uśmiechając na to, że tak o mnie walczy, kochany.

Objąłem go mocniej jak prosił i wyszedł z kajuty. Zamknąłem oczy i myślałem gdzie mnie niesie. Otworzyłem je kiedy usiadł i rozejrzałem się.

Zaskoczył mnie totalnie tym co powiedział. Nie odzywałem się dość długo, musiałem się zastanowić.

- D-dziecko? - zapytałem niepewnie - A-ale... Ja nie lubię dzieci... Nie chcę, żeby było smutne mając takiego rodzica jak ja. Ja się nie nadaje Tae...

Zszedłem z chłopaka i usiadłem obok.

253. Taehyng:
Z mojej twarzy momentalnie zszedł uśmiech, a ona sama przybrała poważny wyraz. Odwróciłem się do  niego i przybliżyłem tak  by nasze oczy się spotykały.
- Spójrz mi w oczy i powiedz co w nich widzisz- wpatrywałem się intensywnie w jego ciemne tęczówki. Miał piękne oczy. Uniosłem dłoń i położyłem ją na jego policzku.
- Nie wierze w to, że się nie nadajesz. Jesteś kochany- zjechałem kciukiem na jego wargę i przejechałem nim po niej.
- Kocham cię, pamiętasz?

254. JungKook:

- Tae... Ja wiem, pamiętam, ale naprawdę się boję... - odsunąłem się od niego - Nie lubię dzieci, bo są takie malusie i delikatne, i łatwo można im zrobić krzywdę. To mnie przeraża.

Przysunąłem się do niego i schowałem się w jego ramionach.

- A jeśli coś pójdzie nie tak? Jeśli zrobię mu krzywdę i nie będziesz chciał mnie znać? - na tą myśl naprawdę się przeraziłem.

255. Taehyng:
Na jego słowa zacząłem się głośno śmiać. No i napięcie wyparowało.
-  Za bardo się przejmujesz. Jak będziesz tak panikować to na pewno się coś stanie- przestałem się śmiać i wyciągnąłem telefon by sprawdzić godzinę. Zaraz kolacja...
- A poza tym jak miałbym cię zostawić? Prędzej bym umarł- wstałem i wyciągnąłem w jego stronę dłoń.
- Chodź już czas na kolacje.

256. JungKook:

Podniosłem się sam i już nic więcej nie mówiłem. Naprawdę się boję, a on się śmieje. Schowałem ręce do kieszeni i ruszyłem w stronę stołówki. Ja sam jestem jeszcze dzieckiem, jak mam mieć swoje? Po za tym jestem po próbie samobójczej, mam lęki i depresję. Wszedłem do stołówki zaraz po Tae, widząc ten cały tłum automatycznie złapałem go za rękę.

- Kocham Cię - szepnąłem słyszalnie tylko dla niego kiedy na mnie spojrzał, ale wciąż byłem smutny, przytłoczyło mnie to, że śmiał się ze mnie.

Może nie powinienem się tak przejmować, ale on tego nie rozumie. Nie czuł zaciskającej się na szyi pętli, nie musiał się wyspowiadać setkom psychologów i nie ma się za największe gówno świata.

Wzięliśmy swoje porcje i usiedliśmy przy stole z chłopakami.

257. Taehyung.
Trochę mnie wkurzyło gdy tak się zachował, ale szybko mi przeszło. Bądź co bądź nie mogę się na niego długo wkurzać. Nim doszliśmy do stołówki całe moje zdenerwowanie wyparowało. Gdy tak nagle złapał mnie za rękę i powiedział, że mnie kocha bardzo się zdziwiłem. Przed chwilą zachowywał się jakbym mu matkę obraził, a teraz jakby był małą myszką, która zobaczyła kota.
- Ja ciebie też- szepnąłem, ale nie wiem czy usłyszał, bo było zbyt głośno. Zabraliśmy jedzenie i usiedliśmy tam gdzie zawsze, a Kookie od razu został wciągnięty w rozmowę z Jinem. Ahh czuję się ignorowany... Nawet Jimin od paru dni mnie unika. Każdy zdaję się mnie unikać To denerwujące!! Z tego wszystkiego zrobiłem z jedzenia paćkę nie zdatną do zjedzenia. Podniosłem się i bez słowa poszedłem odnieść talerz i poprosiłem Mina o kawę i jakąś kanapkę po czym wyszedłem ze stołówki zostawiając tam chłopaka. Muszę sobie wszystko poukładać i pobyć trochę sam.

258. JungKook:

Rozmawiałem z chłopakami i było miło do puki Tae tak po prostu nie wstał od stołu. Zmierzyłem go wzrokiem i prosiłem w myślach, żeby mnie tu nie zostawiał, ale jednak to zrobił. Zostałem sam z lękiem.

Chwiejnymi dłońmi ująłem talerz i skierowałem się do okienka jednak w połowie drogi wypadł mi i roztrzaskał się na kawałki rozbryzgując tym samym jedzenia na wszystkie strony. Nachyliłem się nad tym i zacząłem zbierać gołymi rękami.

- Przepraszam - szepnąłem kiedy Sangmin do mnie podbiegł i zacząłem płakać.

Wyszedłem ze stołówki i zacząłem gnać w stronę swojej kajuty. Jedyne miejsce poza ramionami Tae gdzie czuje się bezpiecznie kiedy mam napady lękowe. Tak strasznie się bałem.

Chyba po drodze go niechcący szturchnąłem, poznałem ten zapach.

- Przepraszam - spojrzałem na niego i poszedłem dalej.

Skoro mnie zostawił to pewnie nie chce, żebym mu teraz przeszkadzał. Wszedłem tylko do jego kajuty po swoją pandę i poszedłem do siebie. Nie zamknąłem drzwi na klucz, może przyjdzie. Tak bardzo bym chciał, żeby przyszedł i mnie przytulił, żebym mógł zapomnieć o tych cholernych lękach. Nie zgasiłem światła i położyłem się do łóżka z moją pandą wciąż z nadzieją obserwując drzwi wzrokiem, w którym w tej chwili malował się głównie strach.

259. Taehyung:
 W drodze do swojej kajuty przemyślałem wszystko i zdecydowałem, że jutro z samego rana zapytam się chłopaków o co chodzi. Kiedy już miałem mijać zakręt zostałem potrącony przez biegnącego chłopaka. Na początku nie wiedziałem kto to , ale w ostatniej chwili zorientowałem się, że to Kookie. Coś się stało? Czemu tak biegł?  Stałem tak chwilę w miejscu jak jakiś słup, po czym poszedłem do kajuty. Wszedłem najpierw do siebie, bo miałem nadzieje, że tam go znajdę jedna się myliłem, więc musiał być u siebie. Zabrałem tylko swoją piżamę i poszedłem do niego. Przed drzwiami do jego kajuty na moment się zawahałem. Stałem tak zastanawiając się czy zapukać czy może lepiej nie. W końcu jednak zapukałem i słysząc ciche 'proszę' wszedłem do środka.
- Kochanie stało się coś? Czemu tak biegłeś? Zrobili ci coś?- zapytałem zatroskany i podszedłem do kokona, w którym zapewne był zawinięty. Odkryłem kawałek kołdry, ale zamiast spotkać jego twarz to spotkałem jego stopę. Wiercił się po całym łóżku? Słodziak... Ująłem jego stopę i zacząłem go po niej łaskotać.
- Wyjdziesz do mnie?

260. JungKook:

Przyszedł! Przyszedł!

Zawinąłem się w kołdrę i czekałem aż położy się koło mnie. Nie chcę, żeby widział moją zapłakaną twarz.

Schowałem stopę kiedy połaskotał mnie w nią i wyłoniłem się powoli spod kołdry. Przytuliłem się do niego czując przy tym niesamowite ukojenie, ale wciąż trząsłem się ze strachu jak galaretka.

Przełknąłem ślinę i mocniej się do niego przytuliłem. Będzie zły jak mu powiem, że nie biorę leków od dwóch dni, ale chyba powinienem mu powiedzieć. Położyłem się wciąż trzymając go w ramionach.

- Taehyung-ah - szepnąłem cicho - Boję się...

261. Taehyung:
- Już dobrze jestem tu- pociągnąłem go tak by teraz leżał na mnie i zacząłem go głaskać po głowie.
- Przepraszam, że cię tam zostawiłem, ale musiałem przemyśleć parę rzeczy- pocałowałem go w głowę gdy położył mi ją na torsie. Głaskałem tak jego głowę i nawet nie zauważyłem kiedy zasnąłem. Śniło mi się, że biegłem przez polanę do kogoś stojącego na jej krańcu. Nie wiedziałem kto to dopóki się nie zbliżyłem. Ale to nie był Jungkook ani Baekhyun ani nawet Jimin. To był mój ojciec. Stał i się uśmiechał.
- Tae...- powiedział kiedy stanąłem w końcu przed nim. Położył mi ręce na ramionach i wpatrywał się we mnie przez chwilę po czym mocno mnie do siebie przytulił.
- Jestem z ciebie dumny synu- po moich policzkach spłynęły łzy. Otworzyłem oczy i znalazłem się obok Jungkooka wtulającego się w poduszkę obok w jego kajucie.
- Tak bardzo tęsknie...

262. JungKook:

Moje serce i oddech pod wpływem głosu Tae i jego dotyku uspokoiły się z czasem. Kiedy nie czułem już żadnych złych emocji, podniosłem głowę i uśmiechnąłem się pod nosem widząc, że chłopak sobie zasnął. Położyłem się na poduszce obok i przymknąłem oczy. Nie zasypiałem ani nic, po prostu leżałem. Otworzyłem oczy kiedy usłyszałem głos chłopaka i zobaczyłem łzy na jego policzkach.t

- Tae - nachyliłem się nad nim i pogłaskałem go po policzku - Śnił Ci się?

Domyśliłem się, że chodziło o jego ojca. Wspominał mi o nim. Spojrzałem na niego z troską kiedy pokiwał twierdząco głową i objąłem go całego.

Chciałem go schować w swoich ramionach, ale trochę mi to nieudolnie wyszło, bo jest ode mnie szerszy i musiałem wyglądać conajmniej jak rozjechana żaba. Zachichotałem na te myśl, podniosłem głowę napotykając wzrok Tae i usiadłem na nim.

- Saranghe - powiedziałem to dziwnym głosem wykrzywiając przy tym twarz, żeby poprawić mu humor i zaśmiałem się razem z nim, ale zaraz spoważniałem kiedy przypomniało mi się, że muszę mu o czymś powiedzieć - Tae, ja...

Spuściłem wzrok. Co jeśli będzie na mnie naprawdę zły? Odetchnąłem i położyłem się obok.

- Tylko się nie złość - szepnąłem trzymając jego dłoń i spojrzałem na niego - Bo... To był atak... Nie biorę leków od dwóch dni, bo po nich czułem się jeszcze gorzej.

263. Taehyung:

Jest taki kochany kiedy próbuje mi pomóc. Kiedy zaczął mówić tym swoim poważnym głosem trochę się zaniepokoiłem. Przebrałem poker face i wpatrywałem się w jego twarz kiedy do mnie mówił. Więc to przez to tak wczoraj się bał. 

- Jungkook- powiedziałem równie poważnie i podniosłem się z łóżka i podszedłem do szafy by wyciągnąć z niej koszulkę do spania.

- Skoro ci nie pomagały to nie mam o co być zły- odwróciłem się do niego z uśmiechem i ściągnąłem koszulkę by zaraz założyć tą do spania.

264. JungKook:

- Nie rozumiesz... - uklęknąłem na łóżku - One mi pomagały na lęki. Dzięki nim się nie bałem, ale za to mnie osłabiały, bo działały na mózg. Teraz już nie będę normalnie funkcjonował jeśli chociaż raz je przyjąłem. Są jak narkotyk, ale potrzebowałem ich szczególnie po wyjściu ze szpitala, bo to było tak silne, że nie mogłem się nawet poruszyć. Teraz to już nie jest takie mocne, ale wciąż jest i wciąż uciążliwe. Chciałbym wrócić do czasów zanim Cię zostawiłem. To zmieniło moje życie tak cholernie i tak strasznie tego żałuję. I ze względu na Ciebie, i też przez to, że już zawsze będę należał do chorych psychicznie przez to, że nie mogłem bez Ciebie żyć i targnąłem się na swoje życie co poprzedziło miliony innych problemów psychicznych jakie mnie teraz męczą. W pewnym sensie też mam przez to wątpliwości co do dziecka. Strasznie bym chciał wychowywać z Tobą dziecko, ale jeśli będą chcieli sprawdzić nasze dokumenty? Mogą nam go nie dać jeśli dotrze do nich, że mam problemy psychiczne.

Odetchnąłem kiedy skończyłem mówić i spojrzałem na swoje dłonie.

- Gdybym tylko sam mógł dać Ci dziecko... - nerwowo bawiłem się palcami - Nikt nie dyktowałby nam jak mamy je wychowywać i nie bałbym się, że mogę je skrzywdzić, bo byłoby całkowicie nasze. A ja nie mogę Ci dać nawet pewności, że będziemy mogli mieć przynajmniej takie z sierocińca. Przepraszam...

Wtuliłem się w niego kiedy koło mnie usiadł i wypuściłem kilka łez. Objąłem go mocniej i przekręciłem głowę napotykając przy tym ustami jego szyję. Przesunąłem nimi wzdłuż jego szyi aż do ucha. Na moje usta wpłynął uśmiech kiedy delikatnie się wzdrygnął i spojrzałem na niego. Jak on to robi, że mój humor tak drastycznie się poprawia kiedy jest blisko?

265.  Taehyung:
Usiadłem koło niego gdy już kończył mówić i złapałem go za rękę lekko go po niej gładząc. Objąłem go mocniej gdy usiadł na moje kolana i wzdrygnąłem się gdy tak znienacka przejechał ustami po mojej szyi.
- Przezwyciężysz to. Wierze w ciebie, a poza tym masz  mnie i swojego tatę i mamę oraz siostrę. Masz też przyjaciół. Wyjdziesz z tego i nic nie będzie cię już nękać. A co do dziecka to jeszcze sam się przekonasz- zaśmiałem się i ściągnąłem go ze swojego ciała.
- Mam pomysł! Idziemy do Jimina! I weźmiemy po drodze chłopaków. Muszę się trochę rozerwać i tobie też się to przyda.

266. JungKook:

- Wystarczysz mi tylko Ty - szepnąłem pod nosem, żeby nie słyszał.

Usiadłem pod ścianą zrezygnowany tym, że on nic a nic nie rozumie i odetchnąłem.

- Ja nie chcę. Idź sam, z-zostanę - powiedziałem to z zawahaniem i uśmiechnąłem się do Taehyunga.

Wstałem, rozebrałem się do bokserek i wróciłem do łóżka nakrywając kołdrą po sam czubek nosa i zamrugałem do Tae.

- Co się gapisz? - zapytałem ukrywając uśmiech pod kołdrą - Miałeś iść do kolegów... Nie musisz się o mnie martwić, będę spał, a jak coś to zadzwonię.

267. Taehyung:

Stałem i patrzyłem się na niego gdy się rozbierał i kładł do łóżka.

- No niby miałem, ale myślałem, że pójdziesz ze mną i będziesz ogarniał sytuacje gdy będziemy grać w butelkę- tu się zatrzymałem i podszedłem do drzwi.

- Jeżeli coś będzie nie tak to dzwoń jak najszybciej i do ciebie przyjdę- uśmiechnięty wyszedłem z kajuty i poszedłem pod drzwi Nama by zaraz zacząć w nie dosłownie walić. Po krótkiej chwili mi otworzył, a ja bez słowa go wyciągnąłem za rękę i pociągnąłem do pokoju Jina. I tak zebrałem wszystkich i wpadliśmy razem do pokoju Park, który nawiasem mówiąc leżał na podłodze z jakimś glutem na twarzy. 

- Stary co ty odpierdzielasz?- zapytał tak samo jak ja zdziwiony Suga. 

- Maseczkę aplikuje idioci- powiedział spokojnie i poszedł do łazienki, a my rozgościliśmy się i od razu po przyjściu chłopaka zaczęła się męska zabawa.

268. JungKook:

Pokiwałem głową z uśmiechem i zamknąłem oczy. Poleżałem z pół godziny i zacząłem się nudzić. W sumie skoro zostałem sam...

Wstałem powoli i wyciągnąłem z szafy laptopa. Kiedy miałem już przed oczami przeglądarkę, nieśpiesznie wpisałem hasło przekierowujące mnie na stronę z gej porno. Chciałbym zaskoczyć Tae w łóżku.

Zapomniałem zamknąć drzwi i włożyłem słuchawki od razu włączając jakiś pierwszy lepszy filmik. Minęło sporo czasu, który spędziłem na oglądaniu tego aż zobaczyłem kątem oka jak uchylają się drzwi i pojawia się w nich Tae. Spojrzałem na niego i zamknąłem szybko przeglądarkę i laptopa starając się nie sprawiać wrażenia jakbym coś ukrywał jednak nie wiem czy mi to wyszło.

269. Taehyung:
Po jakże upojnej i urozmaiconej w szczegóły opowieści Jina o jego najlepszym stosunku... Suga zaczął się drzeć, że chce zagrać w butelkę. Na początku nie byłem jakoś specjalnie przekonany, ale jak to ja zaraz zacząłem się śmiać i wyrywać butelkę Hobiemu z okrzykiem, że to ja będę pierwszy. W miarę czasu chłopacy zaczęli się coraz bardziej zapędzać i wymyślać coraz dziwniejsze pytania z czego wynikło iż Hobi przelizywał się z Chimem na łóżku, a nam udawał seks z powietrzem. Mój mózg z ledwością zarejestrował fakt by się lepiej ulotnić.
- Spadam stąd- mruknąłem do w miarę trzeźwo myślącego Seoka. Wyszedłem z ich pokoju i skierowałem się do kajuty JungKooka. Wślizgnąłem się pomału do środka z myślą, że moje kochanie już śpi, ale jakie było moje zdziwienie gdy ten w pośpiechu wyłączał laptopa.
- Stało się coś? Czemu tak szybko wyłączyłeś?

270. JungKook:

- Nic się nie stało. Po prostu właśnie skończyłem korzystać - odłączyłem ładowarkę i schowałem urządzenie z powrotem do szafy.

Ubrałem jakąś rozpinaną bluzę, bo po wyjściu spod kołdry moje ciało odziane jedynie w bokserki owiał nieprzyjemny chłód. Położyłem się z powrotem na łóżku i wziąłem telefon poprawiając zsuwającą się z mojego ciała bluzę, ale nic to nie dało. Powinienem ją zapiąć, ale miałem jakieś dziwne poczucie, że chce wyglądać seksownie kiedy Tae na mnie patrzy.

271. Taehyung:
Mruknąłem tylko patrząc się jak się ubiera. Poszedłem na chwilę do toalety i umyłem szybko zęby by chłopak nie musiał czuć piwa, które piłem. Wróciłem do pokoju i położyłem się w poprzek łóżka by móc się na niego patrzyć.
- Nie nudziłeś się beze mnie?- wsadziłem sobie dłoń we włosy i lekko je roztrzepałem.
- Masz ochotę zagrać ze mną w wyzwania?- usiadłem tym razem normalnie i czekałem aż odłoży telefon i na mnie spojrzy.

272. JungKook:

Spodobało mi się kiedy roztrzepał włosy. Odłożyłem szybko telefon i zbliżyłem się do niego ze słodkim uśmiechem.

- Okej, ale przytul mnie - przetarłem zmęczone oczy piąstkami i zbliżyłem się do niego jeszcze bardziej.

Włożyłem ręce pod jego bluzę i mocno się w niego wtuliłem. Siedzieliśmy tak jakiś czas aż uścisk Tae zaczął się rozluźniać, a jego oddech przybrał spokojniejszy rytm. Uniosłem głowę i zobaczyłem jak ta jego opada w bok. Złapałem ją jedną ręką i położyłem chłopaka na łóżku. Przykryłem go kołdrą po samą szyję, zaraz po tym sam się pod nią wpakowałem i przytuliłem do jego pleców jakbym nie chciał go już nigdy puszczać.

273. Taehyung:
Rozłożyłem ręce i czekałem aż się we mnie wtuli. Po jakimś czasie moje oczy zaczęły się robić ciężkie, a ja odpłynąłem w objęcia Morfeusza. Rano obudziłem się bez Jungkooka obok siebie więc lekko zdziwiony poszedłem sprawdzić czy może jest w toalecie, ale tam też go nie było. Ubrałem się i poszedłem na stołówkę, ale tam również go nie zastałem tak samo jak reszty naszej paczki.
- Gdzie ich wywiało?- mruknąłem pod nosem i w tym samym momencie zostałem zaczepiony przez Sangmina.
- Szukasz kogoś?- Odwróciłem się w jego stronę i pokiwałem potwierdzająco głową. Ten tylko pokręcił i uśmiechnął się
- Siadaj może nie długo się znajdą sami. Zaraz ci przyniosę coś do jedzenia.

274. JungKook:

Wstałem wcześnie rano i poszedłem do ojca porozmawiać z nim o szybszym zakończeniu służby. Po długiej rozmowie w końcu udało mi się go przekonać. Boże, jestem taki szczęśliwy. Pobiegłem szybko do swojej kajuty sprawdzić czy Tae jeszcze śpi, ale nie było go więc pobiegłem na stołówkę.

- Tae - objąłem go w szyi od tyłu i pocałowałem w policzek - Mam dobre wieści.

Usiadłem obok niego i wtuliłem się w niego kiedy objął mnie ręką.

- Ojciec pozwolił mi przerwać szybciej służbę - uśmiechnąłem się pod nosem i rozejrzałem czy nikogo nie ma.

Po upewnieniu się, że jesteśmy jeszcze sami, musnąłem wargi chłopaka. Wtem przerwało nam uderzenie drzwi o ścianę.

- Hej! Będziesz płacił za odmalowywanie ścian?! - Sangmin krzyknął do jakiegoś chłopaka i podszedł do niego, ale dostał w brzuch.

- Dlaczego mu to zrobiłeś? - zapytałem i podbiegłem do kucharza, żeby mu pomóc.

- Byun Baekhyun Ty szmato - drugi z nich złapał mnie za kołnierz i podniósł do góry po czym drugą ręką zamachnął się na mnie i wymierzył mi cios prosto w twarz - Pożałujesz, że się urodziłeś.

Upadłem na kolana kiedy mnie puścił i spojrzałem na niego ze łzami w oczach.

- Jeon Jeongguk. Przepraszam - spuściłem wzrok łapiąc się za nos kiedy do mojego mózgu dotarł straszny ból i poczułem jak pomiędzy palcami przepływa mi krew zmieszana z łzami.

275. Taehyung:
Siedziałem spokojnie i jadłem jajecznice gdy poczułem czyjeś małe rączki wokół swojej szyi na co się lekko, a na jego wiadomość to szczerzyłem się jak nigdy. Objąłem go gdy koło mnie usiadł i przytuliłem go mocno.
- Ciesze się- cmoknąłem go w policzek i wróciłem do jedzenia nie za bardzo zwracając uwagę na to co się wokół nas dzieje. Podniosłem głowę dopiero gdy Jungkook się zerwał z krzesła i powędrowałem za nim wzrokiem i zamarłem. Nawet nie zdążyłem dobiec i go obronić. Kiedy już wyszedłem z szoku, a trwało to z dwie sekundy podbiegłem do nich i z rozbiegu walnąłem temu chłopakowi z pięści w twarz po czym poprawiłem kopniakiem w brzuch i odwróciłem się do swojego ukochanemu by pomóc mu wstać i przyjrzałem się jego przeciętej wardze, z której ściekała krew.
- Zabije...- mruknąłem pod nosem i ściągnąłem swoją bluzę i jej rękaw przyłożyłem do krwawiącego miejsca. Ucałowałem go w czoło i skierowałem swoje kroki w stronę podnoszącego się mężczyzny.
- Lepiej mów czemu uderzyłeś mojego chłopaka, a jak nie to cię do tego zmuszę.

276. JungKook:

Przestraszyłem się widząc Taehyunga w takim wydaniu chociaż widziałem już nie raz. Przytuliłem się do jego bluzy jak tylko mi ją dał i usiadłem na krześle lekko się bujając w rytm pulsującej rany.

- Kurwa. Myślałem, że to ta szmata Baekhyun. Ciemnowłosy, niski, chudy. No przepraszam - oznajmił wycierając krew z nosa i chciał coś jeszcze powiedzieć, ale znowu dostał w twarz.

Podbiegłem do chłopaka i złapałem go za napięte ze złości mięśnie.

- Tae, proszę. Przestań już - pogładziłem go po ręce i spojrzałem mu prosząco w oczy - Chodźmy.

Poczułem ulgę kiedy ruszył ku wyjściu i podszedłem do Sangmina.

- Wszystko jest już dobrze? - pogładziłem go po ramieniu i uśmiechnąłem się kiedy pokiwał głową, złapałem jeszcze talerz Taehyunga - Odniosę później talerz, dobrze?

Pobiegłem szybko za chłopakiem trochę śmiesznie, żeby nie wyrzucić jego jedzenia. Kiedy dotarliśmy do kajuty postawiłem jego jajecznicę na stoliku i pobiegłem z bluzą do łazienki. Trzeba zaprać zanim zaschnie krew. Wyprałem ją dokładnie i wywiesiłem na szafie w pokoju. Dopiero wtedy przypomniałem sobie, że jestem ranny. Przyłożyłem palce do wargi i syknąłem z bólu. Mimo wszystko wciąż miałem dobry humor. Nic mi go dzisiaj nie zepsuje kiedy myślę o tym, że już niedługo zamieszkam ze swoim skarbem.

- Tae - jęknąłem rozpaczliwie i usiadłem obok chłopaka - Boli mnie. Pocałuj.

Zaśmiałem się i zrobiłem dziubek.

277. Taehyung:
Czekałem spokojnie aż mi odpowie chociaż dla niego może byłoby lepiej jednak gdyby nie odpowiadał. Nie mogłem pozwolić by wyzywał Baek'a bądź co bądź to mój były i byliśmy ze sobą. Mimo to czułem powinnoś ochronny go. W końcu to nie jego wina, że moja miłość aka Jungkook do mnie wróciła. Zamachnąłem się i uderzyłem go jeszcze raz.
- Baek nie jest szmatą, chuju- mruknąłem do niego i za namową Kookiego ruszyłem do wyjścia. Byłem zdenerwowany. Ten chuj najpierw uderzył mojego chłopaka, a potem wyzwał Baek'a. Otworzyłem drzwi do kajuty i wszedłem od razu siadając na łóżku. Po chwili w środku pojawił się także Jeongguk. Podniosłem się do talerza, który postawił na szafce i dokończyłem śniadanie po czym wróciłem na wcześniej zajmowane miejsce.
- Jak pocałuje to będzie jeszcze bardziej boleć- uśmiechnąłem się słabo po czym nachyliłem się i zamiast cmoknąć go w usteczka, złożyłem czuły pocałunek na jego czole. Jedną ręką objąłem go w pasie i przyciągnąłem go do siebie tak, że siedział na moich kolanach, a drugą zacząłem go gładzić po plecach.
- Kocham cię i cieszę się, że będziemy mogli być razem. Nigdy cię nie zostawię.

278. JungKook:

- Dziękuję, że stanąłeś w mojej obronie - zszedłem z niego i spuściłem wzrok.

Nie byłem do końca pewien czy to miało jakikolwiek sens. To, że go uderzył za mnie i tak nie sprawi, że moja rozwalona warga jakoś magicznie się zagoi. Po za tym agresja to dla mnie najstraszniejsza rzecz jaka może być. No i jeszcze jak obronił Baekhyuna, poczułem wtedy ścisk w żołądku spowodowany zazdrością no i tym, że przez niego dostałem, a on go jeszcze broni, ale zignorowałem to uczucie. Nie chcę już ingerować w to co było. Ważne, że jestem teraz z Taehyungiem.

- Pójdę do Sangmina, żeby mi opatrzył tą ranę i odniosę talerz - wstałem powoli, wziąłem talerz i skierowałem się do drzwi.

279. Taehyung:
Pokiwałem z uśmiechem do niego i również wstałem.
- Idę poszukać Baek'a muszę się dowiedzieć o co chodzi- złapałem go za rękę i razem wyszliśmy po czym puściłem go uprzednio całując w nos. Skierowałem się od razu do kajuty Hyuna. Trochę się niepokoiłem. Miałem dziwne przeczucie, że coś jest nie tak. Gdy byłem już przed jego drzwiami lekko w nie zapukałem, powtórzyłem tę czynność trochę mocniej gdy nie otrzymałem odpowiedzi. Kiedy dalej było cicho, już lekko zmartwiony postanowiłem wejść do środka. Co było dziwne drzwi były otwarte. Wszedłem do środka i to co tam zastałem mną wstrząsnęło. Wszystko było porozrzucane, a sam Baek leżał na łóżku cały we krwi. Od razu do niego podbiegłem i nachyliłem się nad nim by sprawdzić czy żyje. Był nieprzytomny, ale czułem słabe tętno.
- Boże Baek w coś ty się wpakował- był cały nagi i we krwi. Ten widok był naprawdę okropny. Muszę go zabrać do lekarza. Wstałem i wśród porozwalanych rzeczy zacząłem szukać czegoś czym mógłbym go okryć. W końcu znalazłem jakiś koc i ostrożnie przykryłem go nim i jak najdelikatniej by nic mu nie zrobić podniosłem go. Wyszedłem z nim z kajuty i szybkim krokiem skierowałem się w stronę kabinetu pokładowego lekarza.
- Baek nie poddawaj się tylko. Przysięgam, że zabiję tego, który to zrobił- mówiłem do wciąż nieprzytomnego chłopaka.

280. JungKook:

Od feralnego dnia, w którym miał miejsce napad na Baekhyuna (i nie był to gwałt jak na początku wydawało się nawet pokładowemu lekarzowi) mijają już dwa tygodnie, a ja siedzę sam na ławce i czekam na Taehyunga, z którym się umówiłem dwie godziny temu i godzinę temu powinien tu być. Tak, odsunęliśmy się od siebie przez ten czas na tyle, że już nie spędzamy ze sobą każdej wolnej chwili, a zamiast tego umawiamy się czasami na krótki spacer po pokładzie i rozchodzimy jak starzy znajomi. Nie spaliśmy ze sobą od tamtego momentu kiedy prawie przyłapał nas ojciec. No i w ciągu tych dni byłem u niego tylko raz, ale nie mogło do niczego dojść, bo akurat był tam też Baekhyun. Nie ogarniam totalnie dlaczego to tak wygląda. Cholernie boli mnie serce przez tą sytuację, ale on chyba nawet nie widzi co się z nami dzieje. Staram się zabiegać i często go zapraszam i do siebie, i na spacer albo przynajmniej śniadanie, ale rzadko z tego korzysta. Zwykle wymiguje się jakąś wymówką, że Baekhyun go potrzebuje. A kim ja jestem do cholery jasnej, czy ja go już nie potrzebuje? Jego chłopakiem i strasznie za nim tęsknie, ale właśnie kiedy chce mu to powiedzieć to akurat się zjawia Baekhyun.

Podniosłem głowę kiedy usłyszałem śmiech swojego chłopaka i miałem nadzieję, że w końcu przyszedł do mnie, ale zamiast tego ujrzałem jak wesoło bawi się z Byun Baekhyunem. W końcu mnie zauważył, a z jego twarzy momentalnie zniknął uśmiech, no miło. W chuj.

Uśmiechnąłem się do niego słabo czując jak napływają mi łzy do oczu i szybko się oddaliłem nie chcąc po raz kolejny słuchać jego przeprosin i tłumaczeń, że zapomniał o spotkaniu ze mną, BO BAEKHYUN GO POTRZEBOWAŁ.

281. Taehyung:
Od tamtego dnia cały czas poświęcałem Baekhyunowi. To była moja wina tak samo jak to, że zaniedbywałem Kooka. Naprawdę nie chciałem, ale musiałem odpłacić się Hyunowi to przeze mnie został pobity ten facet to zrobił bym cierpiał. Później go dopiero poznałem. Pamiętam jak już kiedyś się z nim biłem. Wtedy się odgrażał, gdybym jednak wziął to na poważnie... Przestałem poświęcać tyle uwagi swojemu ukochanemu. To bolało mnie jeszcze mocniej, ale nie mogłem zostawić Baek'a co jeśli tamten znowu będzie chciał coś mu zrobić? Wracałem właśnie z ów poszkodowanym i śmiałem się w odpowiedzi na jego dosyć kiepski żart gdy nagle zobaczyłem Kookiego. W tym momencie mi się przypomniało, że byliśmy umówieni. Bravo imbecylu! Idiota lvl Taehyung!
Mój uśmiech automatycznie zszedł z twarzy.
-Ko...-chciałem powiedzieć, ale ten już odszedł.
- Baek przepraszam ,ale muszę z nim pogadać- ten kiwnął tylko lekko głową i wszedł do swojej kajuty,a ja pobiegłem za Kookiem. Jednak go nie dogoniłem, bo zniknął za zakrętem. Zawiedziony ruszyłem w kierunku kajuty Hobiego. Musiałem się mu wygadać.

282. JungKook:

Kiedy byłem pewien, że jestem sam, wybuchłem głośnym płaczem. Nie mogłem sobie poradzić z tym, że tracę swojego Tae. Nawet jeśli nic takiego się nie działo, bo nie zdradzał mnie z Baekhyunem na sto procent to cierpiałem jak cholera. Potrzebowałem go, żeby chociaż raz dziennie przez chwilę mnie przytulił. Chorowałem na depresje i wyraźnie czułem nasilenie kiedy zdałem sobie sprawę z tego, że tracę swojego Kim i mało mogę zrobić, bo teraz zależy wszystko od niego. Nie mogłem już dłużej tego znosić więc wróciłem do tego miejsca, żeby w końcu móc znowu poczuć jego mocne ramiona, ale nie było go tam już. Nawet za mną nie poszedł...

Odetchnąłem wycierając z policzków łzy i ruszyłem na swoje piętro. Przed drzwiami kajuty usłyszałem jak ktoś wola moje imię, słabo kontaktowałem więc miałem nadzieję, że to Tae jednak zamiast niego ujrzałem śnieżnobiały uśmiech Jimina, który natychmiast zniknął kiedy ten ujrzał moją zapłakaną twarz. Nie mówiąc nic zbytnio podszedł do mnie i zamknął mnie w niedźwiedzim uścisku. Jakimś magicznym cudem znaleźliśmy się na stołówce popijając soju, a Jimin wszystko mi wyjaśnił co do tej nagłej zmiany w moim związku z Tae. Piliśmy długo aż Sangmin przestał nam przynosić soju i kazał sobie iść. Jimin słabo kontaktując wybrał numer do Hoseoka. No to fajnie, ja tu chyba będę musiał zostać sam, bo mnie już nie ma kto ratować kiedy jestem pijany. Położyłem głowę na stole i znowu zacząłem płakać. Chyba już po raz setny tego posiedzenia.

- Szimiiiin, szemu ja jsem taki besnadziecieny? - wymamrotałem do stołu.

- Sicho - przyłożył telefon do ucha z dziwną miną skupienia - Cfonie do swoego konia to i Tffff kosmita si znajć.

Przyłożyłem sobie rękę do nosa i poczułem coś, oświecenie? A nie, to glut. Wziąłem rękę i wytarłem gluta o bluzkę Jimina głupio się śmiejąc. Ten spojrzał na mnie niby morderczym wzrokiem, a ja zaśmiałem się jeszcze bardziej. Kiedy w końcu udało mu się dodzwonić do Hobiego, ja postanowiłem się ulotnić. Nie chcę mu sprawiać dodatkowego problemu. Wstałem z krzesła i przytuliłem się do Jimina.

- Kcham Cie Szimin mój pszyasielu - odsunąłem się od niego i uśmiechnąłem się - To idę.

Chwiejnym krokiem ruszyłem ku drzwi, po wyjściu odetchnąłem głęboko czując ze to będzie jedna z najgorszych dróg w moim życiu. Po jakimś kawałku drogi wpadłem na kogoś i od razu rozpoznałem ten cudowny zapach. Uniosłem głowę i zobaczyłem Taehyunga.

- Szedeś po mni? - wywnioskowałem to po Hobim, który stał obok i uśmiechnąłem się - Bosz. Tae, jesem taki sześliwy, że Cie wise. Kcham Cie. Teskiłem sa Tobą sałym sobą. Tak było. Kcham Cie besgranisznie. Kchaj mni tesz misu mój siczny skabie. Kcham Cie.

Uwiesiłem mu się na szyi płacząc tym razem ze szczęścia i pocałowałem go w usta. Przez resztę wieczoru powiedziałem mu jeszcze z milion razy, że go kocham i strasznie tęskniłem jakby wyjechał niewiadomo gdzie i ciągle go przytulałem.

- Chse juto porosmawiaś, dobsze kchanie? Jak będę tsześfy - oznajmiłem wtulając się w jego poduszkę, przykryty jego kołdrą na jego łóżku w jego kajucie.

To głupie, ale byłem taki szczęśliwy, że znowu mogę spać z nim. Nawet jeśli byłem pijany to przecież wciąż miałem uczucia i wciąż tęskniłem za byciem blisko niego, a teraz jestem i nie mogę przestać się cieszyć. Uśmiechnąłem się jeszcze do niego i zamknąłem oczy odpływając do krainy morfeusza.

283. Taehyung:

Poszedłem od razu do Hobiego i bez zbędnych ceregieli wpakowałem mu się do środka rzucają się na na niego z jękiem bezsilności. Opowiedziałem mu dosłownie wszystko leżąc mu przy tym na kolanach i prawie rycząc. No co ja zrobię gdy to było tak bardzo smutne. To całe opowiadanie dużo mi zajęło już miałem powtarzać po raz tysięczny jak bardzo złym chłopakiem jestem gdy do mojego przyjaciela nagle zadzwonił telefon. Podniosłem się z jego nóg i usiadłem patrząc się na jego widocznie zirytowaną twarz.

- Jasne- mruknął tylko i spojrzał na mnie zaraz się dziwnie uśmiechając na co przybrałem niezrozumiały wyraz twarzy.

- Chodź twój książę się upił i cię potrzebuje- pokiwałem głową i podniosłem się z podłogi i wyszedłem wraz z chłopakiem. Co też temu dzieciakowi odbiło by się upijać. Ahh i co ja teraz zrobię. Szedłem tak całą drogę pogrążony w swoich myślach gdy nagle poczułem jak coś, a raczej ktoś na mnie wpada.

- Kookie?- uśmiechnąłem się lekko.- Szedłem.

Kiedy zaczął mówić miałem ochotę się śmiać i jednocześnie płakać, ale się powstrzymywałem i objąłem go oraz oddałem jego pocałunek.

- Ja też cię kocham skarbie- uśmiechnąłem się jeszcze do pokazującego mi kciuki Hoseok'a i razem z upitym Ciastkiem ruszyłem do mojej kajuty.  A tam położyłem go na łóżku i przebrałem w piżamę. 

-Dobrze, a teraz już śpij- po głaskałem go po głowie i nakryłem porządnie kołdrą. 

- Też cie kocham. Tak bardzo przepraszam- wyszeptałem jednak ten już zasnął. Przebrałem się i położyłem obok niego przytulając się do jego pleców. Rano obudziłem się przed Jeonem, więc po ogarnięciu się skoczyłem na stołówkę i wziąłem nam śniadanie oraz jakieś leki przeciw bólowe dla chłopaka i wróciłem do niego. Na szczęście jeszcze spał. Miałem chwilę by zjeść i powlampiać swoje gałki w jego śpiącą twarz.

284. JungKook:

Otworzyłem oczy i spotkałem się wzrokiem ze swoim chłopakiem. Przyglądał mi się?

Podniosłem się powoli czując jak moją głowę opanowuje straszny ból i spojrzałem na chłopaka, który podsunął mi tabletkę i szklankę wody. Zażyłem lek i postawiłem szklankę na stole. Spojrzałem z powrotem na chłopaka i zbliżyłem się do niego. Podniosłem się na kolanach, żeby mu dorównać i mocno się do niego przytuliłem.

- Kocham Cię - szepnąłem cicho i odsunąłem się od niego zastępując przytulenie długim i stęsknionym pocałunkiem.

Po wymianie wszystkich uczuć jakie się w nas zebrały przez te dwa tygodnie, uśmiechnąłem się do niego i postanowiłem rozpocząć tą rozmowę.

- Tae - złapałem go za rękę - Jimin mi wszystko wyjaśnił. Ja to rozumiem, ale czy to był powód, żeby mnie tak od siebie odsuwać? Mogłeś mi powiedzieć, zrozumiałbym. Może nawet bym Ci pomógł... A ja myślałem, że...

Przerwałem, bo nie chciałem się kłócić i z powrotem się do niego przytuliłem.

- Tęskniłem za Tobą Skarbie, tak strasznie - dodałem zacieśniając uścisk - Proszę nie rób mi tak już, to bolało.

285. Taehyung:
Jak tylko otworzył oczy sięgnąłem po tabletkę i szklankę z wodą i podałem mu ją. Objąłem go lekko gdy do mnie przylgnął.
- Ja cie...- nie zdążyłem dokończyć, ponieważ chłopak złączył nasze usta ze sobą w namiętnym pocałunku. Spragnieni siebie trwaliśmy tak jeszcze trochę aż w końcu się od siebie odsunęliśmy. Usiadłem i spojrzałem na niego niezbyt wiedząc jak to zacząć, więc ulżyło mi gdy to Kookie zaczął.
- Skarbie ja nie wiem...- wziąłem i objąłem go- Misiu przepraszam ja chyba po prostu się bałem. Sam nie wiem. Nie zrobię obiecuje.

286. JungKook:

Odetchnąłem i wytarłem małą łezkę.

- Wierzę Ci i już się nie gniewam. Teraz liczy się to, że znowu jesteśmy blisko siebie - uśmiechnąłem się i spojrzałem na talerzyk z kanapkami.

Zjadłem śniadanie cały czas wtulając się w Taehyunga i kiedy już byłem najedzony wstałem, przeciągłem się i dopiero teraz zobaczyłem co mam na sobie. Podniosłem lekko, zieloną koszulkę z żółtą kaczuszką patrząc na niego z politowaniem.

- Jesteś okrutny - prychnąłem z uśmiechem i pchnąłem go lekko.

Rozebrałem się i ubrałem tylko swoje spodnie, koszulkę zakosiłem chłopakowi, bo moja śmierdziała alkoholem.

- Ładny jestem? - zachichotałem prezentując mu koszulkę.

287. Taehyung:

- Cieszę się- uśmiechnąłem się w ten swój kwadratowy sposób i zacząłem się mu przyglądać.  W znudzeniu położyłem się na łóżku i wyciągnąłem telefon i zacząłem czytać jakieś yaoice. Taki fetysz... Odłożyłem telefon dopiero gdy usłyszałem głos swojego aniołka. 

- Wyglądasz słodko jak mała dziewczynka!- zaśmiałem się, a ten w odwecie rzucił się na mnie bijąc mnie poduszką i mówiąc, że nie jest słodką dziewczynką tylko męskim mężczyzną. 

- A ja jestem królikiem wielkanocnym!- wydusiłem przez śmiech po czym przewróciłem nas tak, że teraz to ja byłem na nim i wpiłem się w jego usta. Ręką zjechałem na jego udo i chwyciłem je i podniosłem lekko do góry.

288. JungKook:

Oplotłem go nogami i oddawałem jego pocałunki błądząc dłonią po jego włosach.  Westchnąłem kiedy przeniósł pocałunki na mój lekko odsłonięty brzuch, a później zaczął gładzić go dłońmi.

- Taehyung-ah - szepnąłem i patrzyłem na niego chwilę.

Nagle zerwałem się i podbiegłem do drzwi.

- Będziesz musiał poczekać do wieczora przystojniaku - zaśmiałem się, wybiegłem z kajuty i wpadłem na Baekhyuna.

Przełknąłem ślinę na myśl, że znowu przyszedł mi zabrać chłopaka i o tym co mi zrobił jak mnie wtedy zastał w jego łóżku. Bałem się go, strasznie się bałem.

- Tae jest... - wskazałem drżącą dłonią na drzwi, w których się właśnie pojawił - To j-ja idę.

Uśmiechnąłem się nerwowo, machając rękami na wszystkie strony. Pocałowałem swojego chłopaka w policzek i chciałem się oddalić, ale złapał mnie za nadgarstek i przyciągnął do siebie. Spojrzałem na niego pytająco i chciałem się wyrwać, ale nic z tego.

289. Taehyung:
Całowałem go namiętnie i jeździłem rękoma po jego ciele. Tak bardzo mi tego brakowało. Dopiero teraz widzę jak bardzo za nim tęskniłem jak bardzo go mi brakowało. Zjechałem ustami muskając jego szyję. Podwinąłem jego moją koszulkę, którą miał na sobie  i zacząłem całować jego brzuch. Wróciłem do jego ust,a rękoma głaskałem jego brzuch.
- Co?- nie ogarnąłem co tu się dzieje. Czemu tak nagle wybiegł? Nie myśląc wiele z namiocikiem w spodniach wybiegłem za nim. Jednak zatrzymałem się gdy zobaczyłem jak młody rozmawia z Baekiem. Widziałem jak się stresuje kiedy daje mi buziaka. Zanim zdążył uciec chwyciłem go za nadgarstek i pociągnąłem do siebie mocno trzymając i wpiłem się porządnie w jego usta. Kiedy już brakło nam powietrza dopiero się od niego odsunąłem.
- Teraz możesz iść - uśmiechnąłem się i puściłem go potem przeniosłem wzrok na znudzonego Baek'a.
- No. Tae! Musimy pilnie pogadać to sprawa różu i kwiatka!- Kod tajemny no nie powiem nam się udał. Ale skoro ten to coś się szykuje!
- Chodź musisz mi wszystko opowiedzieć. Chcę wiedzieć czy wielki czy mały i  gruby czy chudy!- złapałem go za rękę, a ten z uśmiechem za mną poszedł.

290. JungKook:

Odetchnąłem smutno kiedy pozwolił mi iść i odszedłem powoli. Szwendałem się trochę po pokładzie i spotkałem Jimina. Rozmawialiśmy chwilę, ale się śpieszył. Popracowałem trochę i jakoś pod wieczór poszedłem do Tae, bo znowu zgubiłem swoje klucze. Zapukałem, ale nikt mi nie otworzył więc złapałem za klamkę jednak było zamknięte. Odetchnąłem i wybrałem do niego numer. Sygnał za sygnałem i żadnego odzewu.

- Taehyung, tutaj Kookie. Zgubiłem klucz do swojej kajuty. Dlaczego nie odbierasz? - odezwałem się łamiącym głosem do sekretarki, zaczynałem się o niego martwić.

Usiadłem pod drzwiami i czekałem. Powoli zaczynała wybijać północ, a on wciąż nie odbierał.

- Tae - szepnąłem kolejny raz do sekretarki przez łzy - Siedzę tu od kilku godzin, jest mi zimno. Co się z Tobą dzieje? Czy coś się stało? Martwię się o Ciebie. Mam nadzieję, że nic Ci nie jest. 

W tym momencie rozładował mi się telefon. A obiecał mi, że już mi czegoś takiego nie zrobi. Wolnym krokiem skierowałem się do kajuty YoungJae.

291. Taehyung:

Rozmawialiśmy z Baekiem jakąś godzinę o tym, że podoba mu się jakiś chłopak po czym przyszedł Rap Mon i powiedział, że Kapitan mnie wzywa. Poszedłem do niego i zapukałem do środka, ale zanim wszedłem wyłączyłem szybko telefon. Kapitan powiedział, że za jakieś pół godziny dotrze do statku łódź i muszę popłynąć na niej na ląd by dopilnować transport zapasów. Pokiwałem głową i razem z nim poszedłem do barierki przy, której czekaliśmy na nią. Jak tylko podpłynęła wskoczyłem na nią i popłynęliśmy. Do lądu dotarliśmy po jakiś sześciu godzinach czyli była jakoś po 17.00 Sprawdziliśmy wszystkie ładunki i ładowaliśmy je na łódź co sporo nam zajęło po skończyliśmy ok. 1 w nocy po czym chwilę odpoczęliśmy, zjedliśmy i zaczęliśmy płynąć w powrotną drogę.

292. JungKook:

U YoungJae chyba ktoś był dlatego mnie nie wpuścił. Jeszcze się na dodatek rozpadało. Postanowiłem iść do Jimina. Chociaż on mnie wpuścił mimo, że spał u niego Hoseok.

- Mogę się przespać na podłodze? - zapytałem skrępowany po wyjaśnieniu.

- Co, głupi jesteś? Nie będziesz spał na żadnej podłodze. Zaraz się dobijemy do Taehyunga i będzie miał lanie - wykrzyczał, agresywnie wycierając mi głowę.

- Hyung, będę łysy - pociągnąłem za ręcznik - Nie chcę, żeby miał lanie. 

Nie odbierał. Znowu zacząłem płakać, że coś mogło mu się stać. Dostałem suche ubrania od Jimina i materac, na którym przespałem do rana. Rano obudziłem się z zatkanym nosem, kaszlem i gorączką. Jimin postanowił jeszcze raz zadzwonić do Tae, ale wątpiłem, że odbierze jednak udało się.

- Nie tak agresywnie - powiedziałem z lekką chrypką kiedy Jimin rzucał w niego najgorszymi wyzwiskami i kichnąłem, raz, drugi, trzeci.

W końcu nie mogłem tego słuchać i zabrałem mu telefon.

- Tae, kochanie... - wychrypiałem - Nic Ci nie jest? Dlaczego nie odbierałeś? Martwiłem się strasznie...

Wysłuchałem go i uspokoiłem się.

- Nie musisz po mnie przychodzić. Sam pójdę - nadepnąłem Jiminowi na stopę kiedy zaczął się wydzierać, że ma tu w tej chwili po mnie przyjść i kichnąłem - Jestem dużym i męskim mężczyzną.

Zaśmiałem się i znowu kichnąłem.

293. Taehyung:
Na statek dotarliśmy jakoś o 7 rano. Byłem w chuj mocno zmęczony. Ledwo doczłapałem się do kajuty. Otworzyłem drzwi i wszedłem do środka od razu kierując się do toalety. Tam wiadomo co robiłem za długo by opisywać to jak brałem prysznic. Przebrałem się w jakieś ciuchy i poszukałem swojego telefonu. Zapomniałem go włączyć po rozmowie z kapitanem, włączyłem go, a on od razu zadzwonił. Odebrałem i usłyszałem po drugiej stronie głos Jimin'a z wyzwiskami.
- Ale Chim...- nie dawał mi nic powiedzieć. Wkurzył mnie tym.
- KURWA JIMIN NIE WIEM O CO CI CHODZI!- usłyszałem zaraz głos Kookiego.
- Skarbie nic mi nie jest. Nie było mnie na statku. Przepraszam misiu zapomniałem telefon włączyć.
- Zaraz będę. Dla mnie jesteś małym skarbem więc nie sprzeciwiaj się- rozłączyłem się i wybiegłem z kajuty i pobiegłem do Jimin'a. Daleko nie miałem. Wbiłem mu do pokoju i pierwsze co zrobiłem to przytuliłem i pocałowałem zszokowanego Kookiego, a potem pierdolnąłem Parkowi za to, że mnie wyzywał.
- Przepraszam misiu, myślałem,że tata ci powiedział.

294. JungKook:

Byłem zaskoczony, że tak szybo się pojawił. Mruknąłem kiedy mnie przytulił i oddałem jego pocałunek.

- Nie przepraszaj. Nic się nie stało po za tym, że zgubiłem klucze i czekałem długo pod Twoimi drzwiami i strasznie się o Ciebie martwiłem. Później poszedłem do YoungJae, ale ktoś chyba u niego był i mnie nie wpuścił no i wtedy się strasznie rozpadało więc poszedłem do Jimina, ten natomiast mało mi nie zrobił łysiny ręcznikiem i groził, że pobije mojego chłopaka - zaśmiałem się i znowu kichnąłem - Boli mnie głowa.

- Ma gorączkę - oznajmił poważnie Jimin i od tego wszystko się zaczęło.

Obydwoje ubrali mnie na cebulkę aż się wstydziłem iść do kajuty Tae mimo, że to dwoje drzwi dalej. Kiedy już się tam znaleźliśmy nafaszerował mnie jakimiś lekami i wysmarował strasznie śmierdzącą maścią na rozgrzanie.

- Tae - spojrzałem na niego zirytowany kiedy mi jeszcze założył czapkę, no proszę - Mogłeś mnie sam rozgrzać zamiast tej maści.

Puściłem mu buziaka w powietrzu i zaśmiałem się. Wystawiłem do niego ręce i mocno się do niego przytuliłem.

- Śpij, widzę, że jesteś bardzo zmęczony - pogłaskałem go po głowie i pocałowałem w czoło.

Zasnąłem razem z nim i z uśmiechem na ustach, kocham go.

295. Taehyung:

Wysłuchałem go uważnie. I zrobiło mi się ciepło kiedy powiedział, że się o mnie martwił. 

- Jak to ma gorączkę?- Spojrzałem się na niego ze strachem.

- Ty sobie nie myśl, że wyjdziesz tak ubrany na zewnątrz! Jimin dawaj jakieś ciuchy!- zaczęliśmy go ubierać w jakieś bluzy i spodnie i gdy otrzymaliśmy zadowalający efekt wyszliśmy do mojej kajuty. W środku dałem Jungkookowi jeszcze jakieś leki na zbicie gorączki i posmarowałem go maścią rozgrzewającą. Poszedłem umyć od niej ręce i wróciłem do pokoju. Otworzyłem szafkę i wyciągnąłem z niej swoją piżame i czapkę dla Kookiego. Co z tego, że był dzień? Miałem zamiar go przespać. Przebrałem się szybko i założyłem czapkę na głowę chłopaka. 

- Musiałem. Musisz wyzdrowieć-podszedłem i objołem go mocno. 

- Tylko troszkę. Nie chce spać- położyłem się na łóżku obok niego i nawet nie wiem kiedy po prostu zasnąłem. Rano niestety obudziłem się bez swojego skarba! W kajucie też go nie było! Wziąłem szybki prysznic i ubrałem w pierwsze lepsze ciuchy pobiegłem na stołówkę. Tam też go nie było. Wszystkich nie było! Wyciągnąłem telefon. Omg dzisiaj jest dzień mojego wyjazdu na stałe na ląd! A go nigdzie nie ma!

296. JungKook:

Wstałem wcześnie rano, żeby w końcu poszukać tych swoich kluczy. O dziwo nikogo nie było na pokładzie, nie miałem pojęcia co się dzieje. Dopiero kiedy już znalazłem swoje klucze i poszedłem do swojej kajuty, spojrzałem na kalendarz i ujrzałem wyraźnie zaznaczoną na czerwono dzisiejszą datę podpisaną "Tae". Odetchnąłem smutno i zacząłem się zastanawiać co dalej. Wyciągnąłem telefon i zobaczyłem SMS od Tae z zapytaniem gdzie jestem. Automatycznie się uśmiechnąłem i odpisałem.

"Jestem w swojej kajucie, znalazłem kluczyk. Pokochamy się?

Ｏ(≧∇≦)Ｏ"

297. Taehyung:
W końcu znudzony i zbyt leniwy po prostu napisałem sms'a do Kooka gdzie jest.
'' Tak teraz myszko? (-.-)"
To nie tak, że nie chciałem, ale muszę się spakować i z wszystkimi pożegnać no i odpływam za trzy godziny, a wczoraj przespałem cały dzień i noc. Jednak chyba do niego pójdę. Wyszedłem ze stołówki, która była pusta! Nawet Sangmina nie było! To się robi dziwne! Poszedłem w kierunku kajuty chłopaka. 

298. JungKook:

"Bez łaski kotku ❤️"

"Poradzę sobie 👐🏼"

Naprawdę byłem na niego zły. Jak on śmie? Chciałem zamknąć drzwi, ale znowu gdzieś zapodziałem klucze. Poczułem, że doskwiera mi głód przez co byłem trochę zły i do tego ten bezczelny gnojek właśnie dał mi do zrozumienia, że ma gdzieś mój zajebisty tyłek. Wyszedłem z rozpędu z kajuty i skierowałem swoje ciężkie kroki w stronę stołówki. Miałem na sobie aktualnie glany więc pewnie było słychać moje wściekłe tupanie na 3/4 pokładu. W pewnym momencie na horyzoncie pojawił się Taehyung. Podszedłem do niego szybko i pociągnąłem go do stołówki. Widząc, że nie ma Sangmina bez zbędnych ceregieli wpakowałem się do kuchni, w końcu jestem synem kapitana. Zrobiłem osiem naleśników, po 4 dla każdego i przyozdobiłem je śmietanką.

299. Taehyung:

Szedłem w kierunku kajuty gdy dostałem sms'a od Kookiego.

'' Nawet o tym nie myśl skarbie. Appa już do ciebie idzie i się Tobą zajmnie!'' 

Wysłałem i ledwo co skręciłem, a już trafiłem na Jeon'a, który pociągnął mnie z powrotem na stołówkę. 

- Kookie misiek ja nie jestem głodny...- powiedziałem lekko zrezygnowany na jego spojrzenie i posłusznie zacząłem jeść naleśniki.

300. JungKook:

Zjadłem szybko i czekając aż Tae też dokończy wyciągnąłem telefon i roześmiałem się czytając jego SMS.

- To co tatuśku? - wsunąłem mu się pod ramie, przejechałem nosem po jego szyi i ją ucałowałem.

Wykorzystałem kiedy na mnie spojrzał i namiętnie go pocałowałem.

- U mnie czy u Ciebie? - uśmiechnąłem się i wsunąłem zimną dłoń pod jego koszulkę.

301. Taehyung:

- Kusząca propozycja misiu. To ja proponuje u mnie pod prysznicem- uśmiechnąłem się seksownie i wpiłem się w jego usta. Podniosłem się i pociągnąłem go za sobą. Wyszedłem z Kookiem ze stołówki i wpadł mi do głowy szalony pomysł. Zatrzymałem się i odwrociłem w stronę chłopaka.  Chwyciłem go w pasie i przerzuciłem sobie przez ramię i ruszyłem w stronę kajuty.

302. JungKook:

Ucieszyłem się i poszedłem za nim.

- Tae - zirytowałem się kiedy mnie podniósł i przerzucił przez ramie - Ty kosmito. Odstaw mnie na podłogę.

Udało mi się od niego uwolnić przed samą kajutą. Złapałem go za kołnierz, przyciągnąłem do pocałunku i wciągnąłem do kajuty. Od razu wzięliśmy się za rozbieranie siebie nawzajem po drodze do łazienki. W łazience zamiast pod prysznic wepchnąłem go do wanny, puściłem wodę i usiadłem na nim. Pocałowałem go czule i zjechałem ustami na jego tors. Pieściłem ustami jego sutki i obojczyki jednocześnie rozkoszując się dotykiem chłopaka. Jęknąłem cicho kiedy jego palce znalazły się we mnie i zacząłem się na nie lekko nabijać cicho pojękując.

303. Taehyung:
Oddawałem jego pocałunki i szedłem za nim w głąb pokoju, odpinając przy tym jego spodnie i ściągając mu bluzkę i błąkając rękoma po jego ciele.  Znaleźliśmy się w łazience,a potem w wannie. Nie powiem liczyłem na prysznic, ale w wannie też da radę. Zacząłem całować go namiętnie i cicho sapnąłem gdy zaczął mnie całować po klatce. Jednak nie pozostałem mu dłużny i rękoma zszedłem wzdłuż jego pleców w końcu zatrzymując je na jego pośladkach i lekko je ściskając. Pomału zacząłem wsuwać w niego palca i gdy się przyzwyczaił wsuwałem kolejne, drugą ręką pieszcząc jego prącie i cicho sapiąc na pieszczoty młodszego. Gdy byłem już pewny, że jest gotowy wyciągnąłem z niego palce zabierając mu przyjemność nabijania się na nie i zacząłem napierać na jego dziurkę moim członkiem.

304. JungKook:

Odetchnąłem kiedy wyciągnął ze mnie palce i pocałowałem go. Wsunąłem się na jego penisa z cichym jękiem i zacząłem się powoli poruszać. Objąłem go rękoma w szyi i całowałem czule pojękując mu przy tym prosto w usta. Ruszałem się coraz szybciej w górę i w dół, było mi strasznie dobrze. Bliżej spełnienia moje jęki stały się głośniejsze, a ruchy mniej regularne. Na szczęście chłopak zaczął mi wychodzić naprzeciw i szybko poczułem jak przepływa przeze mnie fala ciepła po czym rozlałem się na brzuch chłopaka, a on we mnie co też strasznie lubiłem. Opadłem na jego klatkę wyczerpany, odetchnąłem wtulając się w niego i trwałem tak chwilę, ale musiałem się w końcu podnieść, bo mamy mało czasu. Umyliśmy się już pod prysznicem, spakowaliśmy Tae i mieliśmy iść do mnie kiedy zorientowałem się, że ten idiota zmoczył sobie włosy kiedy się myliśmy.

- Ty chyba głupi jesteś jak myślisz, że pozwolę Ci gdziekolwiek iść z mokrymi włosami - zdenerwowałem się, pociągnąłem go w stronę łóżka i poszedłem po ręcznik, szczotkę i suszarkę.

Najpierw mu wytarłem głowę ręcznikiem, a później zacząłem suszyć, delikatnie przeczesując przy tym, żeby nie zrobić mu krzywdy.

305. Taehyung:

Kookie coraz bardziej zwalniał z tempa, więc zacząłem wychodzić mu z ruchami. Jęki Jungkooka rozchodziły się po całym pomieszczeniu jak nie pokładzie, ale nie obchodzi mnie to dopóki są one spowodowane mną. Będąc już blisko spełnienia zacząłem coraz mocniej wypychać biodra w jego stronę. Po paru mocnych pchnięciach rozlałem się w jego wnętrzu, a on doszedł na nasze brzuchy.  Po seksie, chociaż lepiej jak mówię, że się kochaliśmy. Spakowaliśmy moje rzeczy i chcieliśmy wyjść jednak Kookie usrał się, że nie wyjdę z mokrymi włosami, więc naprawdę się ucieszyłem gdy w końcu skończył mi je tarmosić. Wyszliśmy do jego pokoju, ale w połowie drogi wpadliśmy na Jimina, który pociągnął nas w innym kierunku.

306. JungKook:

Poszliśmy za Jiminem i właściwie spodziewałem się co zastaniemy. Na stołówce byli wszyscy nasi przyjaciele z banerami i w ogóle. Pożegnaliśmy się ze wszystkimi i musieliśmy iść mnie spakować.

Zanim się przesiedliśmy do drugiego statku pożegnaliśmy się jeszcze z najbliższymi.

- Tylko nie upijaj się beze mnie - Jimin podszedł do mnie z zaszklonymi oczami i mocno mnie przytulił.

- Hyung, tylko z Tobą. Wiesz jak Cię kocham - rozpłakałem się i wtuliłem się w niego.

307.  Taehyung:

W stołówce byli wszyscy.  Nie wiedziałem czy w pewnym momencie łzy poleciały mi ze smutku czy z radości.  Pożegnałem się ze wszystkimi i razem z Ciastkiem poszliśmy go spakować.  Przy łodzi zjawiła się nasza paczka. Uściskałem każdego i czekałem tylko jeszcze na Jimina,  który kleił się do Junkook'a. 

- Chim,  bo pomyślę,  że chcesz go zgwałcić- odezwałem się w końcu, a ten z chichotem oderwał się od niego i przywarł do mnie. 

-Tae tylko nie zrób sobie już niczego jak w tedy gdy znowu coś się spieprzy. Pamiętaj tam mnie nie będzie - zacisnąłem mocniej ręce i pokiwałem głową. Wiem o czym mówił.  To on mnie znalazł gdy z rozpaczy podciąłem sobie żyły to on się bał o mnie. 

- Nie zrobię - puściłem go w końcu i zacząłem się rozglądać. Baek miał przyjść zaraz powinien się tu zjawić.

308. JungKook:

- Nie zrobi, bo już nic się nie spieprzy - splotłem swoje palce z tymi Tae i spojrzałem na niego z czułością.

Objąłem go w pasie i wtuliłem twarz w jego tors. Odwróciłem wzrok kiedy usłyszałem wysoki głos Baekhyuna i ujrzałem go z jakimś wysokim chłopakiem z odstającymi uszami, śmieszny trochę. Odsunąłem się od Taehyunga i podałem mu rękę, Baekhyunowi nie zdołałem, bo od razu przykleił się do Tae. Trochę przesadza. Na szczęście przeszkodziło im wołanie mojego ojca. Podszedłem do niego i nic nie mówiąc przytuliłem się do niego. Nigdy tego nie robiłem, ale czułem, że teraz nawet nie muszę, a chcę. Za to, że zaakceptował to kim i jaki jestem, i jakie życie wybrałem.

309. Taehyung:

W końcu pojawił się Baek. Bo już bałem się, że nie przyjdzie się pożegnać. Złapałem go za biodra gdy na mnie skoczył i przytuliłem go do siebie mocno. 

- Będę tęsknić - usłyszałem cichy szept. 

- Ja też hyung - przytuliłem go mocno po czym postawiłem go na ziemi. 

- Zaopiekuj się nim - mruknąłem do stojącego obok wielkoluda. Kiedy usłyszałem wołanie kapitana.  Chwyciłem rękę ukochanego i pociągnąłem w stronę statku. 

- Teraz się już ode mnie nie odpędzisz - mruknąłem mu do ucha i mocno go przytuliłem.

310. JungKook:

- Cieszy mnie ta myśl skarbie - uśmiechnąłem się i podniosłem na palcach, żeby czule go cmoknąć w usta.

Wtuliłem się w niego i patrzyłem na oddalający się statek, na którym odnalazłem swój sens życia. Będę miło wspominał...

Usiedliśmy na ławce i zebrało mi się trochę na wspominki.

- Ej pamiętasz jak wylałem na Ciebie wiadro pomyj? - zaśmiałem się - Już wtedy stwierdziłem, że seksownie wyglądasz kiedy jesteś zdenerwowany.

ZAKOŃCZONE