The Prince - VKook

Tae-Uke: ZicovA

Kook-Seme: Minji

Królowie dwóch monarchii - Korei Północnej, Jeon oraz Południowej, Kim po wielu latach wspólnie postanowili złączyć na nowo, jeszcze w średniowieczu rozbite państwo. Ich planem okazało się wydanie księżniczki Kim Taeguk za księcia Jeon Jeongguka. Tylko jest jeden problem - słodki, mały, dużo ładniejszy od Taeguk i bardzo zbuntowany siedemnastoletni brat księżniczki - Taehyung.

1. Taehyung:

Dzisiejszego dnia nuda była nie do zniesienia. Przeczytałem wszystkie fanfiction, zagrałem w wszystkie gry jakie mam, książek ani znajomych nie mam, bo jestem cholernie antyspołeczny głównie przez rodziców, bo nikt nigdy nie dorastał do pięt wielkiemu królewiczowi i już mi tak zostało, że nie umiem nawiązywać kontaktów, a na dodatek jestem rozpieszczony i opryskliwy, a ludzie tego nie lubią.

Wyszedłem z pokoju by poprosić którąś z służek o kupienie mi nowych gier. Równie dobrze mogę to zrobić przez internet, ale uwielbiam się wysługiwać ludźmi. Co mi szkodzi skoro mogę? Jestem księciem i mam dziesiątki służek, które zawsze są gotowe do spełniania moich rozkazów. Tylko, że teraz żadna mnie nie widzi.

- Co się w tutaj dzieje? - warknąłem rozglądając się po zamku, w którym wszyscy wyglądali jak w jakimś amoku.

Biegali, czegoś szukali, wydawali sobie nawzajem polecenia. Czyżbym o czymś zapomniał? Aaa... było coś, że jakiś król ma przyjechać i się zaręczyć z moją siostrą czy coś. A cholera wie. Co mnie to z resztą obchodzi? Ja mam ochotę na nową grę.

- ShinHye - zatrzymałem jedną z służek biegnącą gdzieś z bardzo elegancką sukienką - Idź mi do sklepu po nowe gry.

- Przepraszam wasza wysokość, ale wasi rodzice kazali mi nie zajmować się w tej chwili niczym innym niż przygotowywaniem księżniczki Taeguk do przyjazdu króla z południa i jego syna - szybko wyjaśniła i tak samo szybko zniknęła za rogiem prawdopodobnie biegnąc do pokoju siostry.

Aż byłem oburzony tym zachowaniem. Kto śmie mnie tak traktować? Ale co mam zrobić skoro ma rozkaz od rodziców? Jak ja będę królem to też sobie wszystkich poustawiam!

Zrezygnowałem z zaczepiania kolejnej służki, bo pewnie wyskoczyłaby mi z czymś podobnym. Wszedłem z powrotem do pokoju trzaskając za sobą drzwiami, bo byłem okropnie zirytowany. Taeguk zawsze była ważniejsza ode mnie, córeczka tatusia i mamusi. Ubrałem się całkiem jak zwykły chłopak, założyłem swoje kolczyki w wargach oraz w uszach, których rodzice zazwyczaj zabraniają mi nosić, bo księciu nie wypada, ale kiedy nie jestem księciem czuje się uprawniony. Wymknąłem się z zamku zapleczem i znalazłem się w ogrodzie, z którego wyszedłem wdrapując się na ogromny płot. Znalazłem się na ulicy i ponownie stałem się zwykłym chłopcem, który niczym się nie wyróżnia. Albo nie...

- Taehyung! - usłyszałem krzyk jednego z lokajów, który zapewne mnie przyczaił więc zacząłem uciekać ile sił w nogach, a są bardzo silne.

W centrum miasta wbiegłem w duży tłum ludzi będąc już pewnym, że jak zwykle mnie zgubili. Brawo, brawo. Tak pilnują księcia. Odwróciłem się jeszcze na moment by upewnić się czy aby napewno nie mam ogona i na szczęście nie. Raczej nie można liczyć na tych ludzi, że upilnują takiego urwisa jak ja. Hehe. Spojrzałem przed siebie, ale zobaczyłem jedynie ciemność.

- Jak chodzisz? - warknąłem do chłopaka, który przed sekundą na mnie wpadł. Co z tego, że to ja szedłem tyłem? Mógł mnie wyminąć.

Spojrzałem co takiego robi klękając przede mną i wręcz rzuciłem się na niego widząc jak zbiera z ziemi plastikowe opakowanie, którego zawartością były dwa skręty należące do mnie.

- Oddaj mi to! - warknąłem próbując mu odebrać swojego jedynego przyjaciela.