23 letni Jung Hoseok przez przypadek poznaje w sklepie uroczego 22 letniego Park Jimina, który od razu porusza jego serce swoim ślicznym uśmiechem. Zaczynają się umawiać, miłość kwitnie niczym piękne Kwiaty wiosną... Jednak coś próbuje im w tym przeszkodzić. Samopoczucie Jimina z dnia na dzień drastycznie ulega zmianie. Lekarze po wielu ciężkich badaniach wykrywają złośliwego raka krwi i niemal od razu rozpoczynają chemioterapię. Hoseok wprowadza się do Jimina na jego prośbę jednak z wielką chęcią. Poświęca rodzinę, pracę i swoje marzenia związane z tańcem, żeby móc się nim opiekować. Najzwyczajniej w świecie oddaje swojemu Kwiatuszkowi całego siebie i stara się, żeby absolutnie nic mu nie zabrakło...
Hoseok:ZicovA
Jimin:MinJi
Wciśnij Ctrl+F by wyszukać konkretny numer.
Wciśnij Ctrl+F by wyszukać konkretny numer.
1. Hoseok:
Wszedłem pospiesznie do maleńkiego supermarketu, w którym zamierzałem zaopatrzyć się w jakieś składniki na śniadanie. Zostało mi pół godziny do rozpoczęcia zajęć. Jak zwykle się spóźnię. Gdyby nie to, że jestem najlepszym nauczycielem tańca w całym Seoulu już dawno wyleciałbym z tego uniwersytetu na zbity ryj.
Podszedłem do stoiska z ciepłymi bułeczkami, których zapachem od razu się zaciągnąłem, ale skrzywiłem się zaraz, bo zmieszał się z czymś co przypominało naprawdę bardzo delikatne, damskie perfumy przywołujące na myśl piękną, kwiecistą łąkę.
Z zamyśleń wyrwało mnie słodkie kichnięcie.
Zerknąłem na jedyną osobę, która stała niedaleko mnie przy stoisku z dżemami. Okazała się być niziutkim chłopakiem w wieku... Ja wiem... Osiemnastu lat?
Posłałem w jego stronę delikatny uśmiech i zacząłem pakować bułeczki do woreczka, który przed sekundą znalazł się w moich dłoniach. Mając już wszystkie sześć bułek zerknąłem ponownie na chłopaka, który stał z dwoma dżemami w dłoniach, a trzeci jeszcze oglądał na półce. Wyglądało na to, że nie może się zdecydować.
- Ten jest wyśmienity - sięgnąłem przez jego ramię, po mój ulubiony truskawkowy.
Uśmiechnąłem się szeroko gdy chłopak spojrzał na mnie zaskoczony, pociągając noskiem. Wpatrzyłem się w jego słodką buźkę i dosłownie miałem wrażenie jakby świat się zatrzymał. Nieważne jak bardzo tandetnie to brzmi. Nie widziałem jeszcze takiej ładnej osoby z takimi pięknymi oczami i jeszcze tak ładnie pachnącej.
- Zakochałem się - wypaliłem uśmiechając się niczym idiota, który spadł z księżyca - Znaczy... W tym dżemie. Naprawdę jest dobry... Dasz mi swój numer?
2. Jimin:
Ostatnio byłem strasznie przeziębiony i co rusz kichałem lub pokasływałem ale i tak musiałem chodzić do pracy, ponieważ szef uznał, że przecież przeziębienie to nie poważna choroba. Zaczynam stwierdzać, że jego tok myślenia to poważna choroba. Rano wygrzebałem się z ciepłego łóżka i po ogarnięciu swojej osoby poszedłem po zakupy do pobliskiego marketu. Gdy już prawie wszystkie artykuły leżały w moim koszyku udałem się w końcu po ostatnią i najważniejszą rzecz. Mój ukochany dżem. Ten boski przetwór jest darem od bogów! Mimo, że mam swój ulubiony dzisiaj postanowiłem kupić inny przez co już od paru minut stałem zamyślony rozważając nad wybraniem, któregoś ze smaków. Jak tak będę stać dłużej to chyba nie zdążę zrobić sobie śniadania do pracy. Nagle poczułem znajome uczucie w nosie i zanim zdążyłem zakryć całkowicie nos cicho kichnąłem. Wyciągnąłem chusteczkę z kieszeni płaszcza i przetarłem nos. Przyglądałem się w jeszcze trochę słoiczką aż wziąłem do ręki brzoskwiniowy oraz malinowy teraz pozostała kwestia, który z nich wziąć. Zastanawiałem się chwilę gdy nagle poczułem czyjąś obecność za plecami i już miałem się odwracać jednak nieznajomy wyprzedził mnie i wychylił się by sięgnąć słoiczek dżemu truskawkowego. Spojrzałem się na niego lekko zaskoczony pociągając nosem. Był to dość wysoki, bardzo przystojny brunet o przyjaznym wyglądzie i czekoladowych oczach, który słodko się do mnie uśmiechał przez co aż sam nie mogłem się powstrzymać i odwzajemniłem uśmiech.
- Truskawkowy? - spojrzałem się na pojemnik z czerwonym wnętrzem i po odłożeniu malinowego dżemu wziąłem do ręki ten truskawkowy.
- Słucham? - zdziwiłem się lekko na jego następne słowa jednak tak śmiesznie się tłumaczył i zawieszał, że aż cicho się zaśmiałem.
- Ty tak serio z tym numerem?
3. Hoseok:
Również wziąłem do swojego koszyka ten sam dżem truskawkowy, bo przez to wszystko nabrałem na niego ochoty. Spojrzałem ponownie na chłopca i pokiwałem energicznie głową.
- Znaczy... Jak nie chcesz dawać to nie musisz. Głupek ze mnie. Hoseok jestem - podałem mu rękę uśmiechając się szeroko - Podobasz mi się.
Nie pomyślałem nawet o tym, że mógłbym go przestraszyć swoją bezpośredniością. I czy on w ogóle jest gejem? Hoseok, jesteś idiotą. Serio. Zaraz okaże się jakimś pakerem, który wywali mi gonga krzycząc "JEBAĆ PEDAŁÓW!!!". Co? Przecież on jest taki słodki i maleńki...
4. Jimin:
Patrzyłem się na niego lekko zmieszany, ale mimo to rozbawiony jego zachowaniem. Odwzajemniłem uścisk ręki chłopaka uśmiechając się do niego uroczo. Miał bardo dużą dłoń przez co moja malutka praktycznie się w niej topiła. Chyba mam kompleks na tym punkcie...
- Jimin- zakłopotałem się lekko na jego komentarz. Pierwszy raz w życiu nowo spotkana osoba wali mi prosto w twarz tekstem 'Podobasz mi się' w supermarkecie przy półce z dżemami. Czuję się trochę jak w tandetnej komedii romantyczniej- Słuchaj nie chcę być nie miły czy coś, ale ty chyba naprawdę jesteś głupi - zaśmiałem się dźwięcznie i wyciągnąłem swój telefon z kieszeni płaszcza by go odblokować. Niestety nie potrafiłem spamiętać tych dziewięciu cyferek, które tworzyły mój numer.
- Będziesz tak stał i patrzył się na mnie ja ciele w malowane wrota czy może już nie chcesz mojego numeru?- znów zacząłem się śmiać gdy naglę zaczął gwałtownie szukać telefonu. Może ten dzień nie będzie jednak tak zły jak myślałem. Wyciągnąłem z kieszeni nową chusteczkę i opróżniłem swój nos odwracając się przy tym lekko w bok by nie zrazić chłopaka.
- Sorki jestem trochę przeziębiony. Już podaję ci ten numer.- wpisałem swój numer chłopakowi do telefonu i zwróciłem mu jego własność mówiąc, że muszę się już zbierać, bo spóźnię się do pracy. Chciałem go wyminąć i iść do kasy gdy nagle wpadłem na ciekawy plan. Nie ukrywam chłopak był przystojny i to nawet bardzo. Podobał mi się i widocznie ja mu też. Podszedłem do niego i wychyliłem się tak by szepnąć mu do ucha.
- Ty też mi się podobasz Hoseokiee - po czym szybko odsunąłem się i wyminąłem go idąc do kasy. Odwróciłem się jeszcze na chwilę by krzyknąć szybkie 'cześć'. Przy kasie zapłaciłem za zakupy i wróciłem do siebie. Miałem jeszcze dwadzieścia minut do pracy, ale znając życie szef zacznie mi robić wywody, że muszę być przynajmniej dziesięć minut przed otwarciem restauracji. Jako szef kuchni mam się zjawiać przed czasem i dawać przykład innym. Szybko zrobiłem sobie kilka kanapek i wraz z piciem oraz ciuchami na zmianę wrzuciłem je do plecaka oraz chwyciłem kluczę od auta. Wyszedłem z domu i zakluczyłem go by po chwili siedzieć w aucie i zmierzać do jednej z najlepszych restauracji w Seoulu.
5. Hoseok:
Łooo! Na dodatek imię też ma słodkie. Naprawdę mnie zaskoczył swoją zadziornością, ale to sprawiło, że jeszcze bardziej mi się spodobał. Taki mały, wredny pulpecik.
Otrząsnąłem się po jego pytaniu i zacząłem szukać w pośpiechu telefonu. Podałem go Jiminowi, a ten ku mojej radości wpisał do niego swój numer po wysmarkaniu nosa. Odebrałem swoje urządzenie. Mam szczerą nadzieję, że nie wpisał jakiegoś fałszywego. Dobra, upewnił mnie po tym co powiedział przed samym odejściem. Nie spodziewałem się, że też mu się spodobam. Muszę go zaprosić na jakiś wypad.
- Do zobaczenia - odpowiedziałem ciesząc się jak głupi i skręciłem w alejkę z margarynami.
Po małych zakupach szybko wróciłem do domu swoim rowerem, a tam zrobiłem sobie śniadanie i wyruszyłem do pracy.
"Chcesz gdzieś kiedyś pójść? Ze mną? (づ ♥ ᗜ ♥ )づ"
6.Jimin:
Zmieniłem swoje ciuchy na strój roboczy i już pomału zacząłem przyszykowywać przyprawy oraz inne produkty. Z rana może nie było jakoś specjalnie dużo ludzi jednak już w godzinach obiadu zbierało się ich całkiem sporo już nie wspominając o godzinach wieczornych. Oddałem kelnerowi zamówienie i przystanąłem sobie opierając się o jeden z blatów. Wyciągnąłem sobie z lodówki jedną z puszek z napojami i otworzyłem ją. Zacząłem pomału sączyć słodką substancję do momentu aż nie poczułem znajomych wibracji w kieszeni. Wyciągnąłem urządzenie ze spodni i odblokowałem by przeczytać nową wiadomość.
Od nieznanego numeru:
"Chcesz gdzieś kiedyś pójść? Ze mną?(づ ♥ ᗜ ♥ )づ
Po chwilowym zastanowieniu włączyłem odpowiedź i zacząłem pisać.
Do nieznanego numeru:
"No czemu nie..."
Usunąłem po chwili. Nie no aż taki łatwy to być już nie mogę. Zbyt gładko poszło mu przy proszeniu o mój numer więc teraz może trochę niech się postara. Zacząłem znowu pisać. Co ja jakiś głupi jestem? Jimin kretynie nie daj się tak łatwo! Tak ja mu pokażę!
Do nieznanego numeru:
"Przepraszam, ale nie mogę. Mam strasznie dużo roboty i nie mam kiedy się wyrwać. Jeszcze raz sorki może kiedy indziej... •~•"
Po krótkim zastanowieniu wysłałem wiadomość i zapisałem jego numer jako Truskawkowy stalker po czym schowałem telefon do kieszeni i poszedłem sprawdzić czy będę miał nowe zamówienia. Tak pochłonęła mnie praca, że nie miałem okazji nawet odczytać następnej wiadomości.
7. Hoseok:
Dojechałem do pracy swoim rowerem i dopiero odczytałem wiadomość od chłopaka. Miałem wielką nadzieje, że się zgodził, ale ku mojemu rozczarowaniu chyba dostałem kosza. Przecież mówił, że mu się podobam. No, ale okej... Nie będę naciskał. Nie jestem jakimś natręciuchem.
Do Dżem Truskawkowy:
"Szkoda. Miłego dnia"
Wszedłem do budynku i pojechałem windą na przed ostatnie piętro gdzie zazwyczaj prowadzę treningi dla trainee i idoli. Wszedłem do sali, w której już rozgrzewali się jacyś nowi trainee i przywitałem się z nimi wesoło. Niedługo po moim przyjściu rozpoczęliśmy trening. Cały dzień w pracy jak zwykle był cholernie męczący, ale po nim zawsze jestem szczęśliwy. To połowa sensu mojego życia. Drugiej połowy jeszcze nie znalazłem, jestem beznadziejny w szukaniu albo po prostu zbyt bezpośredni. Chociaż myślę, że jakbym trafił na kogoś odpowiedniego to nie przeszkadzałoby mu to. Może jeszcze przyjdzie na to czas. Wsiadłem na rower, którym ruszyłem w kierunku swojego domu przez ciemny już park. Jechałem sobie spokojnie, mijając pojedyncze osoby zapewne wracające z pracy albo do niej spieszące na nocną zmianę. Zauważyłem w ciemności odbijającą światło księżyca kałuże i jak to ja musiałem w nią wjechać, ale nie zauważyłem, że ktoś akurat przechodził obok. Zatrzymałem się jak tylko to do mnie dotarło i odwróciłem się by sprawdzić czy przez moje dziecinne pomysły ktoś ucierpiał. Niestety tak. Zawróciłem się już z daleka bardzo przepraszając tą osobę. Dopiero gdy się zbliżyłem zorientowałem się, że to Jimin. Mokry i z miną naburmuszoną jak chomik. - To Ty? - podrapałem się nerwowo po karku. Głupio mi po tym jak dostałem od niego kosza. - Przepraszam jeszcze raz, naprawdę. Jeśli chcesz mogę Ci pożyczyć swój płaszcz - zacząłem z siebie ściągać wspomnianą część garderoby.
8. Jimin:
Skończyłem pracę jakoś około 22.00 i po ogarnięciu się wyszedłem wyjściem dla pracowników kierując się wąską uliczką na główną ulicę. Szedłem powoli myśląc jakie będzie jutro. W mojej głowie rozbrzmiewała spokojna melodia wydobywająca się ze słuchawek, która sprawiała, że stawałem się spokojny. Nie było dzisiaj jakoś zimno jednak czułem chłodny wiatr na swojej twarzy dlatego podwinąłem kołnierz swojego płaszcza by zasłonić choć skrawek swojej twarzy. Ciemna uliczka skończyła się, przeszedłem przez ulicę i wkroczyłem na słabo oświetloną uliczkę parku, przez który musiałem przejść. Jeszcze kawałek i będę mógł usiąść w swoim aucie i szybko dotrzeć do domu. Już prawie byłem u celu gdy naglę jakiś kretyn na rowerze chyba świadomie wjechał w tą jebaną kałuże obok mnie, którą tak usilnie starałem się ominąć choć nie było to łatwe, bo była chyba na pół chodnika przez co teraz byłem cały mokry. No dzięki Boże! - PATRZ JAK JEDZIESZ KRETYNIE! ISTNIEJĄ JESZCZE INNI LUDZIE OPRÓCZ CIEBIE I TEŻ GDZIEŚ IDĄ JAKBYŚ NIE WIEDZIAŁ! - wydarłem się na osobę, która właśnie zawróciła rowerem i szła w moją stronę. Właśnie dotarło do mnie, że mogłem właśnie zwyzywać jakiegoś osiłka i teraz chce mnie zabić. Punkt do głupoty dla mnie. Chociaż z drugiej strony to raczej gdyby chciał mnie pobić to by mnie teraz nie przepraszał. Gdzieś już słyszałem ten głos. Był mi tak strasznie znajomy, że to aż dziwne. - Huh? - przestałem wycierać swój płaszcz i podniosłem głowę na nieznajomego doznając szoku. Gość, który właśnie zmoczył mi jeden z moich ulubionych płaszczy i teraz chciał mi ofiarować swój w zamian okazał się być rannym sklepowym podrywaczem! Ten dzień chyba mnie już niczym nie zaskoczy... - Hoseok? Ale czekaj zostaw ten płaszcz! Nie wezmę go! Daj spokój! Nic się nie stało! - szamotałem się z nim oddając mu płaszcz gdy on próbował mi go usilnie założyć - Powiedziałem, daj spokój na parkingu za parkiem stoi moje auto, a poza tym chyba mam tam jakieś ciuchy w bagażniku. I to ja powinienem przepraszać, bo cię obraziłem.
9. Hoseok:
Próbowałem mu wcisnąć ten płaszcz za wszelką cenę. Jakoś nie przejąłem się tym, że mnie zwyzywał. Dziwne, ale zdążyłem się do tego przyzwyczaić. Wyzwał mnie w sklepie, a potem dał mi kosza. Poza tym czułem się strasznie winny. Przypomniało mi się, że w sklepie rano strasznie kichał i pociągał czerwonym nosem. Co za głupol ze mnie! Kiedy już się tego nie spodziewał owinąłem go tym płaszczem i jeszcze swoim szalikiem no i jeszcze założyłem mu na mokre, blond włosy czapkę. - Przestań, jesteś przeziębiony. W ogóle co Ty nagle taki miły? Głupio Ci, że dałeś mi kosza? - roześmiałem się głośno - Muszę lecieć. Masz mój numer jakbyś chciał zwrócić ubrania. A i przepraszam za moją bezpośredniość rano, nie będę się narzucał. Wsiadłem na rower i sięgnąłem do kieszeni swojego płaszcza, żeby wyciągnąć z niego telefon, klucze i portfel, które następnie schowałem do kieszeni bluzy.
10. Jimin:
Uśmiechnąłem się radośnie gdy zgodził się pojechać ze mną. Jednak zrobiłem lekko wkurzoną minkę gdy uszczypnął mój policzek. Nie jestem dziewczyną! - Nie mam. Ale może zmieści się do bagażnika? A jak nie to go gdzieś przypniesz pod jakimś sklepem, a rano w ramach zadośćuczynienia przyjadę po ciebie i podwiozę do pracy! - uśmiechnąłem się niezwykle dumny ze swojego pomysłu. Myśli, że specjalnie dałem mu kosza. Ach ten człowiek. Ale jest taki przystojny... No normalnie nie mogę przejść koło niego obojętnie tak się po postu nie da i już. - A co do tego wyjścia. Chyba zauważyłeś o której kończę prace, co nie? - wyciągnąłem telefon z kieszeni swojego płaszcza, gdy wyszedłem z pracy było coś koło 22.00 a teraz była 22.35 stoję z nim tu jakieś 20 min - Dobra zbieramy się bo już późno, a pewnie też jesteś zmęczony. No i o tej godzinie kręci się strasznie dużo dziwnych typów, więc tym bardziej cię nie puszczę samego na rowerze bez odpowiednich ubrań w taką pogodę. 11. Hoseok: Znowu zrobił tak słodko wkurzoną minkę. On jest zbyt słodki. Podoba mi się mega. Wzruszyłem ramionami na jego propozycje. Nie jestem pewien czy się zmieści. Zależy czy ma duży samochód. - Tak, ja też kończę o 22:00 - pokiwałem głową - Wsiadaj na bagażnik. Będzie szybciej. Zaśmiałem się, a kiedy wykonał moje polecenie ruszyłem w kierunku parkingu za parkiem. Kiedy już dotarliśmy trochę się nasiłowaliśmy z wsadzeniem roweru do bagażnika, ale w końcu się udało. Wsiadłem z nim do samochodu nie ściągając z twarzy uśmiechu, bo jakoś było mi bardzo miło w brzuchu. - Ile masz lat Jimin? - zapiąłem pas bezpieczeństwa.
12. Jimin:
Wsiadłem posłusznie na bagażnik i złapałem się chłopaka w pasie by nie spaść na drogę. Gdy zaczęliśmy jechać w stronę auta, korzystając z okazji upajałem się przyjemnym zapachem chłopaka siedzącego przede mną. Ładnie pachniał tak jakby trochę wanilią. Gdy dojechaliśmy do auta zszedłem z roweru i odblokowałem auto by wsadzić rower chłopaka do bagażnika. Po chwilowym zmaganiu w końcu udało nam się dopiąć celu. Wsiadłem za kółkiem i odpaliłem auto od razu włączając ogrzewanie. No nie było ciepło... - Ja? W tym roku 22, a ty?- odpowiedziałem uśmiechem odjeżdżając w kierunku swojego domu. Przez całą drogę rozmawialiśmy na jakieś błahe tematy takie jak 'Czy powinni sprzedawać pączki z dżemem w większych ilościach' tak ja to jednak kocham dżem... Gdy już dojechaliśmy wysiadłem z auta i poczekałem na Hoseok'a, który po chwili do mnie dołączył.
13. Hoseok:
Zrobiłem wielkie oczy na jego odpowiedź. - Serio? Dawałem Ci max 18 - zaśmiałem się - Młodo wyglądasz. Ja mam 23 lata. Rozmawialiśmy o różnych takich mało ważnych rzeczach. Okazało się, że Jimin kocha dżem tak samo bardzo jak ja. Już mamy coś wspólnego. Hehe. Może uda mi się go wyrwać na dżem. Na miejscu miałem mały problem z odpięciem pasa, ale w końcu sobie poradziłem i dołączyłem do Jimina, który dygotał z zimna. Na następny raz będę ostrożniejszy. Jak się przeze mnie rozchoruje to będę się nim opiekował. - Mogłeś już iść. Przeze mnie będziesz jeszcze bardziej chory - westchnąłem podążając za nim do drzwi klatki. Po pokonaniu kilku schodów weszliśmy do całkiem ładnie urządzonego mieszkanka. W podobnym stylu do mojego domu. Dlatego tak bardzo mi się spodobało. Jimin ma dobry gust. - Idź weź gorącą kąpiel. Ja zaczekam - posłałem mu uśmiech ściągając z siebie płaszcz oraz buty.
14. Jimin:
- To by było chyba trochę niegrzeczne gdybym nie zaczekał na swojego gościa, poza tym nie wiesz pod, którym numerem mieszkam - weszliśmy do bloku i gdy dotarliśmy pod moje drzwi otworzyłem mieszkanie i zaprosiłem chłopaka do środka. - Dzięki. Za jakieś 15 minut będę, Rozgość się jak coś to herbata jest u góry w szafce po lewej, a kakao po prawej - powiedziałem i pobiegłem do swojego pokoju po czyste ciuchy i od razu poszedłem do łazienki. Położyłem suche ciuchy na pralce, mokre wrzuciłem do środka. Wszedłem do kabiny i odkręciłem wodę. Pozwoliłem sobie na chwilę rozkoszy, którą czerpałem z ciepłych strumieni wody spływającej po moim ciele jednak nie trwało to zbyt długo. W końcu nie mogłem pozwolić by Jung na mnie czekał. Szybko zacząłem się myć i po skończeniu wyszedłem z pod prysznica zakręcając za sobą wodę. Wziąłem ręcznik i dokładnie ususzyłem swoje ciało, na które następnie założyłem bieliznę, a na nią czarne dresowe spodnie i białą koszulkę. Ogarnąłem jeszcze swoje wilgotne włosy i wyszedłem z pomieszczenia zmierzając od razu do salonu, w którym siedział chłopak oglądający sobie telewizje i pijący kakao. - Widzę, że sobie poradziłeś - kiwnąłem w stronę kubka z piciem. - To jak śpisz u mnie czy mam cię odwieźć?
15. Hoseok;
Jak mi powiedział gdzie co jest to chyba zasugerował, żebym przygotował nam obu coś ciepłego do picia. Tak więc zrobiłem. Jimin na pewno bardzo chce coś ciepłego wypić. Przygotowałem dwa kubki gorącego kakao i włączyłem telewizor stojący w salonie. No co będę się ograniczać. Chyba mnie za to nie zabije, co nie? Zerknąłem na chłopaka biorąc w dłoń kubek z kakao przgotowanym specjalnie dla niego. - Jesteś umyty i na dodatek przeziębiony. Nie będę Cię narażać nawet na zejście po rower. Wrócę sam, a rano wpadnę po rower. Już strasznie się czuję za tą kałużę. Przepraszam - dmuchnąłem na gorące kakao i zasmakowałem go - Czasami jestem mega dziecinny. Zauważyłeś już? Prychnąłem kręcąc głową z pożałowaniem na moje głupie pomysły. Gdybym był kimś innym to przypieprzyłbym sobie liścia w gębę za tą głupotę.
16. Jimin:
- Mówiłem już, że nie puszczę cię samego o tej godzinie. Więc wybieraj albo śpisz u mnie albo cię odwiozę - z politowaniem popatrzyłem się na niego i pokręciłem głową. Wziąłem od niego kubek z ciepłym napojem i usiadłem obok na sofie. Upiłem powoli łyk słodkiej cieczy i rozkoszowałem się przez chwilę jej wyjątkowym smakiem. - Zauważyłem - pokiwałem lekko głową uśmiechając się do siebie, gdy zauważyłem jak chłopak kręci na siebie głową zaśmiałem się cicho. - Wiesz co, Seokkie hyung? Nie uważam, że to złe - popatrzyłem się na niego, a on na mnie. Chwyciłem mocniej kubek w jedną rękę tak by drugą swobodnie móc poczochrać starszego po włosach - To urocze... Zaśmiałem się słodko i po wyjęciu ręki z włosów chłopaka szybko ułożyłem ją na ubku. Miał strasznie miękkie i gładkie włosy. Siedzieliśmy jakiś czas w ciszy każdy pogrążony w swoich myślach. Przez ten czas zdążyłem opróżnić swój kubek i zgłodnieć. Westchnąłem głośno i zacząłem się podnosić. - Co chcesz na kolację? Może zrobię nam kanapki? - zapytałem się chłopaka, który wyrwał się zza myślenia i zaskoczony spojrzał na mnie - Zostajesz u mnie, tak zdecydowałem, więc pytam się co chcesz na kolacje.
17. Hoseok:
Zerknąłem na chłopaka kiedy powiedział, że moja dziecinność nie jest zła. Dobrze, że mu to nie przeszkadza. No i poczochrał moje włosy na co zamruczałem zadowolony. Już lubię jak dotyka moich włosów. Chyba mnie polubił. Zamilkliśmy pogrążając się w swoich myślach i popijając kakao z kubków. Będę się musiał już zbierać, a szkoda, bo nawet jak milczymy czuje się świetnie w jego towarzystwie. Odwróciłem gwałtownie głowę, wracając do świata i ze zdziwieniem wpatrzyłem się w Jimina. Jak to kolacja? - Oj Jimin... - zaśmiałem się, podnosząc z kanapy - Ale ja jestem spocony po pracy i śmierdzę. Muszę wziąć prysznic, a chcesz, żeby taki śmierdziel po 12 godzinach skakania po sali i biegania po mieście kąpał się pod Twoim prysznicem?
18. Jimin:
Myślałem, że zaraz go po prostu walnę w ten głupi łeb... Ten człowiek jest nie do ogarnięcia w dodatku jest tak głupi i uroczy, że aż kochany. Aww no normalnie takie małe urocze coś...
- Tak chcę by mi śmierdziało! MARSZ POD PRYSZNIC!!- po tym jak podniosłem głos chłopak mozolnie wstał z sofy i ruszył w kierunku pomieszczenia, z którego wcześniej wyszedłem ja.
- Poczekaj chwilę zaraz przyniosę ci ubrania do spania- mówiąc do wchodziłem już do swojej sypialni. Podszedłem do szafy i otworzyłem ją szeroko by wyciągnąć jakieś większe ciuchy. W końcu sięgnąłem po zwykłą czarną i tego samego koloru spodnie dresowe, wyciągnąłem jeszcze jedną ze swoich nie używanych bielizn. Miałem kilka na wypadek tego gdyby, Jungkook wpadł do mnie na noc bez zapowiedzi i tego, że on też tego nie planował. Także z gotowymi ubraniami poszedłem do łazienki. Zanim wszedłem zapukałem i po usłyszeniu "Proszę" wszedłem do środka starając się unikać patrzenia na chłopaka, który defacto nie miał na sobie koszulki co wcale mi nie pomagało. Wręcz prowokowało do pewnych ruchów, których na tym etapie nie chciałem robić.
- Tu masz ciuchy. Będziesz spał u mnie w sypialni, a ja się kimnę na sofie- powiedziałem i już chciałem wyjść gdy nagle chłopak mnie zatrzymał.
Od nieznanego numeru:
"Chcesz gdzieś kiedyś pójść? Ze mną?(づ ♥ ᗜ ♥ )づ
Po chwilowym zastanowieniu włączyłem odpowiedź i zacząłem pisać.
Do nieznanego numeru:
"No czemu nie..."
Usunąłem po chwili. Nie no aż taki łatwy to być już nie mogę. Zbyt gładko poszło mu przy proszeniu o mój numer więc teraz może trochę niech się postara. Zacząłem znowu pisać. Co ja jakiś głupi jestem? Jimin kretynie nie daj się tak łatwo! Tak ja mu pokażę!
Do nieznanego numeru:
"Przepraszam, ale nie mogę. Mam strasznie dużo roboty i nie mam kiedy się wyrwać. Jeszcze raz sorki może kiedy indziej... •~•"
Po krótkim zastanowieniu wysłałem wiadomość i zapisałem jego numer jako Truskawkowy stalker po czym schowałem telefon do kieszeni i poszedłem sprawdzić czy będę miał nowe zamówienia. Tak pochłonęła mnie praca, że nie miałem okazji nawet odczytać następnej wiadomości.
7. Hoseok:
Dojechałem do pracy swoim rowerem i dopiero odczytałem wiadomość od chłopaka. Miałem wielką nadzieje, że się zgodził, ale ku mojemu rozczarowaniu chyba dostałem kosza. Przecież mówił, że mu się podobam. No, ale okej... Nie będę naciskał. Nie jestem jakimś natręciuchem.
Do Dżem Truskawkowy:
"Szkoda. Miłego dnia"
Wszedłem do budynku i pojechałem windą na przed ostatnie piętro gdzie zazwyczaj prowadzę treningi dla trainee i idoli. Wszedłem do sali, w której już rozgrzewali się jacyś nowi trainee i przywitałem się z nimi wesoło. Niedługo po moim przyjściu rozpoczęliśmy trening. Cały dzień w pracy jak zwykle był cholernie męczący, ale po nim zawsze jestem szczęśliwy. To połowa sensu mojego życia. Drugiej połowy jeszcze nie znalazłem, jestem beznadziejny w szukaniu albo po prostu zbyt bezpośredni. Chociaż myślę, że jakbym trafił na kogoś odpowiedniego to nie przeszkadzałoby mu to. Może jeszcze przyjdzie na to czas. Wsiadłem na rower, którym ruszyłem w kierunku swojego domu przez ciemny już park. Jechałem sobie spokojnie, mijając pojedyncze osoby zapewne wracające z pracy albo do niej spieszące na nocną zmianę. Zauważyłem w ciemności odbijającą światło księżyca kałuże i jak to ja musiałem w nią wjechać, ale nie zauważyłem, że ktoś akurat przechodził obok. Zatrzymałem się jak tylko to do mnie dotarło i odwróciłem się by sprawdzić czy przez moje dziecinne pomysły ktoś ucierpiał. Niestety tak. Zawróciłem się już z daleka bardzo przepraszając tą osobę. Dopiero gdy się zbliżyłem zorientowałem się, że to Jimin. Mokry i z miną naburmuszoną jak chomik. - To Ty? - podrapałem się nerwowo po karku. Głupio mi po tym jak dostałem od niego kosza. - Przepraszam jeszcze raz, naprawdę. Jeśli chcesz mogę Ci pożyczyć swój płaszcz - zacząłem z siebie ściągać wspomnianą część garderoby.
8. Jimin:
Skończyłem pracę jakoś około 22.00 i po ogarnięciu się wyszedłem wyjściem dla pracowników kierując się wąską uliczką na główną ulicę. Szedłem powoli myśląc jakie będzie jutro. W mojej głowie rozbrzmiewała spokojna melodia wydobywająca się ze słuchawek, która sprawiała, że stawałem się spokojny. Nie było dzisiaj jakoś zimno jednak czułem chłodny wiatr na swojej twarzy dlatego podwinąłem kołnierz swojego płaszcza by zasłonić choć skrawek swojej twarzy. Ciemna uliczka skończyła się, przeszedłem przez ulicę i wkroczyłem na słabo oświetloną uliczkę parku, przez który musiałem przejść. Jeszcze kawałek i będę mógł usiąść w swoim aucie i szybko dotrzeć do domu. Już prawie byłem u celu gdy naglę jakiś kretyn na rowerze chyba świadomie wjechał w tą jebaną kałuże obok mnie, którą tak usilnie starałem się ominąć choć nie było to łatwe, bo była chyba na pół chodnika przez co teraz byłem cały mokry. No dzięki Boże! - PATRZ JAK JEDZIESZ KRETYNIE! ISTNIEJĄ JESZCZE INNI LUDZIE OPRÓCZ CIEBIE I TEŻ GDZIEŚ IDĄ JAKBYŚ NIE WIEDZIAŁ! - wydarłem się na osobę, która właśnie zawróciła rowerem i szła w moją stronę. Właśnie dotarło do mnie, że mogłem właśnie zwyzywać jakiegoś osiłka i teraz chce mnie zabić. Punkt do głupoty dla mnie. Chociaż z drugiej strony to raczej gdyby chciał mnie pobić to by mnie teraz nie przepraszał. Gdzieś już słyszałem ten głos. Był mi tak strasznie znajomy, że to aż dziwne. - Huh? - przestałem wycierać swój płaszcz i podniosłem głowę na nieznajomego doznając szoku. Gość, który właśnie zmoczył mi jeden z moich ulubionych płaszczy i teraz chciał mi ofiarować swój w zamian okazał się być rannym sklepowym podrywaczem! Ten dzień chyba mnie już niczym nie zaskoczy... - Hoseok? Ale czekaj zostaw ten płaszcz! Nie wezmę go! Daj spokój! Nic się nie stało! - szamotałem się z nim oddając mu płaszcz gdy on próbował mi go usilnie założyć - Powiedziałem, daj spokój na parkingu za parkiem stoi moje auto, a poza tym chyba mam tam jakieś ciuchy w bagażniku. I to ja powinienem przepraszać, bo cię obraziłem.
9. Hoseok:
Próbowałem mu wcisnąć ten płaszcz za wszelką cenę. Jakoś nie przejąłem się tym, że mnie zwyzywał. Dziwne, ale zdążyłem się do tego przyzwyczaić. Wyzwał mnie w sklepie, a potem dał mi kosza. Poza tym czułem się strasznie winny. Przypomniało mi się, że w sklepie rano strasznie kichał i pociągał czerwonym nosem. Co za głupol ze mnie! Kiedy już się tego nie spodziewał owinąłem go tym płaszczem i jeszcze swoim szalikiem no i jeszcze założyłem mu na mokre, blond włosy czapkę. - Przestań, jesteś przeziębiony. W ogóle co Ty nagle taki miły? Głupio Ci, że dałeś mi kosza? - roześmiałem się głośno - Muszę lecieć. Masz mój numer jakbyś chciał zwrócić ubrania. A i przepraszam za moją bezpośredniość rano, nie będę się narzucał. Wsiadłem na rower i sięgnąłem do kieszeni swojego płaszcza, żeby wyciągnąć z niego telefon, klucze i portfel, które następnie schowałem do kieszeni bluzy.
10. Jimin:
Uśmiechnąłem się radośnie gdy zgodził się pojechać ze mną. Jednak zrobiłem lekko wkurzoną minkę gdy uszczypnął mój policzek. Nie jestem dziewczyną! - Nie mam. Ale może zmieści się do bagażnika? A jak nie to go gdzieś przypniesz pod jakimś sklepem, a rano w ramach zadośćuczynienia przyjadę po ciebie i podwiozę do pracy! - uśmiechnąłem się niezwykle dumny ze swojego pomysłu. Myśli, że specjalnie dałem mu kosza. Ach ten człowiek. Ale jest taki przystojny... No normalnie nie mogę przejść koło niego obojętnie tak się po postu nie da i już. - A co do tego wyjścia. Chyba zauważyłeś o której kończę prace, co nie? - wyciągnąłem telefon z kieszeni swojego płaszcza, gdy wyszedłem z pracy było coś koło 22.00 a teraz była 22.35 stoję z nim tu jakieś 20 min - Dobra zbieramy się bo już późno, a pewnie też jesteś zmęczony. No i o tej godzinie kręci się strasznie dużo dziwnych typów, więc tym bardziej cię nie puszczę samego na rowerze bez odpowiednich ubrań w taką pogodę. 11. Hoseok: Znowu zrobił tak słodko wkurzoną minkę. On jest zbyt słodki. Podoba mi się mega. Wzruszyłem ramionami na jego propozycje. Nie jestem pewien czy się zmieści. Zależy czy ma duży samochód. - Tak, ja też kończę o 22:00 - pokiwałem głową - Wsiadaj na bagażnik. Będzie szybciej. Zaśmiałem się, a kiedy wykonał moje polecenie ruszyłem w kierunku parkingu za parkiem. Kiedy już dotarliśmy trochę się nasiłowaliśmy z wsadzeniem roweru do bagażnika, ale w końcu się udało. Wsiadłem z nim do samochodu nie ściągając z twarzy uśmiechu, bo jakoś było mi bardzo miło w brzuchu. - Ile masz lat Jimin? - zapiąłem pas bezpieczeństwa.
12. Jimin:
Wsiadłem posłusznie na bagażnik i złapałem się chłopaka w pasie by nie spaść na drogę. Gdy zaczęliśmy jechać w stronę auta, korzystając z okazji upajałem się przyjemnym zapachem chłopaka siedzącego przede mną. Ładnie pachniał tak jakby trochę wanilią. Gdy dojechaliśmy do auta zszedłem z roweru i odblokowałem auto by wsadzić rower chłopaka do bagażnika. Po chwilowym zmaganiu w końcu udało nam się dopiąć celu. Wsiadłem za kółkiem i odpaliłem auto od razu włączając ogrzewanie. No nie było ciepło... - Ja? W tym roku 22, a ty?- odpowiedziałem uśmiechem odjeżdżając w kierunku swojego domu. Przez całą drogę rozmawialiśmy na jakieś błahe tematy takie jak 'Czy powinni sprzedawać pączki z dżemem w większych ilościach' tak ja to jednak kocham dżem... Gdy już dojechaliśmy wysiadłem z auta i poczekałem na Hoseok'a, który po chwili do mnie dołączył.
13. Hoseok:
Zrobiłem wielkie oczy na jego odpowiedź. - Serio? Dawałem Ci max 18 - zaśmiałem się - Młodo wyglądasz. Ja mam 23 lata. Rozmawialiśmy o różnych takich mało ważnych rzeczach. Okazało się, że Jimin kocha dżem tak samo bardzo jak ja. Już mamy coś wspólnego. Hehe. Może uda mi się go wyrwać na dżem. Na miejscu miałem mały problem z odpięciem pasa, ale w końcu sobie poradziłem i dołączyłem do Jimina, który dygotał z zimna. Na następny raz będę ostrożniejszy. Jak się przeze mnie rozchoruje to będę się nim opiekował. - Mogłeś już iść. Przeze mnie będziesz jeszcze bardziej chory - westchnąłem podążając za nim do drzwi klatki. Po pokonaniu kilku schodów weszliśmy do całkiem ładnie urządzonego mieszkanka. W podobnym stylu do mojego domu. Dlatego tak bardzo mi się spodobało. Jimin ma dobry gust. - Idź weź gorącą kąpiel. Ja zaczekam - posłałem mu uśmiech ściągając z siebie płaszcz oraz buty.
14. Jimin:
- To by było chyba trochę niegrzeczne gdybym nie zaczekał na swojego gościa, poza tym nie wiesz pod, którym numerem mieszkam - weszliśmy do bloku i gdy dotarliśmy pod moje drzwi otworzyłem mieszkanie i zaprosiłem chłopaka do środka. - Dzięki. Za jakieś 15 minut będę, Rozgość się jak coś to herbata jest u góry w szafce po lewej, a kakao po prawej - powiedziałem i pobiegłem do swojego pokoju po czyste ciuchy i od razu poszedłem do łazienki. Położyłem suche ciuchy na pralce, mokre wrzuciłem do środka. Wszedłem do kabiny i odkręciłem wodę. Pozwoliłem sobie na chwilę rozkoszy, którą czerpałem z ciepłych strumieni wody spływającej po moim ciele jednak nie trwało to zbyt długo. W końcu nie mogłem pozwolić by Jung na mnie czekał. Szybko zacząłem się myć i po skończeniu wyszedłem z pod prysznica zakręcając za sobą wodę. Wziąłem ręcznik i dokładnie ususzyłem swoje ciało, na które następnie założyłem bieliznę, a na nią czarne dresowe spodnie i białą koszulkę. Ogarnąłem jeszcze swoje wilgotne włosy i wyszedłem z pomieszczenia zmierzając od razu do salonu, w którym siedział chłopak oglądający sobie telewizje i pijący kakao. - Widzę, że sobie poradziłeś - kiwnąłem w stronę kubka z piciem. - To jak śpisz u mnie czy mam cię odwieźć?
15. Hoseok;
Jak mi powiedział gdzie co jest to chyba zasugerował, żebym przygotował nam obu coś ciepłego do picia. Tak więc zrobiłem. Jimin na pewno bardzo chce coś ciepłego wypić. Przygotowałem dwa kubki gorącego kakao i włączyłem telewizor stojący w salonie. No co będę się ograniczać. Chyba mnie za to nie zabije, co nie? Zerknąłem na chłopaka biorąc w dłoń kubek z kakao przgotowanym specjalnie dla niego. - Jesteś umyty i na dodatek przeziębiony. Nie będę Cię narażać nawet na zejście po rower. Wrócę sam, a rano wpadnę po rower. Już strasznie się czuję za tą kałużę. Przepraszam - dmuchnąłem na gorące kakao i zasmakowałem go - Czasami jestem mega dziecinny. Zauważyłeś już? Prychnąłem kręcąc głową z pożałowaniem na moje głupie pomysły. Gdybym był kimś innym to przypieprzyłbym sobie liścia w gębę za tą głupotę.
16. Jimin:
- Mówiłem już, że nie puszczę cię samego o tej godzinie. Więc wybieraj albo śpisz u mnie albo cię odwiozę - z politowaniem popatrzyłem się na niego i pokręciłem głową. Wziąłem od niego kubek z ciepłym napojem i usiadłem obok na sofie. Upiłem powoli łyk słodkiej cieczy i rozkoszowałem się przez chwilę jej wyjątkowym smakiem. - Zauważyłem - pokiwałem lekko głową uśmiechając się do siebie, gdy zauważyłem jak chłopak kręci na siebie głową zaśmiałem się cicho. - Wiesz co, Seokkie hyung? Nie uważam, że to złe - popatrzyłem się na niego, a on na mnie. Chwyciłem mocniej kubek w jedną rękę tak by drugą swobodnie móc poczochrać starszego po włosach - To urocze... Zaśmiałem się słodko i po wyjęciu ręki z włosów chłopaka szybko ułożyłem ją na ubku. Miał strasznie miękkie i gładkie włosy. Siedzieliśmy jakiś czas w ciszy każdy pogrążony w swoich myślach. Przez ten czas zdążyłem opróżnić swój kubek i zgłodnieć. Westchnąłem głośno i zacząłem się podnosić. - Co chcesz na kolację? Może zrobię nam kanapki? - zapytałem się chłopaka, który wyrwał się zza myślenia i zaskoczony spojrzał na mnie - Zostajesz u mnie, tak zdecydowałem, więc pytam się co chcesz na kolacje.
17. Hoseok:
Zerknąłem na chłopaka kiedy powiedział, że moja dziecinność nie jest zła. Dobrze, że mu to nie przeszkadza. No i poczochrał moje włosy na co zamruczałem zadowolony. Już lubię jak dotyka moich włosów. Chyba mnie polubił. Zamilkliśmy pogrążając się w swoich myślach i popijając kakao z kubków. Będę się musiał już zbierać, a szkoda, bo nawet jak milczymy czuje się świetnie w jego towarzystwie. Odwróciłem gwałtownie głowę, wracając do świata i ze zdziwieniem wpatrzyłem się w Jimina. Jak to kolacja? - Oj Jimin... - zaśmiałem się, podnosząc z kanapy - Ale ja jestem spocony po pracy i śmierdzę. Muszę wziąć prysznic, a chcesz, żeby taki śmierdziel po 12 godzinach skakania po sali i biegania po mieście kąpał się pod Twoim prysznicem?
18. Jimin:
Myślałem, że zaraz go po prostu walnę w ten głupi łeb... Ten człowiek jest nie do ogarnięcia w dodatku jest tak głupi i uroczy, że aż kochany. Aww no normalnie takie małe urocze coś...
- Tak chcę by mi śmierdziało! MARSZ POD PRYSZNIC!!- po tym jak podniosłem głos chłopak mozolnie wstał z sofy i ruszył w kierunku pomieszczenia, z którego wcześniej wyszedłem ja.
- Poczekaj chwilę zaraz przyniosę ci ubrania do spania- mówiąc do wchodziłem już do swojej sypialni. Podszedłem do szafy i otworzyłem ją szeroko by wyciągnąć jakieś większe ciuchy. W końcu sięgnąłem po zwykłą czarną i tego samego koloru spodnie dresowe, wyciągnąłem jeszcze jedną ze swoich nie używanych bielizn. Miałem kilka na wypadek tego gdyby, Jungkook wpadł do mnie na noc bez zapowiedzi i tego, że on też tego nie planował. Także z gotowymi ubraniami poszedłem do łazienki. Zanim wszedłem zapukałem i po usłyszeniu "Proszę" wszedłem do środka starając się unikać patrzenia na chłopaka, który defacto nie miał na sobie koszulki co wcale mi nie pomagało. Wręcz prowokowało do pewnych ruchów, których na tym etapie nie chciałem robić.
- Tu masz ciuchy. Będziesz spał u mnie w sypialni, a ja się kimnę na sofie- powiedziałem i już chciałem wyjść gdy nagle chłopak mnie zatrzymał.
19. Hoseok:
Zląkłem się kiedy krzyknął i szybciutko podreptałem do łazienki, którą zdążyłem namierzyć jak Jiminek w niej był. Wszedłem do pomieszczenia, a tam ściągnąłem z siebie śmierdzącą koszulkę. Zmieniam na trening koszulkę, ale zdążyła przesiąknąć smrodem. No cóż, dyrektorowi jakoś się nie śpieszy, żeby wyposażyć szatnie po chociaż jednym natrysku. Bardzo by to ułatwiło wszystkim.
Usłyszałem pukanie do drzwi i po chwili zjawił się łazience Jimin, który za wszelką cenę unikał patrzenia na mój nagi tors, a potem jeszcze się zarumienił. Wyglądał tak słodko, że nie mogłem powstrzymać rozczulonego uśmiechu.
Kiedy już miał iść złapałem go za nadgarstek.
- Ja śpię na kanapie i bez dyskusji - zaśmiałem się, ale mój uśmiech natychmiast zniknął jak tylko zauważyłem strużkę krwi wypływającą z nosa Jimina - Dobrze się czujesz?
Bardzo zmartwiony urwałem kawałek papieru i przyłożyłem do jego nosa. Następnie sprawdziłem dłonią czy ma temperaturę, na szczęście nie.
- Chyba jesteś osłabiony. Zjedz kolacje i idź od razu spać - zarządziłem wycierając jego nos z krwi.
20. Jimin:
- Ah to pewnie dlatego, że nie spałem dobrze. Nie martw się- uśmiechnąłem się lekko i wyswobodziłem delikatnie z uścisku chłopaka. - Idę zrobić kolację i położę się spać - Hoseok pokiwał głową natomiast ja wyszedłem by zrobić to co powiedziałem. Z lodówki wyciągnąłem dodatki, masło oraz z szafki chleb. Szybko przygotowałem kanapki i swoją porcję od razu zjadłem. Porcję dla Junga położyłem na stoliku przy sofie do tego dorobiłem mu herbatę. Z sypialni przyniosłem pościele i i zaścieliłem je. Po uszykowaniu wszystkiego na małej karteczce napisałem " Dobranoc Hoseokkie! Słodkich snów 😗 " i przyczepiłem ja do stolika obok jedzenia. Wyprostowałem się i przeciągnąłem trochę.
- Dobra czas spać!- mruknąłem sam do siebie i ruszyłem prosto do sypialni. Po wpakowaniu się pod kordłę ledwo zamknąłem oczy i już zasnąłem.
21. Hoseok:
Pokiwałem zrozumiale głową i pozwoliłem mu pójść. Po tym rozebrałem się do naga i wszedłem pod prysznic. Umyłem się bardzo dokładnie żelem i szamponem, które stały na półce. Po prysznicu ubrałem się w rzeczy, które mi przyniósł. Były trochę małe i chyba wyglądałem głupio, a koszulka strasznie cisnęła mnie pod pachami więc z niej zrezygnowałem i ubrałem na siebie tylko bokserki i spodnie dresowe. Opuściłem łazienkę i poszedłem do salonu szykując się, że będę musiał odetchnąć zrezygnowany widząc, że uparty Jimin i tak poszedł spać na kanapie, ale jednak nie. Czasami się słucha. Uśmiechnąłem się pod nosem widząc ładnie przygotowane dla mnie spanie oraz kolacje. Usiadłem na kanapie spoglądając na uroczą karteczkę. Jiminnie ma ładne pismo. Wziąłem się ze smakiem za kanapki, które mi przygotował i muszę przyznać, że były świetne. Zjadłem wszystko i zmyłem po sobie, a po tym wróciłem do salonu. Położyłem się na kanapie podpierając głowę na jednej ręce i w takiej pozycji zasnąłem.
22. Jimin:
Rano obudził mnie dźwięk budzika, podniosłem się na rękach i obejrzałem się po pokoju. Usiadłem na krańcu łóżka i sięgnąłem po telefon by wyłączyć denerwujący dźwięk. Przez chwilę siedziałem wpatrując się w wyświetlacz telefonu, na którym widniało powiadomienie o wiadomości od Jungkook'a. Zastanawiałem się czy odblokować telefon czy na razie zignorować tą wiadomość. W końcu i tak wygrała ciekawość i otworzyłem dymek z wiadomością. " Elo Hyung wpadnę do ciebie o 12.00. Zrobisz mi obiad?" Od razu po przeczytaniu wiadomości spojrzałem na zegarek. Była 10, ok mam jakieś dwie godziny. Chwilowo zapominając o wszystkim rzuciłem się do szafy wyciągnąłem z niej czarne rurki z dziurami, a do tego jakąś zwykłą białą koszulkę. Sięgnąłem po bieliznę i skarpetki, a potem czym prędzej pobiegłem do łazienki. Wziąłem szybki prysznic i ubrałem na siebie wybrane ciuchy. Wysuszyłem swoje blond włosy i ułożyłem je tak by jakoś ładnie wyglądały. Pomyślałem, że skoro mam wolne to zrobię sobie lekki makijaż. Także po jakiś trzydziestu minutach w łazience wyszedłem gotowy. Wszedłem do salonu, w którym w dalszym ciągu smacznie spał sobie Hoseok. Cóż spał może smacznie, ale w dość dziwnej pozycji. Jego nogi leżały na podłodze, jego ręce były dziwnie rozrzucone, a usta miał lekko otwarte. Patrząc się na to cicho się zaśmiałem. Podszedłem do niego po cichu i jak najdelikatniej by go nie obudzić poprawiłem go na łóżku i przykryłem kołdrą. Poszedłem do kuchni i zrobiłem śniadanie. Sobie zrobiłem płatki, a chłopakowi kanapki. Po zjedzeniu swojego śniadania, kanapki dla chłopaka położyłem na stoliku i zabrałem z mebla wczorajszy talerz. Sięgnąłem po małą karteczkę i napisałem na niej : " Dzień dobry Hoseokkie! Zjedz śniadanie! Ja poszedłem na zakupy!. Po czym poszedłem po swój portfel, telefon i klucze. Założyłem na siebie niebieską katanę i białą czapkę po czym wyszedłem zamykając dom.
23. Hoseok:
Otworzyłem leniwie oczy i przeciągnąłem swoje wypoczęte ciało. Wstałem przed budzikiem? Wziąłem telefon w dłoń by się upewnić, ale najwyraźniej się rozładował. Cholera. Mój wzrok stanął na dekoderze wyświetlającym godzinę 10:58.
- Kurwa - warknąłem pod nosem i uderzyłem się dłonią w czoło.
O 10 zaczyna się moja zmiana, ale pewnie jak nie odbierałem od szefa to już komuś na dziś oddał moje grupy. No to mam dziś wolne. Podniosłem się ociężale i wpatrzyłem się w śniadanie i karteczkę od Jimina, na widok których na moje usta samoistnie wpłynął uśmiech. Wziąłem w dłoń jedną z kanapek i oparłem się o oparcie kanapy.
24. Jimin:
Pojechałem do galerii by kupić jakieś składnik na obiad. W sumie to nawet nie wiem co zrobić. Zastanówmy się... Co by tu upichcić? W sumie to bym zjadł Ramen. Ramen! To jest to! Szybko udałem się do pierwszego spożywczego jaki zauważyłem w galerii. Wypchnąłem jakąś wytapetowaną laskę sprzed stoiska z warzywami i sam zaczął wybierać jak najlepsze i najładniejsze składniki. Po jakiejś nie całej godzinie zakupów wróciłem do domu. Po otwarciu drzwi skierowałem się do kuchni by odstawić siatki z zakupami.
25. Hoseok:
Zjadłem śniadanie i siedziałem tak bezczynnie. Mam nadzieje, że Jimin nie ma nic przeciwko. Jak tylko usłyszałem, że wrócił zerwałem się z kanapy i poszedłem do kuchni masując swoją klatkę.
- Spoźniłem się do pracy i mam wolne - zaśmiałem się do Jimina - Zaraz będę się zbierać, żeby Ci nie przeszkadzać. Czekałem, żeby nie zostawiać otwartego domu.
26. Jimin:
Wszedłem do kuchni i położyłem torby na stole, słysząc zbliżające się kroki odwróciłem się i przed sobą ujrzałem pół nagiego Hoseoka. Moja twarz automatycznie przybrała kolor dorodnego pomidora. Zmieszany odwróciłem wzrok.
- Ah, wybacz gdybym wiedział to bym cię obudził...- podszedłem do aneksu i zacząłem powoli wypakowywać zakupy odkładając na bok składniki na obiad.
- Chcesz tak szybko uciec? Poza tym przy drzwiach na ścianie wisi zapasowy klucz - patrzyłem się na chłopaka, który wykładał zakupy obok mnie. - Ten makaron odłóż na bok tam gdzie są odłożone te składniki na obiad dla Ciasteczka.
27. Hoseok:
- Nie chce Ci przeszkadzać i nie rozglądam się po cudzych domach - roześmiałem się wykładając po kolei zakupy - Jak chcesz żebym został to mogę Ci pomoc zrobić obiad dla Ciasteczka. Twój chłopak?
Zerknąłem na Jimina uśmiechając się delikatnie. Szczerze mówiąc modliłem się, żeby zaprzeczył, bo wiadomo... Liczę na coś, ale to by wyjaśniało dlaczego mnie spławił jak proponowałem "randkę"
Po wypakowaniu zakupów wziąłem makaron i odłożyłem go na bok tak jak prosił.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz